ಪರಮಾತ್ಮನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಅರ್ಜುನ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಬೀಜರೂಪವೂ ನಾನು. ಚಲಿಸುವದಾಗಲಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವದಾಗಲಿ, ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಇರಲಾರದು. ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ವೈಭವಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ಹೇಳಿರುವುದು ನನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ. ಭವ್ಯತೆ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದ ಅಂಶದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಅರ್ಜುನ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೇನು? ನಾನು ನನ್ನ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದಲೇ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮನ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದನು: "ಯೋಗೇಶ್ವರಾ, ನೀವು ನನಗಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾದ ಈ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನನ್ನ ಮೋಹವು ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು. ಭಗವಂತಾ, ನೀವು ಜೀವಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಲಯ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅವಿನಾಶಿ ಮಹಿಮೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರೋ, ಅದು ನಿಜ. ಆದರೂ, ಪರಮೇಶ್ವರಾ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಅವಿನಾಶಿ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿ." ಆಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: "ಪಾರ್ಥ, ಈಗ ನನ್ನ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ವಿಧವಾದ, ನಾನಾ ವರ್ಣಗಳ ಹಾಗೂ ಆಕಾರಗಳ ದಿವ್ಯ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡು. ಇಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಅಶ್ವಿನೀ ದೇವತೆಗಳು, ಮರುತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಹಿಂದೆ ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡದ ಅನೇಕ ಅಚ್ಚರಿಗಳನ್ನೂ ನೋಡು. ಗುಡಾಕೇಶಾ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿರುವುದನ್ನು ನೋಡು. ನೀನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಈ ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನಗೆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಯೋಗದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡು." ಸಂಜಯನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು: "ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಹರಿಯು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನ ಪರಮ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮುಖಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು, ಅನನ್ಯ ವಿಸ್ಮಯಕರ ದೃಶ್ಯಗಳು, ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳು, ಅನೇಕ ಎತ್ತಲಾದ ದಿವ್ಯ ಆಯುಧಗಳು ಇದ್ದವು. ದಿವ್ಯ ಹಾರಗಳು, ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ಮುಖವಿಟ್ಟು ಕಾಣುವ ಅನಂತ ದೇವತೆ, ಅದ್ಭುತದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು. ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉದಯವಾದರೆ, ಆ ಪ್ರಕಾಶವು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಕ್ಯಾಂಪಾರದ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಬಹುದು. ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ಆ ದೇವದೇವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ, ವಿಭಜನೆಗೊಂಡ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕೂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು." ಈ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಅರ್ಜುನನು ಭಯಾನಕ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ, ಅವನ ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ, ದೇವರ ಮುಂದೆ ಶಿರವನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: "ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ವಿಭಿನ್ನ ಜೀವ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು, ಕಮಲದ ಮೇಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ಋಷಿಗಳನ್ನು, ನಾಗಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅನೇಕ ಭುಜಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆಗಳು, ಮುಖಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಅನಂತ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದೀರಿ. ಪ್ರಪಂಚದ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮಗೆ ಅಂತ್ಯ, ಮಧ್ಯ, ಆರಂಭ ಏನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಿರೀಟ, ಗದಾ, ಚಕ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಅಗಾಧ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಅವಿನಾಶಿ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ, ಈ ವಿಶ್ವದ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ, ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕ, ನಿತ್ಯನರ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದಲೇ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತು ಸುಡುವಂತಾಗಿದೆ." "ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವಿನ ಸ್ಥಳ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ತುಂಬಿವೆ. ನಿಮ್ಮ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಭೀತಿಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿವೆ. ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿವೆ. ಕೆಲವರು ಭಯದಿಂದ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು 'ಶಾಂತಿ' ಎಂದು ನೆನೆದು ನಿಮಗೆ ಅನೇಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ವಿಶ್ವದೇವರು, ಅಶ್ವಿನೀ ದೇವತೆಗಳು, ಮರುತ್ತುಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮಗೆ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ." "ಮಹಾಬಾಹು, ನಿಮ್ಮ ಅನೇಕ ಮುಖ, ಕಣ್ಣು, ಭುಜ, ತೊಡೆ, ಕಾಲು, ಹೊಟ್ಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭಯಾನಕ ದವಳಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ವಿಶಾಲ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಜಗತ್ತು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ, ನಾನೂ ಕೂಡ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ವಿಷ್ಣುವೇ, ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ, ಜ್ವಲಂತ, ನಾನಾ ವರ್ಣಗಳ, ಅಗಾಧ ಬಾಯಿಗಳು, ಉರಿಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇರುವ ನಿಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ನೆಮ್ಮದಿ ಇಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಭಯಾನಕ ದವಳಗಳಿರುವ ಬಾಯಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಯಾವ ದಿಕ್ಕು ಯಾವುದು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಜಗದಾಶ್ರಯ, ದಯೆ ತೋರಿಸು!" "ಈ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರು, ರಾಜರು, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಯೋಧರು ನಿಮ್ಮ ಭಯಾನಕ ದವಳಗಳಿರುವ ಬಾಯಿಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ನಿಮ್ಮ ಹಲ್ಲುಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು, ತಲೆಗಳು ಚೂರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನದಿಗಳು ಹೇಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗರದತ್ತ ಹರಿಯುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಮಾನವರ ಲೋಕದ ವೀರರು ನಿಮ್ಮ ಜ್ವಲಂತ ಬಾಯಿಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜ್ವಲಂತ ದೀಪದತ್ತ ಪಟಂಗಗಳು ಹೇಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಜಗತ್ತಿನ ಜೀವಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಗಳೊಳಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಜ್ವಲಂತ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಭೀಕರ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ." "ಈ ಭಯಾನಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾರು? ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಪರಮ ದೇವಾ. ದಯೆ ತೋರಿಸು. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೂಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ." ಆಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ಕಾಲ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಹಾಕಾಲ. ಈ ಜನರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಎದುರಾಳು ಸೇನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎದ್ದು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಅವರನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಸಂಹರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಕೇವಲ ಉಪಕರಣ ಮಾತ್ರ. ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಜಯದ್ರಥ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರ ವೀರರನ್ನು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಹತಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ನೀನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸು." ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು: "ಕೇಶವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು, ತಲೆಬಾಗಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕಂಠವು ಗದ್ದಲಗೊಂಡು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು." ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದರು: "ಹೃಷೀಕೇಶಾ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಹರ್ಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಭಯದಿಂದ ಅಸುರರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಿದ್ಧ ಪುರುಷರ ಗುಂಪುಗಳು ನಿಮಗೆ ನಮನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.