ಯಾವವರು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ, ಆತ್ಮ,Shraddha ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವರ ದೋಷಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆ, ಅವರು ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮತ್ತು ವಿನಯಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಹಸುವು, ಆನೆ, ನಾಯಿ ಮತ್ತು ನಾಯಿ ತಿನ್ನುವವನನ್ನು ಸಮಾನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದವರು ಈ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ನಿರ್ದೋಷ ಮತ್ತು ಸಮಾನ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು, ಅವರ ಬುದ್ಧಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ, ಮೋಹದಿಂದ ಮುಕ್ತರು; ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಹರ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡಾಗ ವ್ಯಥೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆತ್ಮವನ್ನು ಬಾಹ್ಯ ಸಂಪರ್ಕಗಳಿಂದ ಅಸಕ್ತವಾಗಿಟ್ಟು, ಆಂತರಿಕ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದವರು, ಬ್ರಹ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ ಏಕೀಕೃತರಾಗಿದ್ದು, ಶಾಶ್ವತ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳು ದುಃಖದ ಮೂಲವಾಗಿವೆ, ಅವು ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಹೊಂದಿವೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದ ಪ್ರಚಂಡತೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಯೋಗಿಗಳು, ಸಂತೋಷಪಡುವ ಮಾನವರು. ಯೋಗಿಯ ಸಂತೋಷ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿದೆ, ಆನಂದ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿದೆ, ಪ್ರಕಾಶವೂ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿದೆ; ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ದೋಷಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆ, ಸಂಶಯಗಳು ಕಡಿದು ಹೋಗಿವೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೇ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರ್ವಾಣ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಯೋಗಿ ಬಾಹ್ಯ ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು, ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ನಾಸಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿಡುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಿಯ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾನೆ; ಕಾಮ, ಭಯ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸದಾ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ಭೋಗಿಯಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮಹಾ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿಯೂ ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಯಾರು ಕರ್ಮದ ಫಲದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳು; ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ಕರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವನು ಯೋಗಿ ಅಲ್ಲ. ತ್ಯಾಗವೆಂದರೆ ಯೋಗವೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯು, ಪಾಂಡವ; ಯೋಗಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು. ಯೋಗವನ್ನು ಅರಸುವವರಿಗೆ ಕರ್ಮವೇ ಸಾಧನ; ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರಿಗೆ ಶಾಂತಿಯೇ ಸಾಧನ. ಯಾರು ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಎತ್ತಬೇಕು, ತಾನೇ ಕುಗ್ಗಿಸಬಾರದು; ಆತ್ಮವೇ ಸ್ನೇಹಿತ, ಆತ್ಮವೇ ಶತ್ರು. ಯಾರು ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಆತ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ; ನಿಯಂತ್ರಿಸದವರಿಗೆ ಆತ್ಮ ಶತ್ರು. ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಿತ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪರಮಾತ್ಮ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ತಂಗಾಳ, ಬಿಸಿಲು, ಸುಖ, ದುಃಖ, ಗೌರವ, ಅವಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಯೋಗಿಯು ಭೂಮಿ, ಕಲ್ಲು, ಬಂಗಾರವನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಸ್ನೇಹಿತ, ಸಹಾಯಕ, ಶತ್ರು, ಮಧ್ಯಸ್ಥ, ಹಿಂಸಕ, ಬಂಧು, ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯೋಗಿಯು ಸದಾ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಯೋಗ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನ terlalu ಎತ್ತರವಾದ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ಆಸನವನ್ನು, ಬಟ್ಟೆ, ಮೃಗಚರ್ಮ, ಕುಶವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಅಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಯೋಗ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇಹ, ತಲೆ, ಕತ್ತನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ನಾಸಿಕಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ನೋಡಬಾರದು. ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕೀಕೃತಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಸದಾ ಯೋಗ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ಯೋಗಿಯು, ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು, ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗವು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ, ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ, ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಸದಾ ಜಾಗೃತರಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಲ್ಲ; ಯೋಗವು ಮಧ್ಯಮವಾದ ಆಹಾರ, ನಿದ್ದೆ, ಕ್ರಿಯೆ, ಆಟದಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯೋಗಿಯ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆಗ ಅವನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಏಕೀಕೃತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೀಪವು ನಡುಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆ ಯೋಗಿಯ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯೋಗ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಾಗ, ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗುವ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತವಾದ ಅನಂತ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಸತ್ಯದಿಂದ ವಿಚಲಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಪಡೆದವನು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭವನ್ನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವೆಂದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೂ ಅವನನ್ನು ಕಂಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದುಃಖದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವುದು ಯೋಗವೆಂದು ತಿಳಿಯು; ಈ ಯೋಗವನ್ನು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಅಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಬೇರೆ ಏನು ಯೋಚಿಸಬಾರದು. ಮನಸ್ಸು ಅಶಾಂತ ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಆತ್ಮದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರಬೇಕು. ಯೋಗಿಯು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ, ಕಾಮವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ, ನಿರ್ದೋಷನಾಗಿ, ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಯೋಗ, ಸಮತ್ವ, ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣ, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಯೋಗಿಯು ಹೇಗೆ ಆ ಪರಮ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.