యాం త్వా గన్ధర్వో అఖనద్వరుణాయ మృతభ్రజే । తాం త్వా వయం ఖనామస్యోషధిం శేపహర్షణీమ్
గంధర్వుడు వరుణుని కోసం, మరణించినవారి కోసం తవ్విన ఔషధాన్ని, మేము నీ కోసం తవ్వుతున్నాము. అది బంధాలను తొలగించే, ఆనందాన్ని ఇచ్చే ఔషధం.
ఉదుషా ఉదు సూర్య ఉదిదం మామకం వచః । ఉదేజతు ప్రజాపతిర్వృషా శుష్మేణ వాజినా
సూర్యుడు లేచి వెలుగుతాడు, నా మాట కూడా వెలుగుతుండాలి. ప్రజాపతి బలంతో, శక్తితో లేచి నిలవాలి.
యథా స్మ తే విరోహతోఽభితప్తమివానతి । తతస్తే శుష్మవత్తరమియం కృణోత్వోషధిః
నీవు వేరులోంచి పుట్టినదైనా, కాలినట్లుగా ఎండిపోలేదు. అలాగే ఈ ఔషధి నీకు మరింత బలాన్ని ఇస్తుంది.
ఉచ్ఛుష్మౌషధీనాం సారా ఋషభాణామ్ । సం పుంసామిన్ద్ర వృష్ణ్యమస్మిన్ ధేహి తనూవశిన్
ఔషధుల శక్తి, ఎద్దుల బలం — ఇంద్రా! ఈ శరీరాన్ని నియంత్రించేవారిలో ఆ పురుషత్వాన్ని నింపుము.
అపాం రసః ప్రథమజోఽథో వనస్పతీనామ్ । ఉత సోమస్య భ్రాతాస్యుతార్శమసి వృష్ణ్యమ్
నీకు నీటి రసం, చెట్ల సారం మొదటగా కలిగినవి. నీవు సోముని సోదరుడవు, నీవు కుర్ర ఎద్దు బలమవు.
అద్యాగ్నే అద్య సవితరద్య దేవి సరస్వతి । అద్యాస్య బ్రహ్మణస్పతే ధనురివా తానయా పసః
ఈ రోజు అగ్ని, ఈ రోజు సవిత, ఈ రోజు దేవి సరస్వతి, ఈ రోజు బ్రహ్మణస్పతీ! ఈ బంధాన్ని విల్లులోని దారం లా లాగండి.
ఆహం తనోమి తే పసో అధి జ్యామివ ధన్వని । క్రమస్వర్శ ఇవ రోహితమనవగ్లాయతా సదా
నేను నీ బంధాన్ని, విల్లు దారం లా వదిలిపెడతాను. ఎర్ర జింక అడుగులు వేసినట్టు, ఎప్పుడూ అలసట లేకుండా ఉండుము.
అశ్వస్యాశ్వతరస్యాజస్య పేత్వస్య చ । అథ ఋషభస్య యే వాజాస్తాన్ అస్మిన్ ధేహి తనూవశిన్
గుర్రం, గాడిద, మేక, గొర్రె, ఎద్దు వీరి బలాన్ని — ఈ శరీరాన్ని నియంత్రించేవారిలో నింపుము.
సహస్రశృఙ్గో వృషభో యః సముద్రాదుదాచరత్। తేనా సహస్యేనా వయం ని జనాన్త్స్వాపయామసి
సముద్రం నుంచి పైకి వచ్చిన వేల కొమ్ముల ఎద్దు బలంతో, మేము అందరినీ నిద్రపుచేస్తాము.
న భూమిం వాతో అతి వాతి నాతి పశ్యతి కశ్చన । స్త్రియశ్చ సర్వాః స్వాపయ శునశ్చేన్ద్రసఖా చరన్
గాలి భూమిపై ఊదదు, ఎవరూ దాటి చూడరు. ఇంద్రుని మిత్రుడా! నువ్వు తిరుగుతూ అన్ని స్త్రీలను నిద్రపుచేయించు.
ప్రోష్ఠేశయాస్తల్పేశయా నారీర్యా వహ్యశీవరీః । స్త్రియో యాః పుణ్యగన్ధయస్తాః సర్వాః స్వాపయామసి
నేలపై పడుకున్నవారు, మంచంపై పడుకున్నవారు, ఎక్కడికైనా తీసుకెళ్లే వారు, మంచి వాసన కలిగిన స్త్రీలు — వీళ్లందరినీ మేము నిద్రపుచేస్తాము.
ఏజదేజదజగ్రభం చక్షుః ప్రాణమజగ్రభమ్ । అఙ్గాన్యజగ్రభం సర్వా రాత్రీణామతిశర్వరే
చలించే, నిలిచిపోయిన, చూపు, ఊపిరి, అన్ని అవయవాల గట్టిపట్టు — అతి చీకటి రాత్రిని నేను దాటి పోతాను.
య ఆస్తే యశ్చరతి యశ్చ తిష్ఠన్ విపశ్యతి । తేషాం సం దధ్మో అక్షీణి యథేదం హర్మ్యం తథా
ఎవరు కూర్చుంటారో, ఎవరు తిరుగుతారో, ఎవరు నిలబడి చూస్తారో — వాళ్ల కళ్లను మేము మూసేస్తాము, ఈ ఇల్లు మూసినట్లుగా.
స్వప్తు మాతా స్వప్తు పితా స్వప్తు శ్వా స్వప్తు విశ్పతిః । స్వపన్త్వస్యై జ్ఞాతయః స్వప్త్వయమభితో జనః
తల్లి నిద్రపోవాలి, తండ్రి నిద్రపోవాలి, కుక్క నిద్రపోవాలి, ఇంటి యజమాని నిద్రపోవాలి; ఆమె బంధువులు, చుట్టుపక్కలవారు అందరూ నిద్రపోవాలి.
స్వప్న స్వప్నాభికరణేన సర్వం ని స్వాపయా జనమ్ । ఓత్సూర్యమన్యాన్త్స్వాపయావ్యుషం జాగృతాదహమిన్ద్ర ఇవారిష్టో అక్షితః
నిద్రా! నీ నిద్రపుచేసే శక్తితో అందరినీ నిద్రపుచేయించు. మరొకరిని సూర్యునివైపు నిద్రపుచేయించు, నేను మాత్రమే ఇంద్రుడిలా మేలుకొని, హాని లేకుండా, అలసట లేకుండా ఉండిపోవాలి.
బ్రాహ్మణో జజ్ఞే ప్రథమో దశశీర్షో దశాస్యః । స సోమం ప్రథమః పపౌ స చకారారసం విషమ్
పది తలలు, పది ముఖాలతో బ్రాహ్మణుడు మొదట పుట్టాడు. అతడే మొదట సోమాన్ని పానంచేశాడు, రుచి లేని విషాన్ని చేశాడు.
యావతీ ద్యావాపృథివీ వరిమ్ణా యావత్సప్త సిన్ధవో వితష్ఠిరే । వాచం విషస్య దూషణీం తామితో నిరవాదిషమ్
ఎంతవరకు ఆకాశం, భూమి వ్యాపించాయో, ఏడు నదులు విస్తరించాయో — ఆంతా ఈ విషాన్ని నాశనం చేసే మాటను నేను ఇక్కడ పలికాను.
సుపర్ణస్త్వా గరుత్మాన్ విష ప్రథమమావయత్। నామీమదో నారూరుప ఉతాస్మా అభవః పితుః
సుపర్ణుడు, గరుత్మంతుడు, నీను విషమా! ముందుగా మోయాడు. నీవు నోరులోనికి రాలేదు, అవయవానికి చేరలేదు, తండ్రిలో భాగం కాలేదు.
యస్త ఆస్యత్పఞ్చాఙ్గురిర్వక్రాచ్చిదధి ధన్వనః । అపస్కమ్భస్య శల్యాన్ నిరవోచమహం విషమ్
ఐదు వేళ్లు ఉన్నవాడు, విల్లు వంచినవాడు, అతడు కూర్చున్న చోట — ఆ ముక్కలోని విషాన్ని నేను బయటకు పలికాను.
శల్యాద్విషం నిరవోచం ప్రాఞ్జనాదుత పర్ణధేః । అపాష్ఠాచ్ఛృఙ్గాత్కుల్మలాన్ నిరవోచమహం విషమ్
ముక్కలోని విషాన్ని, పుల్ల, ఆకులోని విషాన్ని నేను బయటకు పలికాను. ఎముక, కొమ్ము, ముద్దలలోని విషాన్ని కూడా నేను బయటకు పలికాను.
