യ ഇമം പരമം ഗുഹ്യം മദ്ഭക്തേഷ്വഭിധാസ്യതി।ഭക്ിതം മയി പരാം കൃത്വാ മാമേവൈഷ്യത്യസംശയഃ।।18.68।।
എന്റെ ഭക്തന്മാരിൽ ഈ പരമരഹസ്യം പ്രസംഗിക്കുന്നവൻ, എന്റെ മേൽ പരമഭക്തി പുലർത്തി, നിർബന്ധമായും എനിക്ക് അടുത്ത് എത്തും.
ന ച തസ്മാന്മനുഷ്യേഷു കശ്ിചന്മേ പ്രിയകൃത്തമഃ।ഭവിതാ ന ച മേ തസ്മാദന്യഃ പ്രിയതരോ ഭുവി।।18.69।।
മനുഷ്യരിൽ അവനെക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ ആരുമില്ല, ഭൂമിയിൽ അവനേക്കാൾ എനിക്ക് കൂടുതൽ പ്രിയനായവൻ മറ്റൊരാളുമുണ്ടാകില്ല.
അധ്യേഷ്യതേ ച യ ഇമം ധര്മ്യം സംവാദമാവയോഃ।ജ്ഞാനയജ്ഞേന തേനാഹമിഷ്ടഃ സ്യാമിതി മേ മതിഃ।।18.70।।
നമ്മുടെ ഈ ധാർമ്മികസംവാദം ആരെങ്കിലും പഠിച്ചാൽ, അവൻ ജ്ഞാനയജ്ഞം നടത്തി എന്നെ ആരാധിച്ചവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
ശ്രദ്ധാവാനനസൂയശ്ച ശ്രൃണുയാദപി യോ നരഃ।സോഽപി മുക്തഃ ശുഭാഁല്ലോകാന്പ്രാപ്നുയാത്പുണ്യകര്മണാമ്।।18.71।।
ആർ എങ്കിലും വിശ്വാസത്തോടെ, അസൂയ കൂടാതെ ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവനും മോചിതനായി, പുണ്യകർമ്മികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന നല്ല ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കും.
കച്ചിദേതച്ഛ്രുതം പാര്ഥ ത്വയൈകാഗ്രേണ ചേതസാ।കച്ചിദജ്ഞാനസംമോഹഃ പ്രനഷ്ടസ്തേ ധനഞ്ജയ।।18.72।।
പാർത്താ, നീ ഈ വാക്കുകൾ ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ കേട്ടോ? ധനഞ്ജയ, നിന്റെ അജ്ഞാനവും സംശയവും ഇല്ലാതായോ?
അര്ജുന ഉവാചനഷ്ടോ മോഹഃ സ്മൃതിര്ലബ്ധാ ത്വത്പ്രസാദാന്മയാച്യുത।സ്ഥിതോഽസ്മി ഗതസന്ദേഹഃ കരിഷ്യേ വചനം തവ।।18.73।।
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: അച്യുതാ, നിന്റെ കൃപയാൽ എന്റെ മോഹം അകന്നു, സ്മരണം തിരിച്ചു കിട്ടി. ഞാൻ സംശയമില്ലാതെ ഉറപ്പോടെ നില്ക്കുന്നു; നിന്റെ വാക്ക് ഞാൻ നിർവഹിക്കും.
സഞ്ജയ ഉവാചഇത്യഹം വാസുദേവസ്യ പാര്ഥസ്യ ച മഹാത്മനഃ।സംവാദമിമമശ്രൌഷമദ്ഭുതം രോമഹര്ഷണമ്।।18.74।।
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ഞാൻ വാസുദേവനും മഹാത്മാവായ പാർത്തനും തമ്മിലുള്ള അത്ഭുതകരമായ, രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്ന ഈ സംവാദം കേട്ടു.
വ്യാസപ്രസാദാച്ഛ്രുതവാനേതദ്ഗുഹ്യമഹം പരമ്।യോഗം യോഗേശ്വരാത്കൃഷ്ണാത്സാക്ഷാത്കഥയതഃ സ്വയമ്।।18.75।।
വ്യാസന്റെ കൃപയാൽ, യോഗേശ്വരനായ കൃഷ്ണൻ നേരിട്ട് പറഞ്ഞ ഈ പരമരഹസ്യമായ യോഗം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ഇടയായി.
രാജന്സംസ്മൃത്യ സംസ്മൃത്യ സംവാദമിമമദ്ഭുതമ്।കേശവാര്ജുനയോഃ പുണ്യം ഹൃഷ്യാമി ച മുഹുര്മുഹുഃ।।18.76।।
രാജാവേ, കേശവനും അർജുനനും തമ്മിലുള്ള ഈ അത്ഭുതകരമായ, പുണ്യമുള്ള സംവാദം വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ആവേശത്തോടെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
തച്ച സംസ്മൃത്യ സംസ്മൃത്യ രൂപമത്യദ്ഭുതം ഹരേഃ। വിസ്മയോ മേ മഹാന് രാജന് ഹൃഷ്യാമി ച പുനഃ പുനഃ।।18.77।।
ഹരിയുടെ അത്ഭുതമായ രൂപം വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മിക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ, എനിക്ക് വലിയ അത്ഭുതവും ആവേശവും തോന്നുന്നു.
യത്ര യോഗേശ്വരഃ കൃഷ്ണോ യത്ര പാര്ഥോ ധനുര്ധരഃ। തത്ര ശ്രീര്വിജയോ ഭൂതിര്ധ്രുവാ നീതിര്മതിര്മമ।।18.78।
യോഗേശ്വരനായ കൃഷ്ണനും വില്ലധാരിയായ പാർത്തനും എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെ ഐശ്വര്യവും വിജയവും സമൃദ്ധിയും സ്ഥിരമായ നീതിയും ഉറപ്പായും ഉണ്ടാകും; ഇതാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.