ప్రత్యగ్నిరుషసామగ్రమఖ్యత్ప్రతి అహాని ప్రథమో జాతవేదాః । ప్రతి సూర్యస్య పురుధా చ రశ్మీన్ ప్రతి ద్యావాపృథివీ ఆ తతాన
అగ్ని అన్ని ఉదయాలకు ముందుగా ప్రకాశించాడు; ప్రతి రోజూ, మొదటిగా జనులన్నింటిని తెలిసినవాడు. సూర్యుని కిరణాలను ఎన్నో విధాలుగా వ్యాపించాడు; ఆకాశమూ భూమిని వ్యాపించాడు.
ఘృతం తే అగ్నే దివ్యే సధస్థే ఘృతేన త్వాం మనురద్యా సమిన్ధే । ఘృతం తే దేవీర్నప్త్య ఆ వహన్తు ఘృతం తుభ్యం దుహ్రతాం గావో అగ్నే
అగ్నీ, పరలోకంలో నీకు నెయ్యి ఉంది; నేడు మనువు నిన్ను నెయ్యితో వెలిగించాడు. ఆ దేవతా ఆకాశ కుమార్తెలు నీకు నెయ్యిని తీసుకురావాలి; ఆవులు నీకు నెయ్యిని పాలు ఇవ్వాలి, అగ్నీ.
అప్సు తే రాజన్ వరుణ గృహో హిరణ్యయో మితః । తతో ధృతవ్రతో రాజా సర్వా ధామాని ముఞ్చతు
నీ బంగారు, కొలతతో ఉన్న నివాసం నీటిలో ఉంది, రాజా వరుణా. అక్కడి నుంచి, నిశ్చయమైన వ్రతంతో ఉన్న రాజా, నీవు అన్ని బంధనాలను విడిపించు.
దామ్నోదామ్నో రాజన్న్ ఇతో వరుణ ముఞ్చ నః । యదాపో అఘ్న్యా ఇతి వరుణేతి యదూచిమ తతో వరుణ ముఞ్చ నః
ఓ రాజా వరుణా, బంధం నుంచి బంధానికి మమ్మల్ని ఇక్కడ విడిపించు. మేము 'ఓ జలమూ, ఓ వరుణా' అని పిలిచినప్పుడు, వరుణా, మమ్మల్ని విడిపించు.
ఉదుత్తమం వరుణ పాశమస్మదవాధమం వి మధ్యమం శ్రథాయ । అధా వయమాదిత్య వ్రతే తవానాగసో అదితయే స్యామ
వరుణా, మాపై ఉన్న ఎత్తైన పాశాన్ని తొలగించు, తక్కువదాన్ని విడిపించు, మధ్యదాన్ని ఊడదీయు. అప్పుడు, ఆదిత్యా, నీ ధర్మంలో మేము పాపరహితులుగా అదితికి చెందాలి.
ప్రాస్మత్పాశాన్ వరుణ ముఞ్చ సర్వాన్ య ఉత్తమా అధమా వారుణా యే । దుష్వప్న్యం దురితం ని ష్వాస్మదథ గఛేమ సుకృతస్య లోకమ్
వరుణా, మాపై ఉన్న అన్ని పాశాలను—పైవాటిని, కిందివాటిని, వరుణుని పాశాలను—విడిపించు. చెడు కలలు, దురదృష్టాన్ని మమ్మల్ని దూరం చేయు; అప్పుడు మేము సత్కార్యుల లోకానికి చేరాలి.
అనాధృష్యో జాతవేదా అమర్త్యో విరాడగ్నే క్షత్రభృద్దీదిహీహ । విశ్వా అమీవాః ప్రముఞ్చన్ మానుషీభిః శివాభిరద్య పరి పాహి నో గయమ్
అప్రాప్యుడు, జాతవేదా, అమరుడు, మహిమ కలిగిన అగ్నీ, రాజ్యాన్ని కాపాడేవాడా—ఇక్కడ ప్రకాశించు! మానవుల్లోని అన్ని వ్యాధులను తొలగించి, మాకు శుభంతో నేడు జీవితం కాపాడు.
ఇన్ద్ర క్షత్రమభి వామమోజోఽజాయథా వృషభ చర్షణీనామ్ । అపానుదో జనమమిత్రయన్తమురుం దేవేభ్యో అకృణోరు లోకమ్
ఇంద్రా, నీవు బలంతో, శక్తితో జన్మించావు, ప్రజల్లో పౌరుషుడవు. శత్రువులను, మనసు కలిగి లేని వారిని నీవు దూరం చేసావు; దేవతలకు విశాలమైన స్థలాన్ని కల్పించావు.
