ఇమే త ఇన్ద్ర తే వయం పురుష్టుత యే త్వారభ్య చరామసి ప్రభూవసో । నహి త్వదన్యో గిర్వణో గిరః సధత్క్షోణీరివ ప్రతి నో హర్య తద్వచః
ఓ ఇంద్రా! మేము నిన్నే ఆధారంగా చేసుకుని, సమృద్ధిగా జీవిస్తున్న ప్రజలు. నీకంటే వేరెవ్వరూ మా మాటలను అంగీకరించరు. భూమి ఎలా మద్దతు ఇస్తుందో, నీవు కూడా మా మాటల్లో ఆనందపడు.
భూరి త ఇన్ద్ర వీర్యం తవ స్మస్యస్య స్తోతుర్మఘవన్ కామమా పృణ । అను తే ద్యౌర్బృహతీ వీర్యం మమ ఇయం చ తే పృథివీ నేమ ఓజసే
ఇంద్రా! నీ వీరత్వం అపారం. ఓ మఘవంతా! ఈ స్తోత్రకర్త కోరికను నెరవేర్చు. ఆకాశం నీ శక్తికి వశమై ఉంటుంది, ఈ భూమి కూడా నీ బలానికి వంగిపోతుంది.
త్వం తమిన్ద్ర పర్వతం మహామురుం వజ్రేణ వజ్రిన్ పర్వశశ్చకర్తిథ । అవాసృజో నివృతాః సర్తవా అపః సత్రా విశ్వం దధిషే కేవలం సహః
ఇంద్రా! నువ్వు నీ వజ్రంతో ఆ పెద్ద పర్వతాన్ని చీల్చావు. ఆపబడిన నీళ్లను విడుదల చేసి, నీ బలంతో అన్నింటిని స్థాపించావు.
ఉదప్రుతో న వయో రక్షమాణా వావదతో అభ్రియస్యేవ ఘోషాః । గిరిభ్రజో నోర్మయో మదన్తో బృహస్పతిమభ్యర్కా అనావన్
ఆకాశంలో పక్షులు ఎగిరిపోతూ రక్షించుకుంటున్నట్లుగా, మేఘాల మధ్య గొంతులు మారుమోగినట్లుగా, పర్వతాలపై పుట్టిన బలవంతులు ఆనందంతో బృహస్పతిని స్తుతిస్తూ చేరారు.
సం గోభిరఙ్గిరసో నక్షమాణో భగ ఇవేదర్యమణం నినాయ । జనే మిత్రో న దమ్పతీ అనక్తి బృహస్పతే వాజయాశూంరివాజౌ
ఆంగిరసులు, ఆవులతో శ్రమించి, భగవంతుడిలా అర్యమణిని ముందుకు నడిపించారు. ప్రజల్లో మిత్రుడు దంపతులను కలిపినట్లుగా, ఓ బృహస్పతీ! పోటీల్లో మాకు వేగవంతమైన విజయాన్ని దయచేయు.
సాధ్వర్యా అతిథినీరిషిరా స్పార్హాః సువర్ణా అనవద్యరూపాః । బృహస్పతిః పర్వతేభ్యో వితూర్యా నిర్గా ఊపే యవమివ స్థివిభ్యః
యజ్ఞబలులు, అతిథులు, ఋషులు — వీరు అందరూ అమూల్యమైనవారు, బంగారు వర్ణంతో, మచ్చలేని రూపంతో ఉన్నారు. బృహస్పతి పర్వతాలను చీల్చి, గడ్డి నుండి యవాన్ని వడిపినట్లుగా, ఆవులను విడుదల చేశాడు.
ఆప్రుషాయన్ మధునా ఋతస్య యోనిమవక్షిపన్న్ అర్క ఉల్కామివ ద్యోః । బృహస్పతిరుద్ధరన్న్ అశ్మనో గా భూమ్యా ఉద్నేవ వి త్వచం బిభేద
తేనెతో చల్లుతూ, సత్యపు గర్భంలో, ఆర్కాన్ని ఆకాశం నుండి ఉల్కలా పంపించాడు. బృహస్పతి రాయిని పైకి ఎత్తి, భూమిని పగలగొట్టి, ఆవులను విడిపించాడు.
అప జ్యోతిషా తమో అన్తరిక్షదుద్నః శీపాలమివ వాత ఆజత్। బృహస్పతిరనుమృశ్యా వలస్యాభ్రమివ వాత ఆ చక్ర ఆ గాః
వెలుగుతో మధ్యలోని చీకటిని తొలగించాడు, గాలి పాలు పుట్ట నుండి పొగను ఊదినట్లుగా. బృహస్పతి వెతికిపట్టి, వల అనే మేఘాన్ని చెదరగొట్టాడు, గాలి ఆవులను విడదీసినట్లుగా.
యదా వలస్య పీయతో జసుం భేద్బృహస్పతిరగ్నితపోభిరర్కైః । దద్భిర్న జిహ్వా పరివిష్టమాదదావిర్నిధీంరకృణోదుస్రియాణామ్
బృహస్పతి అగ్నితో, స్తోత్రాలతో వల అనే దుర్గాన్ని పగలగొట్టి, దాగిన ధనాన్ని నాలుకతో తీసుకున్నట్లుగా బయటకు తీసాడు, ఆవుల సంపదను వెలికి తీశాడు.
బృహస్పతిరమత హి త్యదాసాం నామ స్వరీణాం సదనే గుహా యత్। ఆణ్డేవ భిత్వా శకునస్య గర్భముదుస్రియాః పర్వతస్య త్మనాజత్
బృహస్పతి వారి పేర్లను తెలుసుకుని, గుప్తంగా ఉన్న గాయకుల నివాసాన్ని కనుగొన్నాడు. పక్షి గుడ్డును పగలగొట్టినట్లుగా, పర్వతం నుంచి తన శక్తితో ఆవులను విడుదల చేశాడు.
అశ్నాపినద్ధం మధు పర్యపశ్యన్ మత్స్యం న దీన ఉదని క్షియన్తమ్ । నిష్టజ్జభార చమసం న వృక్షాద్బృహస్పతిర్విరవేణా వికృత్య
వారు తేనెను, నీటిలో బలహీనంగా ఉన్న చేపను చూసినట్లుగా, బృహస్పతి తన గర్జనతో చెట్టులోని పాత్రను ఊపి, విడగొట్టాడు.
సోషామవిన్దత్స స్వః సో అగ్నిం సో అర్కేణ వి బబాధే తమాంసి । బృహస్పతిర్గోవపుషో వలస్య నిర్మజ్జానం న పర్వణో జభార
అతడు సూర్యుడిని, అగ్నిని కనుగొన్నాడు. తన స్తోత్రంతో చీకటిని పారద్రోలాడు. బృహస్పతి వల అనే ఆవు రూపంలో దాగినదాన్ని, ముడుల నుంచి తీసుకున్నట్లుగా పట్టుకున్నాడు.
హిమేవ పర్ణా ముషితా వనాని బృహస్పతినాకృపయద్వలో గాః । అనానుకృత్యమపునశ్చకార యాత్సూర్యామాసా మిథ ఉచ్చరాతః
మంచుతో ఆకులు ఎలా ఊడిపోతాయో, బృహస్పతి వలను బలవంతంగా ఆవులను విడిపించించాడు. అనుకరించలేనిదాన్ని తిరిగి సృష్టించాడు. కలసి కదిలిన వారు సూర్యుణ్ణి వెలిగించారు.
అభి శ్యావం న కృశనేభిరశ్వం నక్షత్రేభిః పితరో ద్యామపింశన్ । రాత్ర్యాం తమో అదధుర్జ్యోతిరహన్ బృహస్పతిర్భినదద్రిం విదద్గాః
బలహీనమైన గుర్రాల మధ్య నల్ల గుర్రం లాగా, పితృదేవతలు నక్షత్రాలతో ఆకాశాన్ని అలంకరించారు. రాత్రి చీకటిని, పగలు వెలుగును ఉంచారు. బృహస్పతి పర్వతాన్ని పగలగొట్టి ఆవులను విడుదల చేశాడు.
ఇదమకర్మ నమో అభ్రియాయ యః పూర్వీరన్వానోనవీతి । బృహస్పతిః స హి గోభిః సో అశ్వైః స వీరేభిః స నృభిర్నో వయో ధాత్
ఈ కార్యం అహింసితునికి అర్పణగా, ప్రాచీన మార్గాలను తిరిగి అనుసరించేవాడైన వానికి నమస్కారం. బ్రహస్పతి, ఆవులతో, గుర్రాలతో, వీరులతో, మనుషులతో, మనకు దీర్ఘాయువు ప్రసాదించుగాక.
