भगवान् श्रीकृष्णः अर्जुनायेदं परमं रहस्यं प्रकटयन् स्वभक्तानां मध्ये यः कश्चित् एतत् रहस्यं प्रचारयति, स मयि परमां भक्तिं स्थापयित्वा नूनं मम समीपं प्राप्नोति। नराणां मध्ये तस्मात् प्रियतरः मम अन्यः कश्चित् नास्ति, न च पृथिव्यां कश्चन तस्मात् प्रियतरः भविष्यति। यः पुनः एतयोः धर्म्यम् संवादं अध्ययनं करोति, तं ज्ञानयज्ञेन मां उपासमानं मन्ये। श्रद्धया च अनसूयया यः पुरुषः एतद् संवादं शृणोति, स पापेभ्यः प्रमुच्यते पुण्यकर्मणां लोकान् प्राप्नोति। ततः श्रीकृष्णः पाण्डुपुत्रं पृच्छति—"पार्थ, एकाग्रचित्तेन एतद् श्रुतम्? त्वदीयं अज्ञानं भ्रमश्च नष्टं वा, धनञ्जय?" तदा अर्जुनः प्रहर्षेण प्रत्याह—"मम मोहः नष्टः, स्मृतिर्लब्धा तव प्रसादेन, अच्युत। स्थितः अस्मि, संशयः नास्ति; तव वचनं करिष्यामि।" एवं संजयः कथयति—"एषः अद्भुतः हर्षजनकः संवादः वासुदेवस्य महात्मनः पार्थस्य च मया श्रुतः। व्यासस्य कृपया अहं एतत् परमार्थरहस्यं श्रुतवान्, यः योगः स्वयं श्रीकृष्णेन भगवान् योगेश्वरेण उक्तः। हे राजन्, पुनः पुनः एषं दिव्यं संवादं केशवार्जुनयोः स्मरन् अहं पुनः पुनः मुदं लभे। हर्याः अपूर्वं रूपं पुनः पुनः स्मरन्, अहं अत्यद्भुतं विस्मयं लभे, पुनः पुनः हृष्यामि।" अन्ते संजयः निश्चयं वदति—"यत्र योगेश्वरः कृष्णः, यत्र पार्थः धनुर्धरः, तत्र निश्चितं श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम।