ಯದಾ ವಿನಿಯತಂ ಚಿತ್ತಮಾತ್ಮನ್ಯೇವಾವತಿಷ್ಠತೇ। ನಿಃಸ್ಪೃಹಃ ಸರ್ವಕಾಮೇಭ್ಯೋ ಯುಕ್ತ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇ ತದಾ।।6.18।।
ಯಾವಾಗ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆಗ ಅವನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾ ದೀಪೋ ನಿವಾತಸ್ಥೋ ನೇಙ್ಗತೇ ಸೋಪಮಾ ಸ್ಮೃತಾ। ಯೋಗಿನೋ ಯತಚಿತ್ತಸ್ಯ ಯುಞ್ಜತೋ ಯೋಗಮಾತ್ಮನಃ।।6.19।।
ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೀಪವು ನಡುಗದೆ ಇರುವಂತೆ, ಯೋಗಿಯ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯತ್ರೋಪರಮತೇ ಚಿತ್ತಂ ನಿರುದ್ಧಂ ಯೋಗಸೇವಯಾ। ಯತ್ರ ಚೈವಾತ್ಮನಾಽಽತ್ಮಾನಂ ಪಶ್ಯನ್ನಾತ್ಮನಿ ತುಷ್ಯತಿ।।6.20।।
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗುವಾಗ, ಆತ್ಮನು ತನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿ ತನ್ನಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಸುಖಮಾತ್ಯನ್ತಿಕಂ ಯತ್ತದ್ಬುದ್ಧಿಗ್ರಾಹ್ಯಮತೀನ್ದ್ರಿಯಮ್। ವೇತ್ತಿ ಯತ್ರ ನ ಚೈವಾಯಂ ಸ್ಥಿತಶ್ಚಲತಿ ತತ್ತ್ವತಃ।।6.21।।
ಅಲ್ಲಿ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಮೀರಿದ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದವನು ಸತ್ಯದಿಂದ ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಚಾಪರಂ ಲಾಭಂ ಮನ್ಯತೇ ನಾಧಿಕಂ ತತಃ। ಯಸ್ಮಿನ್ಸ್ಥಿತೋ ನ ದುಃಖೇನ ಗುರುಣಾಪಿ ವಿಚಾಲ್ಯತೇ।।6.22।।
ಅದನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಲಾಭವೇನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನು ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೂ ಬಂದರೂ ಅಚಲನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ತಂ ವಿದ್ಯಾದ್ ದುಃಖಸಂಯೋಗವಿಯೋಗಂ ಯೋಗಸಂಜ್ಞಿತಮ್। ಸ ನಿಶ್ಚಯೇನ ಯೋಕ್ತವ್ಯೋ ಯೋಗೋಽನಿರ್ವಿಣ್ಣಚೇತಸಾ।।6.23।।
ದುಃಖದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದೇ ಯೋಗವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಈ ಯೋಗವನ್ನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ, ಕುಗ್ಗದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.
ಸಙ್ಕಲ್ಪಪ್ರಭವಾನ್ಕಾಮಾಂಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸರ್ವಾನಶೇಷತಃ। ಮನಸೈವೇನ್ದ್ರಿಯಗ್ರಾಮಂ ವಿನಿಯಮ್ಯ ಸಮನ್ತತಃ।।6.24।।
ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.
ಶನೈಃ ಶನೈರುಪರಮೇದ್ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಧೃತಿಗೃಹೀತಯಾ। ಆತ್ಮಸಂಸ್ಥಂ ಮನಃ ಕೃತ್ವಾ ನ ಕಿಞ್ಚಿದಪಿ ಚಿನ್ತಯೇತ್।।6.25।।
ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ, ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಬಾರದು.
ಯತೋ ಯತೋ ನಿಶ್ಚರತಿ ಮನಶ್ಚಞ್ಚಲಮಸ್ಥಿರಮ್। ತತಸ್ತತೋ ನಿಯಮ್ಯೈತದಾತ್ಮನ್ಯೇವ ವಶಂ ನಯೇತ್।।6.26।।
ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆತ್ಮದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರಬೇಕು.
