कुन्तिनन्दन अर्जुनः यद्यपि स्वधर्मजन्यं कर्म दोषयुक्तं भवेत्, तत्रापि तस्य त्यागः न कर्तव्यः, यतः सर्वे कार्याणि दोषैः आवृतानि भवन्ति, यथा अग्निः धूमेन आच्छाद्यते। यः सर्वत्र अनासक्तबुद्धिः आत्मन्यवस्थितः कामरहितः च भवति, सः त्यागेन कर्मणः निष्क्रियत्वस्य परमं सिद्धिं अधिगच्छति। तस्य सिद्धिम् प्राप्तस्य ब्रह्मगमनस्य मार्गं संक्षेपेण मम वचनेन शृणु, हे कुन्तिपुत्र। शुद्धबुद्धियुक्तः दृढसंयमेन आत्मानं नियंत्रयन्, शब्दाद्यर्थान् त्यजन्, रागद्वेषौ परित्यजन्, एकान्तवासिनः अल्पाहारः वाक्-शरीर-मनः संयमी, ध्याननिष्ठः, वैराग्यं संप्राप्तः च भवति। अहंकारं बलं दर्पं कामं क्रोधं स्वत्वं च त्यक्त्वा, 'मम' भावं विहाय, शान्तचित्तः ब्रह्मसाक्षात्कारयोग्यः भवति। ब्रह्मभावं प्राप्तः प्रसन्नात्मा न शोचति न काङ्क्षति, सर्वेषु भूतेषु समः, मम परमभक्तिं सम्पादयति। भक्त्या माम् यथार्थं प्राप्नोति—यः अहम्, यः अस्मि—इति; एवं ज्ञात्वा सः तत्क्षणात् मम प्रवेशं लभते। सर्वाणि कर्माणि कृत्वा अपि, मयि आश्रित्य, मम प्रसादेन नित्यं अव्ययपदं प्राप्नोति। मयि मनः समर्प्य, मां परमं लक्ष्यं कृत्वा, बुद्धियोगेन सर्वाणि कर्माणि मम अर्पय, मयि एव निरन्तरं लीनः भव। मयि चित्तं स्थिरं कृत्वा, मम अनुग्रहेण सर्वान् विघ्नान् तरिष्यसि; यदि अहंकारवशात् मम वचनं न शृणोषि, तदा विनश्यसि। अहंकारे स्थित्वा यदि 'न युध्ये' इति चिन्तयसि, तव एषा प्रतिज्ञा मिथ्या; तव स्वभावः तव कर्मं कर्तुं बाधिष्यति। कर्मणि स्वभावजन्ये बद्धः, हे कुन्तिनन्दन, मोहात् इच्छया अपि न यत् कर्तुम् इच्छसि, तदपि अनिच्छन् कर्तुम् बाध्यसे। ईश्वरः सर्वभूतानां हृदयेशु स्थितः, तेषां सर्वेषां यन्त्रारूढानिव संचालनं मायया करोति। तस्मात् सर्वभावेन तमेव शरणं गच्छ; तस्य प्रसादात् परमं शान्तिं शाश्वतं स्थानं च प्राप्स्यसि। एवं सर्वगुह्यं विज्ञानं तव उक्तं, यथायथं विचिन्त्य, यथेच्छं तव कर्तव्यं कुरु। पुनः परमं गुह्यं वचनं शृणु; त्वं मे अतिस्नेह्यः, अतः तव हितं वक्ष्यामि। मयि मनः स्थापय, मम भक्तः भव, मां पूजय, मम नमस्कुरु; एवमेव माम् प्राप्तसि, सत्यं प्रतिज्ञा ते, त्वं मे प्रियः। सर्वधर्मान् परित्यज्य, ममेव शरणं गच्छ; अहं त्वां सर्वपापेभ्यः मोक्षयिष्यामि, मा शुचः। एतत् वचनं तपस्विनः अ-भक्ताय, अ-श्रोत्रे, मम निन्दकाय च कदापि न वक्तव्यम्। यः मम भक्तेषु एतत् परमं रहस्यं ब्रूते, सः मम परमभक्तिं सम्पाद्य, मामेव प्राप्नोति। पुरुषेषु मत्समः प्रियः नास्ति, न च अन्यः कदापि प्रियतरः भविष्यति। यः एतत् धर्म्यम् संवादं अध्ययनं करोति, सः ज्ञानयज्ञेन मां पूजयति। श्रद्धया अनसूयया श्रोता अपि पुण्यकर्मणाम् लोकान् प्राप्नोति। हे पार्थ, शृणोषि वा एकाग्रचित्तेन? तव अज्ञानं मोहं च नष्टं वा, हे धनञ्जय? अर्जुनः उवाच—मम मोहः नष्टः, स्मृतिः तव अनुग्रहेण प्राप्ता, हे अच्युत; अहं निश्चितः, संशयः नास्ति, तव वचनं करिष्यामि। संजयः उवाच—एवं अहं वासुदेवस्य पार्थस्य च अद्भुतं रोमांचकरं संवादं शृणोमि। व्यासस्य कृपया अहं योगेश्वरस्य श्रीकृष्णस्य योगं प्रत्यक्षं शृणोमि। राजन्, केशव-पार्थयोः अद्भुतं पवित्रं संवादं पुनः पुनः स्मरन्, अहं पुनः पुनः हर्षं अनुभवामि। हर्याः अद्भुतं रूपं पुनः पुनः स्मरन्, महद् विस्मयं अनुभवामि, पुनः पुनः हर्षं लभे। यत्र योगेश्वरः कृष्णः, यत्र धनुर्धरः अर्जुनः, तत्र श्रीः विजयः यशः धर्मः च सदा भविष्यन्ति—इति मे निश्चयः।