ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਅਰਜੁਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਗੁਡਾਕੇਸ਼, ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਮੱਧ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਵਿਣੂ ਹਾਂ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਰੀਚੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਾਂ। ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨ ਹਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ। ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਹਾਂ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ (ਕੁਬੇਰ) ਹਾਂ, ਵਾਸੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਹਾਂ, ਤੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਿਆਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੇਰੂ ਹਾਂ। ਪੂਜਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹਾਂ, ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਕੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਲਾਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹਾਂ। ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਹਾਂ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਏਕ ਅੱਖਰ 'ਓਮ' ਹਾਂ, ਯਗਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੌਨ ਜਪ ਵਾਲਾ ਯਗ੍ਯ ਹਾਂ, ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਿਮਾਲਿਆ ਹਾਂ। ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਅਸ਼ਵੱਥ (ਪੀਪਲ) ਹਾਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾਰਦ ਹਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਪਿਲ ਮੁਨੀ ਹਾਂ। ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਾਸ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ; ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਐਰਾਵਤ ਹਾਂ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਜਾ ਹਾਂ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਜਰ ਹਾਂ, ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਮਧੇਨੂ ਹਾਂ, ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੰਦਰਪ (ਕਾਮਦੇਵ) ਹਾਂ, ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਾਸੁਕੀ ਹਾਂ। ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਅਨੰਤ ਹਾਂ, ਜਲਚਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਰੁਣ ਹਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਰਯਮਨ ਹਾਂ, ਤੇ ਨਿਆਂਕਰਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਯਮ ਹਾਂ। ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹਾਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿੰਘ ਹਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਨਤਾ ਪੁੱਤਰ ਗਰੁੜ ਹਾਂ। ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਵਾ ਹਾਂ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਮੱਛੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਕਰ ਹਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੰਗਾ ਹਾਂ। ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ, ਮੱਧ ਅਤੇ ਅੰਤ ਮੈਂ ਹਾਂ; ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਹਾਂ; ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਰਕ ਹਾਂ। ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 'ਅ' ਹਾਂ, ਸਮਾਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੁਵੰਦ ਸਮਾਸ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਅਖੰਡ ਸਮਾਂ ਹਾਂ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਮੌਤ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਜੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਮੈਂ ਹਾਂ; ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਯਸ਼, ਸ਼੍ਰੀ, ਵਾਣੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਬੁੱਧੀ, ਧੀਰਜ ਤੇ ਖਿਮਾ ਹਾਂ। ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਬ੍ਰਿਹਤ-ਸਾਮਨ ਹਾਂ, ਛੰਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਾਇਤਰੀ ਹਾਂ, ਮਹੀਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਹਾਂ, ਰੁਤੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਬਸੰਤ ਰੁਤੂ ਹਾਂ। ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਹਾਂ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਹਾਂ, ਨਿਸ਼ਚੈ ਹਾਂ, ਤੇ ਨੇਕਾਂ ਦੀ ਨੇਕੀ ਹਾਂ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ) ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਸ ਹਾਂ, ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ਼ਨਾਸ ਕਵੀ ਹਾਂ। ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨੀਤੀ ਹਾਂ, ਰਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਨ ਹਾਂ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਬੀਜ ਰੂਪ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਹਾਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਚਲਦੀ ਜਾਂ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਜਾਣਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਵਾਸਤੇ ਜੋ ਇਹ ਪਰਮ ਰਾਜ ਗਿਆਨ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਭਟਕਣ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨਾ, ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਲੀਨਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲਈ ਹੈ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਹੇ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸਰੂਪ ਵਿਖਾਓ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੇਰੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ-ਆਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਖ। ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਾਸੂਆਂ, ਰੁਦਰਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਅਚਰਜ ਵੀ ਵੇਖ, ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ। ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ, ਪੂਰੀ ਚਲਦੀ-ਅਚਲਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖ। ਪਰ, ਆਪਣੇ ਸਧਾਰਣ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖ।" ਸੰਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ, ਯੋਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਰਮ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ। ਉਹ ਰੂਪ ਅਨੇਕ ਮੂੰਹਾਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਨੇਕ ਅਚਰਜ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਨੇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਲਿਪਤ, ਅਨੇਕ ਅਚਰਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ। ਜੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਇਕੱਠੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਕੱਠਾ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਰੋਮ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਸਨੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਜਾਤੀਆਂ, ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਨਾਗ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੇਟ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਨਾਂ ਅੰਤ, ਨਾਂ ਮੱਧ, ਨਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੀ ਮੈਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ।