ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಸತ್ವ ಗುಣದಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ; ರಾಜಸ್ಗುಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಲೋಭ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಸತ್ವ ಗುಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದವರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾರೆ; ರಾಜಸ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಮಧ್ಯಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾವಾಗ ದ್ರಷ್ಟಾ ಗುಣಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಕರ್ತೃತ್ವವಿಲ್ಲವೆಂದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಗೂ ಪಾರಾಗಿರುವ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವವುಗಳೆಂದು ಅರಿತು, ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ದಾಟಿದಾಗ ಜನನ, ಮರಣ, ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅರ್ಜುನನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿದವನು ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದು, ಪ್ರಭು? ಅವನ ನಡೆ ಹೇಗೆ? ಅವನು ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾಟುತ್ತಾನೆ?" ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು, ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಮೋಹ ಉಂಟಾಗುವಾಗ, ಅವನು ಅವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವು ಕಡಿದಾಗ ಅವನು ಹಾತೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ನಿರಪೇಕ್ಷವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಗುಣಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; 'ಗುಣಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ' ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಕಲ್ಲು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಚಿನ್ನ—all ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಸುಖ-ಅಸुख, ಪ್ರಶಂಸೆ-ದೂಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಗೌರವ-ಅವಮಾನ, ಮಿತ್ರ-ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನು ಗುಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿದವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ." "ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವವನು, ಅವನು ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಧಾರ, ಅಮರತನ, ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾನಂದದ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದೇನೆ." ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮುಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಅವಿನಾಶಿ ಅಶ್ವತ್ಥ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಬೇರುಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಶಾಖೆಗಳು ಕೆಳಕ್ಕೆ; ಅದರ ಎಲೆಗಳು ವೇದಮಂತ್ರಗಳು; ಈ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ವೇದಜ್ಞನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಶಾಖೆಗಳು ಗುಣಗಳಿಂದ ಪೋಷಿತವಾಗಿವೆ, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳು ಅದರ ಮೊಗ್ಗುಗಳು; ಅದರ ಬೇರುಗಳು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹರಡುತ್ತಾ, ಮಾನವರ ಲೋಕವನ್ನು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ." "ಈ ವೃಕ್ಷದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಆದಿ, ಅಂತ್ಯ, ಆಧಾರವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಶ್ವತ್ಥವನ್ನು ವೈರಾಗ್ಯ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಕುಲಾಡಿಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು, ಅದನ್ನು ತಲುಪಿದವನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಆ ಮೂಲ ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ, ಯಿಂದ ಪುರಾತನ ಕರ್ಮ ಹರಡಿದೆ." "ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಆಸಕ್ತಿಯ ದೋಷವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಸದಾ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸುಖ-ದುಃಖದ ಜೋಡಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವವರು ಆ ಅವಿನಾಶಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿಯು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದವರು ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನನ್ನ ಪರಮಧಾಮ." "ನಾನು ನನ್ನ ಶಾಶ್ವತ ಭಾಗವನ್ನು ಜೀವಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರಭು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ ಮತ್ತು ಬಿಡುವಾಗ, ಅವನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನ ಜೊತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಗಾಳಿ ಸುಗಂಧವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ." "ಕಿವಿ, ಕಣ್ಣು, ಸ್ಪರ್ಶ, ನಾಲಿಗೆ, ಮೂಗು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ಅವನು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೋಹಿತರು ಅವನು ಹೋಗುವಾಗ, ಉಳಿಯುವಾಗ, ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷು ಹೊಂದಿದವರು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ." "ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯತ್ನಿಸುವ ಯೋಗಿಗಳು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿರುವವರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." "ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಕಾಶ, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಕಾಶ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಕಾಶ—ಅದು ನನ್ನದು. ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ; ಪೋಷಕ ಚಂದ್ರನಾಗಿ, ನಾನು ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ರಸವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಜೀವರಾಶಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪಾಚಕ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ, ನಾನು ಉಸಿರಿನ ಆವರಣದೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಆಹಾರವನ್ನು ಜೀರುತ್ತೇನೆ." "ನಾನು ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನಿಂದ ಸ್ಮರಣೆ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ತ್ಯಜನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಿಂದ ನನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ನಾನು ವೇದಾಂತದ ಕರ್ತೃ ಮತ್ತು ವೇದಜ್ಞನು." "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳು—ವಿನಾಶೀ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶೀ. ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ವಿನಾಶಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಸ್ಥಿರವಾದುದು ಅವಿನಾಶಿ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂದು, ಪರಮ ಪುರುಷನು, ಪರಮಾತ್ಮನು—ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವಿನಾಶಿ ಪ್ರಭು." "ನಾನು ವಿನಾಶಿಯನ್ನು ದಾಟಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶಿಯನ್ನೂ ಮೀರುವುದರಿಂದ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪರಮ ಪುರುಷನೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ." "ಯಾರು ಮೋಹದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪರಮ ಪುರುಷನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಿಳಿದು, ನನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಈ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಪಾಪರಹಿತನೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ವ್ಯಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗುತ್ತಾನೆ." ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಗುಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಭಯರಹಿತತೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧತೆ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ, ದಾನ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಯಜ್ಞ, ಶಾಸ್ತ್ರಪಠಣ, ತಪಸ್ಸು, ಸೌಜನ್ಯ—ಇವು ದೇವೀ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರ ಗುಣಗಳು. ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಕ್ರೋಧರಹಿತತೆ, ತ್ಯಾಗ, ಶಾಂತಿ, ದೋಷದ ಹುಡುಕುವಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ, ಲೋಭರಹಿತತೆ, ಮೃದುತೆ, ಲಜ್ಜೆ, ಚಂಚಲತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು—ಇವು ದೇವೀ ಗುಣಗಳು." "ಶಕ್ತಿಶಾಲಿತ್ವ, ಕ್ಷಮೆ, ಧೈರ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ, ದ್ವೇಷರಹಿತತೆ, ಅಹಂಕಾರರಹಿತತೆ—ಇವು ದೇವೀ ಸ್ವಭಾವದ ಲಕ್ಷಣಗಳು." "ಪೋಲಿಕೆ, ಅಹಂಕಾರ, ಸ್ವ conceit, ಕ್ರೋಧ, ಕಠೋರತೆ, ಅಜ್ಞಾನ—ಇವು ದೈತ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ಲಕ್ಷಣಗಳು." "ದೇವೀ ಗುಣಗಳು ಮುಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ; ದೈತ್ಯ ಗುಣಗಳು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ನೀನು ದೇವೀ ಗುಣಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದೆ, ಪಾಂಡವನು, ಆತಂಕಪಡಬೇಡ." "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳು—ದೇವೀ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯ. ದೇವೀ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ದೈತ್ಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕೇಳು." "ದೈತ್ಯ ಜನರು ಕರ್ತವ್ಯ ಅಥವಾ ತ್ಯಾಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧತೆ, ಸರಿ ನಡೆ, ಸತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರು 'ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆಧಾರವಿಲ್ಲ, ದೇವರಿಲ್ಲ; ಇದು ಕೇವಲ ಕಾಮದಿಂದ ಉಂಟಾದುದು' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ." "ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಸ್ವವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಕಡಿಮೆ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು, ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು, ಲೋಕದ ನಾಶಕ್ಕೆ, ಹಾನಿಗೆ ಏರುತ್ತಾರೆ." ಇಂತಹ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವನಿಗೆ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಅದರಿಂದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ, ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗ, ದೇವೀ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯ ಗುಣಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪ—all ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತವೆ.