యస్యాం వేదిం పరిగృహ్ణన్తి భూమ్యాం యస్యాం యజ్ఞం తన్వతే విశ్వకర్మాణః । యస్యాం మీయన్తే స్వరవః పృథివ్యామూర్ధ్వాః శుక్రా ఆహుత్యాః పురస్తాత్। సా నో భూమిర్వర్ధయద్వర్ధమానా
యజ్ఞవేదికను స్థాపించే భూమిపై, యజ్ఞాన్ని నిర్వహించే భూమిపై, గాయకులు తమ గానం కొలిచే భూమిపై, ముందుగా వెలిగే హోమాలు పైకి ఎగసే భూమిపై — ఎప్పటికీ అభివృద్ధి చెందే ఆ భూమి మమ్మల్ని అభివృద్ధి చెయ్యాలి.
యో నో ద్వేషత్పృథివి యః పృతన్యాద్యోఽభిదాసాన్ మనసా యో వధేన । తం నో భూమే రన్ధయ పూర్వకృత్వరి
ఎవరు మమ్మల్ని ద్వేషించినా, ఎవరు మమ్మల్ని యుద్ధానికి పిలిచినా, ఎవరు మనసుతో లేదా హింసతో మమ్మల్ని హింసించినా — భూమి! పూర్వకాలంలో చేసినట్టు వారిని బంధించు.
త్వజ్జాతాస్త్వయి చరన్తి మర్త్యాస్త్వం బిభర్షి ద్విపదస్త్వం చతుష్పదః । తవేమే పృథివి పఞ్చ మానవా యేభ్యో జ్యోతిరమృతం మర్త్యేభ్య ఉద్యన్త్సూర్యో రశ్మిభిరాతనోతి
నీ నుండి పుట్టిన మనుషులు నీవైపే సంచరిస్తారు. నీవు రెండు కాళ్లవారినీ, నాలుగు కాళ్లవారినీ మోస్తావు. నీకు చెందిన ఈ అయిదు మానవ వర్గాలకు, భూమి! అమృతమైన వెలుతురు, సూర్యుడు తన కిరణాలతో మానవుల్లో వ్యాపింపజేస్తాడు.
తా నః ప్రజాః సం దుహ్రతాం సమగ్రా వాచో మధు పృథివి ధేహి మహ్యమ్
మన సంతానం ఐక్యంగా, సంపూర్ణంగా ఉండాలి. భూమి! నాలో మధురమైన మాటలు నింపు.
విశ్వస్వం మాతరమోషధీనాం ధ్రువాం భూమిం పృథివీం ధర్మణా ధృతామ్ । శివాం స్యోనామను చరేమ విశ్వహా
నీరు, ఔషధాలకు నీవు సర్వత్రా తల్లి, నీవు ధర్మంతో నిలిచిన స్థిరమైన భూమి. భూమి! నీవు అందరినీ మోసేవాడివి, మేము సుఖంగా, సురక్షితంగా నీపై సంచరించాలి.
మహత్సధస్థం మహతీ బభూవిథ మహాన్ వేగ ఏజథుర్వేపథుష్టే । మహాంస్త్వేన్ద్రో రక్షత్యప్రమాదమ్ । సా నో భూమే ప్ర రోచయ హిరణ్యస్యేవ సందృశి మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ విస్తారమైన నివాసంలో నీవు మహత్తరంగా మారావు, నీవు బలంగా, వేగంగా కదిలే వాడివి, కంపించే వాడివి. మహా ఇంద్రుడు నిన్ను అపాయం నుండి కాపాడుతున్నాడు. భూమి! బంగారం ఎలా మెరిసిపోతుందో అలా మాకు వెలుగునివ్వు; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
అగ్నిర్భూమ్యామోషధీష్వగ్నిమాపో బిభ్రత్యగ్నిరశ్మసు । అగ్నిరన్తః పురుషేషు గోష్వశ్వేష్వగ్నయః
భూమిలో, ఔషధాల్లో అగ్ని ఉంది; నీళ్లలో అగ్ని ఉంది; కిరణాల్లో అగ్ని ఉంది. మానవుల్లో, ఆవుల్లో, గుర్రాల్లో అగ్ని ఉంది — అగ్ని ఎక్కడికక్కడ ఉంది.
అగ్నిర్దివ ఆ తపత్యగ్నేర్దేవస్యోర్వన్తరిక్షమ్ । అగ్నిం మర్తాస ఇన్ధతే హవ్యవాహం ఘృతప్రియమ్
ఆకాశంలో అగ్ని దహించిపోతుంది; ఆ దేవుడైన అగ్నివల్ల మధ్యలో విశాలత ఉంది. మానవులు హవిస్సులను ఇష్టపడే అగ్నిని ప్రज్వలిస్తారు.
{౨} అగ్నివాసాః పృథివ్యసితజ్ఞూస్త్విషీమన్తం సంశితం మా కృణోతు
అగ్ని వాసన ధరించిన భూమి, నల్లని రంగును తెలిసిన భూమి, తన తేజంతో మమ్మల్ని కఠినంగా చేయకూడదు.
భూమ్యాం దేవేభ్యో దదతి యజ్ఞం హవ్యమరంకృతమ్ । భూమ్యాం మనుష్యా జీవన్తి స్వధయాన్నేన మర్త్యాః । సా నో భూమిః ప్రాణమాయుర్దధాతు జరదష్టిం మా పృథివీ కృణోతు
భూమిపై దేవతలకు హవిస్సులు సమర్పిస్తారు; భూమిపై మనుషులు జీవిస్తారు, మానవులు తమ ఆహారంతో బ్రతుకుతారు. భూమి! మాకు ప్రాణాన్ని, ఆయుర్దాయాన్ని ఇవ్వు; మమ్మల్ని వృద్ధులుగా చేయకూడదు.
యస్తే గన్ధః పృథివి సంబభూవ యం బిభ్రత్యోషధయో యమాపః । యం గన్ధర్వా అప్సరసశ్చ భేజిరే తేన మా సురభిం కృణు మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన భూమి! మొక్కలు మోసే, నీళ్లు మోసే, గంధర్వులు, అప్సరసలు పంచుకున్న ఆ వాసనతో నన్ను సుగంధంగా చేయు; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
యస్తే గన్ధః పుష్కరమావివేశ యం సంజభ్రుః సూర్యాయా వివాహే । అమర్త్యాః పృథివి గన్ధమగ్రే తేన మా సురభిం కృణు మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన, భూమి! పద్మంలో ప్రవేశించినది, సూర్యా వివాహంలో వారు సేకరించినది, ఆ అమృతమైన వాసనతో నన్ను సుగంధంగా చేయు; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
యస్తే గన్ధః పురుషేషు స్త్రీషు పుంసు భగో రుచిః । యో అశ్వేషు వీరేషు యో మృగేషూత హస్తిషు । కన్యాయాం వర్చో యద్భూమే తేనాస్మాఁ అపి సం సృజ మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన, భూమి! పురుషుల్లో, స్త్రీల్లో, మగవారిలో ఉన్న భాగ్యం, కాంతి; గుర్రాల్లో, వీరుల్లో, అడవి జంతువుల్లో, ఏనుగుల్లో ఉన్నది; కన్యలో ఉన్న కాంతి — ఆ వాసన మాకు కలగాలి; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
శిలా భూమిరశ్మా పాంసుః సా భూమిః సంధృతా ధృతా । తస్యై హిరణ్యవక్షసే పృథివ్యా అకరం నమః
రాయి, శిల, మట్టి అన్నీ భూమే; ఆ భూమి కలిపి, నిలబెట్టబడింది. బంగారు ఛాతి కలిగిన భూమికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
యస్యాం వృక్షా వానస్పత్యా ధ్రువాస్తిష్ఠన్తి విశ్వహా । పృథివీం విశ్వధాయసం ధృతామఛావదామసి
ఎటు చూసినా, ఎప్పటికీ నిలిచే వృక్షాలు, వనస్పతులు ఉన్న భూమిపై, అందరినీ మోసే, స్థిరంగా ఉన్న భూమిని మేము నమస్కరిస్తున్నాము.
ఉదీరాణా ఉతాసీనాస్తిష్ఠన్తః ప్రక్రామన్తః । పద్భ్యాం దక్షిణసవ్యాభ్యాం మా వ్యథిష్మహి భూమ్యామ్
లేచినప్పుడు, కూర్చున్నప్పుడు, నిలబడినప్పుడు, నడిచినప్పుడు — మన కుడిపాదం, ఎడమపాదంతో భూమిపై తడబడకూడదు.
విమృగ్వరీం పృథివీమా వదామి క్షమాం భూమిం బ్రహ్మణా వావృధానామ్ । ఊర్జం పుష్టం బిభ్రతీమన్నభాగం ఘృతం త్వాభి ని షీదేమ భూమే
విస్తారంగా విహరించే భూమిని నేను వర్ణిస్తున్నాను. ఈ భూమి సహనంతో, బ్రహ్మశక్తితో పెరిగి, పోషణను, ఆహారాన్ని, ఘృతసంపదను మోస్తుంది. ఓ భూమాత, నీవు మాకు శుభాన్ని ప్రసాదించు. నీ మీద మేము సుఖంగా నివసించగలుగుదాం.
శుద్ధా న ఆపస్తన్వే క్షరన్తు యో నః సేదురప్రియే తం ని దధ్మః । పవిత్రేణ పృథివి మోత్పునామి
పవిత్రమైన నీళ్లు నా శరీరాన్ని శుద్ధి చేయాలని కోరుకుంటున్నాను. మాకు నష్టం కలిగించే, ఇష్టంకాని దేనినైనా దూరం చేస్తాను. ఓ భూమాత, పవిత్రతతో నిన్ను శుద్ధి చేస్తున్నాను.
{౩} యాస్తే ప్రాచీః ప్రదిశో యా ఉదీచీర్యాస్తే భూమే అధరాద్యాశ్చ పశ్చాత్। స్యోనాస్తా మహ్యం చరతే భవన్తు మా ని పప్తం భువనే శిశ్రియాణః
నీకు చెందిన తూర్పు, ఉత్తరం, దిగువ, పడమర దిశలు నాకు సుఖంగా ఉండాలి. ఈ లోకంలో నివసిస్తున్నప్పుడు మేము ఎక్కడా పడిపోకుండా ఉండాలి.
మా నః పశ్చాన్ మా పురస్తాన్ నుదిష్ఠా మోత్తరాదధరాదుత । స్వస్తి భూమే నో భవ మా విదన్ పరిపన్థినో వరీయో యావయా వధమ్
మా వెనుకనుండి, ముందునుంచి, పై నుంచి, కింద నుంచి మమ్మల్ని దూరం చేయవద్దు. ఓ భూమాత, మాకు శుభం కలిగించు. దారి అడ్డుకునే వారు మాకు హాని చేయకుండా, అపాయాన్ని దూరం చేయు.
యావత్తేఽభి విపశ్యామి భూమే సూర్యేణ మేదినా । తావన్ మే చక్షుర్మా మేష్టోత్తరాముత్తరాం సమామ్
ఓ భూమాత, సూర్యుడు ప్రకాశించేంత దూరం వరకు నేను నిన్ను చూడగలిగినంతవరకు నా చూపు ఉండాలి. నా దృష్టి పోకుండా, నా ఉన్నత స్థాయిలు నశించకుండా ఉండాలి.
యచ్ఛయానః పర్యావర్తే దక్షిణం సఖ్యమభి భూమే పార్శ్వముత్తానాస్త్వా ప్రతీచీం యత్పృష్టీభిరధిశేమహే । మా హింసీస్తత్ర నో భూమే సర్వస్య ప్రతిశీవరి
దక్షిణ దిశగా పడుకుంటూ, స్నేహం కోసం, పడమర వైపు, లేదా నీ వెనుక భాగంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉన్నప్పుడు, ఓ భూమాత, నీవు మమ్మల్ని ఎక్కడా హాని చేయవద్దు.
యత్తే భూమే విఖనామి క్షిప్రం తదపి రోహతు । మా తే మర్మ విమృగ్వరి మా తే హృదయమర్పిపమ్
ఓ భూమాత, నేను నిన్ను ఎక్కడ త్రవ్వినా, అది త్వరగా తిరిగి పెరగాలి. విస్తారంగా విహరించే భూమాత, నీ ముఖ్య భాగాలను, హృదయాన్ని నేను హాని చేయకూడదు.
గ్రీష్మస్తే భూమే వర్షాణి శరద్ధేమన్తః శిశిరో వసన్తః । ఋతవస్తే విహితా హాయనీరహోరాత్రే పృథివి నో దుహాతామ్
నీ ఋతువులు—వేసవి, వర్షాకాలం, శరదృతువు, హేమంతం, శిశిరం, వసంతం—నిలిచినవే. నీ సంవత్సరాలు, పగలు, రాత్రులు—ఓ భూమాత, మాకు నీ పాలను ప్రసాదించు.
యాప సర్పం విజమానా విమృగ్వరీ యస్యామాసన్న్ అగ్నయో యే అప్స్వన్తః । పరా దస్యూన్ దదతీ దేవపీయూన్ ఇన్ద్రం వృణానా పృథివీ న వృత్రం శక్రాయ దధ్రే వృషభాయ వృష్ణే
విస్తారంగా విహరించే భూమిలో పాములు నివసిస్తాయి, అగ్నులు వెలుగుతాయి, నీళ్లు ఉంటాయి. శత్రువులను దూరం చేసి, దైవ అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించి, ఇంద్రుడిని ఎంచుకుని, వృత్రుని సంహరించేందుకు ఈ భూమిని స్థాపించింది.
యస్యాం సదోహవిర్ధానే యూపో యస్యాం నిమీయతే । బ్రహ్మాణో యస్యామర్చన్త్యృగ్భిః సామ్నా యజుర్విదః యుజ్యన్తే యస్యామృత్విజః సోమమిన్ద్రాయ పాతవే
ఈ భూమిపై హోమస్తంభం నిలబెట్టబడుతుంది, యజ్ఞవేదిక నిర్మించబడుతుంది. బ్రాహ్మణులు వేదపఠనంతో, గానం, యజ్ఞంతో పూజిస్తారు. ఋత్వికులు ఇంద్రుని కోసం సోమరసాన్ని సిద్ధం చేస్తారు.
యస్యాం పూర్వే భూతకృత ఋషయో గా ఉదానృచుః । సప్త సత్రేణ వేధసో యజ్ఞేన తపసా సహ
ఈ భూమిపై పురాతన ఋషులు, భూతకర్తలు, గోవులను పాటలతో ప్రసన్నం చేశారు. ఏడుగురు ఋషులు, యజ్ఞంతో, తపస్సుతో, సృష్టికర్తతో కలిసి ఆచరించారు.
సా నో భూమిరా దిశతు యద్ధనం కామయామహే । భగో అనుప్రయుఙ్క్తామిన్ద్ర ఏతు పురోగవః
మేము కోరుకున్న ధనాన్ని ఆ భూమి మాకు ప్రసాదించాలి. భగుడు మాకు దానిని కేటాయించాలి. ఇంద్రుడు ముందుగా వచ్చి మాకు ఆశీర్వదించాలి.
{౪} యస్యాం గాయన్తి నృత్యన్తి భూమ్యాం మర్త్యా వ్యైలబాః । యుధ్యన్తే యస్యామాక్రన్దో యస్యాం వదతి దున్దుభిః । సా నో భూమిః ప్ర ణుదతాం సపత్నాన్ అసపత్నం మా పృథివీ కృణోతు
ఈ భూమిపై మనుషులు పాటలు పాడుతారు, నృత్యం చేస్తారు, యుద్ధం చేస్తారు, అరుపులు, డప్పు ధ్వని వినిపిస్తుంది. ఆ భూమి మాకు శత్రువులను దూరం చేయాలి. భూమాత మమ్మల్ని శత్రువులేని వారిగా చేయాలి.
యస్యామన్నం వ్రీహియవౌ యస్యా ఇమాః పఞ్చ కృష్టయః । భూమ్యై పర్జన్యపత్న్యై నమోఽస్తు వర్షమేదసే
ఈ భూమిపై అన్నం, బియ్యం, యవలు పెరుగుతాయి. ఈ ఐదు జాతులు నివసిస్తాయి. వర్షాన్ని ప్రసాదించే భర్త అయిన భూమాతకు వందనం. వర్షధన్యంతో నిండిన భూమికి నమస్కారం.