ಪ್ರಶಾನ್ತಮನಸಂ ಹ್ಯೇನಂ ಯೋಗಿನಂ ಸುಖಮುತ್ತಮಮ್। ಉಪೈತಿ ಶಾನ್ತರಜಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತಮಕಲ್ಮಷಮ್।।6.27।।
ಯೋಗಿಯ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಕಾಮಗಳೆಲ್ಲ ಶಮನಗೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಪರಮ ಸುಖವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಯುಞ್ಜನ್ನೇವಂ ಸದಾಽಽತ್ಮಾನಂ ಯೋಗೀ ವಿಗತಕಲ್ಮಷಃ। ಸುಖೇನ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಸ್ಪರ್ಶಮತ್ಯನ್ತಂ ಸುಖಮಶ್ನುತೇ।।6.28।।
ಈ ರೀತಿ ಸದಾ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾ, ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಯೋಗಿಗೆ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅನಂತ ಸುಖವು ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವಭೂತಸ್ಥಮಾತ್ಮಾನಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಚಾತ್ಮನಿ। ಈಕ್ಷತೇ ಯೋಗಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಸರ್ವತ್ರ ಸಮದರ್ಶನಃ।।6.29।।
ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರವಾದವನು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮವನ್ನು, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಯೋ ಮಾಂ ಪಶ್ಯತಿ ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವಂ ಚ ಮಯಿ ಪಶ್ಯತಿ। ತಸ್ಯಾಹಂ ನ ಪ್ರಣಶ್ಯಾಮಿ ಸ ಚ ಮೇ ನ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ।।6.30।।
ಯಾರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರು ನನಗೆ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವಭೂತಸ್ಥಿತಂ ಯೋ ಮಾಂ ಭಜತ್ಯೇಕತ್ವಮಾಸ್ಥಿತಃ। ಸರ್ವಥಾ ವರ್ತಮಾನೋಽಪಿ ಸ ಯೋಗೀ ಮಯಿ ವರ್ತತೇ।।6.31।।
ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಏಕತ್ವದಿಂದ ಭಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದರು ಕೂಡ, ಆ ಯೋಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಆತ್ಮೌಪಮ್ಯೇನ ಸರ್ವತ್ರ ಸಮಂ ಪಶ್ಯತಿ ಯೋಽರ್ಜುನ। ಸುಖಂ ವಾ ಯದಿ ವಾ ದುಃಖಂ ಸಃ ಯೋಗೀ ಪರಮೋ ಮತಃ।।6.32।।
ಅರ್ಜುನ, ಯಾರು ತಮ್ಮನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುವರೋ—ಸುಖದಲ್ಲಾಗಲಿ ದುಃಖದಲ್ಲಾಗಲಿ—ಅಂತಹ ಯೋಗಿಯೇ ಪರಮ ಯೋಗಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ ಯೋಽಯಂ ಯೋಗಸ್ತ್ವಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸಾಮ್ಯೇನ ಮಧುಸೂದನ। ಏತಸ್ಯಾಹಂ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಚಞ್ಚಲತ್ವಾತ್ ಸ್ಥಿತಿಂ ಸ್ಥಿರಾಮ್।।6.33।।
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಮಧುಸೂದನ, ನೀವು ಸಮತ್ವವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ ಈ ಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಚಞ್ಚಲಂ ಹಿ ಮನಃ ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಮಾಥಿ ಬಲವದ್ದೃಢಮ್। ತಸ್ಯಾಹಂ ನಿಗ್ರಹಂ ಮನ್ಯೇ ವಾಯೋರಿವ ಸುದುಷ್ಕರಮ್।।6.34।।
ಕೃಷ್ಣ, ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಚಂಚಲ, ಬಲವಾದದು, ಅಸ್ಥಿರವಾದದು; ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಷ್ಟು ಕಷ್ಟವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ ಅಸಂಶಯಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ಮನೋ ದುರ್ನಿಗ್ರಹಂ ಚಲಂ। ಅಭ್ಯಾಸೇನ ತು ಕೌನ್ತೇಯ ವೈರಾಗ್ಯೇಣ ಚ ಗೃಹ್ಯತೇ।।6.35।।
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಬಾಹು, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಅತಿ ಚಂಚಲ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದದು; ಆದರೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ, ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಹುದು.
ಅಸಂಯತಾತ್ಮನಾ ಯೋಗೋ ದುಷ್ಪ್ರಾಪ ಇತಿ ಮೇ ಮತಿಃ। ವಶ್ಯಾತ್ಮನಾ ತು ಯತತಾ ಶಕ್ಯೋಽವಾಪ್ತುಮುಪಾಯತಃ।।6.36।।
ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದವನು ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ; ಆದರೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವನು ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು.
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ ಅಯತಿಃ ಶ್ರದ್ಧಯೋಪೇತೋ ಯೋಗಾಚ್ಚಲಿತಮಾನಸಃ। ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ಯೋಗಸಂಸಿದ್ಧಿಂ ಕಾಂ ಗತಿಂ ಕೃಷ್ಣ ಗಚ್ಛತಿ।।6.37।।
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣ, ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಇದ್ದರೂ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ, ಯೋಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತಪ್ಪಿ, ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸದೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಗತಿ ಏನು?
ಕಚ್ಚಿನ್ನೋಭಯವಿಭ್ರಷ್ಟಶ್ಛಿನ್ನಾಭ್ರಮಿವ ನಶ್ಯತಿ। ಅಪ್ರತಿಷ್ಠೋ ಮಹಾಬಾಹೋ ವಿಮೂಢೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪಥಿ।।6.38।।
ಎರಡೂ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿದವನು, ಮಹಾಬಾಹು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮುರಿದು ಹೋದ ಮೋಡದಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೋ? ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾನೋ?
ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ಕೃಷ್ಣ ಛೇತ್ತುಮರ್ಹಸ್ಯಶೇಷತಃ। ತ್ವದನ್ಯಃ ಸಂಶಯಸ್ಯಾಸ್ಯ ಛೇತ್ತಾ ನ ಹ್ಯುಪಪದ್ಯತೇ।।6.39।।
ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀವೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರ ಮಾಡಬೇಕು ಕೃಷ್ಣಾ. ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇನ್ನು ಯಾರೂ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ ಪಾರ್ಥ ನೈವೇಹ ನಾಮುತ್ರ ವಿನಾಶಸ್ತಸ್ಯ ವಿದ್ಯತೇ। ನಹಿ ಕಲ್ಯಾಣಕೃತ್ಕಶ್ಿಚದ್ದುರ್ಗತಿಂ ತಾತ ಗಚ್ಛತಿ।।6.40।।
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾರ್ಥಾ, ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶವಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬನು ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯನೇ.
ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪುಣ್ಯಕೃತಾಂ ಲೋಕಾನುಷಿತ್ವಾ ಶಾಶ್ವತೀಃ ಸಮಾಃ। ಶುಚೀನಾಂ ಶ್ರೀಮತಾಂ ಗೇಹೇ ಯೋಗಭ್ರಷ್ಟೋಽಭಿಜಾಯತೇ।।6.41।।
ಪುನ್ಯವಂತರು ಇರುವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ವಾಸಿಸಿ, ಯೋಗದಿಂದ ತಪ್ಪಿದವನು ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
ಅಥವಾ ಯೋಗಿನಾಮೇವ ಕುಲೇ ಭವತಿ ಧೀಮತಾಮ್। ಏತದ್ಧಿ ದುರ್ಲಭತರಂ ಲೋಕೇ ಜನ್ಮ ಯದೀದೃಶಮ್।।6.42।।
ಅಥವಾ, ಯೋಗಿಗಳೇ ಆಗಿರುವ ವಿವೇಕಿಗಳ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಹುಟ್ಟಬಹುದು. ಇಂತಹ ಜನ್ಮವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಅಪರೂಪ.
ತತ್ರ ತಂ ಬುದ್ಧಿಸಂಯೋಗಂ ಲಭತೇ ಪೌರ್ವದೇಹಿಕಮ್। ಯತತೇ ಚ ತತೋ ಭೂಯಃ ಸಂಸಿದ್ಧೌ ಕುರುನನ್ದನ।।6.43।।
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಬುದ್ಧಿಯ ಒಡನಾಟವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕುರುಕುಲದವನೇ, ನಂತರ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪೂರ್ವಾಭ್ಯಾಸೇನ ತೇನೈವ ಹ್ರಿಯತೇ ಹ್ಯವಶೋಽಪಿ ಸಃ। ಜಿಜ್ಞಾಸುರಪಿ ಯೋಗಸ್ಯ ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮಾತಿವರ್ತತೇ।।6.44।।
ಹಿಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸದ ಬಲದಿಂದ, ಅವನು ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ಕೂಡ ವೇದಗಳ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಯತ್ನಾದ್ಯತಮಾನಸ್ತು ಯೋಗೀ ಸಂಶುದ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಃ। ಅನೇಕಜನ್ಮಸಂಸಿದ್ಧಸ್ತತೋ ಯಾತಿ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್।।6.45।।
ಆದರೆ ಯೋಗಿಯು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಯತ್ನಿಸಿ, ಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ನಂತರ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.
ತಪಸ್ವಿಭ್ಯೋಽಧಿಕೋ ಯೋಗೀ ಜ್ಞಾನಿಭ್ಯೋಽಪಿ ಮತೋಽಧಿಕಃ। ಕರ್ಮಿಭ್ಯಶ್ಚಾಧಿಕೋ ಯೋಗೀ ತಸ್ಮಾದ್ಯೋಗೀ ಭವಾರ್ಜುನ।।6.46।।
ಯೋಗಿಯು ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲು, ಕರ್ಮಿಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದರೂ ಯೋಗಿಯೇ ಮೇಲು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅರ್ಜುನಾ, ನೀನು ಯೋಗಿಯಾಗು.
ಯೋಗಿನಾಮಪಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಮದ್ಗತೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ। ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ಭಜತೇ ಯೋ ಮಾಂ ಸ ಮೇ ಯುಕ್ತತಮೋ ಮತಃ।।6.47।।
ಎಲ್ಲ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು ನನಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯೋಗಿಯಾಗೆನಿಸುತ್ತಾನೆ.