ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಅರ್ಜುನ, ಈ ಅನಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ದುಃಖಮಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಭಕ್ತಿಯುತ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ನನ್ನ ಭಜನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಕೂಡ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಎಂಬ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು, ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು, ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸು. ಹೀಗೆ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗೂಡಿಸಿದರೆ, ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಪರಮವಾದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ದೇವತೆಗಳೂ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ನನ್ನ ಆದಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅವರಿಗೂ ಮೂಲಭೂತನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾರಣನು. ನನ್ನನ್ನು ಜನನರಹಿತ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಲೋಕಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನು ಎಂದು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಮೋಹದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಬುದ್ಧಿ, ಜ್ಞಾನ, ಮೋಹರಹಿತತೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಸತ್ಯ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಮನಶ್ಶಾಂತಿ, ಸುಖ-ದುಃಖ, ಭಾವ ಮತ್ತು ಅಭಾವ, ಭಯ-ಅಭಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿವೆ. ಅಹಿಂಸೆ, ಸಮಚಿತ್ತತೆ, ಸಂತೋಷ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ, ಕೀರ್ತಿ, ಅಪಕೀರ್ತಿ—ಈ ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಪೂರ್ವಕಾಲದ ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಮನುವರು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು. ಅವರಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರಿಗೆ ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ವೈಭವಗಳು ಹಾಗೂ ಯೋಗವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಅಚಲವಾದ ಯೋಗದಿಂದ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭಾವವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲಭೂತನು; ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ವಿಕಸಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನನಗೆ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನನಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ನನ್ನ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಾನು, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಜ್ಞಾನರೂಪದ ದೀಪದಿಂದ ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣಾ, ನೀನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಧಾಮ, ಪರಮ pavitra; ಶಾಶ್ವತ ದೈವಪುರುಷ, ಆದಿದೇವ, ಜನನರಹಿತ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ. ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು, ದೈವರ್ಷಿ ನಾರದ, ಅಸಿತ, ದೇವಲ, ವ್ಯಾಸರು ನೀನನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ನೀನು ತಾನೇ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ. ಕೆಶವ, ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವೆಂದು ನಾನು ನಂಬಿದ್ದೇನೆ. ದೇವತೆಗಳಿಗೂ, ದಾನವರಿಗೂ, ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ವೈಭವ ತಿಳಿಯದು. ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವವನು; ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಭೂತೇಶ್ವರ, ದೇವದೇವ, ಜಗತ್ಪತಿ. ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ವೈಭವಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ನನಗೆ ತಿಳಿಸು, ಯಾವ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸು. ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ನಾನು, ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು? ಯಾವ ಯಾವ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು? ಜನಾರ್ದನ, ನಿನ್ನ ಯೋಗ ಮತ್ತು ವೈಭವವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳು, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಅಮೃತೋಪಮವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ನಾನು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಹೊಂದುತ್ತಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಅರ್ಜುನ, ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ದಿವ್ಯ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಗುಡಾಕೇಶ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆತ್ಮನು; ನಾನು ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಗಳ ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯವೂ ಹೌದು. ಆದಿತ್ಯರಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿಷ್ಣು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ, ಮರುತ್ಗಣದಲ್ಲಿ ಮರೀಚಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮವೇದ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಚೇತನ. ರುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಕರ, ಯಕ್ಷರಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಕುಬೇರ, ವಸುವರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ, ಶೃಂಗವಂತ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರು. ಅರ್ಜುನ, ಪುರೋಹಿತರಲ್ಲಿ ಬ್ರಹಸ್ಪತಿ, ಸೇನಾನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದ, ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ. ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಭೃಗು, ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಓಂ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಯಜ್ಞ, ಸ್ಥಾವರಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯ. ವೃಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥ, ದೈವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾರದ, ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರರಥ, ಸಿದ್ಧರಲ್ಲಿ ಕಪಿಲಮುನಿ. ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೃತದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಉಚ್ಚೈಶ್ರವ, ಗಜಗಳಲ್ಲಿ ಐರಾವತ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ರಾಜನು. ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ವಜ್ರ, ಹಸುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮಧೇನು, ಸಂತಾನಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮದೇವ, ಸರ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುಕಿಯು. ನಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅನಂತ, ಜಲಚರಗಳಲ್ಲಿ ವರुण, ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಯಮ, ನಿಯಂತ್ರಕರಲ್ಲಿ ಯಮನು. ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಕಾಲಮಾಪಕರಲ್ಲಿ ಕಾಲ, ಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿನತೆಯ ಪುತ್ರ ಗರುಡ. ಶುದ್ಧಿಕಾರಕರಲ್ಲಿ ವಾಯು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮ, ಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ ಮಕರ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ. ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ, ವಿಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಜ್ಞಾನ, ತರ್ಕದಲ್ಲಿ ವಾದ. ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಅ, ಸಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಂದ್ವ, ಕ್ಷಯಶೀಲವಲ್ಲದ ಕಾಲ, ಸರ್ವಮುಖೀ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ. ನಾನು ಸರ್ವನಾಶಕ ಕಾಲ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವವರ ಮೂಲ; ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ, ಶ್ರೀ, ವಾಕ್, ಸ್ಮೃತಿ, ಮೇಧಾ, ಧೃತಿ, ಕ್ಷಮೆ. ಸಾಮವೇದದ ಗಾಯನಗಳಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್-ಸಾಮ, ಛಂದಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿ, ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗಶಿರ, ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ವಸಂತ. ಮೋಸಕರಲ್ಲಿ ಜೂಜು, ತೇಜಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸು, ವಿಜಯ, ಧೃಡಸಂಕಲ್ಪ, ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಗುಣ. ವೃಷ್ಣಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವ, ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಧನಂಜಯ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸ, ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಶನ. ಶಿಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ದಂಡ, ವಿಜಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀತಿ, ಗುಪ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಮೌನ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ. ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ವೈಭವಗಳನ್ನೂ, ತನ್ನ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕತೆಯನ್ನೂ, ತನ್ನ ಭಕ್ತನಿಗೆ ನೀಡುವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು.