ప్రణేతారం వస్యో అచ్ఛా కర్తారం జ్యోతిః సమత్సు । సాసహ్వాంసం యుధామిత్రాన్
యుద్ధాల్లో వెలుగును, శత్రువులను జయించే వాడిని, ధనాన్ని మాకు దారి చూపించు.
స నః పప్రిః పారయాతి స్వస్తి నావా పురుహూతః । ఇన్ద్రో విశ్వా అతి ద్విషః
పలుమార్లు పిలవబడే ఇంద్రుడు మమ్మల్ని సంరక్షించి, అన్ని ద్వేషాలను దాటి, మమ్మల్ని సురక్షితంగా చేర్చాలి.
స త్వం న ఇన్ద్ర వాజోభిర్దశస్యా చ గాతుయా చ । అచ్ఛా చ నః సుమ్నం నేషి
ఓ ఇంద్రుడు! నీవు మాకు బలాన్ని, మంచి మార్గాన్ని ప్రసాదించు. మమ్మల్ని నీ అనుగ్రహానికి నడిపించు.
తమిన్ద్రం వాజయామసి మహే వృత్రాయ హన్తవే । స వృషా వృషభో భువత్
మేము ఆ ఇంద్రుని బలంతో ప్రేరేపిస్తున్నాము, అతడు మహా శత్రువును సంహరించేందుకు. అతడు గొప్ప దూడవలె శక్తివంతుడిగా ఉండాలి.
ఇన్ద్రః స దామనే కృత ఓజిష్ఠః స మదే హితః । ద్యుమ్నీ శ్లోకీ స సోమ్యః
ఇంద్రుడు జయించేందుకు ఏర్పడినవాడు, అత్యంత బలవంతుడు, ఆనందంలో ఉన్నవాడు, కీర్తివంతుడు, ప్రసిద్ధుడు, సోమాన్ని ప్రేమించేవాడు.
గిరా వజ్రో న సంభృతః సబలో అనపచ్యుతః । వవక్ష ఋష్వో అస్తృతః
అతని మాటలు ఉక్కు వజ్రంలా గట్టిగా ఉంటాయి, అవి అపరాజితాలు. అతడు ఎప్పుడూ నిలబడే వాడు, ఎవరూ కదిలించలేరు, ఎత్తైనవాడు.
ఇన్ద్రమిద్గాథినో బృహదిన్ద్రమర్కేభిరర్కిణః । ఇన్ద్రం వాణీరనూషత
పాడేవారు గొప్ప ఇంద్రునికి గానం చేస్తున్నారు, స్తోత్రాలతో అతన్ని స్తుతిస్తున్నారు, మా వాణులు ఇంద్రుని పిలుస్తున్నాయి.
ఇన్ద్ర ఇద్ధర్యోః సచా సంమిశ్ల ఆ వచోయుజా । ఇన్ద్రో వజ్రీ హిరణ్యయః
ఇంద్రుడు తన రెండు పింగళమైన గుర్రాలతో, మాటలతో కలిపి, బంగారు వజ్రాన్ని ధరించినవాడిగా వస్తున్నాడు.
ఇన్ద్రో దీర్ఘాయ చక్షస ఆ సూర్యం రోహయద్దివి । వి గోభిరద్రిమైరయత్
దూరంగా చూసే దృష్టికోసం ఇంద్రుడు ఆకాశంలో సూర్యుని ఉదయింపజేశాడు; అతడు కిరణాలతో కొండను చీల్చాడు.
ఆ యాహి సుషుమా హి త ఇన్ద్ర సోమం పిబా ఇమమ్ । ఏదం బర్హిః సదో మమ
ఇంద్రుడా! నీవు ఉత్సాహంగా ఇక్కడ రా, ఈ సోమాన్ని పానం చేయు. ఇదే నా ఆహ్వానాసనం.
ఆ త్వా బ్రహ్మయుజా హరీ వహతామిన్ద్ర కేశినా । ఉప బ్రహ్మాణి నః శృణు
ప్రార్థనతో యుక్తమైన నీ రెండు పింగళ గుర్రాలు నిన్ను ఇక్కడకు తీసుకురావాలి, ఇంద్రుడా! మా ప్రార్థనలను విను.
బ్రహ్మాణస్త్వా వయం యుజా సోమపామిన్ద్ర సోమినః । సుతావన్తో హవామహే
సోమాన్ని అర్పించే మేము, ప్రార్థనతో నీకు పిలుపునిస్తున్నాము, సోమాన్ని సేవించే ఇంద్రుడా! సోమాన్ని పిండినప్పుడు.
యుఞ్జన్తి బ్రధ్నమరుషం చరన్తం పరి తస్థుషః । రోచన్తే రోచనా దివి
వారు ఆ మచ్చలుగల ఎర్రగుర్రాన్ని, చుట్టూ తిరుగుతూ నిలిచినవారిని, రథానికి జోడిస్తారు; ఆకాశంలో కాంతులు ప్రకాశిస్తాయి.
యుఞ్జన్త్యస్య కామ్యా హరీ విపక్షసా రథే । శోణా ధృష్ణూ నృవాహసా
వారు అతని ప్రియమైన రెండు పింగళ గుర్రాలను, అందమైన రెక్కలతో, రథానికి జోడిస్తారు; అవి ఎర్రగా, ధైర్యంగా, మనుషులను తీసుకెళ్లేవిగా ఉంటాయి.
