యస్తే గన్ధః పృథివి సంబభూవ యం బిభ్రత్యోషధయో యమాపః । యం గన్ధర్వా అప్సరసశ్చ భేజిరే తేన మా సురభిం కృణు మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన భూమి! మొక్కలు మోసే, నీళ్లు మోసే, గంధర్వులు, అప్సరసలు పంచుకున్న ఆ వాసనతో నన్ను సుగంధంగా చేయు; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
యస్తే గన్ధః పుష్కరమావివేశ యం సంజభ్రుః సూర్యాయా వివాహే । అమర్త్యాః పృథివి గన్ధమగ్రే తేన మా సురభిం కృణు మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన, భూమి! పద్మంలో ప్రవేశించినది, సూర్యా వివాహంలో వారు సేకరించినది, ఆ అమృతమైన వాసనతో నన్ను సుగంధంగా చేయు; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
యస్తే గన్ధః పురుషేషు స్త్రీషు పుంసు భగో రుచిః । యో అశ్వేషు వీరేషు యో మృగేషూత హస్తిషు । కన్యాయాం వర్చో యద్భూమే తేనాస్మాఁ అపి సం సృజ మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన, భూమి! పురుషుల్లో, స్త్రీల్లో, మగవారిలో ఉన్న భాగ్యం, కాంతి; గుర్రాల్లో, వీరుల్లో, అడవి జంతువుల్లో, ఏనుగుల్లో ఉన్నది; కన్యలో ఉన్న కాంతి — ఆ వాసన మాకు కలగాలి; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
శిలా భూమిరశ్మా పాంసుః సా భూమిః సంధృతా ధృతా । తస్యై హిరణ్యవక్షసే పృథివ్యా అకరం నమః
రాయి, శిల, మట్టి అన్నీ భూమే; ఆ భూమి కలిపి, నిలబెట్టబడింది. బంగారు ఛాతి కలిగిన భూమికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
యస్యాం వృక్షా వానస్పత్యా ధ్రువాస్తిష్ఠన్తి విశ్వహా । పృథివీం విశ్వధాయసం ధృతామఛావదామసి
ఎటు చూసినా, ఎప్పటికీ నిలిచే వృక్షాలు, వనస్పతులు ఉన్న భూమిపై, అందరినీ మోసే, స్థిరంగా ఉన్న భూమిని మేము నమస్కరిస్తున్నాము.
ఉదీరాణా ఉతాసీనాస్తిష్ఠన్తః ప్రక్రామన్తః । పద్భ్యాం దక్షిణసవ్యాభ్యాం మా వ్యథిష్మహి భూమ్యామ్
లేచినప్పుడు, కూర్చున్నప్పుడు, నిలబడినప్పుడు, నడిచినప్పుడు — మన కుడిపాదం, ఎడమపాదంతో భూమిపై తడబడకూడదు.
విమృగ్వరీం పృథివీమా వదామి క్షమాం భూమిం బ్రహ్మణా వావృధానామ్ । ఊర్జం పుష్టం బిభ్రతీమన్నభాగం ఘృతం త్వాభి ని షీదేమ భూమే
విస్తారంగా విహరించే భూమిని నేను వర్ణిస్తున్నాను. ఈ భూమి సహనంతో, బ్రహ్మశక్తితో పెరిగి, పోషణను, ఆహారాన్ని, ఘృతసంపదను మోస్తుంది. ఓ భూమాత, నీవు మాకు శుభాన్ని ప్రసాదించు. నీ మీద మేము సుఖంగా నివసించగలుగుదాం.
శుద్ధా న ఆపస్తన్వే క్షరన్తు యో నః సేదురప్రియే తం ని దధ్మః । పవిత్రేణ పృథివి మోత్పునామి
పవిత్రమైన నీళ్లు నా శరీరాన్ని శుద్ధి చేయాలని కోరుకుంటున్నాను. మాకు నష్టం కలిగించే, ఇష్టంకాని దేనినైనా దూరం చేస్తాను. ఓ భూమాత, పవిత్రతతో నిన్ను శుద్ధి చేస్తున్నాను.
{౩} యాస్తే ప్రాచీః ప్రదిశో యా ఉదీచీర్యాస్తే భూమే అధరాద్యాశ్చ పశ్చాత్। స్యోనాస్తా మహ్యం చరతే భవన్తు మా ని పప్తం భువనే శిశ్రియాణః
నీకు చెందిన తూర్పు, ఉత్తరం, దిగువ, పడమర దిశలు నాకు సుఖంగా ఉండాలి. ఈ లోకంలో నివసిస్తున్నప్పుడు మేము ఎక్కడా పడిపోకుండా ఉండాలి.
మా నః పశ్చాన్ మా పురస్తాన్ నుదిష్ఠా మోత్తరాదధరాదుత । స్వస్తి భూమే నో భవ మా విదన్ పరిపన్థినో వరీయో యావయా వధమ్
మా వెనుకనుండి, ముందునుంచి, పై నుంచి, కింద నుంచి మమ్మల్ని దూరం చేయవద్దు. ఓ భూమాత, మాకు శుభం కలిగించు. దారి అడ్డుకునే వారు మాకు హాని చేయకుండా, అపాయాన్ని దూరం చేయు.
యావత్తేఽభి విపశ్యామి భూమే సూర్యేణ మేదినా । తావన్ మే చక్షుర్మా మేష్టోత్తరాముత్తరాం సమామ్
ఓ భూమాత, సూర్యుడు ప్రకాశించేంత దూరం వరకు నేను నిన్ను చూడగలిగినంతవరకు నా చూపు ఉండాలి. నా దృష్టి పోకుండా, నా ఉన్నత స్థాయిలు నశించకుండా ఉండాలి.
యచ్ఛయానః పర్యావర్తే దక్షిణం సఖ్యమభి భూమే పార్శ్వముత్తానాస్త్వా ప్రతీచీం యత్పృష్టీభిరధిశేమహే । మా హింసీస్తత్ర నో భూమే సర్వస్య ప్రతిశీవరి
దక్షిణ దిశగా పడుకుంటూ, స్నేహం కోసం, పడమర వైపు, లేదా నీ వెనుక భాగంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉన్నప్పుడు, ఓ భూమాత, నీవు మమ్మల్ని ఎక్కడా హాని చేయవద్దు.
యత్తే భూమే విఖనామి క్షిప్రం తదపి రోహతు । మా తే మర్మ విమృగ్వరి మా తే హృదయమర్పిపమ్
ఓ భూమాత, నేను నిన్ను ఎక్కడ త్రవ్వినా, అది త్వరగా తిరిగి పెరగాలి. విస్తారంగా విహరించే భూమాత, నీ ముఖ్య భాగాలను, హృదయాన్ని నేను హాని చేయకూడదు.
గ్రీష్మస్తే భూమే వర్షాణి శరద్ధేమన్తః శిశిరో వసన్తః । ఋతవస్తే విహితా హాయనీరహోరాత్రే పృథివి నో దుహాతామ్
నీ ఋతువులు—వేసవి, వర్షాకాలం, శరదృతువు, హేమంతం, శిశిరం, వసంతం—నిలిచినవే. నీ సంవత్సరాలు, పగలు, రాత్రులు—ఓ భూమాత, మాకు నీ పాలను ప్రసాదించు.
యాప సర్పం విజమానా విమృగ్వరీ యస్యామాసన్న్ అగ్నయో యే అప్స్వన్తః । పరా దస్యూన్ దదతీ దేవపీయూన్ ఇన్ద్రం వృణానా పృథివీ న వృత్రం శక్రాయ దధ్రే వృషభాయ వృష్ణే
విస్తారంగా విహరించే భూమిలో పాములు నివసిస్తాయి, అగ్నులు వెలుగుతాయి, నీళ్లు ఉంటాయి. శత్రువులను దూరం చేసి, దైవ అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించి, ఇంద్రుడిని ఎంచుకుని, వృత్రుని సంహరించేందుకు ఈ భూమిని స్థాపించింది.
యస్యాం సదోహవిర్ధానే యూపో యస్యాం నిమీయతే । బ్రహ్మాణో యస్యామర్చన్త్యృగ్భిః సామ్నా యజుర్విదః యుజ్యన్తే యస్యామృత్విజః సోమమిన్ద్రాయ పాతవే
ఈ భూమిపై హోమస్తంభం నిలబెట్టబడుతుంది, యజ్ఞవేదిక నిర్మించబడుతుంది. బ్రాహ్మణులు వేదపఠనంతో, గానం, యజ్ఞంతో పూజిస్తారు. ఋత్వికులు ఇంద్రుని కోసం సోమరసాన్ని సిద్ధం చేస్తారు.
