ಭಗವಂತನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ವೈಭವಗಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕೆಲವು ರೂಪಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ವೈಭವಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಗುದಾಕೇಶನೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆತ್ಮ ನಾನು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯವೂ ನಾನು. ಆದಿತ್ಯರಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿಷ್ಣು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದವಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ, ಮರುತ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರೀಚಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ನಾನು. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮವೇದ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಚೇತನ ನಾನು. ರುದ್ರರಲ್ಲಿ ಶಂಕರ, ಯಕ್ಷ-ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಕುಬೇರ, ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ, ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಮೇರೂ ನಾನು. ಅರ್ಜುನ, ಪುರೋಹಿತರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯರಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನಾನು, ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದ, ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗರ ನಾನು. ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಭೃಗು, ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಓಂ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಯಜ್ಞ, ಅಚಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯ ನಾನು. ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ತ, ದೇವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾರದ, ಗಂಧರ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರರಥ, ಸಿದ್ಧರಲ್ಲಿ ಕಪಿಲ ಮುನಿಯು ನಾನು. ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೃತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸ್ ನಾನು, ಗಜಗಳಲ್ಲಿ ಐರಾವತ, ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ರಾಜನು ನಾನು. ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ವಜ್ರ, ಗಾವಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮಧೇನು, ಸಂತಾನಕರಗಳಲ್ಲಿ ಮಂದನ ದೇವತೆ, ಸರ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುಕಿಯು ನಾನು. ನಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅನಂತ, ಜಲಚರಗಳಲ್ಲಿ ವರुण, ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಯಮನ್, ನಿಯಂತ್ರಕರಲ್ಲಿ ಯಮನು ನಾನು. ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಕಾಲವನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಕಾಲವೇ ನಾನು, ಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿನತೆಯ ಪುತ್ರ ಗರುಡನು ನಾನು. ಶುದ್ಧಿಕರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಯು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮ, ಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ ಮಕರ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯು ನಾನು. ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ನಾನು, ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿದ್ಯೆ, ವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ತರ್ಕ ನಾನು. ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಅ, ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಂದ್ವ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ ಕಾಲ, ವಿಶ್ವಮುಖಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ನಾನು. ಸರ್ವನಾಶಕ ಮೃತ್ಯು, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ, ಶ್ರೀ, ವಾಕ್ಛಕ್ತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಮೇಧೆ, ಧೃತಿ, ಕ್ಷಮೆ—all these are my manifestations. ಸಾಮವೇದದ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್-ಸಾಮನ್, ಛಂದಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿ, ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ, ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ವಸಂತ ಋತು ನಾನು. ಮೋಸಗಾರರಲ್ಲಿ ಜೂಜು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸು, ವಿಜಯ, ನಿರ್ಣಯ, ಧರ್ಮ—all these are me. ವೃಷ್ಣಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವ, ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸ, ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಶನಸ್ ನಾನು. ಶಾಸಕರಲ್ಲಿ ದಂಡ, ವಿಜಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀತಿ, ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೌನ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ನಾನು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಬೀಜವೂ ನಾನು. ಚಲಿಸುವದಾಗಲಿ, ಅಚಲವಾಗಲಿ, ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅರ್ಜುನ, ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ವೈಭವಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇವಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹಿಮೆ, ಶ್ರೀ, ಬಲ ಕಾಣಿಸಿದರೆ, ಅದು ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಕಣ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ತಿಳಿ. ಆದರೂ, ಅರ್ಜುನ, ಇಷ್ಟು ವಿವರವಾದ ವಿವರಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯವೇನು? ನನ್ನ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅರ್ಜುನನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು: "ಭಗವಂತನೇ, ನೀನು ನನಗಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ನನ್ನ ಮೋಹ ದೂರವಾಯಿತು. ನಿನ್ನಿಂದ ಜೀವಿಗಳ ಉದ್ಭವ, ಲಯ, ಅವಿನಾಶಿ ವೈಭವಗಳನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು. ನೀನು ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಅವಿನಾಶಿ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು." ಆಗ ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: "ಪಾರ್ಥ, ನನ್ನ ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ವಿಧವಾದ, ವಿಭಿನ್ನ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ರೂಪಗಳ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡಿ. ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು, ಮರುತ್ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಕಾಣದ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ನೋಡು. ಈ ಒಂದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವದು, ಅಚಲವಾಗಿರುವದು, ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿರುವ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡು. ಆದರೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನೀಗ ನಿನಗೆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಯೋಗಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ!" ಸಂಜಯನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನ ಪರಮ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮುಖ, ಕಣ್ಣು, ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯಗಳು, ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳು, ಅನೇಕ ಎತ್ತಿದ ದಿವ್ಯ ಆಯುಧಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆ, ವಸ್ತ್ರ, ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಖವಿಟ್ಟಿರುವ, ಅನಂತ, ಅದ್ಭುತ ಸ್ವರೂಪ. ಹಜಾರಾರು ಸೂರ್ಯರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಉದಯವಾದರೆ, ಆ ಪ್ರಕಾಶವೇ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಬಹುದು. ದೇವ-ದೇವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನಾದ ಅರ್ಜುನನು ವಿಭಿನ್ನ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಇರುವ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ನೋಡಿದನು. ಆ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ರೋಮಾಂಚನವಾಗಿದ್ದು, ಅರ್ಜುನನು ದೇವರ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗಿದನು, ಕೈಕಟ್ಟುಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮ, ಋಷಿಗಳು, ನಾಗಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಅನೇಕ ಕೈಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆಗಳು, ಮುಖಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ನಿನಗೆ ಅಂತ್ಯ, ಮಧ್ಯ, ಆದಿ ಯಾವುದು ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ಹೇUniverseನಾಥ, ವಿಶ್ವರೂಪ!'" ಇಂತಿ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ವೈಭವ, ಮಹಿಮೆ, ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು.