ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಧರ್ಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಮೊದಲು ದೇಹವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದನು. ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಪಂಚಭೂತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನಾನಿರುವುದನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರು, ದೆವ್ವದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಆಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಹಾರವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿದೆ ಎಂದನು. ಹಗಲು, ಹವನ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನವೂ ಕೂಡ ಮೂರು ವಿಧಗಳಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವುಗಳ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದನು. ಸಾತ್ವಿಕರು ಆಯುಷ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ, ಶಕ್ತಿ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ, ರುಚಿಕರವಾದ, ಪೌಷ್ಟಿಕ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮತ್ತು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹಿತವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ. ರಾಜಸಿಕರು ತುಪ್ಪು, ಹುಳಿ, ಉಪ್ಪು, ತುಂಬಾ ಉರಿ, ಕಾರವಾದ, ಒಣ ಹಾಗೂ ಸುಡು ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ; ಇವು ದುಃಖ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ರೋಗವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ತಾಮಸಿಕರು ಹಳೆಯದು, ರುಚಿಯಿಲ್ಲದದು, ಕೊಳೆದು ಹೋದದು, ಉಳಿದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿ, ಫಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ, "ಇದು ಮಾಡಬೇಕೆ" ಎಂಬ ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುವ ಹವನವು ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಫಲದ ಆಸೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಹವನ ರಾಜಸಿಕವಾಗಿದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಆಹಾರ ವಿತರಣೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅರ್ಪಣೆಯಿಲ್ಲದೆ, ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವ ಹವನ ತಾಮಸಿಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ದೇವತೆಗಳು, ದ್ವಿಜರು, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ, ಶುದ್ಧತೆ, ಸರಳತೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಹಿಂಸೆ—ಇವು ದೇಹದ ತಪಸ್ಸು. ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದ, ಸತ್ಯವಾದ, ಹಿತವಾದ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಪಠಣ—ಇವು ವಾಕ್ತಪಸ್ಸು. ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ, ಮೃದುತೆ, ಮೌನ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಭಾವಶುದ್ಧತೆ—ಇವು ಮನಸ್ಸಿನ ತಪಸ್ಸು. ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಫಲದ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವವರು ಸಾತ್ವಿಕರು. ಮಾನ, ಗೌರವ ಅಥವಾ ಪೂಜೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಮಾಡುವ ತಪಸ್ಸು ರಾಜಸಿಕವಾಗಿದೆ. ಮೂಢತೆಯಿಂದ, ಸ್ವಂತನಿಗೆ ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಮಾಡುವ ತಪಸ್ಸು ತಾಮಸಿಕವಾಗಿದೆ. "ಇದು ಕೊಡಬೇಕು" ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ, ಸಮಯ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ಪ್ರತಿಫಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀಡುವ ದಾನ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಫಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಬೇಸರದಿಂದ ನೀಡುವ ದಾನ ರಾಜಸಿಕವಾಗಿದೆ. ತಪ್ಪು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ತಪ್ಪು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲದವರಿಗೆ, ಅವಮಾನದಿಂದ ನೀಡುವ ದಾನ ತಾಮಸಿಕವಾಗಿದೆ. "ಓಂ ತತ್ ಸತ್" ಎಂಬ ಮೂರು ಪದಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರತೀಕ. ಈ ಪದಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವೇದವನ್ನು ಅರಿತವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಯಜ್ಞ, ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ "ಓಂ" ಎನ್ನುವ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. "ತತ್" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಫಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಹವನ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. "ಸತ್" ಎಂದರೆ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಭ. ಉತ್ತಮ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ, ದೃಢತೆಗೂ ಈ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನದಲ್ಲಿ ದೃಢತೆ "ಸತ್" ಎನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಪಣೆ, ದಾನ ಅಥವಾ ತಪಸ್ಸು "ಅಸತ್" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡದು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು, "ಹೃಷೀಕೇಶಾ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಸಂನ್ಯಾಸದ ತಾತ್ಪರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದನ್ನು ಸಂನ್ಯಾಸ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವುದನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಎಂದು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೆಟ್ಟವು ಎಂದು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ತ್ಯಾಗದ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಕೇಳು, ಅರ್ಜುನ. ತ್ಯಾಗ ಮೂರು ವಿಧಗಳಾಗಿದೆ. ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು; ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ಇವು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ಪಾವನವಾಗುವವು. ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಫಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು. prescribed action ಅನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಮೂಢತೆಯಿಂದ ತ್ಯಜಿಸುವುದು ತಾಮಸಿಕ. ದುಃಖದಿಂದ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ರಾಜಸಿಕ; ಇದರಿಂದ ತ್ಯಾಗದ ಫಲ ಸಿಗದು. ಆದರೆ, 'ಮಾಡಲೇಬೇಕು' ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ, ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಫಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವ ತ್ಯಾಗ ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನವರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಸಂಶಯರಹಿತರು, ಅವರು ಕೀಳಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಉತ್ತಮ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರೇ ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗಿಗಳನ್ನು. ದೇಹವಿರುವವನು ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಯಾರು ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರೇ ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗಿಗಳು. ಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದವರಿಗೆ ಮೂರು ರೀತಿಯ ಫಲ—ಅಭಿಷ್ಟ, ಅನಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರ—ಮರಣನಂತರ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತ್ಯಾಗಿಗಳಿಗೆ ಅದು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅರ್ಜುನ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ Siddhige ಐದು ಕಾರಣಗಳಿವೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವು: ದೇಹ (ಆಸನ), ಕರ್ತೃ (ಕರ್ಮಕರ್ತ), ವಿವಿಧ ಉಪಕರಣಗಳು, ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಐದನೆಯದು ದೈವ. ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮವನ್ನು ದೇಹ, ಮಾತು ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವುಗಳ ಈ ಐದು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆತ್ಮವೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕರ್ತೃ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿದೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕೊಂದರೂ, ಅವರು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಾತ್ವಿಕ, ರಾಜಸಿಕ, ತಾಮಸಿಕ ಗುಣಗಳ ಕುರಿತು, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಮೌಕ್ತಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.