యస్యాం పూర్వే భూతకృత ఋషయో గా ఉదానృచుః । సప్త సత్రేణ వేధసో యజ్ఞేన తపసా సహ
ఈ భూమిపై పురాతన ఋషులు, భూతకర్తలు, గోవులను పాటలతో ప్రసన్నం చేశారు. ఏడుగురు ఋషులు, యజ్ఞంతో, తపస్సుతో, సృష్టికర్తతో కలిసి ఆచరించారు.
సా నో భూమిరా దిశతు యద్ధనం కామయామహే । భగో అనుప్రయుఙ్క్తామిన్ద్ర ఏతు పురోగవః
మేము కోరుకున్న ధనాన్ని ఆ భూమి మాకు ప్రసాదించాలి. భగుడు మాకు దానిని కేటాయించాలి. ఇంద్రుడు ముందుగా వచ్చి మాకు ఆశీర్వదించాలి.
{౪} యస్యాం గాయన్తి నృత్యన్తి భూమ్యాం మర్త్యా వ్యైలబాః । యుధ్యన్తే యస్యామాక్రన్దో యస్యాం వదతి దున్దుభిః । సా నో భూమిః ప్ర ణుదతాం సపత్నాన్ అసపత్నం మా పృథివీ కృణోతు
ఈ భూమిపై మనుషులు పాటలు పాడుతారు, నృత్యం చేస్తారు, యుద్ధం చేస్తారు, అరుపులు, డప్పు ధ్వని వినిపిస్తుంది. ఆ భూమి మాకు శత్రువులను దూరం చేయాలి. భూమాత మమ్మల్ని శత్రువులేని వారిగా చేయాలి.
యస్యామన్నం వ్రీహియవౌ యస్యా ఇమాః పఞ్చ కృష్టయః । భూమ్యై పర్జన్యపత్న్యై నమోఽస్తు వర్షమేదసే
ఈ భూమిపై అన్నం, బియ్యం, యవలు పెరుగుతాయి. ఈ ఐదు జాతులు నివసిస్తాయి. వర్షాన్ని ప్రసాదించే భర్త అయిన భూమాతకు వందనం. వర్షధన్యంతో నిండిన భూమికి నమస్కారం.
యస్యాః పురో దేవకృతాః క్షేత్రే యస్యా వికుర్వతే । ప్రజాపతిః పృథివీం విశ్వగర్భామాశామాశాం రణ్యాం నః కృణోతు
ఈ భూమిపై దేవతలు నిర్మించిన నగరాలు నిలుస్తాయి, వారు తమ కార్యాలను నిర్వహిస్తారు. ప్రజాపతి, సమస్త సృష్టికి గర్భమైన భూమిని అన్ని ప్రాంతాల్లో మాకు ఫలదాయకంగా చేయాలి.
నిధిం బిభ్రతీ బహుధా గుహా వసు మణిం హిరణ్యం పృథివీ దదాతు మే । వసూని నో వసుదా రాసమానా దేవీ దధాతు సుమనస్యమానా
అనేక రూపాల్లో ధనాన్ని, రహస్య సంపదను మోసే భూమి నాకు రత్నాలను, బంగారాన్ని ప్రసాదించాలి. ధనాన్ని ప్రసాదించే దైవమైన భూమాత మాకు సంపదను, అనుగ్రహాన్ని ఇవ్వాలి.
జనం బిభ్రతీ బహుధా వివాచసం నానాధర్మాణం పృథివీ యథౌకసమ్ । సహస్రం ధారా ద్రవిణస్య మే దుహాం ధ్రువేవ ధేనురనపస్ఫురన్తీ
అనేక జాతులు, భాషలు, వివిధ ఆచారాలు కలిగిన ప్రజలను భూమి తన ఇంటివలె మోస్తుంది. అటువంటి భూమి నాకు వేలాది ధనధారలను, స్థిరంగా ఉన్న ఆవు లాంటి సంపదను ప్రసాదించాలి.
యస్తే సర్పో వృశ్చికస్తృష్టదంశ్మా హేమన్తజబ్ధో భృమలో గుహా శయే । క్రిమిర్జిన్వత్పృథివి యద్యదేజతి ప్రావృషి తన్ నః సర్పన్ మోప సృపద్యచ్ఛివం తేన నో మృడ
ఓ భూమాత, నీవు మోసే పాము, చీమ, తురగ, శీతకాలంలో పుట్టే పురుగు, దాగి ఉన్న క్రిమి, వర్షాకాలంలో కదిలే పురుగు—ఇవి మాకు హాని చేయవు. శుభమయమైనదానితో మాకు కరుణ చూపు.
యే తే పన్థానో బహవో జనాయనా రథస్య వర్త్మానసశ్చ యాతవే । యైః సంచరన్త్యుభయే భద్రపాపాస్తం పన్థానం జయేమానమిత్రమతస్కరం యచ్ఛివం తేన నో మృడ
మనుష్యుల కోసం ఏర్పడిన అనేక మార్గాలు, రథాల బాటలు, ప్రయాణానికి దారులు — వాటిలో మంచివారు, చెడ్డవారు ఇద్దరూ సంచరిస్తారు. శత్రువులు, దొంగలు లేని, శుభమైన ఆ మార్గాన్ని మేము జయించాలి. ఆ మార్గం ద్వారా మాకు దయ చూపించు.
మల్వం బిభ్రతీ గురుభృద్భద్రపాపస్య నిధనం తితిక్షుః । వరాహేణ పృథివీ సంవిదానా సూకరాయ వి జిహీతే మృగాయ
భూమి మట్టి మోస్తూ, భారాన్ని భరిస్తూ, మంచి చెడు రెండింటి ముగింపును సహించేది. ఆ భూమి వరాహరూపంతో కలసి, సూరకరూపమైన మృగానికి తాను అర్పించుకుంటుంది.
యే త ఆరణ్యాః పశవో మృగా వనే హితాః సింహా వ్యాఘ్రాః పురుషాదశ్చరన్తి । ఉలం వృకం పృథివి దుఛునామిత ఋక్షీకాం రక్షో అప బాధయాస్మత్
అరణ్యంలో ఉన్న అడవి జంతువులు, సింహాలు, పులులు, మనుష్యులను తినే రాక్షసులు సంచరిస్తుంటారు. భూమాతా, ఆ నక్కను, చెడ్డవాడిని, ఎలుగుబంటిని, పిశాచాన్ని మమ్మల్ని దూరంగా పెట్టు.
యే గన్ధర్వా అప్సరసో యే చారాయాః కిమీదినః । పిశాచాన్త్సర్వా రక్షాంసి తాన్ అస్మద్భూమే యావయ
గంధర్వులు, అప్సరసలు, గూఢచారులు, కిమీదినులు, పిశాచాలు, రాక్షసులు — వీళ్లందరినీ మమ్మల్ని దూరంగా పెట్టు, భూమాతా.
{౫} యాం ద్విపాదః పక్షిణః సంపతన్తి హంసాః సుపర్ణాః శకునా వయాంసి । యస్యాం వాతో మాతరిశ్వేయతే రజాంసి కృణ్వంశ్చ్యావయంశ్చ వృక్షాన్ । వాతస్య ప్రవాముపవామను వాత్యర్చిః
ఎక్కడ రెండు కాళ్ల పక్షులు, హంసలు, గద్దలు, ఇతర పక్షులు దిగుతాయో, ఎక్కడ గాలి, మాతరిశ్వాన్, దుమ్ము లేపుతూ, చెట్లను ఊపుతూ సంచరిస్తుందో, ఆ గాలి వేగం, దాని జ్వాలలు అక్కడ ఉంటాయి.
యస్యాం కృష్ణమరుణం చ సంహితే అహోరాత్రే విహితే భూమ్యామధి । వర్షేణ భూమిః పృథివీ వృతావృతా సా నో దధాతు భద్రయా ప్రియే ధామనిధామని
ఎక్కడ నలుపు, ఎరుపు కలిసాయో, పగలు రాత్రి భూమిపై ఏర్పడాయో, ఆ భూమి సంవత్సరంతో చుట్టబడి ఉంది. ఆ శుభమైన నివాసంలో మాకు ప్రియమైన స్థలం ఇవ్వు.