ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಯಾರು ಈ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಿಂತ ನನಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವವನು ಎಂದೂ ಇರಲಾರನು. ಈ ಧರ್ಮಮಯವಾದ ನಮ್ಮ ಸಂವಾದವನ್ನು ಯಾರು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಸಂವಾದವನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಕೂಡ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ಸೇರುವ ಶುಭಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಂತು ಹೇಳಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: ‘ಪಾರ್ಥಾ, ನೀನು ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳಿದೆಯೇ? ಧನಂಜಯಾ, ನಿನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವೂ, ಮೋಹವೂ ನಾಶವಾಯಿತೇ?’ ಅರ್ಜುನನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ‘ಅಚ್ಯುತಾ, ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಮೋಹವು ಹೋಗಿಹೋಯಿತು, ನನ್ನ ಸ್ಮೃತಿ ಪುನಃ ಲಭಿಸಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಾನು ನಡೆನೋಣ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.’ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಂಜಯನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ‘ರಾಜನೇ, ನಾನು ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪಾರ್ಥರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ, ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿ ಸಂವಾದವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು. ವ್ಯಾಸಮುನಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ನಾನು ಕೃಷ್ಣನು ನೇರವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಈ ಪರಮ ರಹಸ್ಯಯುಕ್ತ ಯೋಗವನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ರಾಜನೇ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಸಂವಾದವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಹರಿ ಮಹಿಮಯ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾವೆಡೆ ಕೃಷ್ಣನು, ಯೋಗೇಶ್ವರನು ಇರುವನೋ, ಮತ್ತು ಯಾವೆಡೆ ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನು ಇರುವನೋ, ಅಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಐಶ್ವರ್ಯ, ವಿಜಯ, ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಧರ್ಮ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ದೃಢವಾದ ನಂಬಿಕೆ.