ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੋੜ ਵਾਲਾ ਮੁਕੁਟ, ਗਦਾ ਤੇ ਚੱਕਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੋਤਿ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਬਲਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਹਾਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਅਣਗਿਣਤ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਤੱਤ ਹੋ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਖਰੀ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿੱਤ ਦਾ ਪੁਰਖ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੇ ਹੋ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਰ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਡਰ ਕਰ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। 'ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ!' ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਮਰੁਤ, ਪਿਤਰ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਅਸੁਰ ਤੇ ਸਿੱਧ—all ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ, ਬੇਅੰਤ ਚਿਹਰੇਆਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੰਘਾਂ, ਪੈਰ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਡਰ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਕੰਬ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਠਹਿਰਾਵ ਮਿਲ ਰਿਹਾ, ਨਾ ਆਨੰਦ। ਤੁਹਾਡੇ ਭਿਆਨਕ, ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ, ਜੋ ਪ੍ਰਲਯ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਮਿਹਰ ਕਰੋ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਨ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ—all ਤੁਹਾਡੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਦੌੜ ਰਹੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਕੁਚਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਗਤ ਦੇ ਵੀਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ ਆਪਣੇ ਨਾਸ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਨਾਸ ਲਈ ਦੌੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਚੱਬ ਰਹੇ ਹੋ; ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਤੀਖੇ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ। ਹੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਪਰਮ ਦੇਵ! ਮਿਹਰ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੂਲਤਾ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸਮਾਂ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਵਿਨਾਸਕਾਰੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਵੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਉੱਠ, ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਜ਼ਰੀਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਧਨੁਧਾਰੀ। ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੈਦਰਥ, ਕਰਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮਾਰ। ਸੰਕੋਚ ਨਾ ਕਰ, ਲੜ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ।" ਸੰਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗਲੇ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼! ਜਗਤ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੁਰ ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੋ, ਸਭ ਦੇ ਮੂਲ ਹੋ। ਹੇ ਅਨੰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੋ, ਜੋ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ ਦੇਵ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਖ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜਾਣਨ ਯੋਗ, ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਆਸਥਾਨ ਹੋ; ਹੇ ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੂ, ਯਮ, ਅੱਗ, ਵਰੁਣ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ ਵੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਵਾਲੇ। ਤੁਸੀਂ ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਅਣਮਾਪਣੀ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਸਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਵਿਚ, 'ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਹੇ ਯਾਦਵ! ਹੇ ਦੋਸਤ!' ਆਖਿਆ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਲਈ ਮਾਫੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਖੇਡ, ਹਾਸੇ, ਜਾਂ ਬੈਠਣ, ਖਾਣ, ਜਾਂ ਇਕੱਲਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਅਚੂਤ, ਹੇ ਅਣਮਾਪਣੇ, ਉਹ ਸਭ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਜੋ ਹਿਲਦਾ-ਡੁੱਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪੂਜਾ ਜੋਗ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵਧ ਕਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਤਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਅਤੁਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ? ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਪਾ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਜੋਗ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਦੋਸਤ ਦੋਸਤ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਵੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮਿਹਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉਹੀ ਰੂਪ ਵਿਖਾਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਉਹੀ ਰੂਪ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੁਕੁਟ, ਗਦਾ ਤੇ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਰੂਪ ਵਿਖਾਓ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਅਰਜੁਨ! ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇਹ ਪਰਮ ਰੂਪ, ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਅਣੰਤ ਤੇ ਆਦਿ ਹੈ, ਵਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੱਕ ਤੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਨਾ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠ, ਨਾ ਯਜਨਾ, ਨਾ ਦਾਨ, ਨਾ ਕਰਮ, ਨਾ ਕਠਿਨ ਤਪस्या ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਹ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇਠ। ਹੁਣ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਡਰ ਜਾਂ ਭ੍ਰਮ ਨਾ ਰਹੇ। ਡਰ ਭੁਲਾ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਉਹੀ ਰੂਪ ਮੁੜ ਵੇਖ। ਸੰਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਮਾਨਵ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਮਿੱਠਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਜਨਾਰਧਨ! ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਮਾਨਵ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਇਹ ਰੂਪ, ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਵੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਦਾ ਇਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਾ ਵੇਦਾਂ, ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਦਾਨ, ਨਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਪਰ ਅਖੰਡ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਮੈਨੂੰ ਅਸਲੀਅਤ ਵਿਚ ਜਾਣਿਆ, ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਗਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।" ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਜੋ ਭਗਤ ਨਿਰੰਤਰ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਯੋਗ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਹੈ?