అమూన్ అశ్వత్థ నిః శృణీహి ఖాదామూన్ ఖదిరాజిరమ్ । తాజద్భఙ్గ ఇవ భజ్యన్తాం హన్త్వేనాన్ వధకో వధైః
అశ్వత్థ వృక్షమా, వారిని కోయి. ఖదిర, అర్జున వృక్షమా, వారిని తినిపో. అవి పొడవైన గడ్డి మాదిరిగా విరిగిపోవాలి. వధించేవాడు ఆయుధాలతో వారిని చంపాలి.
పరుషాన్ అమూన్ పరుషాహ్వః కృణోతు హన్త్వేనాన్ వధకో వధైః । క్షిప్రం శర ఇవ భజ్యన్తాం బృహజ్జాలేన సందితాః
కఠినమైనవారు మరింత కఠినంగా మారాలి. వధించేవాడు ఆయుధాలతో వారిని చంపాలి. వారు బాణంలా త్వరగా విరిగిపోవాలి. పెద్ద వలలో బంధించబడి ఉండాలి.
అన్తరిక్షం జాలమాసీజ్జాలదణ్డా దిశో మహీః । తేనాభిధాయ దస్యూనాం శక్రః సేనామపావపత్
ఆకాశంలో వల విస్తరించబడింది. దిశలకూ భూమికీ వల దండాలు ఉన్నాయి. దానితో శక్రుడు దస్యుల సైన్యాన్ని నాశనం చేశాడు.
బృహద్ధి జాలం బృహతః శక్రస్య వాజినీవతః । తేన శత్రూన్ అభి సర్వాన్ న్యుబ్జ యథా న ముచ్యాతై కతమశ్చనైషామ్
శక్తివంతుడైన శక్రుని వల ఎంతో గొప్పది. ఆ వలతో శత్రువులందరినీ కట్టడి చేయాలి. వారిలో ఎవ్వరూ తప్పించుకోరాదు.
బృహత్తే జాలం బృహత ఇన్ద్ర శూర సహస్రార్ఘస్య శతవీర్యస్య । తేన శతం సహస్రమయుతం న్యర్బుదం జఘాన శక్రో దస్యూనామభిధాయ సేనయా
ఓ మహాబలశాలి ఇంద్రా! నీ వల ఎంత గొప్పదో, నీవు వేల బహుమతులు, శతబలంతో ఉన్నవాడవు. ఆ వలతో శక్రుడు వంద, వెయ్యి, పదివేల, లక్షల దస్యులను సైన్యంతో నాశనం చేశావు.
అయం లోకో జాలమాసీచ్ఛక్రస్య మహతో మహాన్ । తేనాహమిన్ద్రజాలేనామూంస్తమసాభి దధామి సర్వాన్
ఈ లోకం శక్రుని గొప్ప వలగా మారింది. ఆ ఇంద్రుని వలతో నేను వారందరినీ చీకటిలో ముంచుతున్నాను.
సేదిరుగ్రా వ్యృద్ధిరార్తిశ్చానపవాచనా । శ్రమస్తన్ద్రీశ్చ మోహశ్చ తైరమూన్ అభి దధామి సర్వాన్
జ్వరం, ఉగ్రత, పెరుగుదల, బాధ, దూరం చేయడం, అలసట, మాంద్యం, మాయ—ఇవి అన్నిటితోనే నేను వారందరినీ చుట్టేస్తున్నాను.
మృత్యవేఽమూన్ ప్ర యఛామి మృత్యుపాశైరమీ సితాః । మృత్యోర్యే అఘలా దూతాస్తేభ్య ఏనాన్ ప్రతి నయామి బద్ధ్వా
వారిని మరణానికి అప్పగిస్తున్నాను. మరణపు పాశాలతో వారిని కట్టిపడేశాను. మరణదూతలు, నాశనకారులు ఉన్నవారికి వారిని కట్టిపట్టి అప్పగిస్తున్నాను.
{౨౦} నయతామూన్ మృత్యుదూతా యమదూతా అపోమ్భత । పరఃసహస్రా హన్యన్తాం తృణేఢ్వేనాన్ మత్యం భవస్య
మరణదూతలు, యమదూతలు వారిని తీసుకెళ్లాలి. వేలాది వేల మంది చంపబడాలి. ఓ వధకా! నీ బలంతో వారు గడ్డి మాదిరిగా అయిపోవాలి.
సాధ్యా ఏకం జాలదణ్డముద్యత్య యన్త్యోజసా । రుద్రా ఏకం వసవ ఏకమాదిత్యైరేక ఉద్యతః
సాధ్యులు ఒక వల దండాన్ని బలంగా పైకి ఎత్తారు. రుద్రులు ఒకదాన్ని, వసువులు ఒకదాన్ని, ఆదిత్యులు ఒకదాన్ని బలంగా పైకి ఎత్తారు.
విశ్వే దేవాః ఉపరిష్టాదుబ్జన్తో యన్త్వోజసా । మధ్యేన ఘ్నన్తో యన్తు సేనామఙ్గిరసో మహీమ్
అన్ని దేవతలు పై నుండి వలను బలంగా విస్తరించారు. అంగిరసులు మధ్యలో భూమిపై సైన్యాన్ని నాశనం చేయాలి.
వనస్పతీన్ వానస్పత్యాన్ ఓషధీరుత వీరుధః । ద్విపాచ్చతుష్పాదిష్ణామి యథా సేనామమూం హనన్
అడవి చెట్లు, అడవి జీవులు, ఔషధాలు, గడ్డి, రెండు కాళ్లు, నాలుగు కాళ్లు ఉన్నవన్నీ—వాటిని నేను పంపిస్తున్నాను, ఆ సైన్యాన్ని నాశనం చేయాలని.
గన్ధర్వాప్సరసః సర్పాన్ దేవాన్ పుణ్యజనాన్ పితౄన్ । దృష్టాన్ అదృష్టాన్ ఇష్ణామి యథా సేనామమూం హనన్
గంధర్వులు, అప్సరసలు, పాములు, దేవతలు, పుణ్యజనులు, పితృదేవతలు, కనిపించే వారు, కనిపించని వారిని—వారిని నేను పంపిస్తున్నాను, ఆ సైన్యాన్ని నాశనం చేయాలని.
ఇమ ఉప్తా మృత్యుపాశా యాన్ ఆక్రమ్య న ముచ్యసే । అముష్యా హన్తు సేనాయా ఇదం కూటం సహస్రశః
ఇవి మరణపు పాశాలు. ఒక్కసారి పట్టుకున్నాక విడువవు. ఈ సహస్రగుణమైన కూటంతో ఆ సైన్యాన్ని నాశనం చేయాలి.
ఘర్మః సమిద్ధో అగ్నినాయం హోమః సహస్రహః । భవశ్చ పృశ్నిబాహుశ్చ శర్వ సేనామమూం హతమ్
ఈ వేడైన హోమాన్ని అగ్ని వెలిగించి, వేలసార్లు ఆర్పణ చేయబడింది. భవుడు, పృశ్నిబాహువు, శర్వుడు — మీరు ఆ శత్రు సేనను సంహరించండి.
మృత్యోరాషమా పద్యన్తాం క్షుధం సేదిం వధం భయమ్ । ఇన్ద్రశ్చాక్షుజాలాభ్యాం శర్వ సేనామమూం హతమ్
వారు మరణపు గుప్పిట్లో, ఆకలిలో, క్షయంలో, హత్యలో, భయంలో పడిపోవాలి. ఇంద్రుడు, నీ రెండు వజ్రాలతో, శర్వుడు — మీరు ఆ శత్రు సేనను సంహరించండి.
పరాజితాః ప్ర త్రసతామిత్రా నుత్తా ధావత బ్రహ్మణా । బృహస్పతిప్రనుత్తానాం మామీషాం మోచి కశ్చన
శత్రువులు ఓడిపోయి భయంతో పారిపోవాలి, బ్రహ్మశక్తితో తరిమివేయబడి. బృహస్పతి తరిమిన వారిలో ఎవ్వరూ నన్ను విడిపించకూడదు.
అవ పద్యన్తామేషామాయుధాని మా శకన్ ప్రతిధామిషుమ్ । అథైషాం బహు బిభ్యతామిషవః ఘ్నన్తు మర్మణి
వారి ఆయుధాలు నేలకూలిపోవాలి; వారు నాపై బాణాన్ని ఎక్కించలేకపోవాలి. వారు భయంతో వణికే సమయంలో, వారి బాణాలు వారికే హానికరంగా మారాలి.
సం క్రోశతామేనాన్ ద్యావాపృథివీ సమన్తరిక్షం సహ దేవతాభిః । మా జ్ఞాతారం మా ప్రతిష్ఠాం విదన్త మిథో విఘ్నానా ఉప యన్తు మృత్యుమ్
వారు అందరూ కలిసికేకలు వేయాలి; ఆకాశం, భూమి, మధ్యలోని లోకాలు, దేవతలతో కలిసి వారికెదురుగా ఉండాలి. వారు తమ బంధువులను, తమ స్థలాన్ని గుర్తించకూడదు; అడ్డంకులు వారిని చుట్టుముట్టాలి, వారు మరణానికి చేరుకోవాలి.
దిశశ్చతస్రోఽశ్వతర్యో దేవరథస్య పురోడాశాః శఫా అన్తరిక్షముద్ధిః । ద్యావాపృథివీ పక్షసీ ఋతవోఽభీశవోఽన్తర్దేశాః కిమ్కరా వాక్పరిరథ్యమ్
నాలుగు దిశలు ఆ దేవరథానికి గుర్రాలు, హోమపిండాలు రథానికి ముందుభాగాలు, కాళ్లు మధ్యలోని లోకం, పైలోకం యోకు. ఆకాశం, భూమి రెక్కలు, ఋతువులు పట్టీలు, మధ్యలోని ప్రాంతాలు సహాయకులు, వాక్కు రథాన్ని చుట్టే మార్గం.
సంవత్సరో రథః పరివత్సరో రథోపస్థో విరాడీషాగ్నీ రథముఖమ్ । ఇన్ద్రః సవ్యష్ఠాశ్చన్ద్రమాః సారథిః
సంవత్సరం రథం, అర్ధసంవత్సరం రథపు ఆసనం, ప్రకాశించే వారు రథానికి ముందువైపు అగ్నులు. ఇంద్రుడు ఎడమ పట్టీ, చంద్రుడు సారథి.
ఇతో జయేతో వి జయ సం జయ జయ స్వాహా । ఇమే జయన్తు పరామీ జయన్తాం స్వాహైభ్యో దురాహామీభ్యః । నీలలోహితేనామూన్ అభ్యవతనోమి
ఇక్కడి నుండి జయించు, అధిగమించు, కలవు, విజయం సాధించు — స్వాహా! ఇవారు గెలవాలి, నా శత్రువులు ఓడిపోవాలి — స్వాహా! నీలలోహితునితో వారిని నేను సంహరిస్తున్నాను.
కుతస్తౌ జాతౌ కతమః సో అర్ధః కస్మాల్లోకాత్కతమస్యాః పృథివ్యాః । వత్సౌ విరాజః సలిలాదుదైతాం తౌ త్వా పృఛామి కతరేణ దుగ్ధా
ఆ ఇద్దరు ఎక్కడ జన్మించారు? ఆ అర్ధం ఏది? ఏ లోకంలో, భూమిలో ఏ భాగంలో? విరాజు యొక్క రెండు దూడలు నీటిలోంచి పుట్టాయి; అవి ఏద్వారా పాలిచబడ్డాయో నేను అడుగుతున్నాను.
యో అక్రన్దయత్సలిలం మహిత్వా యోనిం కృత్వా త్రిభుజం శయానః । వత్సః కామదుఘో విరాజః స గుహా చక్రే తన్వః పరాచైః
ఎవడు నీటిని గొప్పదిగా అరవజేశాడో, గర్భాన్ని ఏర్పరిచీ, మూడు మడతలతో పడుకున్నాడో, ఆ కామధేను దూడ అయిన విరాజు తన రూపాలను గుప్తంగా ఉంచాడు.
యాని త్రీణి బృహన్తి యేషాం చతుర్థం వియునక్తి వాచమ్ । బ్రహ్మైనద్విద్యాత్తపసా విపశ్చిద్యస్మిన్న్ ఏకం యుజ్యతే యస్మిన్న్ ఏకమ్
ఆ మూడు గొప్పవాటిలో, నాల్గవది వాక్కును విడదీస్తుంది — దీనిని తపస్సుతో, జ్ఞానంతో తెలిసినవాడు గ్రహించాలి; అందులోనే ఒకటి కలిసిపోతుంది, అందులోనే ఒకటి ఉంది.
బృహతః పరి సామాని షష్ఠాత్పఞ్చాధి నిర్మితా । బృహద్బృహత్యా నిర్మితం కుతోఽధి బృహతీ మితా
బృహత్ చుట్టూ సామగానాలు, ఆరవదానిపై ఐదు అమర్చబడ్డాయి. బృహత్ బృహత్యా తయారైంది; బృహతీ ఏ స్థానం నుండి కొలవబడింది?
బృహతీ పరి మాత్రాయా మాతుర్మాత్రాధి నిర్మితా । మాయా హ జజ్ఞే మాయాయా మాయాయా మాతలీ పరి
బృహతీ ఛందస్సు కొలతతో కొలవబడింది, తల్లిదగ్గర నుండి పైగా ఏర్పడింది. మాయ మాయ నుండి పుట్టింది; మాతలీ మాయను చుట్టుముట్టింది.
వైశ్వానరస్య ప్రతిమోపరి ద్యౌర్యావద్రోదసీ విబబాధే అగ్నిః । తతః షష్ఠాదాముతో యన్తి స్తోమా ఉదితో యన్త్యభి షష్ఠమహ్నః
వైశ్వానరుని రూపంపై, ఆకాశం రెండు లోకాలపై ఒత్తిడి తెచ్చింది; అగ్ని వాటిని ఆపేశాడు. ఆరవదానినుంచి స్తోత్రాలు బయలుదేరాయి; ఉదయించినవి ఆరవ రోజున చేరతాయి.
షట్ త్వా పృచ్ఛామ ఋషయః కశ్యపేమే త్వం హి యుక్తం యుయుక్షే యోగ్యం చ । విరాజమాహుర్బ్రహ్మణః పితరం తాం నో వి ధేహి యతిధా సఖిభ్యః
ఓ కశ్యప ఋషీ, మేము ఆరు ప్రశ్నలు అడుగుతున్నాము; నీవు యోగ్యుడవు, యోగ్యమైనదాన్ని కలిపావు. విరాజు బ్రహ్మకు తండ్రి అని అంటారు; దయచేసి దాన్ని మాకు స్నేహితుల మధ్య భాగంగా ఇవ్వు.
యాం ప్రచ్యుతామను యజ్ఞాః ప్రచ్యవన్త ఉపతిష్ఠన్త ఉపతిష్ఠమానామ్ । యస్యా వ్రతే ప్రసవే యక్షమేజతి సా విరాడృషయః పరమే వ్యోమన్
దానిని విడిచిపెట్టినప్పుడు, యజ్ఞాలు దాన్ని అనుసరిస్తాయి, సమీపిస్తున్న దానిని చేరతాయి. దాని వ్రతంతో, ప్రేరణతో యక్షుడు కదులుతాడు — ఆమే విరాజు, ఋషులు పరమాకాశంలో.