ఇన్ద్రః సుత్రామా స్వవామవోభిః సుమృడీకో భవతు విశ్వవేదాః । బాధతాం ద్వేషో అభయం నః కృణోతు సువీర్యస్య పతయః స్యామ
సర్వజ్ఞుడు, స్వయంపుష్టుడైన ఇంద్రుడు తన సహాయంతో మనపై కరుణ చూపుగాక. ద్వేషాన్ని తొలగించుగాక, మనకు భయరహితత్వం కలిగించు. మనం వీరత్వానికి అధిపతులమవుదాం.
స సుత్రామా స్వవామిన్ద్రో అస్మదారాచ్చిద్ద్వేషః సనుతర్యుయోతు । తస్య వయం సుమతౌ యజ్ఞియస్యాపి భద్రే సౌమనసే స్యామ
సర్వజ్ఞుడు, స్వయంపుష్టుడైన ఇంద్రుడు మన బంధువులలోని ద్వేషాన్ని కూడా తొలగించుగాక. ఆ యజ్ఞయోగ్యుని మేలైన దయలో, మంగళమైన మనస్సులో మనం ఉండగలగాలి.
ఇన్ద్రేణ మన్యునా వయమభి ష్యామ పృతన్యతః । ఘ్నన్తో వృత్రాణ్యప్రతి
ఇంద్రుని కోపంతో మనం శత్రువులను జయించుదాం. ఎదురుదాడి లేకుండా విఘ్నాలను తొలగిద్దాం.
ధ్రువం ధ్రువేణ హవిషావ సోమం నయామసి । యథా న ఇన్ద్రః కేవలీర్విశః సంమనసస్కరత్
దృఢమైన హవితో, దృఢంగా సోమాన్ని నడిపిస్తున్నాం. ఇంద్రుడు అన్ని ప్రజలను ఏకమనస్సుతో కలిపి ఉంచుగాక.
ఉదస్య శ్యావౌ విథురౌ గృధ్రౌ ద్యామివ పేతతుః । ఉచ్ఛోచనప్రశోచనావస్యోచ్ఛోచనౌ హృదః
అతని రెండు బూడిద రంగు, తిరుగుతున్న, ఆశపడి ఉన్నవి ఆకాశంలా ఎగిరిపోయాయి. అవి ప్రకాశవంతంగా, హృదయంలో వెలిగిపోతున్నాయి.
అహమేనావుదతిష్ఠిపం గావౌ శ్రాన్తసదావివ । కుర్కురావివ కూజన్తావుదవన్తౌ వృకావివ
నేనే ఒంటరిగా లేచాను, అలసిపోయిన రెండు ఆవుల్లా విశ్రాంతి తీసుకున్నాను. రెండు పక్షుల్లా అరుస్తూ, రెండు నక్కల్లా ఊరుకుంటూ లేచాను.
ఆతోదినౌ నితోదినావథో సంతోదినావుత । అపి నహ్యామ్యస్య మేఢ్రం య ఇతః స్త్రీ పుమాన్ జభార
చీల్చుతూ, తాకుతూ, కలిపేలా ఉన్నా, అతని ఆంగాన్ని నేను చేరుకోను. ఇక్కడ ఎవరు, స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, దాన్ని పట్టుకున్నా నేను దగ్గరగా పోను.
అసదన్ గావః సదనేఽపప్తద్వసతిం వయః । ఆస్థానే పర్వతా అస్థుః స్థామ్ని వృక్కావతిష్ఠిపమ్
ఆవులు తమ గుడిసెలో స్థిరంగా కూర్చున్నాయి. పక్షులు గూళ్లోకి జారిపోయాయి. కొండలు తమ స్థలంలో నిలిచాయి. నేను నక్క గుడిసెలో నిలిచాను.
యదద్య త్వా ప్రయతి యజ్ఞే అస్మిన్ హోతశ్చికిత్వన్న్ అవృణీమహీహ । ధ్రువమయో ధ్రువముతా శవిష్ఠైప్రవిద్వాన్ యజ్ఞముప యాహి సోమమ్
ఈ యజ్ఞంలో, నిన్ను, ఓ జ్ఞానవంతుడా హోతా, మనం ఎన్నుకున్నాం. దృఢతతో, శక్తితో, యజ్ఞానికి, సోమానికి వచ్చు.
సమిన్ద్ర నో మనసా నేష గోభిః సం సూరిభిర్హరివన్త్సం స్వస్త్యా । సం బ్రహ్మణా దేవహితం యదస్తి సం దేవానాం సుమతౌ యజ్ఞియానామ్
ఓ ఇంద్రా, మనలను మనస్సుతో, గోవులతో, మేధావులతో, పింగళవర్ణులతో, శుభంగా నడిపించు. ప్రార్థనతో, దైవీయమైనదితో, యజ్ఞయోగ్య దేవతల దయతో కలిపి ఉంచు.
యాన్ ఆవహ ఉశతో దేవ దేవాంస్తాన్ ప్రేరయ స్వే అగ్నే సధస్థే । జక్షివాంసః పపివాంసో మధూన్యస్మై ధత్త వసవో వసూని
అగ్నీ దేవా, మీరు ఉత్సాహంగా ఉన్న ఆ దేవతలను ఇక్కడికి తీసుకురావాలి. వారిని మీ స్వంత స్థలంలో కూర్చోబెట్టి, వారు మధురమైన నైవేద్యాన్ని తిని, తాగి, తమ ధనాన్ని మనకు ప్రసాదించాలి.
సుగా వో దేవాః సదనా అకర్మ య ఆజగ్మ సవనే మా జుషాణాః । వహమానా భరమాణాః స్వా వసూని వసుం ఘర్మం దివమా రోహతాను
దేవతలారా, మీరు మన యజ్ఞానికి సంతోషంగా వచ్చారు. మేము మీకు సులభంగా కూర్చునే స్థలాలు సిద్ధం చేశాము. మీరు మీ ధనాన్ని మోసుకుని, స్వర్గంలో ఉన్న ఆ తాపాన్ని చేరండి.
యజ్ఞ యజ్ఞం గచ్ఛ యజ్ఞపతిం గచ్ఛ । స్వాం యోనిం గచ్ఛ స్వాహా
యజ్ఞానికి వెళ్ళు, యజ్ఞపతిని చేరుకో, నీ స్వస్థానాన్ని చేరుకో. స్వాహా.
ఏష తే యజ్ఞో యజ్ఞపతే సహసూక్తవాకః । సువీర్యః స్వాహా
యజ్ఞపతీ, ఇది నీ యజ్ఞం. ఇది వేల శ్లోకాలతో పాడబడింది. ఇది మనకు మంగళాన్ని కలిగించాలి. స్వాహా.
వషడ్ధుతేభ్యో వషడహుతేభ్యః । దేవా గాతువిదో గాతుం విత్త్వా గాతుమిత
వషట్ మంత్రంతో హోమం చేసినవారికీ, చేయని వారికీ, దేవతలారా, మీరు మార్గాన్ని తెలుసుకుని, ఆ మార్గంలో నడవండి.
మనసస్పత ఇమం నో దివి దేవేషు యజ్ఞమ్ । స్వాహా దివి స్వాహా పృథివ్యాం స్వాహాన్తరిక్షే స్వాహా వాతే ధాం స్వాహా
మనస్సు యొక్క అధిపతీ, ఈ యజ్ఞాన్ని దేవతల మధ్య స్వర్గంలో అర్పించాము. స్వర్గంలో స్వాహా, భూమిపై స్వాహా, మధ్యలో స్వాహా, గాలిలో స్వాహా.
సం బర్హిరక్తం హవిషా ఘృతేన సమిన్ద్రేణ వసునా సం మరుద్భిః । సం దేవైర్విశ్వదేవేభిరక్తమిన్ద్రం గచ్ఛతు హవిః స్వాహా
పూలతో అలంకరించిన ఆసనం, నైవేద్యం, నెయ్యి — ఇవన్నీ ఇంద్రుని ధనంతో, మరుత్ దేవతలతో, అన్నిదేవతలతో కలిసిపోవాలి. ఈ నైవేద్యం ఇంద్రుని చేరాలి. స్వాహా.
పరి స్తృణీహి పరి ధేహి వేదిం మా జామిం మోషీరముయా శయానామ్ । హోతృషదనం హరితం హిరణ్యయం నిష్కా ఏతే యజమానస్య లోకే
బలి పీఠాన్ని చుట్టూ పరచు, అలంకరించు. బంధువును లేదా వేరే మూలంతో ఉన్నవారిని తీసుకోకు. హోతృ స్థానం పచ్చగా, బంగారు వర్ణంతో మెరిసిపోతుంది. ఇవే యజమానుని లోకంలో అలంకారాలు.
పర్యావర్తే దుష్వప్న్యాత్పాపాత్స్వప్న్యాదభూత్యాః । బ్రహ్మాహమన్తరం కృణ్వే పరా స్వప్నముఖాః శుచః
చెడు కలలు, పాప కలలు, దురదృష్టాన్ని దూరం చేయు. నేను పవిత్రమైన మంత్రంతో రక్షణను ఏర్పరుస్తున్నాను. కలల ముఖాలు దూరంగా పోయి, పవిత్రంగా మారాలి.
యత్స్వప్నే అన్నమశ్నామి న ప్రాతరధిగమ్యతే । సర్వం తదస్తు మే శివం నహి తద్ దృశ్యతే దివా
కలలో నేను ఏ ఆహారం తిన్నా, అది ఉదయాన్నే దొరకకపోయినా, అది నాకు శుభంగా మారాలి. ఎందుకంటే అది పగలు కనబడదు.
నమస్కృత్య ద్యావాపృథివీభ్యామన్తరిక్షాయ మృత్యవే । మేక్షామ్యూర్ధ్వస్తిష్ఠన్ మా మా హింసిషురీశ్వరాః
దివి, భూమి, మధ్యలోని లోకానికి, మరణానికి నమస్కరిస్తూ, నేను పైకి చూస్తూ నిలబడి ఉన్నాను. ప్రభువులు నన్ను హానిచేయరాదు.
