ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡ ಯೋಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಅಪಾರವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೋ, ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಿಲ್ಲ, ಅವನು ನನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾವ ಯೋಗಿಯು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರೂ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅರ್ಜುನ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೋಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಯೋಗಿಯು, ಸುಖದಲ್ಲಾಗಲಿ ದುಃಖದಲ್ಲಾಗಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ—ಅಂತಹ ಯೋಗಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು, "ಮಧುಸೂದನ, ನೀವು ವಿವರಿಸಿದ ಈ ಸಮಚಿತ್ತ ಯೋಗದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಲಾಗುವುದೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಕೃಷ್ಣ, ಮನಸ್ಸು ಅತಿಶಯ ಚಂಚಲ, ತೀವ್ರ, ಬಲಿಷ್ಠ, ಹಠಮಾರಿ. ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೇ ಕಷ್ಟಕರವೆಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಅರ್ಜುನನು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ: "ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಕಷ್ಟವೇ ಸರಿ, ಚಂಚಲವೂ ಹೌದು. ಆದರೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಕುಂತೀಪುತ್ರಾ, ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು. ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಯೋಗವು ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದವನು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು." ಅರ್ಜುನನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾದರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದೆ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದವನಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಅವನು ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಇತರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲದಂತೆ, ಮೋಹಗೊಂಡ ಮೋಡದ ತುಂಡಿನಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆಯಾ? ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿಮಗಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯ, ಯಾರು ಇದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ: "ಪಾರ್ಥಾ, ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶವಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಪಥದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖವಿಲ್ಲ. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದವನು, ಪುಣ್ಯವಂತರ ಲೋಕವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ವಾಸಿಸಿ, ನಂತರ ಶುಭ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನಯುಕ್ತ ಯೋಗಿಗಳ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ—ಅಂತಹ ಜನ್ಮವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಬಯಸುವವನೂ ಕೂಡ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಿಯು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ." "ಯೋಗಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಕರ್ಮಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ಯೋಗಿಯಾಗು. ಎಲ್ಲಾ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸುವ ಯೋಗಿಯೇ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಏಕ್ಯವಾಗಿರುವವನು ಎಂದು ನಾನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇನೆ." ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ: "ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಯೋಗವನ್ನು ನನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಹೇಗೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಅರಿಯಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು. ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದನ್ನು ಅರಿತ ಮೇಲೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ತಿಳಿಯಬೇಕೇನೂ ಉಳಿಯದು." "ಸಾವಿರಾರು ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದವರಲ್ಲಿ, ನನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯುವವನು ಅಪರೂಪ. ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ—ಈ ಎಂಟು ನನ್ನ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಭಾಗಗಳು. ಆದರೆ, ಧನಂಜಯ, ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿನ, ಜೀವಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಮತ್ತೊಂದು ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಇದೆ, ಇದರಿಂದಲೆ ಈ ಜಗತ್ತು ನಿಂತಿದೆ." "ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರಕೃತಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿವೆ. ನಾನು ಈ ಸರ್ವಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವೂ, ಲಯವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಅರ್ಜುನ. ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಹಾರಮಾಲೆಯ ಹಾರದಲ್ಲಿ ಮುತ್ತುಗಳು ಹಾರಿದಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿವೆ." "ನಾನು ನೀರಿನ ರುಚಿ, ಚಂದ್ರನ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಓಂಕಾರ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ, ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧವೂ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವೂ ನಾನು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ನಾನು. ಅರ್ಜುನ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಬೀಜವೂ ನಾನು. ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸು ನಾನು. ಕಾಮಕ್ರೋಧ ಮುಕ್ತ ಶಕ್ತಿಯರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾನು, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲದ ಇಚ್ಛೆಯೂ ನಾನು." "ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಎಂಬ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನಲ್ಲಿವೆ, ನಾನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಮೋಹಗೊಂಡಿದೆ; ಅವುಗಳ ಪಾರಾಗಿ ಇರುವ ನನನ್ನು ಜನರು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ." "ನನ್ನ ಈ ದೈವೀ ಮಾಯೆ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಅದನ್ನು ದಾಟುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಮಾತ್ರ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ. ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳು, ಮೋಹಿತರು, ಪಾಪಾತ್ಮರು, ಜ್ಞಾನಹೀನರು, ದೈತ್ಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ನನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ." "ಅರ್ಜುನ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ: ದುಃಖಿತರು, ಜ್ಞಾನಾಸಕ್ತರು, ಐಶ್ವರ್ಯಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳು. ಇವರಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಏಕ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು; ಅವನು ನನಗೆ ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರಿಯನು, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಉದಾತ್ತರು, ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಯು ನನ್ನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ಭಜಿಸುತ್ತಾನೆ." "ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು 'ವಾಸುದೇವನೇ ಸರ್ವವ್ಯೂಹ' ಎಂದು ಅರಿತು ನನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಪರೂಪ. ಆದರೆ ವಿವಿಧ ಇಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ಜ್ಞಾನವು ಹರಣವಾದವರು, ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಕಾರ ವಿವಿಧ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ." ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗ, ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.