యస్యాం సముద్ర ఉత సిన్ధురాపో యస్యామన్నం కృష్టయః సంబభూవుః । యస్యామిదం జిన్వతి ప్రాణదేజత్సా నో భూమిః పూర్వపేయే దధాతు
ఎక్కడ సముద్రం, నదులు, జలాలు నిలిచి ఉన్నాయో, ఎక్కడ అన్నం, ప్రజలు పుట్టుకొచ్చారో, ఈ లోకం కదిలి శ్వాస తీసుకుంటున్నదో, ఆ భూమి మనలను ఉత్తమ స్థానం లో ఉంచుగాక.
యస్యాశ్చతస్రః ప్రదిశః పృథివ్యా యస్యామన్నం కృష్టయః సంబభూవుః । యా బిభర్తి బహుధా ప్రాణదేజత్సా నో భూమిర్గోష్వప్యన్నే దధాతు
భూమికి నాలుగు దిక్కులు, ఆపై అన్నం, ప్రజలు పుట్టుకొచ్చారు, అనేక రూపాల్లో ప్రాణాన్ని మోస్తున్న ఆ భూమి మనలను పశువులు, అన్నంలో స్థిరపరచుగాక.
యస్యాం పూర్వే పూర్వజనా విచక్రిరే యస్యాం దేవా అసురాన్ అభ్యవర్తయన్ । గవామశ్వానాం వయసశ్చ విష్ఠా భగం వర్చః పృథివీ నో దధాతు
ఎక్కడ పూర్వకాల ప్రజలు తమ కార్యాలు నిర్వహించారో, ఎక్కడ దేవతలు అసురులను జయించారో, ఆ భూమి మనకు పశువుల, గుర్రాల, సంతాన సంపదను, వైభవాన్ని ప్రసాదించుగాక.
విశ్వంభరా వసుధానీ ప్రతిష్ఠా హిరణ్యవక్షా జగతో నివేశనీ । వైశ్వానరం బిభ్రతీ భూమిరగ్నిమిన్ద్రఋషభా ద్రవిణే నో దధాతు
అన్నింటినీ మోసే, నిధులతో నిండిన, స్థిరమైన, బంగారు ఛాతితో ఉన్న, జగత్తుకు ఆధారమైన, విశ్వాగ్ని ని మోసే భూమి, ఇంద్రుడు, దేవతలలో వృషభుడు కలిసి, మనకు ధనాన్ని ప్రసాదించుగాక.
యాం రక్షన్త్యస్వప్నా విశ్వదానీం దేవా భూమిం పృథివీమప్రమాదమ్ । సా నో మధు ప్రియం దుహామథో ఉక్షతు వర్చసా
నిద్ర లేని దేవతలు రక్షించే, అన్నివిధాలా దానం చేసే, అప్రమేయమైన భూమి, మధురమైన, ప్రియమైన పాలను పీల్చి, మనకు కాంతిని, పోషణను ప్రసాదించుగాక.
యార్ణవేఽధి సలిలమగ్ర ఆసీత్యాం మాయాభిరన్వచరన్ మనీషిణః । యస్యా హృదయం పరమే వ్యోమన్త్సత్యేనావృతమమృతం పృథివ్యాః । సా నో భూమిస్త్విషిం బలం రాష్ట్రే దధాతూత్తమే
ప్రారంభంలో సముద్రపు నీరు ఎక్కడ నిలిచి ఉన్నదో, మేధావులు తాము ధ్యానంతో వెతికినదో, పరమాకాశంలో హృదయం సత్యంతో, అమృతంతో కప్పబడి ఉన్న ఆ భూమి మన రాజ్యంలో శక్తిని, బలాన్ని ప్రసాదించుగాక.
యస్యామాపః పరిచరాః సమానీరహోరాత్రే అప్రమాదం క్షరన్తి । సా నో భూమిర్భూరిధారా పయో దుహామథో ఉక్షతు వర్చసా
ఎక్కడ నీరు ఎప్పటికప్పుడు ప్రవహిస్తూ, రాత్రింబవళ్ళు నిరంతరం తరలుతుందో, ఆ భూమి అనేక ప్రవాహాలతో నిండి, మనకు పుష్కలమైన పాలను ప్రసాదించి, కాంతిని పెంచుగాక.
యామశ్వినావమిమాతాం విష్ణుర్యస్యాం విచక్రమే । ఇన్ద్రో యాం చక్ర ఆత్మనేఽనమిత్రాం శచీపతిః । సా నో భూమిర్వి సృజతాం మాతా పుత్రాయ మే పయః
అశ్వినులు కొలిచిన, విష్ణువు అడుగుపెట్టిన, ఇంద్రుడు తనకోసం అజేయంగా చేసిన ఆ భూమి, తల్లి తన బిడ్డకు పాలిచ్చినట్లు, మనకు పాలను ప్రసాదించుగాక.
{౧} గిరయస్తే పర్వతా హిమవన్తోఽరణ్యం తే పృథివి స్యోనమస్తు । బభ్రుం కృష్ణాం రోహిణీం విశ్వరూపాం ధ్రువాం భూమిం పృథివీమిన్ద్రగుప్తామ్ । అజీతోఽహతో అక్షతోఽధ్యష్ఠాం పృథివీమహమ్
నీ పర్వత శిఖరాలు, మంచుతో కప్పబడిన కొండలు, నీ అడవులు అన్నీ భూమి! భూమి మనకు శుభంగా, సుఖంగా ఉండాలి. రంగురంగుల, నల్లని, ఎర్రటి, అన్ని రూపాలుగల భూమి, ఇంద్రుడు కాపాడే స్థిరమైన భూమి — ఎవరూ జయించలేని, ఎవరూ గాయపరచని, ఎవరూ పగలగొట్టలేని ఈ భూమిపై నేను నిలబడుతున్నాను.
యత్తే మధ్యం పృథివి యచ్చ నభ్యం యాస్త ఊర్జస్తన్వః సంబభూవుః । తాసు నో ధేహ్యభి నః పవస్వ మాతా భూమిః పుత్రో అహం పృథివ్యాః పర్జన్యః పితా స ఉ నః పిపర్తు
నీ మధ్యభాగం, నీ నాభి, నీ శరీరంలో పుట్టిన బలాలు — వాటన్నింటిపై మమ్మల్ని స్థాపించు, మమ్మల్ని కప్పిపుచ్చు. భూమి తల్లి, నేను భూమి కుమారుడు; పర్జన్యుడు తండ్రి — ఆయన మమ్మల్ని పోషించాలి.
యస్యాం వేదిం పరిగృహ్ణన్తి భూమ్యాం యస్యాం యజ్ఞం తన్వతే విశ్వకర్మాణః । యస్యాం మీయన్తే స్వరవః పృథివ్యామూర్ధ్వాః శుక్రా ఆహుత్యాః పురస్తాత్। సా నో భూమిర్వర్ధయద్వర్ధమానా
యజ్ఞవేదికను స్థాపించే భూమిపై, యజ్ఞాన్ని నిర్వహించే భూమిపై, గాయకులు తమ గానం కొలిచే భూమిపై, ముందుగా వెలిగే హోమాలు పైకి ఎగసే భూమిపై — ఎప్పటికీ అభివృద్ధి చెందే ఆ భూమి మమ్మల్ని అభివృద్ధి చెయ్యాలి.
యో నో ద్వేషత్పృథివి యః పృతన్యాద్యోఽభిదాసాన్ మనసా యో వధేన । తం నో భూమే రన్ధయ పూర్వకృత్వరి
ఎవరు మమ్మల్ని ద్వేషించినా, ఎవరు మమ్మల్ని యుద్ధానికి పిలిచినా, ఎవరు మనసుతో లేదా హింసతో మమ్మల్ని హింసించినా — భూమి! పూర్వకాలంలో చేసినట్టు వారిని బంధించు.
త్వజ్జాతాస్త్వయి చరన్తి మర్త్యాస్త్వం బిభర్షి ద్విపదస్త్వం చతుష్పదః । తవేమే పృథివి పఞ్చ మానవా యేభ్యో జ్యోతిరమృతం మర్త్యేభ్య ఉద్యన్త్సూర్యో రశ్మిభిరాతనోతి
నీ నుండి పుట్టిన మనుషులు నీవైపే సంచరిస్తారు. నీవు రెండు కాళ్లవారినీ, నాలుగు కాళ్లవారినీ మోస్తావు. నీకు చెందిన ఈ అయిదు మానవ వర్గాలకు, భూమి! అమృతమైన వెలుతురు, సూర్యుడు తన కిరణాలతో మానవుల్లో వ్యాపింపజేస్తాడు.
తా నః ప్రజాః సం దుహ్రతాం సమగ్రా వాచో మధు పృథివి ధేహి మహ్యమ్
మన సంతానం ఐక్యంగా, సంపూర్ణంగా ఉండాలి. భూమి! నాలో మధురమైన మాటలు నింపు.
విశ్వస్వం మాతరమోషధీనాం ధ్రువాం భూమిం పృథివీం ధర్మణా ధృతామ్ । శివాం స్యోనామను చరేమ విశ్వహా
నీరు, ఔషధాలకు నీవు సర్వత్రా తల్లి, నీవు ధర్మంతో నిలిచిన స్థిరమైన భూమి. భూమి! నీవు అందరినీ మోసేవాడివి, మేము సుఖంగా, సురక్షితంగా నీపై సంచరించాలి.
మహత్సధస్థం మహతీ బభూవిథ మహాన్ వేగ ఏజథుర్వేపథుష్టే । మహాంస్త్వేన్ద్రో రక్షత్యప్రమాదమ్ । సా నో భూమే ప్ర రోచయ హిరణ్యస్యేవ సందృశి మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ విస్తారమైన నివాసంలో నీవు మహత్తరంగా మారావు, నీవు బలంగా, వేగంగా కదిలే వాడివి, కంపించే వాడివి. మహా ఇంద్రుడు నిన్ను అపాయం నుండి కాపాడుతున్నాడు. భూమి! బంగారం ఎలా మెరిసిపోతుందో అలా మాకు వెలుగునివ్వు; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
అగ్నిర్భూమ్యామోషధీష్వగ్నిమాపో బిభ్రత్యగ్నిరశ్మసు । అగ్నిరన్తః పురుషేషు గోష్వశ్వేష్వగ్నయః
భూమిలో, ఔషధాల్లో అగ్ని ఉంది; నీళ్లలో అగ్ని ఉంది; కిరణాల్లో అగ్ని ఉంది. మానవుల్లో, ఆవుల్లో, గుర్రాల్లో అగ్ని ఉంది — అగ్ని ఎక్కడికక్కడ ఉంది.
అగ్నిర్దివ ఆ తపత్యగ్నేర్దేవస్యోర్వన్తరిక్షమ్ । అగ్నిం మర్తాస ఇన్ధతే హవ్యవాహం ఘృతప్రియమ్
ఆకాశంలో అగ్ని దహించిపోతుంది; ఆ దేవుడైన అగ్నివల్ల మధ్యలో విశాలత ఉంది. మానవులు హవిస్సులను ఇష్టపడే అగ్నిని ప్రज్వలిస్తారు.
{౨} అగ్నివాసాః పృథివ్యసితజ్ఞూస్త్విషీమన్తం సంశితం మా కృణోతు
అగ్ని వాసన ధరించిన భూమి, నల్లని రంగును తెలిసిన భూమి, తన తేజంతో మమ్మల్ని కఠినంగా చేయకూడదు.
భూమ్యాం దేవేభ్యో దదతి యజ్ఞం హవ్యమరంకృతమ్ । భూమ్యాం మనుష్యా జీవన్తి స్వధయాన్నేన మర్త్యాః । సా నో భూమిః ప్రాణమాయుర్దధాతు జరదష్టిం మా పృథివీ కృణోతు
భూమిపై దేవతలకు హవిస్సులు సమర్పిస్తారు; భూమిపై మనుషులు జీవిస్తారు, మానవులు తమ ఆహారంతో బ్రతుకుతారు. భూమి! మాకు ప్రాణాన్ని, ఆయుర్దాయాన్ని ఇవ్వు; మమ్మల్ని వృద్ధులుగా చేయకూడదు.
యస్తే గన్ధః పృథివి సంబభూవ యం బిభ్రత్యోషధయో యమాపః । యం గన్ధర్వా అప్సరసశ్చ భేజిరే తేన మా సురభిం కృణు మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన భూమి! మొక్కలు మోసే, నీళ్లు మోసే, గంధర్వులు, అప్సరసలు పంచుకున్న ఆ వాసనతో నన్ను సుగంధంగా చేయు; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
యస్తే గన్ధః పుష్కరమావివేశ యం సంజభ్రుః సూర్యాయా వివాహే । అమర్త్యాః పృథివి గన్ధమగ్రే తేన మా సురభిం కృణు మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన, భూమి! పద్మంలో ప్రవేశించినది, సూర్యా వివాహంలో వారు సేకరించినది, ఆ అమృతమైన వాసనతో నన్ను సుగంధంగా చేయు; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
యస్తే గన్ధః పురుషేషు స్త్రీషు పుంసు భగో రుచిః । యో అశ్వేషు వీరేషు యో మృగేషూత హస్తిషు । కన్యాయాం వర్చో యద్భూమే తేనాస్మాఁ అపి సం సృజ మా నో ద్విక్షత కశ్చన
నీ వాసన, భూమి! పురుషుల్లో, స్త్రీల్లో, మగవారిలో ఉన్న భాగ్యం, కాంతి; గుర్రాల్లో, వీరుల్లో, అడవి జంతువుల్లో, ఏనుగుల్లో ఉన్నది; కన్యలో ఉన్న కాంతి — ఆ వాసన మాకు కలగాలి; ఎవరూ మమ్మల్ని హాని చేయకూడదు.
శిలా భూమిరశ్మా పాంసుః సా భూమిః సంధృతా ధృతా । తస్యై హిరణ్యవక్షసే పృథివ్యా అకరం నమః
రాయి, శిల, మట్టి అన్నీ భూమే; ఆ భూమి కలిపి, నిలబెట్టబడింది. బంగారు ఛాతి కలిగిన భూమికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
యస్యాం వృక్షా వానస్పత్యా ధ్రువాస్తిష్ఠన్తి విశ్వహా । పృథివీం విశ్వధాయసం ధృతామఛావదామసి
ఎటు చూసినా, ఎప్పటికీ నిలిచే వృక్షాలు, వనస్పతులు ఉన్న భూమిపై, అందరినీ మోసే, స్థిరంగా ఉన్న భూమిని మేము నమస్కరిస్తున్నాము.
ఉదీరాణా ఉతాసీనాస్తిష్ఠన్తః ప్రక్రామన్తః । పద్భ్యాం దక్షిణసవ్యాభ్యాం మా వ్యథిష్మహి భూమ్యామ్
లేచినప్పుడు, కూర్చున్నప్పుడు, నిలబడినప్పుడు, నడిచినప్పుడు — మన కుడిపాదం, ఎడమపాదంతో భూమిపై తడబడకూడదు.
విమృగ్వరీం పృథివీమా వదామి క్షమాం భూమిం బ్రహ్మణా వావృధానామ్ । ఊర్జం పుష్టం బిభ్రతీమన్నభాగం ఘృతం త్వాభి ని షీదేమ భూమే
విస్తారంగా విహరించే భూమిని నేను వర్ణిస్తున్నాను. ఈ భూమి సహనంతో, బ్రహ్మశక్తితో పెరిగి, పోషణను, ఆహారాన్ని, ఘృతసంపదను మోస్తుంది. ఓ భూమాత, నీవు మాకు శుభాన్ని ప్రసాదించు. నీ మీద మేము సుఖంగా నివసించగలుగుదాం.
శుద్ధా న ఆపస్తన్వే క్షరన్తు యో నః సేదురప్రియే తం ని దధ్మః । పవిత్రేణ పృథివి మోత్పునామి
పవిత్రమైన నీళ్లు నా శరీరాన్ని శుద్ధి చేయాలని కోరుకుంటున్నాను. మాకు నష్టం కలిగించే, ఇష్టంకాని దేనినైనా దూరం చేస్తాను. ఓ భూమాత, పవిత్రతతో నిన్ను శుద్ధి చేస్తున్నాను.
{౩} యాస్తే ప్రాచీః ప్రదిశో యా ఉదీచీర్యాస్తే భూమే అధరాద్యాశ్చ పశ్చాత్। స్యోనాస్తా మహ్యం చరతే భవన్తు మా ని పప్తం భువనే శిశ్రియాణః
నీకు చెందిన తూర్పు, ఉత్తరం, దిగువ, పడమర దిశలు నాకు సుఖంగా ఉండాలి. ఈ లోకంలో నివసిస్తున్నప్పుడు మేము ఎక్కడా పడిపోకుండా ఉండాలి.
మా నః పశ్చాన్ మా పురస్తాన్ నుదిష్ఠా మోత్తరాదధరాదుత । స్వస్తి భూమే నో భవ మా విదన్ పరిపన్థినో వరీయో యావయా వధమ్
మా వెనుకనుండి, ముందునుంచి, పై నుంచి, కింద నుంచి మమ్మల్ని దూరం చేయవద్దు. ఓ భూమాత, మాకు శుభం కలిగించు. దారి అడ్డుకునే వారు మాకు హాని చేయకుండా, అపాయాన్ని దూరం చేయు.