యావతీ ద్యావాపృథివీ వరిమ్ణా యావదాపః సిష్యదుర్యావదగ్నిః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
ఎంత పరిమాణంలో ఆకాశం, భూమి ఉన్నాయో, ఎంత దూరం నీళ్ళు వ్యాపించాయో, ఎంత వరకు అగ్ని వ్యాపించిందో, అంత గొప్పవాడవు నీవు, కామా. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
{౪} యావతీర్దిశః ప్రదిశో విషూచీర్యావతీరాశా అభిచక్షణా దివః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
ఎన్ని దిక్కులు, మధ్యదిక్కులు, మార్గాలు ఉన్నాయో, ఆకాశంలో ఎన్ని ప్రకాశించే ప్రాంతాలు కనిపిస్తున్నాయో, అంత గొప్పవాడవు నీవు, కామా. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
యావతీర్భృఙ్గా జత్వః కురూరవో యావతీర్వఘా వృక్షసర్ప్యో బభూవుః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
ఎన్ని పురుగులు, ఎన్ని చిన్నజంతువులు, ఎన్ని కురూరాలు, ఎన్ని చెట్లపాములు ఉన్నాయో, వాటన్నిటికన్నా నీవు గొప్పవాడవు, ఓ కామా! సర్వాన్ని నశింపజేసేవాడవు, మహాబలశాలి. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
జ్యాయాన్ నిమిషతోఽసి తిష్ఠతో జ్యాయాన్త్సముద్రాదసి కామ మన్యో । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
పలకడంలో ఉన్నవాడికన్నా, నిలబడినవాడికన్నా, సముద్రానికన్నా నీవు గొప్పవాడవు, ఓ కామా! కోపమూ కలిగినవాడవు, సర్వాన్ని నశింపజేసేవాడవు, మహాబలశాలి. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
న వై వాతశ్చన కామమాప్నోతి నాగ్నిః సూర్యో నోత చన్ద్రమాః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
గాలీ, అగ్ని, సూర్యుడు, చంద్రుడు — వీరెవరూ కాముని చేరలేరు. వీరందరికన్నా నీవే గొప్పవాడవు, ఓ కామా! సర్వాన్ని నశింపజేసేవాడవు, మహాబలశాలి. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
యాస్తే శివాస్తన్వః కామ భద్రా యాభిః సత్యం భవతి యద్వృణిషే । తాభిష్ట్వమస్మామభిసంవిశస్వాన్యత్ర పాపీరప వేశయా ధియః
నీకు ఉన్న శుభమైన, మంగళకరమైన రూపాలు, వాటివల్ల నీవు కోరినప్పుడు సత్యం జరుగుతుంది. ఆ రూపాలతో మా వద్దకు వచ్చి మమ్మల్ని కాపాడు. చెడ్డవారి దుష్టమైన ఆలోచనలు ఎక్కడికైనా తరిమివేయు.
ఉపమితాం ప్రతిమితామథో పరిమితాముత । శాలాయా విశ్వవారాయా నద్ధాని వి చృతామసి
ఎంత కొలిచినా, ఎంత పోల్చినా, ఎంత పరిమితమైనా — ఈ విశాలమైన మందిరంలో బంధించబడినదాన్ని మేము విడిపెడతాము, విముక్తి కలిగిస్తాము.
యత్తే నద్ధం విశ్వవారే పాశో గ్రన్థిశ్చ యః కృతః । బృహస్పతిరివాహం బలం వాచా వి స్రంసయామి తత్
ఓ విశ్వవార మందిరా! నీవు బంధించుకున్న పాశాలు, ముడులు ఏవైతే ఉన్నాయో, వాటిని నేను బృహస్పతి వాక్కుతో చేసినట్లుగా, నా మాటతో విడదీస్తున్నాను.
ఆ యయామ సం బబర్హ గ్రన్థీంశ్చకార తే దృఢాన్ । పరూంషి విద్వాం ఛస్తేవేన్ద్రేణ వి చృతామసి
మేము వచ్చాము, బలాన్ని పెంచాము, నీ ముడులను బలంగా చేసాము. అడ్డంకులను తెలిసినవారమై, ఇంద్రుడు ఆయుధంతో చేసినట్లుగా, బంధాన్ని మేము విడిపెడతాము.
వంశానాం తే నహనానాం ప్రాణాహస్య తృణస్య చ । పక్షాణాం విశ్వవారే తే నద్ధాని వి చృతామసి
నీ బాంబూలు, బంధనాలు, జీవుల శ్వాస, గడ్డి, రెక్కలు — ఓ విశ్వవార మందిరా! వీటిలో బంధించబడినదాన్ని మేము విడిపెడతాము.
సందంశానాం పలదానాం పరిష్వఞ్జల్యస్య చ । ఇదం మానస్య పత్న్యా నద్ధాని వి చృతామసి
పిడికిళ్లు, పలకలు, ఆలింగనం చేసే బంధాలు — మనస్సు భార్యకు సంబంధించిన ఈ బంధాలను మేము విడిపెడతాము.
యాని తేఽన్తః శిక్యాన్యాబేధూ రణ్యాయ కమ్ । ప్ర తే తాని చృతామసి శివా మానస్య పత్నీ న ఉద్ధితా తన్వే భవ
నీ బుట్టల్లో ఉన్నవన్నీ, ఆనందం కోసం పొడిచినవన్నీ — వాటిని మేము విడిపెడతాము. మనస్సు భార్య తన స్వరూపానికి విరుద్ధంగా లేచి నిలబడకూడదు.
హవిర్ధానమగ్నిశాలం పత్నీనాం సదనం సదః । సదో దేవానామసి దేవి శాలే
హవిర్భాగ స్థలం, అగ్నిగృహం, భార్యల కూర్చోవడానికి స్థలం, సభ — ఓ దేవతా మందిరా! నీవు దేవతలకు ఆసనం.
అక్షుమోపశం వితతం సహస్రాక్షం విషూవతి । అవనద్ధమభిహితం బ్రహ్మణా వి చృతామసి
అక్షం, యోకు, వేల కళ్ళు గల దండం, అడ్డబీములు — బ్రహ్మ చెప్పిన బంధాలను మేము విడిపెడతాము.
యస్త్వా శాలే ప్రతిగృహ్ణాతి యేన చాసి మితా త్వమ్ । ఉభౌ మానస్య పత్ని తౌ జీవతాం జరదష్టీ
ఓ మందిరా! నిన్ను ఎవరు స్వీకరిస్తారో, ఎవరి వల్ల నీవు కొలవబడతావో — వారిద్దరూ, మనస్సు భార్య, ఇద్దరూ దీర్ఘాయుష్కులై, కలసి వృద్ధాప్యంలో జీవించాలి.
అముత్రైనమా గచ్ఛతాద్దృఢా నద్ధా పరిష్కృతా । యస్యాస్తే విచృతామస్యఙ్గమఙ్గం పరుష్పరుః
అతడు పరలోకానికి పోకూడదు. బలంగా బంధించబడిన, అలంకరించబడిన ప్రతి అవయవాన్ని, ప్రతి సంధిని మేము విడిపెడతాము.
{౬} యస్త్వా శాలే నిమిమాయ సంజభార వనస్పతీన్ । ప్రజాయై చక్రే త్వా శాలే పరమేష్ఠీ ప్రజాపతిః
ఓ మందిరా! నిన్ను కొలిచినవాడు, చెట్లను కలిపినవాడు — పరమేశ్ఠి ప్రజాపతి, సంతానార్ధంగా నిన్ను నిర్మించాడు.
నమస్తస్మై నమో దాత్రే శాలాపతయే చ కృణ్మః । నమోఽగ్నయే ప్రచరతే పురుషాయ చ తే నమః
ఆయనకు నమస్కారం, దాతకు నమస్కారం, మందిరాధిపతికి నమస్కారం. సంచరించే అగ్నికి, నీకు, ఓ మనుష్యా! నమస్కారం.
గోభ్యో అశ్వేభ్యో నమో యచ్ఛాలాయాం విజాయతే । విజావతి ప్రజావతి వి తే పాశాంశ్చృతామసి
ఆవులకు, గుర్రాలకు, మందిరంలో పుట్టిన ప్రతి దానికీ నమస్కారం. సంతానంతో నిండిన మందిరంలో నీ బంధాలను మేము విడిపెడతాము.
అగ్నిమన్తశ్ఛాదయసి పురుషాన్ పశుభిః సహ । విజావతి ప్రజావతి వి తే పాశాంశ్చృతామసి
అగ్ని ఉన్నవారిని, పశువులతో కూడినవారిని నీవు కప్పిపెడతావు. సంతానంతో నిండిన మందిరంలో నీ బంధాలను మేము విడిపెడతాము.
అన్తరా ద్యాం చ పృథివీం చ యద్వ్యచస్తేన శాలాం ప్రతి గృహ్ణామి త ఇమామ్ । యదన్తరిక్షం రజసో విమానం తత్కృణ్వేఽహముదరం శేవధిభ్యః । తేన శాలాం ప్రతి గృహ్ణామి తస్మై
ఆకాశం, భూమి మధ్య విస్తరించి ఉన్నదానితో నేను ఈ గృహాన్ని పట్టుకుంటున్నాను. మధ్యలో ఉన్న వాయువును, ధూళి విస్తారాన్ని, మంగళకరమైన వారికి గర్భంగా చేస్తాను. అదే శక్తితో ఈ గృహాన్ని పట్టుకుంటున్నాను.
ఊర్జస్వతీ పయస్వతీ పృథివ్యాం నిమితా మితా । విశ్వాన్నం బిభ్రతీ శాలే మా హింసీః ప్రతిగృహ్ణతః
పుష్కలమైన పోషణతో, పాలు సమృద్ధిగా, భూమిపై స్థిరంగా, కొలతతో పరిమితమైనదిగా, అన్నాన్ని మోసే గృహమా, నిన్ను స్వీకరించేవారికి హాని చేయవద్దు.
తృణైరావృతా పలదాన్ వసానా రాత్రీవ శాలా జగతో నివేశనీ । మితా పృథివ్యాం తిష్ఠసి హస్తినీవ పద్వతీ
పుల్లతో కప్పబడి, ఫలాలతో నిండిన, వస్త్రధారణతో, రాత్రిలా, ఈ గృహం లోకానికి విశ్రాంతి స్థలంగా ఉంది. కొలతతో భూమిపై నిలబడి, ఏనుగులా పాదముద్రలతో నిలుస్తుంది.
ఇటస్య తే వి చృతామ్యపినద్ధమపోర్ణువన్ । వరుణేన సముబ్జితాం మిత్రః ప్రాతర్వ్యుబ్జతు
ఇటా! నీకు బంధించబడినదాన్ని వదిలిపెడతాను, నీలో నింపుతాను. వరుణుడు బంధించినదాన్ని మిత్రుడు ఉదయాన్నే విడిపించుగాక.
బ్రహ్మణా శాలాం నిమితాం కవిభిర్నిమితాం మితామ్ । ఇన్ద్రాగ్నీ రక్షతాం శాలామమృతౌ సోమ్యం సదః
బ్రహ్మద్వారా ఈ గృహం స్థాపించబడింది, కవులచేత కొలతతో స్థాపించబడింది. ఇంద్రుడు, అగ్ని ఈ గృహాన్ని, అమృతమైన సోమస్థానాన్ని కాపాడుగాక.
కులాయేఽధి కులాయం కోశే కోశః సముబ్జితః । తత్ర మర్తో వి జాయతే యస్మాద్విశ్వం ప్రజాయతే
గూళ్లో గూడు, పాత్రలో పాత్ర ఉంచబడింది. అక్కడ మానవుడు జన్మిస్తాడు, అతనివలన సమస్త సృష్టి ఉత్పన్నమవుతుంది.
{౭} యా ద్విపక్షా చతుష్పక్షా షట్పక్షా యా నిమీయతే । అష్టాపక్షాం దశపక్షాం శాలాం మానస్య పత్నీమగ్నిర్గర్భ ఇవా శయే
రెండు రెక్కలు, నాలుగు రెక్కలు, ఆరు రెక్కలు ఉన్నవి, కొలతతో ఉన్నవి, ఎనిమిది రెక్కలు, పది రెక్కలు ఉన్న గృహమా, మనస్సుకు భార్యవైన నీవు, అగ్ని గర్భంలా విశ్రాంతిగా ఉన్నావు.
ప్రతీచీం త్వా ప్రతీచీనః శాలే ప్రైమ్యహింసతీమ్ । అగ్నిర్హ్యన్తరాపశ్చ ఋతస్య ప్రథమా ద్వాః
పశ్చిమదిశను ఎదుర్కొంటూ, హాని లేకుండా, ఓ గృహమా, నీ దగ్గరకు వస్తున్నాను. అగ్ని, అంతరజలాలు ధర్మానికి మొదటి ద్వారాలు.
ఇమా ఆపః ప్ర భరామ్యయక్ష్మా యక్ష్మనాశనీః । గృహాన్ ఉప ప్ర సీదామ్యమృతేన సహాగ్నినా
ఈ జలాలను, వ్యాధిలేని, వ్యాధిని తొలగించేవిగా తీసుకొస్తున్నాను. అమృతంతో, అగ్నితో కలిసి గృహాలలో ప్రవేశిస్తున్నాను.
మా నః పాశం ప్రతి ముచో గురుర్భారో లఘుర్భవ । వధూమివ త్వా శాలే యత్రకామం భరామసి
భారీ బంధంతో మమ్మల్ని కట్టివేయవద్దు; అది తేలికగా ఉండాలి. వధువులా, ఓ గృహమా, మనం కోరిన చోట నిన్ను మోస్తున్నాము.