జహి త్వం కామ మమ యే సపత్నా అన్ధా తమాంస్యవ పాదయైనాన్ । నిరిన్ద్రియా అరసాః సన్తు సర్వే మా తే జీవిషుః కతమచ్చనాహః
కామా, నా శత్రువులను నీవే సంహరించు. వారిని చీకటి లోకంలో పడవేయి. వారందరూ శక్తిలేని, జీవం లేని వారైపోవాలి. ఒక్క రోజైనా వారిలో ఎవ్వరూ బ్రతకకూడదు.
{౩} అవధీత్కామో మమ యే సపత్నా ఉరుం లోకమకరన్ మహ్యమేధతుమ్ । మహ్యం నమన్తాం ప్రదిశశ్చతస్రో మహ్యం షడుర్వీర్ఘృతమా వహన్తు
నా శత్రువులను కాముడు సంహరించాలి. నాకు విశాలమైన లోకాన్ని కల్పించాలి. నాలుగు దిక్కులు నాకే వందనం చేయాలి. ఆరు విశాలమైన నెయ్యి ప్రవాహాలు నాకే వచ్చేయాలి.
తేఽధరాఞ్చః ప్ర ప్లవన్తాం ఛిన్నా నౌరివ బన్ధనాత్। న సాయకప్రణుత్తానాం పునరస్తి నివర్తనమ్
పడిపోయిన వారు, బంధనం నుండి విడిపడిన పడవలా దూరంగా తేలిపోవాలి. బాణాలతో తగిలినవారు తిరిగి రారు.
అగ్నిర్యవ ఇన్ద్రో యవః సోమో యవః । యవయావానో దేవా యవయన్త్వేనమ్
అగ్ని యవము, ఇంద్రుడు యవము, సోముడు యవము. యవాన్ని ఇష్టపడే దేవతలు ఈ వాడిని దూరం చేయాలి.
అసర్వవీరశ్చరతు ప్రణుత్తో ద్వేష్యో మిత్రానాం పరివర్గ్యః స్వానామ్ । ఉత పృథివ్యామవ స్యన్తి విద్యుత ఉగ్రో వో దేవః ప్ర మృణత్సపత్నాన్
పడిపోయిన వాడు సంతానరహితుడై, అందరికీ ద్వేష్యుడై, స్నేహితులు, బంధువులు దూరంగా ఉండాలి. అతడు భూమిలో మెరుపులా కలిసిపోవాలి. శక్తిమంతుడైన దేవుడు నా శత్రువులను సంహరించాలి.
చ్యుతా చేయం బృహత్యచ్యుతా చ విద్యుద్బిభర్తి స్తనయిత్నూంశ్చ సర్వాన్ । ఉద్యన్న్ ఆదిత్యో ద్రవిణేన తేజసా నీచైః సపత్నాన్ నుదతాం మే సహస్వాన్
ఈ గొప్పది పడిపోయింది. పడిపోని మెరుపు అన్ని గర్జనలను మోయుతుంది. ఆదిత్యుడు ధనంతో, తేజస్సుతో ఉదయిస్తాడు. శక్తివంతుడు నా శత్రువులను క్రిందికి నెట్టాలి.
యత్తే కామ శర్మ త్రివరూథముద్భు బ్రహ్మ వర్మ వితతమనతివ్యాధ్యం కృతమ్ । తేన సపత్నాన్ పరి వృఙ్గ్ధి యే మమ పర్యేనాన్ ప్రాణః పశవో జీవనం వృణక్తు
కామా, నీ త్రివరక్షిత రక్షణ, బ్రహ్మవల్ల ఏర్పడిన అజేయ కవచం, దానితో నా శత్రువులను చుట్టుముట్టు. ప్రాణం, పశువులు, జీవితం నన్నే ఎంచుకోగా చేయి.
యేన దేవా అసురాన్ ప్రాణుదన్త యేనేన్ద్రో దస్యూన్ అధమం తమో నినాయ । తేన త్వం కామ మమ యే సపత్నాస్తాన్ అస్మాల్లోకాత్ప్ర ణుదస్వ దూరమ్
దేవతలు అసురులను ఎలా తరిమికొట్టారో, ఇంద్రుడు దస్యులను చీకటి లోకానికి నడిపించినట్టు, కామా, ఆ శక్తితో నా శత్రువులను ఈ లోకంనుండి దూరంగా తరిమేయి.
యథా దేవా అసురాన్ ప్రాణుదన్త యథేన్ద్రో దస్యూన్ అధమం తమో బబాధే । తథా త్వం కామ మమ యే సపత్నాస్తాన్ అస్మాల్లోకాత్ప్ర ణుదస్వ దూరమ్
దేవతలు అసురులను ఎలా తరిమికొట్టారో, ఇంద్రుడు దస్యులను, చీకటి లోకాన్ని ఎలా జయించాడో, అలాగే కామా, నా శత్రువులను ఈ లోకంనుండి దూరంగా తరిమేయి.