కేతుం కృణ్వన్న్ అకేతవే పేశో మర్యా అపేశసే । సముషద్భిరజాయథాః
నీవు గుర్తులేని వారికి గుర్తు చూపేవాడివి, రూపం లేనివారికి రూపాన్ని ఇచ్చేవాడివి, ఉదయకాలాలతో పాటు పుట్టావు.
ఉదు త్యం జాతవేదసం దేవం వహన్తి కేతవః । దృశే విశ్వాయ సూర్యమ్
ఆ జాతవేదసైన దేవుడిని కిరణాలు పైకి ఎత్తుతాయి, అందరికీ కనిపించేలా సూర్యుని చూపిస్తాయి.
అప త్యే తాయవో యథా నక్షత్రా యన్త్యక్తుభిః । సూరాయ విశ్వచక్షసే
దొంగలు ఎలా దూరంగా వెళ్ళిపోతారో, అలా ఆ కిరణాలు రాత్రులతో కలిసి సూర్యుని, అన్నివైపులా చూసే వాడిని, చేరతాయి.
అదృశ్రన్న్ అస్య కేతవో వి రశ్మయో జనామను । భ్రాజన్తో అగ్నయో యథా
అతని కిరణాలు కనిపించాయి, అతని రశ్ములు ప్రజల మధ్య ప్రకాశించాయి, అవి అగ్నిలా మెరిసిపోతున్నాయి.
తరణిర్విశ్వదర్శతో జ్యోతిష్కృదసి సూర్య । విశ్వమా భాసి రోచన
ఓ సూర్యుడా! నీవు వేగవంతుడవు, అన్నింటిని చూసేవాడవు, వెలుగును కలిగించేవాడవు. నీవు అన్ని ప్రాంతాలను ప్రకాశింపజేస్తావు.
ప్రత్యఙ్దేవానాం విశః ప్రత్యఙ్ఙుదేషి మానుషీః । ప్రత్యఙ్విశ్వం స్వర్దృశే
నీవు దేవతల సమూహాలను, మానవ సమూహాలను, మొత్తం ప్రకాశించే లోకాన్ని కూడా మళ్లీ తిప్పుతావు, దర్శించేవారికి చూపించేవాడవు.
యేనా పావక చక్షసా భురణ్యన్తం జనామను । త్వం వరుణ పశ్యసి
పావకమైన కన్నుతో, ఓ వరుణా, నీవు చలించే ప్రజలను చూస్తావు.
వి ద్యామేషి రజస్పృథ్వహర్మిమానో అక్తుభిః । పశ్యం జన్మాని సూర్య
నీ కిరణాలతో విశాలమైన ఆకాశాన్ని దాటి, ఓ సూర్యుడా, నీవు మనుషుల జన్మలను చూస్తూ ప్రయాణిస్తావు.
సప్త త్వా హరితో రథే వహన్తి దేవ సూర్య । శోచిష్కేశం విచక్షణమ్
ఏడు గోధుమ రంగు గుర్రాలు నీ రథాన్ని లాగుతున్నాయి, ఓ దైవమైన సూర్యుడా, నీ తేజస్సుతో మెరిసే జుట్టుతో, అన్నింటినీ చూడగలవాడవు.
అయుక్త సప్త శున్ధ్యువః సూరో రథస్య నప్త్యః । తాభిర్యాతి స్వయుక్తిభిః
సూర్యుడు, రథపు సంతానం, ఏడు వేగవంతమైన ఆడగుర్రాలను కలిపాడు; వాటితో తానే ప్రయాణిస్తాడు.
అభి త్వా వర్చసా గిరః సిఞ్చన్త్యా చరణ్యువః । అభి వత్సం న ధేనవః
నీ తేజస్సుకు మా స్తోత్రాలు, గుర్రాల వలె వేగంగా, దూడను చేరే ఆవుల్లా నీవైపు వస్తున్నాయి.
తా అర్షన్తి శుభ్రియః పృఞ్చతీర్వర్చసా పయః । జాతం జనిర్యథా హృదా
అవి ప్రకాశవంతంగా, పుష్కలమైన క్షీరంతో, తేజస్సుతో ప్రవహిస్తున్నాయి; తల్లి తన హృదయంతో పుట్టిన బిడ్డను ఎలా ప్రసవిస్తుందో అలా.
వజ్రాపవసాధ్యః కీర్తిర్మ్రియమాణమావహన్ । మహ్యమాయుర్ఘృతం పయః
వజ్రబలంతో, కీర్తి మరణించబోయే మనిషికి నాకు ఆయువు, నెయ్యి, పాలు తెచ్చింది.
ఆయం గౌః పృశ్నిరక్రమీదసదన్ మాతరం పురః । పితరం చ ప్రయన్త్స్వః
ఈ మచ్చలున్న ఆవు ముందుకు వచ్చి, తల్లి దగ్గరకు చేరి, తండ్రిని కూడా వెతుకుతోంది.
అన్తశ్చరతి రోచనా అస్య ప్రాణాదపానతః । వ్యఖ్యన్ మహిషః స్వః
ఆయన ప్రకాశించే లోకాల్లో, తన ఊపిరితో లోపల, బయట తిరుగుతూ, గొప్ప మహిషి వెలుగును ప్రకటించాడు.
త్రింశద్ధామా వి రాజతి వాక్పతఙ్గో అశిశ్రియత్। ప్రతి వస్తోరహర్ద్యుభిః
ముప్పది నిలయాలతో ఆయన ప్రకాశిస్తున్నాడు; వాక్పక్షి ఎగిరింది, ఉదయించే వెలుగులను పలకరిస్తూ.