ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏକ ଦିନ ସଂଜୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, "ଓ ସଂଜୟ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ଧର୍ମ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯେତେବେଳେ ମୋର ପୁଅମାନେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଂଘଟିତ ହେଲେ, ସେମାନେ କଣ କଲେ?" ସଂଜୟ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, "ତେବେ, ପାଣ୍ଡବ ଦଳକୁ ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ଦେଖି, ଦୁର୍ୟୋଧନ ତାଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କୁ ଘଟଣା କହିଲେ, 'ଓ ଗୁରୁ, ଦୃପଦଙ୍କ ପୁଅ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତାଲି ଦେଖୁଛୁ, ସେଥିରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅବଶ୍ୟ ଦୃଢ଼ ହେବେ।' ଦୁର୍ୟୋଧନ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ, 'ଏଠାରେ ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସମାନ ଯୋଧା ଅଛନ୍ତି: ଯୁୟୁଧାନ, ବିରାଟ, ଦୃପଦ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଚେକିତାନ, କାଶୀର ରାଜା, ପୁରୁଜିତ, କୁନ୍ତିଭୋଜ, ଶୈବ୍ୟ, ୟୁଧମାନ୍ୟୁ, ଓ ଉତ୍ତମଉଜସ। ସବୁଠାରେ ମହାନ ଯୋଧା ଅଛନ୍ତି, ଯେମିତି ସବୁ ବିଭାଗରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ନାମ କରିବାକୁ ଚାହାଁ, ତେବେ ଆମର ଦଳର ନେତାମାନେ ମୁଁ ନାମ କରିବି।' ସେହି ସମୟରେ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦୁର୍ୟୋଧନ ତାଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥିତ କରିବାକୁ ଏକ ଲାଇନ ଭଳି ଗରଜିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର କଞ୍ଚ ତାଳିଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ତାଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ନାଦ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଧମାଦି, ତାବର, ଡ୍ରମ୍, ଏବଂ ବାଜା ଶବ୍ଦ ତୁଳନା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଚାରିପାଖରେ ଧୃଷ୍ଟାଦ୍ୟୁମ୍ନ, ବିରାଟ, ଓ ସତ୍ୟକୀ ଏବଂ ଦୃପଦଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସବୁ ତାଙ୍କର ଅଲଗା ନାଦ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମନରେ ଭୟ ତିଆରି କରିଥିଲା। ତାପରେ, ପାଣ୍ଡବ ଦଳର ଯୋଧା, ଅର୍ଜୁନ, ତାଙ୍କର ଧନୁଷ ଧରି, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୋର ଚାରିକୁ ଦୁଇ ଦଳର ମଧ୍ୟରେ ରଖ, ଯାହାକି ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦେଖିପାରିବି।' ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ପରିବାରର ଲୋକମାନେ, ମାତା, ପିତା, ଗୁରୁ, ଭାଇ, ଓ ପୁଅମାନେ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଦୟାରେ ଭରିଗଲା। ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ, 'କୃଷ୍ଣ, ମୋର ଲୋକମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତିଆରି ହେଉଛନ୍ତି, ମୋର ଶରୀର କମ୍ଜୋର ହେଉଛି, ମୋ ମୁଖ ଶୁଷ୍କ ହେଉଛି, ମୋର ଦେହ ମୃଦୁ ହେଉଛି।' ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଗଣ୍ଡୀବ ଧରି ପାରୁ ନାହିଁ, ମୋର ଚିତ୍ତ ଭ୍ରମଣ କରୁଛି। ମୋର କିଛି ଜିବନ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୋର ଲୋକମାନେ ଯାହା ପାଇଁ ଆମେ ରାଜ୍ୟ, ଆନନ୍ଦ, ଏବଂ ଜୀବନ ଚାହୁଁଛୁ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତିଆରି ହେଉଛନ୍ତି।' ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି, ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ, କାରଣ ଆମେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନେବା ଦ୍ୱାରା କିଛି ମିଳିବ ନାହିଁ।' ସେ କହିଲେ, 'ଯଦି ଆମେ ଏହା କରିଛୁ, ତେବେ ଆମେ କେବଳ ପାପରେ ଗରିବାକୁ ଯିବା।' ସେ ଭାବିଲେ, 'ଯଦି ଏହି ପରିବାର ବିନାଶ ହୁଏ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ପାରମ୍ପରିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେବ।' ଏହିପରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଦୟା ଓ ଦୁଃଖ ଦେଖି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କର ଦୟା ରହିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିଲା।