ਯੇऽਪ੍ਯਨ੍ਯਦੇਵਤਾ ਭਕ੍ਤਾ ਯਜਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਤੇऽਪਿ ਮਾਮੇਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਜਨ੍ਤ੍ਯਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍।।9.23।।
ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਕੌਂਤਿਆ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਅਹਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਪ੍ਰਭੁਰੇਵ ਚ। ਨ ਤੁ ਮਾਮਭਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨਾਤਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨ੍ਤਿ ਤੇ।।9.24।।
ਮੈਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਨ੍ਤਿ ਦੇਵਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪਿਤृ़ਨ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਿਤृਵ੍ਰਤਾਃ। ਭੂਤਾਨਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਭੂਤੇਜ੍ਯਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਦ੍ਯਾਜਿਨੋऽਪਿ ਮਾਮ੍।।9.25।।
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਂ ਤੋਯਂ ਯੋ ਮੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਤਦਹਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯੁਪਹृਤਮਸ਼੍ਨਾਮਿ ਪ੍ਰਯਤਾਤ੍ਮਨਃ।।9.26।।
ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਭੇਟ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਕਰੋषਿ ਯਦਸ਼੍ਨਾਸਿ ਯਜ੍ਜੁਹੋषਿ ਦਦਾਸਿ ਯਤ੍। ਯਤ੍ਤਪਸ੍ਯਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਦਰ੍ਪਣਮ੍।।9.27।।
ਹੇ ਕੌਂਤਿਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਫਲੈਰੇਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਕਰ੍ਮਬਨ੍ਧਨੈਃ। ਸਂਨ੍ਯਾਸਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਮਾਮੁਪੈष੍ਯਸਿ।।9.28।।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਤੂੰ ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਜੋਗ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸਮੋऽਹਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਨ ਮੇ ਦ੍ਵੇष੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਨ ਪ੍ਰਿਯਃ। ਯੇ ਭਜਨ੍ਤਿ ਤੁ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਿ ਤੇ ਤੇषੁ ਚਾਪ੍ਯਹਮ੍।।9.29।।
ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਫਰਤਯੋਗ ਜਾਂ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਅਪਿ ਚੇਤ੍ਸੁਦੁਰਾਚਾਰੋ ਭਜਤੇ ਮਾਮਨਨ੍ਯਭਾਕ੍। ਸਾਧੁਰੇਵ ਸ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਹਿ ਸਃ।।9.30।।
ਜੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਹੀ ਸਮਝੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਭਵਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਂ ਨਿਗਚ੍ਛਤਿ। ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਹਿ ਨ ਮੇ ਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ।।9.31।।
ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧਰਮਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੌਂਤਿਆ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਕਹਿ ਦੇ ਕਿ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮਾਂ ਹਿ ਪਾਰ੍ਥ ਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯੇऽਪਿ ਸ੍ਯੁਃ ਪਾਪਯੋਨਯਃ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍।।9.32।।
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹੋਣ—ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ, ਵਪਾਰੀ ਜਾਂ ਸੇਵਕ—ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾ ਰਾਜਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ। ਅਨਿਤ੍ਯਮਸੁਖਂ ਲੋਕਮਿਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਮ੍।।9.33।।
ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਭਗਤ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ! ਇਹ ਅਸਥਿਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਮਨ੍ਮਨਾ ਭਵ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਮਦ੍ਯਾਜੀ ਮਾਂ ਨਮਸ੍ਕੁਰੁ। ਮਾਮੇਵੈष੍ਯਸਿ ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੈਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਃ।।9.34।।
ਮਨ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਭੂਯ ਏਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਮੇ ਪਰਮਂ ਵਚਃ। ਯਤ੍ਤੇऽਹਂ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ।।10.1।।
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੁ, ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਉੱਚਾ ਬਚਨ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਨ ਮੇ ਵਿਦੁਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਪ੍ਰਭਵਂ ਨ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਅਹਮਾਦਿਰ੍ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ।।10.2।।
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਮੇਰੀ ਉਪਪਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੋਤ ਹਾਂ।
ਯੋ ਮਾਮਜਮਨਾਦਿਂ ਚ ਵੇਤ੍ਤਿ ਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਅਸਮ੍ਮੂਢਃ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ।।10.3।।
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਅਜਨਮਾ, ਆਦਿ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਹਾ-ਇਸ਼ਵਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਮਸਂਮੋਹਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦਮਃ ਸ਼ਮਃ। ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਂ ਭਵੋऽਭਾਵੋ ਭਯਂ ਚਾਭਯਮੇਵ ਚ।।10.4।।
ਬੁੱਧੀ, ਗਿਆਨ, ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ, ਛਮਾਂ, ਸਚ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ, ਹੋਣਾ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਡਰ ਤੇ ਨਿਡਰਤਾ—
ਅਹਿਂਸਾ ਸਮਤਾ ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤਪੋ ਦਾਨਂ ਯਸ਼ੋऽਯਸ਼ਃ। ਭਵਨ੍ਤਿ ਭਾਵਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਮਤ੍ਤ ਏਵ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਾਃ।।10.5।।
ਅਹਿੰਸਾ, ਸਮਤਾ, ਸੰਤੋਖ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਯਸ਼ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ—ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਵ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਰ੍षਯਃ ਸਪ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵੇ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ। ਮਦ੍ਭਾਵਾ ਮਾਨਸਾ ਜਾਤਾ ਯੇषਾਂ ਲੋਕ ਇਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ।।10.6।।
ਪੁਰਾਣੇ ਸੱਤ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮਨੂ ਵੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਏਤਾਂ ਵਿਭੂਤਿਂ ਯੋਗਂ ਚ ਮਮ ਯੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਸੋऽਵਿਕਮ੍ਪੇਨ ਯੋਗੇਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ।।10.7।।
ਜੋ ਮੇਰੀ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਜੋਗ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਜੋਗ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਹਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵੋ ਮਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਭਜਨ੍ਤੇ ਮਾਂ ਬੁਧਾ ਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ।।10.8।।
ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾ ਮਦ੍ਗਤਪ੍ਰਾਣਾ ਬੋਧਯਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਕਥਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ।।10.9।।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸਤਤਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਜਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਦਦਾਮਿ ਬੁਦ੍ਧਿਯੋਗਂ ਤਂ ਯੇਨ ਮਾਮੁਪਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ।।10.10।।
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਜੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਮੇਵਾਨੁਕਮ੍ਪਾਰ੍ਥਮਹਮਜ੍ਞਾਨਜਂ ਤਮਃ। ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਭਾਵਸ੍ਥੋ ਜ੍ਞਾਨਦੀਪੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ।।10.11।।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹਨੇਰੀ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਭਵਾਨ੍। ਪੁਰੁषਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਦਿਦੇਵਮਜਂ ਵਿਭੁਮ੍।।10.12।।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੋ, ਸਰਵੋਤਮ ਠਿਕਾਣਾ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ; ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਪੁਰਖ, ਆਦਿ-ਦੇਵ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੋ।
ਆਹੁਸ੍ਤ੍ਵਾਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਤਥਾ। ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਮੇ।।10.13।।
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਦृਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯਨ੍ਮਾਂ ਵਦਸਿ ਕੇਸ਼ਵ। ਨ ਹਿ ਤੇ ਭਗਵਨ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਿਤਂ ਵਿਦੁਰ੍ਦੇਵਾ ਨ ਦਾਨਵਾਃ।।10.14।।
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਨਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਾ ਦਾਨਵ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਤ੍ਮਨਾऽਤ੍ਮਾਨਂ ਵੇਤ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ। ਭੂਤਭਾਵਨ ਭੂਤੇਸ਼ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ।।10.15।।
ਹੇ ਪੁਰਖੋਤਮ, ਸਿਰਫ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਸ਼ੇषੇਣ ਦਿਵ੍ਯਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਭੂਤਯਃ। ਯਾਭਿਰ੍ਵਿਭੂਤਿਭਿਰ੍ਲੋਕਾਨਿਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਸਿ।।10.16।।
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ।
ਕਥਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮਹਂ ਯੋਗਿਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਦਾ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍। ਕੇषੁ ਕੇषੁ ਚ ਭਾਵੇषੁ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯੋऽਸਿ ਭਗਵਨ੍ਮਯਾ।।10.17।।
ਹੇ ਯੋਗੀ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਸੋਚਾਂ?
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਤ੍ਮਨੋ ਯੋਗਂ ਵਿਭੂਤਿਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਭੂਯਃ ਕਥਯ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇऽਮृਤਮ੍।।10.18।।
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੋਗ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕਤਾ ਬਾਰੇ ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਸੁਣ ਕੇ ਰੱਜਦਾ ਨਹੀਂ।