కో అస్యా నో ద్రుహోఽవద్యవత్యా ఉన్ నేష్యతి క్షత్రియో వస్య ఇచ్ఛన్ । కో యజ్ఞకామః క ఉ పూర్తికామః కో దేవేషు వనుతే దీర్ఘమాయుః
మనకు హాని చేయదలచిన ఈ దుష్టుణ్ణి ఎవరు దూరం చేస్తారు? యజ్ఞాన్ని కోరేవారు, సంపూర్ణతను కోరేవారు, దేవతలలో ఎవరు మనకు దీర్ఘాయువు ప్రసాదిస్తారు?
కః పృశ్నిం ధేనుం వరుణేన దత్తామథర్వణే సుదుఘాం నిత్యవత్సామ్ । బృహస్పతినా సఖ్యం జుషాణో యథావశం తన్వః కల్పయాతి
వరుణుడు అథర్వణునికి ఇచ్చిన ఆ మచ్చలున్న ఆవును ఎవరు పొందారు? ఎప్పుడూ పాలు ఇచ్చే, ఎప్పుడూ దూడతో ఉండే ఆ ఆవును, బృహస్పతితో స్నేహాన్ని కాపాడుతూ, తన శరీరాన్ని తన ఇష్టానుసారం ఎవరు ఏర్పరుచుకుంటారు?
అపక్రామన్ పౌరుషేయాద్వృణానో దైవ్యం వచః । ప్రణీతీరభ్యావర్తస్వ విశ్వేభిః సఖిభిః సహ
మనుషుల మాటలను వదిలి, దైవిక వాక్యాన్ని ఎంచుకుంటాను. సరైన మార్గదర్శకత్వంతో, నీ స్నేహితులతో కలిసి తిరిగి రా.
యదస్మృతి చకృమ కిం చిదగ్న ఉపారిమ చరణే జాతవేదః । తతః పాహి త్వం నః ప్రచేతః శుభే సఖిభ్యో అమృతత్వమస్తు నః
మనం మర్చిపోయిన ఏదైనా, అగ్నీ జాతవేదా, తెలిసీ తెలియకా చేసినదాన్ని, నీవు మమ్మల్ని కాపాడాలి. మంచి స్నేహితుల మధ్య మనకు అమృతత్వం కలగాలి.
అవ దివస్తారయన్తి సప్త సూర్యస్య రశ్మయః । ఆపః సముద్రియా ధారాస్తాస్తే శల్యమసిస్రసన్
సూర్యుని ఏడు కిరణాలు పగటి చీకటిని తొలగిస్తాయి. సముద్రపు జల ప్రవాహాలు ఆ ముల్లును తీసివేశాయి.
యో న స్తాయద్దిప్సతి యో న ఆవిః స్వో విద్వాన్ అరణో వా నో అగ్నే । ప్రతీచ్యేత్వరణీ దత్వతీ తాన్ మైషామగ్నే వాస్తు భూన్ మో అపత్యమ్
మనకు హాని చేయదలచినవాడు, బహిరంగంగా అయినా, రహస్యంగా అయినా, తెలిసినవాడు అయినా తెలియని వాడైనా, అగ్నీ, వారిని దూరంగా ఉంచు. వారి సంతానం మిగలకూడదు.
యో నః సుప్తాన్ జాగ్రతో వాభిదాసాత్తిష్ఠతో వా చరతో జాతవేదః । వైశ్వానరేణ సయుజా సజోషాస్తాన్ ప్రతీచో నిర్దహ జాతవేదః
మనల్ని నిద్రలోనో, మెలకువలోనో, నిలబడి ఉన్నపుడో, నడుస్తున్నపుడో ఎవరైనా దాడిచేస్తే, జాతవేదా, వైశ్వానరునితో కలిసి, వారిని ఎదురుగా తగిలించి కాల్చివేయు.
ఇదముగ్రాయ బభ్రవే నమో యో అక్షేషు తనూవశీ । ఘృతేన కలిం శిక్షామి స నో మృడాతీదృశే
దుర్మార్గుడైన పింగళవర్ణుడికి నమస్కారం. ఆయనే పాశాల ఆటలో తనను తాను నియంత్రించేవాడు. నేను నెయ్యితో అపజయాన్ని శాంతిపర్చుతున్నాను. ఇలాంటి సందర్భంలో ఆయన మనపై అనుగ్రహం చూపించాలి.
ఘృతమప్సరాభ్యో వహ త్వమగ్నే పాంసూన్ అక్షేభ్యః సికతా అపశ్చ । యథాభాగం హవ్యదాతిం జుషాణా మదన్తి దేవా ఉభయాని హవ్యా
అగ్ని! నువ్వు నెయ్యితో అప్సరసలకు పూజ చేసి, పాశాల ఆటలోని దుమ్ము, ఇసుక, మట్టి అన్నిటినీ తొలగించు. దేవతలు తమకు వచ్చిన భాగాన్ని సంతోషంగా స్వీకరించినట్లే, వారు రెండు విధాలైన హవిస్సులను ఆనందంగా స్వీకరించాలి.