{౮} హ్వయామి తే మనసా మన ఇహేమాన్ గృహాముప జుజుషాణ ఏహి । సం గచ్ఛస్వ పితృభిః సం యమేన స్యోనాస్త్వా వాతా ఉప వాన్తు శగ్మాః
నా మనసుతో నిన్ను పిలుస్తున్నాను, ఈ ఇళ్లలో నివసించాలనే కోరికతో రా. పితృదేవతలతో, యమునితో కలసి వెళ్ళు. మృదువైన గాలులు నిన్ను శుభంగా ఇక్కడికి తీసుకురావాలి.
ఉత్త్వా వహన్తు మరుత ఉదవాహా ఉదప్రుతః । అజేన కృణ్వన్తః శీతం వర్షేణోక్షన్తు బాలితి
మరుత్ దేవతలు నిన్ను పైకి ఎత్తిపోనివ్వాలి. పైకి తీసుకెళ్లేవారు నిన్ను పైకి చేర్చాలి. మేకతో నిన్ను చల్లగా చేసి, వాన నీటితో నిన్ను తడిపించాలి, ఓ బాలకా.
ఉదహ్వమాయురాయుషే క్రత్వే దక్షాయ జీవసే । స్వాన్ గచ్ఛతు తే మనో అధా పితౄంరుప ద్రవ
నీ ఆయువు ఆయుష్షు కోసం, బలానికి, నైపుణ్యానికి, జీవించేందుకు పెరిగిపోవాలి. నీ మనస్సు తనవారి దగ్గరకు పోయి, తరువాత పితృదేవతల దగ్గరకు పరుగెత్తిపో.
మా తే మనో మాసోర్మాఙ్గానాం మా రసస్య తే । మా తే హాస్త తన్వః కిం చనేహ
నీ మనస్సు మాసానికి, అవయవాలకు, రసానికి పోకుండా చూడాలి. నీ శరీర భాగాల్లో ఏదీ ఇక్కడికి పోకుండా ఉండాలి.
మా త్వా వృక్షః సం బాధిష్ట మా దేవీ పృథివీ మహీ । లోకం పితృషు విత్త్వైధస్వ యమరాజసు
వృక్షం నిన్ను బాధించకూడదు, గొప్ప భూమాత కూడా నిన్ను బాధించకూడదు. పితృదేవతలలో, యముని రాజులలో నీ స్థానం కనుగొను.
యత్తే అఙ్గమతిహితం పరాచైరపానః ప్రాణో య ఉ వా తే పరేతః । తత్తే సంగత్య పితరః సనీడా ఘాసాద్ఘాసం పునరా వేశయన్తు
నీ శరీరంలో ఏ భాగమైనా, ప్రాణం అయినా, శ్వాస అయినా, దూరంగా వెళ్లిపోయినదైతే, నీ పితృదేవతలు వాటిని మళ్లీ ఒక్కొక్కటిగా చేరదీయాలి.
అపేమం జీవా అరుధన్ గృహేభ్యస్తం నిర్వహత పరి గ్రామాదితః । మృత్యుర్యమస్యాసీద్దూతః ప్రచేతా అసూన్ పితృభ్యో గమయాం చకార
బతికినవారు అతని కోసం ఏడ్చారు; అతన్ని ఇళ్ల నుంచి, ఊరంతా బయటకు తీసుకెళ్లండి. మరణం, యముని జ్ఞానవంతుడైన దూత, అతని ప్రాణాలను పితృదేవతల దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు.
యే దస్యవః పితృషు ప్రవిష్టా జ్ఞాతిముఖా అహుతాదశ్చరన్తి । పరాపురో నిపురో యే భరన్త్యగ్నిష్టాన్ అస్మాత్ప్ర ధమాతి యజ్ఞాత్
పితృదేవతల్లోకి ప్రవేశించిన, బంధువుల రూపంలో తిరిగే, హవనం చేయని చెడ్డవారు, అర్పణలను తీసుకెళ్లేవారు, అగ్ని మోసేవారు, ఈ యజ్ఞానికి దూరంగా పోయిపోవాలి.
సం విశన్త్విహ పితరః స్వా నః స్యోనం కృణ్వన్తః ప్రతిరన్త ఆయుః । తేభ్యః శకేమ హవిషా నక్షమాణా జ్యోగ్జీవన్తః శరదః పురూచీః
పితృదేవతలు అందరూ ఇక్కడికి వచ్చి, మనకు సుఖమైన నివాసాన్ని కలిగించి, దీర్ఘాయుష్షు ప్రసాదించాలి. మనం వారికి హవిస్సు అర్పిస్తూ, ఎన్నో శరద్కాలాలు ఆరోగ్యంగా జీవించాలి.
యాం తే ధేనుం నిపృణామి యము క్షీర ఓదనమ్ । తేనా జనస్యాసో భర్తా యోఽత్రాసదజీవనః
నీ కోసం నేను పిండిపెట్టి, పాలిచ్చే ఆవును సమర్పించాను. ఆవు ద్వారా, ఇక్కడ బతికినవాడు ప్రజలకు పోషకుడిగా ఉండాలి.
{౯} అశ్వావతీం ప్ర తర యా సుశేవా ర్క్షాకం వా ప్రతరం నవీయః । యస్త్వా జఘాన వధ్యః సో అస్తు మా సో అన్యద్విదత భాగధేయమ్
గుర్రాలు ఉన్న, సేవ చేయబడే, లేదా కొత్త దారి దాటి వెళ్ళు. నిన్ను హింసించినవాడు శిక్ష పొందాలి; అతడు ఇంకెవ్వరి భాగ్యాన్ని పొందకూడదు.
యమః పరోఽవరో వివస్వాన్ తతః పరం నాతి పశ్యామి కిం చన । యమే అధ్వరో అధి మే నివిష్టో భువో వివస్వాన్ అన్వాతతాన
యముడు దూరంలో ఉన్నాడు, వివస్వంతుడు దగ్గరగా ఉన్నాడు; దాని తర్వాత ఇంకేమీ కనిపించదు. యముని యజ్ఞంలో నిన్ను నేను ఇక్కడ ఉంచాను; వివస్వంతుడు నిన్ను భూమిపై పరచాడు.
అపాగూహన్న్ అమృతాం మర్త్యేభ్యః కృత్వా సవర్ణామదధుర్వివస్వతే । ఉతాశ్వినావభరద్యత్తదాసీదజహాదు ద్వా మిథునా సరణ్యూః
అమరులను మానవుల నుంచి వేరు చేసి, వివస్వంతుని కోసం భేదం చేశారు. అశ్వినిదేవతలు ఇచ్చినదాన్ని తీసుకెళ్లారు; సరణ్యూ ఇద్దరు మేలుకలిగినవారిని వదిలేసింది.
యే నిఖాతా యే పరోప్తా యే దగ్ధా యే చోద్ధితాః । సర్వాంస్తాన్ అగ్న ఆ వహ పితౄన్ హవిషే అత్తవే
పాతాళంలో పూడబడ్డవారు, పైకి ఉంచబడినవారు, దహించబడినవారు, బయట పడేసినవారు — వారందరినీ, అగ్నిదేవా, ఇక్కడికి తీసుకురా, హవిస్సు పుచ్చుకునేందుకు.
యే అగ్నిదగ్ధా యే అనగ్నిదగ్ధా మధ్యే దివః స్వధయా మాదయన్తే । త్వం తాన్ వేత్థ యది తే జాతవేదః స్వధయా యజ్ఞం స్వధితిం జుషన్తామ్
అగ్నిలో దహించబడినవారు, అగ్నిలో కాలిపోని వారు, ఆకాశమధ్యలో స్వశక్తితో ఆనందించే వారు — నీవు వారిని తెలుసు, జాతవేదా, వారికి యజ్ఞం, హవిస్సు ప్రీతిగా స్వీకరించనివ్వు.
శం తప మాతి తపో అగ్నే మా తన్వం తపః । వణేషు శుష్మో అస్తు తే పృథివ్యామస్తు యద్ధరః
అగ్నిదేవా, అతన్ని ఎక్కువగా కాలిపోకు, అతని శరీరాన్ని దహించవద్దు. నీ వేడి కట్టెలలోనే ఉండాలి; భూమిపై ప్రకాశం ఉండాలి.
దదామ్యస్మా అవసానమేతద్య ఏష ఆగన్ మమ చేదభూదిహ । యమశ్చికిత్వాన్ ప్రత్యేతదాహ మమైష రాయ ఉప తిష్ఠతామిహ
నేను ఇతనికి ఈ విశ్రాంతి స్థలం ఇస్తున్నాను; ఇక్కడికి వచ్చినవాడు నాది కావాలి. యముడు తెలిసి, ఇలా అన్నాడు: ఇతను నా ధనానికి దగ్గరగా ఇక్కడ నిలవాలి.
ఇమాం మాత్రాం మిమీమహే యథాపరం న మాసాతై । శతే శరత్సు నో పురా
మన ఆయుష్షును కొలుద్దాం, మనకు రావాల్సింది తక్కువ కాకుండా; వంద శరద్కాలాలు ముందే చేరుకుందాం.
ప్రేమాం మాత్రాం మిమీమహే యథాపరం న మాసాతై । శతే శరత్సు నో పురా
మన ఆయుష్షును కొలుద్దాం, మనకు రావాల్సింది తక్కువ కాకుండా; వంద శరద్కాలాలు ముందే చేరుకుందాం.
