ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੋ ਅਪਰਾਭਾਵੀ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਉੱਚਾ ਲਕੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਹੈ। ਪਰਥ, ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਸ਼ਠਾ ਭਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਯੋਗੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅੱਗ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਦਿਨ, ਸ਼ੁਭ ਪੱਖ, ਅਤੇ ਉੱਤਰायण ਦੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਜੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਧੂੰਆਂ, ਰਾਤ, ਅਮਾਵਸਿਆ ਪੱਖ, ਅਤੇ ਦੱਖਣਾਯਣ ਦੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਯੋਗੀ ਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋ ਰਾਹ, ਚਿੱਟਾ ਅਤੇ ਕਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਦੂਜੇ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋ ਰਾਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਯੋਗੀ ਕਦੇ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਅਰਜੁਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਜੁੜਿਆ ਰਹੋ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨਾਂ, ਤਪ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਮੁਢਲਾ ਅਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁੱਝ ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਗਿਆਨ, ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਰਾਜ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਰਾਜ ਗੁੱਝ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚਾ; ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਧਰਮਕ, ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਨਯੋਗ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਇਸ ਧਰਮ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਮੌਤ-ਜਨਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਆਪਕ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਪਰ, ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦੇ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਦਿਵਿਆ ਰਾਜ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਸਵਰੂਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ।" "ਜਿਵੇਂ ਤਗੜੀ ਹਵਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸਭ ਜੀਵ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਨਵੇਂ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਮੈਂ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਬਾਂਧਦੇ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਨਿਰਲੇਪ, ਉਦਾਸੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠਾਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਾਰਨ, ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।" "ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ, ਕਰਮ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ—all ਵਿਅਰਥ ਹਨ; ਉਹ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਪਰ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਪਰਥ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ, ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਕਈ ਹੋਰ ਵੀ, ਗਿਆਨ-ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ, ਅਲੱਗ, ਜਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਮੰਨਕੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਹੀ ਯਜਨ, ਮੈਂ ਹੀ ਤਰਪਣ, ਮੈਂ ਹੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ, ਮੈਂ ਹੀ ਔਸ਼ਧੀ, ਮੈਂ ਹੀ ਮੰਤਰ, ਮੈਂ ਹੀ ਘੀ, ਮੈਂ ਹੀ ਅੱਗ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਭੇਟ ਦਾ ਕਰਮ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਪੋਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਓਮ, ਅਤੇ ਰਿਗ, ਸਾਮ, ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਲਕੜਾ, ਪੋਸ਼ਕ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਕਸ਼ੀ, ਅਸਥਾਨ, ਸ਼ਰਨ, ਦੋਸਤ, ਆਰੰਭ, ਲੀਨਤਾ, ਆਧਾਰ, ਖਜ਼ਾਨਾ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬੀਜ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਹੀ ਤਾਪ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਵਰਖਾ ਰੋਕਦਾ ਜਾਂ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਮੌਤ, ਹੋਣ ਅਤੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਦੋਵੇਂ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।" "ਪਰ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਪਰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ, ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਭੋਗਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ; ਪਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਭਾਵ ਭਰੀ ਭੇਟ ਸਵਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਭੇਟ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਕਰ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ—ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ—ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਯੋਗ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ, ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਜਾਂ ਨਫਰਤਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਹੈ।" "ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ, ਇਹ boldly ਆਲਮ ਕਰ: ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਜਨਮ, ਮਹਿਲਾ, ਵਣਿਕ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਵੀ ਪਰਮ ਲਕੜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।