కామో జజ్ఞే ప్రథమో నైనం దేవా ఆపుః పితరో న మర్త్యాః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృనోమి
కాముడు మొదట పుట్టాడు. దేవతలు, పితృదేవతలు, మరణించేవారు ఎవ్వరూ అతన్ని అందుకోలేకపోయారు. అందుకే నీవు గొప్పవాడవు, విజేతవు, మహాశక్తివంతుడవు. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
యావతీ ద్యావాపృథివీ వరిమ్ణా యావదాపః సిష్యదుర్యావదగ్నిః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
ఎంత పరిమాణంలో ఆకాశం, భూమి ఉన్నాయో, ఎంత దూరం నీళ్ళు వ్యాపించాయో, ఎంత వరకు అగ్ని వ్యాపించిందో, అంత గొప్పవాడవు నీవు, కామా. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
{౪} యావతీర్దిశః ప్రదిశో విషూచీర్యావతీరాశా అభిచక్షణా దివః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
ఎన్ని దిక్కులు, మధ్యదిక్కులు, మార్గాలు ఉన్నాయో, ఆకాశంలో ఎన్ని ప్రకాశించే ప్రాంతాలు కనిపిస్తున్నాయో, అంత గొప్పవాడవు నీవు, కామా. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
యావతీర్భృఙ్గా జత్వః కురూరవో యావతీర్వఘా వృక్షసర్ప్యో బభూవుః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
ఎన్ని పురుగులు, ఎన్ని చిన్నజంతువులు, ఎన్ని కురూరాలు, ఎన్ని చెట్లపాములు ఉన్నాయో, వాటన్నిటికన్నా నీవు గొప్పవాడవు, ఓ కామా! సర్వాన్ని నశింపజేసేవాడవు, మహాబలశాలి. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
జ్యాయాన్ నిమిషతోఽసి తిష్ఠతో జ్యాయాన్త్సముద్రాదసి కామ మన్యో । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
పలకడంలో ఉన్నవాడికన్నా, నిలబడినవాడికన్నా, సముద్రానికన్నా నీవు గొప్పవాడవు, ఓ కామా! కోపమూ కలిగినవాడవు, సర్వాన్ని నశింపజేసేవాడవు, మహాబలశాలి. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
న వై వాతశ్చన కామమాప్నోతి నాగ్నిః సూర్యో నోత చన్ద్రమాః । తతస్త్వమసి జ్యాయాన్ విశ్వహా మహాంస్తస్మై తే కామ నమ ఇత్కృణోమి
గాలీ, అగ్ని, సూర్యుడు, చంద్రుడు — వీరెవరూ కాముని చేరలేరు. వీరందరికన్నా నీవే గొప్పవాడవు, ఓ కామా! సర్వాన్ని నశింపజేసేవాడవు, మహాబలశాలి. నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
యాస్తే శివాస్తన్వః కామ భద్రా యాభిః సత్యం భవతి యద్వృణిషే । తాభిష్ట్వమస్మామభిసంవిశస్వాన్యత్ర పాపీరప వేశయా ధియః
నీకు ఉన్న శుభమైన, మంగళకరమైన రూపాలు, వాటివల్ల నీవు కోరినప్పుడు సత్యం జరుగుతుంది. ఆ రూపాలతో మా వద్దకు వచ్చి మమ్మల్ని కాపాడు. చెడ్డవారి దుష్టమైన ఆలోచనలు ఎక్కడికైనా తరిమివేయు.
ఉపమితాం ప్రతిమితామథో పరిమితాముత । శాలాయా విశ్వవారాయా నద్ధాని వి చృతామసి
ఎంత కొలిచినా, ఎంత పోల్చినా, ఎంత పరిమితమైనా — ఈ విశాలమైన మందిరంలో బంధించబడినదాన్ని మేము విడిపెడతాము, విముక్తి కలిగిస్తాము.
యత్తే నద్ధం విశ్వవారే పాశో గ్రన్థిశ్చ యః కృతః । బృహస్పతిరివాహం బలం వాచా వి స్రంసయామి తత్
ఓ విశ్వవార మందిరా! నీవు బంధించుకున్న పాశాలు, ముడులు ఏవైతే ఉన్నాయో, వాటిని నేను బృహస్పతి వాక్కుతో చేసినట్లుగా, నా మాటతో విడదీస్తున్నాను.
ఆ యయామ సం బబర్హ గ్రన్థీంశ్చకార తే దృఢాన్ । పరూంషి విద్వాం ఛస్తేవేన్ద్రేణ వి చృతామసి
మేము వచ్చాము, బలాన్ని పెంచాము, నీ ముడులను బలంగా చేసాము. అడ్డంకులను తెలిసినవారమై, ఇంద్రుడు ఆయుధంతో చేసినట్లుగా, బంధాన్ని మేము విడిపెడతాము.
వంశానాం తే నహనానాం ప్రాణాహస్య తృణస్య చ । పక్షాణాం విశ్వవారే తే నద్ధాని వి చృతామసి
నీ బాంబూలు, బంధనాలు, జీవుల శ్వాస, గడ్డి, రెక్కలు — ఓ విశ్వవార మందిరా! వీటిలో బంధించబడినదాన్ని మేము విడిపెడతాము.
సందంశానాం పలదానాం పరిష్వఞ్జల్యస్య చ । ఇదం మానస్య పత్న్యా నద్ధాని వి చృతామసి
పిడికిళ్లు, పలకలు, ఆలింగనం చేసే బంధాలు — మనస్సు భార్యకు సంబంధించిన ఈ బంధాలను మేము విడిపెడతాము.
యాని తేఽన్తః శిక్యాన్యాబేధూ రణ్యాయ కమ్ । ప్ర తే తాని చృతామసి శివా మానస్య పత్నీ న ఉద్ధితా తన్వే భవ
నీ బుట్టల్లో ఉన్నవన్నీ, ఆనందం కోసం పొడిచినవన్నీ — వాటిని మేము విడిపెడతాము. మనస్సు భార్య తన స్వరూపానికి విరుద్ధంగా లేచి నిలబడకూడదు.
హవిర్ధానమగ్నిశాలం పత్నీనాం సదనం సదః । సదో దేవానామసి దేవి శాలే
హవిర్భాగ స్థలం, అగ్నిగృహం, భార్యల కూర్చోవడానికి స్థలం, సభ — ఓ దేవతా మందిరా! నీవు దేవతలకు ఆసనం.
అక్షుమోపశం వితతం సహస్రాక్షం విషూవతి । అవనద్ధమభిహితం బ్రహ్మణా వి చృతామసి
అక్షం, యోకు, వేల కళ్ళు గల దండం, అడ్డబీములు — బ్రహ్మ చెప్పిన బంధాలను మేము విడిపెడతాము.
యస్త్వా శాలే ప్రతిగృహ్ణాతి యేన చాసి మితా త్వమ్ । ఉభౌ మానస్య పత్ని తౌ జీవతాం జరదష్టీ
ఓ మందిరా! నిన్ను ఎవరు స్వీకరిస్తారో, ఎవరి వల్ల నీవు కొలవబడతావో — వారిద్దరూ, మనస్సు భార్య, ఇద్దరూ దీర్ఘాయుష్కులై, కలసి వృద్ధాప్యంలో జీవించాలి.
అముత్రైనమా గచ్ఛతాద్దృఢా నద్ధా పరిష్కృతా । యస్యాస్తే విచృతామస్యఙ్గమఙ్గం పరుష్పరుః
అతడు పరలోకానికి పోకూడదు. బలంగా బంధించబడిన, అలంకరించబడిన ప్రతి అవయవాన్ని, ప్రతి సంధిని మేము విడిపెడతాము.
{౬} యస్త్వా శాలే నిమిమాయ సంజభార వనస్పతీన్ । ప్రజాయై చక్రే త్వా శాలే పరమేష్ఠీ ప్రజాపతిః
ఓ మందిరా! నిన్ను కొలిచినవాడు, చెట్లను కలిపినవాడు — పరమేశ్ఠి ప్రజాపతి, సంతానార్ధంగా నిన్ను నిర్మించాడు.
నమస్తస్మై నమో దాత్రే శాలాపతయే చ కృణ్మః । నమోఽగ్నయే ప్రచరతే పురుషాయ చ తే నమః
ఆయనకు నమస్కారం, దాతకు నమస్కారం, మందిరాధిపతికి నమస్కారం. సంచరించే అగ్నికి, నీకు, ఓ మనుష్యా! నమస్కారం.
గోభ్యో అశ్వేభ్యో నమో యచ్ఛాలాయాం విజాయతే । విజావతి ప్రజావతి వి తే పాశాంశ్చృతామసి
ఆవులకు, గుర్రాలకు, మందిరంలో పుట్టిన ప్రతి దానికీ నమస్కారం. సంతానంతో నిండిన మందిరంలో నీ బంధాలను మేము విడిపెడతాము.
అగ్నిమన్తశ్ఛాదయసి పురుషాన్ పశుభిః సహ । విజావతి ప్రజావతి వి తే పాశాంశ్చృతామసి
అగ్ని ఉన్నవారిని, పశువులతో కూడినవారిని నీవు కప్పిపెడతావు. సంతానంతో నిండిన మందిరంలో నీ బంధాలను మేము విడిపెడతాము.