అన్తరా ద్యాం చ పృథివీం చ యద్వ్యచస్తేన శాలాం ప్రతి గృహ్ణామి త ఇమామ్ । యదన్తరిక్షం రజసో విమానం తత్కృణ్వేఽహముదరం శేవధిభ్యః । తేన శాలాం ప్రతి గృహ్ణామి తస్మై
ఆకాశం, భూమి మధ్య విస్తరించి ఉన్నదానితో నేను ఈ గృహాన్ని పట్టుకుంటున్నాను. మధ్యలో ఉన్న వాయువును, ధూళి విస్తారాన్ని, మంగళకరమైన వారికి గర్భంగా చేస్తాను. అదే శక్తితో ఈ గృహాన్ని పట్టుకుంటున్నాను.
ఊర్జస్వతీ పయస్వతీ పృథివ్యాం నిమితా మితా । విశ్వాన్నం బిభ్రతీ శాలే మా హింసీః ప్రతిగృహ్ణతః
పుష్కలమైన పోషణతో, పాలు సమృద్ధిగా, భూమిపై స్థిరంగా, కొలతతో పరిమితమైనదిగా, అన్నాన్ని మోసే గృహమా, నిన్ను స్వీకరించేవారికి హాని చేయవద్దు.
తృణైరావృతా పలదాన్ వసానా రాత్రీవ శాలా జగతో నివేశనీ । మితా పృథివ్యాం తిష్ఠసి హస్తినీవ పద్వతీ
పుల్లతో కప్పబడి, ఫలాలతో నిండిన, వస్త్రధారణతో, రాత్రిలా, ఈ గృహం లోకానికి విశ్రాంతి స్థలంగా ఉంది. కొలతతో భూమిపై నిలబడి, ఏనుగులా పాదముద్రలతో నిలుస్తుంది.
ఇటస్య తే వి చృతామ్యపినద్ధమపోర్ణువన్ । వరుణేన సముబ్జితాం మిత్రః ప్రాతర్వ్యుబ్జతు
ఇటా! నీకు బంధించబడినదాన్ని వదిలిపెడతాను, నీలో నింపుతాను. వరుణుడు బంధించినదాన్ని మిత్రుడు ఉదయాన్నే విడిపించుగాక.
బ్రహ్మణా శాలాం నిమితాం కవిభిర్నిమితాం మితామ్ । ఇన్ద్రాగ్నీ రక్షతాం శాలామమృతౌ సోమ్యం సదః
బ్రహ్మద్వారా ఈ గృహం స్థాపించబడింది, కవులచేత కొలతతో స్థాపించబడింది. ఇంద్రుడు, అగ్ని ఈ గృహాన్ని, అమృతమైన సోమస్థానాన్ని కాపాడుగాక.
కులాయేఽధి కులాయం కోశే కోశః సముబ్జితః । తత్ర మర్తో వి జాయతే యస్మాద్విశ్వం ప్రజాయతే
గూళ్లో గూడు, పాత్రలో పాత్ర ఉంచబడింది. అక్కడ మానవుడు జన్మిస్తాడు, అతనివలన సమస్త సృష్టి ఉత్పన్నమవుతుంది.
{౭} యా ద్విపక్షా చతుష్పక్షా షట్పక్షా యా నిమీయతే । అష్టాపక్షాం దశపక్షాం శాలాం మానస్య పత్నీమగ్నిర్గర్భ ఇవా శయే
రెండు రెక్కలు, నాలుగు రెక్కలు, ఆరు రెక్కలు ఉన్నవి, కొలతతో ఉన్నవి, ఎనిమిది రెక్కలు, పది రెక్కలు ఉన్న గృహమా, మనస్సుకు భార్యవైన నీవు, అగ్ని గర్భంలా విశ్రాంతిగా ఉన్నావు.
ప్రతీచీం త్వా ప్రతీచీనః శాలే ప్రైమ్యహింసతీమ్ । అగ్నిర్హ్యన్తరాపశ్చ ఋతస్య ప్రథమా ద్వాః
పశ్చిమదిశను ఎదుర్కొంటూ, హాని లేకుండా, ఓ గృహమా, నీ దగ్గరకు వస్తున్నాను. అగ్ని, అంతరజలాలు ధర్మానికి మొదటి ద్వారాలు.
ఇమా ఆపః ప్ర భరామ్యయక్ష్మా యక్ష్మనాశనీః । గృహాన్ ఉప ప్ర సీదామ్యమృతేన సహాగ్నినా
ఈ జలాలను, వ్యాధిలేని, వ్యాధిని తొలగించేవిగా తీసుకొస్తున్నాను. అమృతంతో, అగ్నితో కలిసి గృహాలలో ప్రవేశిస్తున్నాను.
మా నః పాశం ప్రతి ముచో గురుర్భారో లఘుర్భవ । వధూమివ త్వా శాలే యత్రకామం భరామసి
భారీ బంధంతో మమ్మల్ని కట్టివేయవద్దు; అది తేలికగా ఉండాలి. వధువులా, ఓ గృహమా, మనం కోరిన చోట నిన్ను మోస్తున్నాము.
ప్రాచ్యా దిశః శాలాయా నమో మహిమ్నే స్వాహా దేవేభ్యః స్వాహ్యేభ్యః
గృహపు తూర్పుదిశకు నమస్కారం, దాని మహిమకు వందనం. దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా.
దక్షిణాయా దిశః శాలాయా నమో మహిమ్నే స్వాహా దేవేభ్యః స్వాహ్యేభ్యః
గృహపు దక్షిణదిశకు నమస్కారం, దాని మహిమకు వందనం. దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా.
ప్రతీచ్యా దిశః శాలాయా నమో మహిమ్నే స్వాహా దేవేభ్యః స్వాహ్యేభ్యః
గృహపు పడమరదిశకు నమస్కారం, దాని మహిమకు వందనం. దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా.
ఉదీచ్యా దిశః శాలాయా నమో మహిమ్నే స్వాహా దేవేభ్యః స్వాహ్యేభ్యః
గృహపు ఉత్తరదిశకు నమస్కారం, దాని మహిమకు వందనం. దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా.
ధ్రువాయా దిశః శాలాయా నమో మహిమ్నే స్వాహా దేవేభ్యః స్వాహ్యేభ్యః
గృహపు స్థిరదిశకు నమస్కారం, దాని మహిమకు వందనం. దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా.
ఊర్ధ్వాయా దిశః శాలాయా నమో మహిమ్నే స్వాహా దేవేభ్యః స్వాహ్యేభ్యః
గృహపు పైదిశకు నమస్కారం, దాని మహిమకు వందనం. దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా.
దిశోదిశః శాలాయా నమో మహిమ్నే స్వాహా దేవేభ్యః స్వాహ్యేభ్యః
గృహపు ప్రతి దిశకు నమస్కారం, దాని మహిమకు వందనం. దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా.
సాహస్రస్త్వేష ఋషభః పయస్వాన్ విశ్వా రూపాణి వక్షణాసు బిభ్రత్। భద్రం దాత్రే యజమానాయ శీక్షన్ బార్హస్పత్య ఉస్రియస్తన్తుమాతాన్
వెయ్యి రెట్లు బలంగా, పాలు సమృద్ధిగా, తన వక్షోజాలలో అన్ని రూపాలను మోసే వృషభుడు. దానం చేసే వానికి మంగళాన్ని అనుగ్రహిస్తూ, యజ్ఞం చేసే వాడిని బోధిస్తూ, బృహస్పతి సంతానంగా, తంతువును నేస్తూ ఉన్నాడు.
అపాం యో అగ్రే ప్రతిమా బభూవ ప్రభూః సర్వస్మై పృథివీవ దేవీ । పితా వత్సానాం పతిరఘ్న్యానాం సాహస్రే పోషే అపి నః కృణోతు
నీళ్లలో ముందుగా ఉన్న గొప్పవాడు, అందరికీ ప్రతిరూపంగా దేవతలైన భూమిలా ఉన్నవాడు, దూడలకు తండ్రి, ఆవులకు అధిపతి అయినవాడు, మనకు వెయ్యిరెట్లు ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించుగాక.
పుమాన్ అన్తర్వాన్త్స్థవిరః పయస్వాన్ వసోః కబన్ధమృషభో బిభర్తి । తమిన్ద్రాయ పథిభిర్దేవయానైర్హుతమగ్నిర్వహతు జాతవేదాః
పాలుతో నిండిన పురాతనమైన బలమైన ఎద్దు, ధనాన్ని మోస్తున్నాడు. ఆ ఎద్దును, దేవతలకు తగిన మార్గాల్లో సమర్పించినప్పుడు, అగ్ని అన్నీ జన్మలను తెలిసినవాడు, ఇంద్రునికి చేర్చిపెట్టుగాక.
పితా వత్సానాం పతిరఘ్న్యానామథో పితా మహతాం గర్గరాణామ్ । వత్సో జరాయు ప్రతిధుక్పీయూష ఆమిక్షా ఘృతం తద్వస్య రేతః
దూడలకు తండ్రి, ఆవులకు అధిపతి, గొప్ప గర్జించే వారికి కూడా తండ్రి. పొట్టలో ఉన్న దూడ, పోషకమైన పాలను ఇస్తుంది. అదే నెయ్యి, అదే ధనానికి విత్తనం.
దేవానాం భాగ ఉపనాహ ఏషోఽపాం రస ఓషధీనాం ఘృతస్య । సోమస్య భక్షమవృణీత శక్రో బృహన్న్ అద్రిరభవద్యచ్ఛరీరమ్
ఇతడు దేవతలకు భాగాన్ని సమీపానికి తీసుకొస్తాడు, నీళ్ల సారం, ఔషధాల సారం, నెయ్యి సారం. శక్రుడు సోమరసాన్ని ఆహారంగా ఎంచుకున్నాడు. గొప్ప కొండ అతని శరీరమైంది.
సోమేన పూర్ణం కలశం బిభర్షి త్వష్టా రూపాణాం జనితా పశూనామ్ । శివాస్తే సన్తు ప్రజన్వ ఇహ యా ఇమా న్యస్మభ్యం స్వధితే యచ్ఛ యా అమూః
నీవు సోమరసం నిండిన పాత్రను మోస్తావు. త్వష్టా రూపాలకు, పశువులకు కర్త. ఇక్కడ ఉన్నవారు, అక్కడ ఉన్నవారు, అందరూ నీకు శుభం కలిగించాలి. మనకు ఇక్కడివారిని, అక్కడివారిని ప్రసాదించు.
ఆజ్యం బిభర్తి ఘృతమస్య రేతః సాహస్రః పోషస్తము యజ్ఞమాహుః । ఇన్ద్రస్య రూపమృషభో వసానః సో అస్మాన్ దేవాః శివ ఐతు దత్తః
అతడు ఆజ్యం మోస్తాడు, అతని విత్తనం నెయ్యి, అతని ఐశ్వర్యం వెయ్యిరెట్లు. అతనిని యజ్ఞం అంటారు. కొవ్వుతో కప్పబడిన ఎద్దు, ఇంద్రుని రూపం. దేవతలు దయతో అతడిని మనకు వరంగా పంపుగాక.
ఇన్ద్రస్యౌజో వరుణస్య బాహూ అశ్వినోరంసౌ మరుతామియం కకుత్। బృహస్పతిం సంభృతమేతమాహుర్యే ధీరాసః కవయో యే మనీషిణః
అతని బలం ఇంద్రునిదీ, చేతులు వరుణునిదీ, భుజాలు అశ్వినులదీ, కొమ్ము మరుతులదీ. ధీరులు, కవులు, మేధావులు ఇదే బృహస్పతిని కూడగట్టిన రూపమని అంటారు.
దైవీర్విశః పయస్వాన్ ఆ తనోషి త్వామిన్ద్రం త్వాం సరస్వన్తమాహుః । సహస్రం స ఏకముఖా దదాతి యో బ్రాహ్మణ ఋషభమాజుహోతి
నీవు దేవతల పాల సారంతో విస్తరిస్తావు. నిన్ను ఇంద్రుడు, నిన్ను సరస్వతి అంటారు. ఎవరైతే బ్రాహ్మణుడికి ఎద్దును సమర్పిస్తారో, వారు ఒక్క నోటితో వెయ్యి ఇస్తారు.
బృహస్పతిః సవితా తే వయో దధౌ త్వష్టుర్వాయోః పర్యాత్మా త ఆభృతః । అన్తరిక్షే మనసా త్వా జుహోమి బర్హిష్టే ద్యావాపృథివీ ఉభే స్తామ్
బృహస్పతి, సవితా నీకు రెక్కలు ఇచ్చారు. త్వష్టుని ప్రాణశక్తి నిన్ను చుట్టుముట్టింది. నా మనసుతో నిన్ను మధ్యలో సమర్పిస్తున్నాను. ఆకాశం, భూమి రెండూ యజ్ఞపు దర్భపై నిలవాలి.
{౯} య ఇన్ద్ర ఇవ దేవేషు గోష్వేతి వివావదత్। తస్య ఋషభస్యాఙ్గాని బ్రహ్మా సం స్తౌతు భద్రయా
దేవతల్లో, ఆవుల్లో, ఇంద్రునిలా మాట్లాడేవాడు ఎవరో, ఆ ఎద్దు అవయవాలను బ్రాహ్మణుడు మంగళంగా స్తుతించాలి.
పార్శ్వే ఆస్తామనుమత్యా భగస్యాస్తామనూవృజౌ । అష్ఠీవన్తావబ్రవీన్ మిత్రో మమైతౌ కేవలావితి
పక్కలు అనుమతికి, తొడలు భగుడికి కలవాలి. మిత్రుడు చెప్పాడు, "ఈ రెండూ ఎముకలతో ఉన్నవి, ఇవి నాదే" అని.
భసదాసీదాదిత్యానాం శ్రోణీ ఆస్తాం బృహస్పతేః । పుచ్ఛం వాతస్య దేవస్య తేన ధూనోత్యోషధీః
బొడ్డు ఆదిత్యులది, నడుము బృహస్పతిదీ. తోక వాయుదేవునిది. ఆ తోకతో ఔషధాలను ఊపుతాడు.