అరసస్త ఇషో శల్యోఽథో తే అరసం విషమ్ । ఉతారసస్య వృక్షస్య ధనుష్టే అరసారసమ్
రసం లేని బాణం, రసం లేని కంటిపట్టు, నీ విషం కూడా రసం లేనిదే. రసం లేని చెట్టు నుండి చేసిన విల్లు కూడా రసం లేనిదే.
యే అపీషన్ యే అదిహన్ య ఆస్యన్ యే అవాసృజన్ । సర్వే తే వధ్రయః కృతా వధ్రిర్విషగిరిః కృతః
ఎవరు విసిరినా, ఎవరు గాయపరిచినా, ఎవరు కూర్చున్నా, ఎవరు వదిలినా—వారందరిని శక్తి లేనివారిగా చేశాను. విషపర్వతం కూడా శక్తి లేనిదిగా మారింది.
వధ్రయస్తే ఖనితారో వధ్రిస్త్వమస్యోషధే । వధ్రిః స పర్వతో గిరిర్యతో జాతమిదం విషమ్
నీకు త్రవ్వే వారు శక్తి లేనివారు, ఓ ఔషధి! నీవు కూడా శక్తి లేనిదివి. ఈ విషం పుట్టిన ఆ పర్వతం కూడా శక్తి లేనిదే.
వారిదం వారయాతై వరణావత్యామధి । తత్రామృతస్యాసిక్తం తేనా తే వారయే విషమ్
వరణ చెట్టు మీద పెరిగే నీటిని నిలిపే మొక్కతో నీ విషాన్ని ఆపుతున్నాను. అక్కడ అమృతాన్ని చల్లారు—దానితో నీ విషాన్ని ఆపుతున్నాను.
అరసం ప్రాచ్యం విషమరసం యదుదీచ్యమ్ । అథేదమధరాచ్యం కరమ్భేణ వి కల్పతే
తూర్పు వైపు విషం రసం లేనిది, ఉత్తర వైపు విషం కూడా రసం లేనిది. ఇప్పుడు ఈ దక్షిణదిశలో ఉన్నదాన్ని అన్నంతో నిష్క్రియంగా చేశాను.
కరమ్భం కృత్వా తిర్యం పీబస్పాకముదారథిమ్ । క్షుధా కిల త్వా దుష్టనో జక్షివాన్త్స న రూరుపః
అన్నం తయారు చేసి, వేడిగా, ఎక్కువగా తాగు. ఆకలే నిన్ను బాధించింది. తిను, నీవు ఇక బాధపడవు.
వి తే మదం మదావతి శరమివ పాతయామసి । ప్ర త్వా చరుమివ యేషన్తం వచసా స్థాపయామసి
నీలోని మదాన్ని మదపూరితునిలో బాణంలా త్రోసివేస్తున్నాము. కలవరపడుతున్న నిన్ను మాటలతో, మంత్రంలా, ఆపుతున్నాము.
పరి గ్రామమివాచితం వచసా స్థాపయామసి । తిష్ఠా వృక్ష ఇవ స్థామ్న్యభ్రిఖాతే న రూరుపః
ఒక ఊరిని సమీకరించినట్టు, నిన్ను మాటలతో ఆపుతున్నాము. చెట్టు లా నిలబడి ఉండు, కదలకుండా ఉండి పోయే, నీవు ఇక బాధపడవు.
పవస్తైస్త్వా పర్యక్రీణన్ దూర్శేభిరజినైరుత । ప్రక్రీరసి త్వమోషధేఽభ్రిఖాతే న రూరుపః
శుద్ధికరించే వాటితో, దూరంగా ఉన్న, మచ్చలేని వాటితో నిన్ను చుట్టుముట్టారు. ఓ ఔషధి! నీవు చెల్లిపోయావు, కదలకుండా ఉండి పోయే, నీవు ఇక బాధపడవు.
అనాప్తా యే వః ప్రథమా యాని కర్మాణి చక్రిరే । వీరాన్ నో అత్ర మా దభన్ తద్వ ఏతత్పురో దధే
మీలో మొదటివారు చేరుకోకుండానే చేసిన పనులు మా వీరులను ఇక్కడ హాని చేయవు. అది మాకు ముందుగా నిలబడింది.