అచ్ఛా మ ఇన్ద్రం మతయః స్వర్విదః సధ్రీచీర్విశ్వా ఉశతీరనూషత । పరి ష్వజన్తే జనయో యథా పతిం మర్యం న శున్ధ్యుం మఘవానమూతయే
ఇంద్రుని వైపు మన అందరి ప్రేరణతో కూడిన ఆలోచనలు, వెలుగును తెలిసినవిగా, ఒకే దిశగా, ప్రకాశిస్తూ పోతున్నాయి. భార్యలు భర్తను ఆలింగనం చేసుకున్నట్టు, ప్రజలు సహాయానికి దాతృత్వంతో ఉన్న ప్రభువును చేరుకుంటారు.
న ఘా త్వద్రిగప వేతి మే మనస్త్వే ఇత్కామం పురుహూత శిశ్రయ । రాజేవ దస్మ ని షదోఽధి బర్హిష్యస్మిన్త్సు సోమేఽవపానమస్తు తే
పలుమార్లు పిలవబడినవాడా, నా మనసు నిన్ను వదలదు; నా కోరిక నీలోనే ఉంది. మహారాజు లాగా, ఇక్కడ పవిత్రమైన దర్భపై కూర్చో, మనతో కలిసి సోమాన్ని పానించు.
విషూవృదిన్ద్రో అమతేరుత క్షుధః స ఇద్రాయో మఘవా వస్వ ఈశతే । తస్యేదిమే ప్రవణే సప్త సిన్ధవో వయో వర్ధన్తి వృషభస్య శుష్మిణః
బలాన్ని పెంచే ఇంద్రుడు, లోపాన్ని, ఆకలిని తొలగిస్తాడు. ఆ దాత, సంపదకు అధిపతి. అతని కొరకు ఈ లోయల్లో ఏడు నదులు ప్రవహిస్తాయి; ఆ గొప్ప ఎద్దు రెక్కలు బలంగా పెరుగుతాయి.
వయో న వృక్షం సుపలాశమాసదన్త్సోమాస ఇన్ద్రం మన్దినశ్చమూషదః । ప్రైషామనీకం శవసా దవిద్యుతద్విదత్స్వర్మనవే జ్యోతిరార్యమ్
చెట్టు మీద మంచి ఆకులతో ఉన్నదానిపై పక్షులు చేరినట్టు, ఆనందంగా ఉన్నవారు సోమాన్ని పానించే ఇంద్రుని వద్దకు విందుకు చేరుతారు. అతని ముఖం శక్తితో మెరుస్తూ ప్రకాశిస్తుంది; ఆరాధకునికి వెలుగు కనుగొంటాడు.
కృతం న శ్వఘ్నీ వి చినోతి దేవనే సంవర్గం యన్ మఘవా సూర్యం జయత్। న తత్తే అన్యో అను వీర్యం శకన్ న పురాణో మఘవన్ నోత నూతనః
పిల్లిని చంపే ఆయుధం దైవ సంపదను చెల్లచెదురుచేయదు, దాత సూర్యుని గెలుచుకున్నప్పుడు. నీ బలాన్ని మరొకరు తట్టుకోలేరు, పాతవారు గానీ, కొత్తవారు గానీ, దాతా.
విశంవిశం మఘవా పర్యశాయత జనానాం ధేనా అవచాకశద్వృషా । యస్యాహ శక్రః సవనేషు రణ్యతి స తీవ్రైః సోమైః సహతే పృతన్యతః
ప్రతి ప్రజలోను దాత చుట్టుముట్టాడు; ఎద్దు మనుషులలో ఆవులను పిలిపించాడు. ఎవరి కోసం శక్రుడు యజ్ఞాల్లో ఆనందిస్తాడో, అతడు బలమైన సోమాలతో గట్టి యుద్ధాలను తట్టుకుంటాడు.
ఆపో న సిన్ధుమభి యత్సమక్షరన్త్సోమాస ఇన్ద్రం కుల్యా ఇవ హ్రదమ్ । వర్ధన్తి విప్రా మహో అస్య సాదనే యవం న వృష్టిర్దివ్యేన దానునా
నీళ్లన్నీ నదిలో కలిసినట్టు, సోమాలు ఇంద్రుని వద్దకు ప్రవహిస్తాయి, కాలువలు సరస్సులో కలిసినట్టు. కవులు అతని మహిమను బలస్థానంలో పెంచుతారు, ఆకాశపు వర్షం యవను పోషించినట్టు.