అపేమాం మాత్రాం మిమీమహే యథాపరం న మాసాతై । శతే శరత్సు నో పురా
మన ఆయుష్షును కొలుద్దాం, మనకు రావాల్సింది తక్కువ కాకుండా; వంద శరద్కాలాలు ముందే చేరుకుందాం.
{౧౦} వీమాం మాత్రాం మిమీమహే యథాపరం న మాసాతై । శతే శరత్సు నో పురా
మన ఆయుష్షును కొలుద్దాం, మనకు రావాల్సింది తక్కువ కాకుండా; వంద శరద్కాలాలు ముందే చేరుకుందాం.
నిరిమాం మాత్రాం మిమీమహే యథాపరం న మాసాతై । శతే శరత్సు నో పురా
మన ఆయుష్షును కొలుద్దాం, మనకు రావాల్సింది తక్కువ కాకుండా; వంద శరద్కాలాలు ముందే చేరుకుందాం.
ఉదిమాం మాత్రాం మిమీమహే యథాపరం న మాసాతై । శతే శరత్సు నో పురా
మన ఆయుష్షును కొలుద్దాం, మనకు రావాల్సింది తక్కువ కాకుండా; వంద శరద్కాలాలు ముందే చేరుకుందాం.
సమిమాం మాత్రాం మిమీమహే యథాపరం న మాసాతై । శతే శరత్సు నో పురా
మన ఆయుష్షును కొలుద్దాం, మనకు రావాల్సింది తక్కువ కాకుండా; వంద శరద్కాలాలు ముందే చేరుకుందాం.
అమాసి మాత్రాం స్వరగామాయుష్మాన్ భూయాసమ్ । యథాపరం న మాసాతై శతే శరత్సు నో పురా
నేను తల్లిని విడిచిపోకుండా ఉండాలని, స్వర్గాన్ని చేరాలని, దీర్ఘాయువు కలిగి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. నా కాలం రాకముందే నేను పోవకూడదు, నూరుపదుల బాణాల మధ్యలోనూ, నా సమయం రాకముందే నన్ను ఎవరూ తాకరాదు.
ప్రాణో అపానో వ్యాన ఆయుశ్చక్షుర్దృశయే సూర్యాయ । అపరిపరేణ పథా యమరాజ్ఞః పితౄన్ గచ్ఛ
ప్రాణం, అపానము, వ్యానము, ఆయువు, సూర్యుడిని చూడటానికి కళ్ళు—ఇవి అన్నీ కలిగి, తప్పు లేని మార్గంలో, యమధర్మరాజు పాలనలోని పితృదేవతలను చేరు.
యే అగ్రవః శశమానాః పరేయుర్హిత్వా ద్వేషాంస్యనపత్యవన్తః । తే ద్యాముదిత్యావిదన్త లోకం నాకస్య పృష్ఠే అధి దీధ్యానాః
ముందుండి ఆనందంగా జీవించిన వారు, ద్వేషాన్ని, సంతానలేమిని వదిలి, పరలోకానికి వెళ్లిన వారు, ఆకాశపు పైభాగంలో ప్రకాశించే స్వర్గలోకాన్ని కనుగొన్నారు.
ఉదన్వతీ ద్యౌరవమా పీలుమతీతి మధ్యమా । తృతీయా హ ప్రద్యౌరితి యస్యాం పితర ఆసతే
ఆకాశం నీటితో నిండినది, మధ్యలో ఉన్న లోకం సంపదతో నిండినది, మూడవది పరమదివి అని పిలుస్తారు, అందులోనే పితృదేవతలు నివసిస్తున్నారు.
యే న పితుః పితరో యే పితామహా య ఆవివిశురుర్వన్తరిక్షమ్ । య ఆక్షియన్తి పృథివీముత ద్యాం తేభ్యః పితృభ్యో నమసా విధేమ
మన తండ్రికి తండ్రులు, మన తాతలు, విస్తారమైన మధ్యలోకంలోకి ప్రవేశించిన వారు, భూమిని, ఆకాశాన్ని కాపాడుతున్న వారు—ఆ పితృదేవతలకు మనం వినయపూర్వకంగా నమస్కరిస్తాము.
ఇదమిద్వా ఉ నాపరం దివి పశ్యసి సూర్యమ్ । మాతా పుత్రం యథా సిచాభ్యేనం భూమ ఊర్ణుహి
ఇప్పటి నుంచి నువ్వు మళ్లీ ఆకాశంలో సూర్యుణ్ని చూడలేవు. తల్లి తన బిడ్డను ముద్దుగా కప్పినట్లు, భూమి నిన్ను ఆలింగనం చేయాలి.