వృషా న క్రుద్ధః పతయద్రజఃస్వా యో అర్యపత్నీరకృణోదిమా అపః । స సున్వతే మఘవా జీరదానవేఽవిన్దజ్జ్యోతిర్మనవే హవిష్మతే
కోపంతో ఉన్న ఎద్దు ఆకాశంలో పరిగెత్తినట్టు, శత్రువుల భార్యలను తరిమినవాడు, ఆ దాత సోమాన్ని పూజగా సమర్పించే భక్తునికి వెలుగును కనుగొన్నాడు.
ఉజ్జాయతాం పరశు జ్యోతిషా సహ భూయా ఋతస్య సుదుఘా పురాణవత్। వి రోచతామరుషో భానునా శుచిః స్వర్న శుక్రం శుశుచీత సత్పతిః
పరశువు వెలుగుతో పైకి లేచిపోవాలి; పాత ఆవు సత్యపు పాలు సమృద్ధిగా ఇవ్వాలి. ఎరుపు ప్రకాశంతో ఉన్నవాడు వెలిగిపోవాలి; మంచి ప్రభువు తన పవిత్రమైన తేజస్సును చూపించాలి.
గోభిష్టరేమామతిం దురేవాం యవేన క్షుధం పురుహూత విశ్వామ్ । వయం రాజభిః ప్రథమా ధనాన్యస్మాకేన వృజనేనా జయేమ
ఆవులతో ఈ శత్రుత్వభావాన్ని తొలగించు, పలుమార్లు పిలవబడినవాడా; యవతో ఆకలిని, సంపదతో అన్ని బాధలను తొలగించు. మన రాజులతో, మన బలంతో, మేము మొదటి విజయాలను సాధించాలి.
బృహస్పతిర్నః పరి పాతు పశ్చాదుతోత్తరస్మాదధరాదఘాయోః । ఇన్ద్రః పురస్తాదుత మధ్యతో నః సఖా సఖిభ్యః వరివః కృణోతు
బ్రహస్పతి మనలను వెనుకనుంచి, పై నుంచి, క్రిందనుంచి అపాయాల నుంచి కాపాడుగాక. ఇంద్రుడు ముందు, మధ్యలో మనలను రక్షించుగాక. స్నేహితుడు స్నేహితులకు మార్గం వేసినట్టు, మనకు దారి చూపించుగాక.
బృహస్పతే యువమిన్ద్రశ్చ వస్వో దివ్యస్యేశాథే ఉత పార్థివస్య । ధత్తం రయిం స్తువతే కీరయే చిద్యూయం పాత స్వస్తిభిః సదా నః
బ్రహస్పతి, నీవు, ఇంద్రుడు, ఆకాశపు, భూమిపై సంపదలకు అధిపతులు. స్తుతిచేసేవారికి, కీర్తిని పాడేవారికీ ధనం ప్రసాదించండి. ఎల్లప్పుడూ మమ్మల్ని మంగళంతో కాపాడండి.
వయము త్వా తదితర్థా ఇన్ద్ర త్వాయన్తః సఖాయః । కణ్వా ఉక్థేభిర్జరన్తే
ఇంద్రా, మేము నీ స్నేహితులం, ఆ అవసరానికి నీ వద్దకు వచ్చాము. కణ్వులు స్తోత్రాలతో నిన్ను పొగిడుతున్నారు.
న ఘేమన్యదా పపన వజ్రిన్న్ అపసో నవిష్టౌ । తవేదు స్తోమం చికేత
వజ్రాయుధమా, నూతన అమావాస్యనాడు నీళ్లకు ఎప్పుడూ లోటు లేదు; అవి నీ స్తోత్రాన్ని మాత్రమే గుర్తిస్తాయి.
ఇచ్ఛన్తి దేవాః సున్వన్తం న స్వప్నాయ స్పృహయన్తి । యన్తి ప్రమాదమతన్ద్రాః
దేవతలు సోమాన్ని పిండే వాడిని కోరుకుంటారు; వారికి నిద్రపై ఆసక్తి ఉండదు, అలసట లేకుండా విందుకు వెళ్లిపోతారు.