మృగో న భీమః కుచరో గిరిష్ఠాః పరావత ఆ జగమ్యాత్పరస్యాః । సృకం సంశాయ పవిమిన్ద్ర తిగ్మం వి శత్రూన్ తాఢి వి మృధో నుదస్వ
భయంకరమైన మృగంలా, కొండల్లో సంచరించేవాడిలా, అతడు దూరం నుంచి వచ్చాలి. ఇంద్రా, బాణాన్ని విల్లుకు అమర్చి, శత్రువులను కొట్టు, విరోధులను పారద్రోసు.
త్యమూ షు వాజినం దేవజూతం సహోవానం తరుతారం రథానామ్ । అరిష్టనేమిం పృతనాజిమాశుం స్వస్తయే తార్క్ష్యమిహా హువేమ
దేవతలు జోడించిన, బలాన్ని మోసే, రథాలను జయించే, చక్రం విరగని, యుద్ధంలో వేగంగా పరిగెత్తే ఆ తార్క్ష్యుడిని మేము ఇక్కడ శుభకాంక్షతో పిలుస్తాము.
త్రాతారమిన్ద్రమవితారమిన్ద్రం హవేహవే సుహవం శూరమిన్ద్రమ్ । హువే ను శక్రం పురుహూతమిన్ద్రం స్వస్తి న ఇన్ద్రో మఘవాన్ కృణోతు
రక్షకుడైన ఇంద్రుడు, సహాయకుడైన ఇంద్రుడు, ఎప్పుడూ పిలవబడే ఇంద్రుడు, వీరుడైన ఇంద్రుడు—ప్రతి పిలుపులో నేను శక్తిమంతుడైన, బహుళంగా పిలవబడే ఇంద్రుని పిలుస్తాను. దాత అయిన ఇంద్రుడు మాకు శుభం కలిగించాలి.
యో అగ్నౌ రుద్రో యో అప్స్వన్తర్య ఓషధీర్వీరుధ ఆవివేశ । య ఇమా విశ్వా భువనాని చాకౢపే తస్మై రుద్రాయ నమో అస్త్వగ్నయే
అగ్నిలో ఉన్న రుద్రుడు, జలాల్లో ఉన్నవాడు, ఔషధాలలో, మొక్కల్లో ప్రవేశించినవాడు, ఈ జగత్తునంతటినీ సృష్టించినవాడు—ఆ రుద్రునికి, అగ్నికి నమస్కారం.
అపేహ్యరిరస్యరిర్వా అసి విషే విషమపృక్థా విషమిద్వా అపృక్థాః । అహిమేవాభ్యపేహి తం జహి
ఓ శత్రువు, నీవు శత్రువే కాబట్టి ఇక్కడి నుంచి పోయిపో. విషం, మరొక విషంతో కలవకూ, కలిసిపోవద్దు. ఆ విషాన్ని అతనికి దగ్గర చేయకు, పాము లా దూరంగా పోయిపో. అతడిని దెబ్బతీయి.
అపో దివ్యా అచాయిషం రసేన సమపృక్ష్మహి । పయస్వాన్ అగ్న ఆగమం తం మా సం సృజ వర్చసా
నేను ఆకాశ జలాలను కోరుకున్నాను; వాటి సారం మనం కలిపాము. పాలు పుష్కలంగా ఉన్న అగ్ని వచ్చు గాక. అతడిని విడిచిపెట్టక, అతనికి కాంతిని ప్రసాదించు.
సం మాగ్నే వర్చసా సృజ సం ప్రజయా సమాయుషా । విద్యుర్మే అస్య దేవా ఇన్ద్రో విద్యాత్సహ ఋషిభిః
ఓ అగ్ని, నాకూ కాంతిని, సంతానాన్ని, దీర్ఘాయువును ప్రసాదించు. దేవతలు, ఇంద్రుడు, ఋషులు నా విద్యుద్వల్లిని తెలుసుకోగాక.
ఇదమాపః ప్ర వహతావద్యం చ మలం చ యత్। యచ్చాభిదుద్రోహానృతం యచ్చ శేపే అభీరుణమ్
ఈ జలాలు నాశాన్ని, మలినాన్ని, మోసం, అబద్ధం, శాపాన్ని తీసుకెళ్లిపోవాలి.
ఏధోఽస్యేధిషీయ సమిదసి సమేధిషీయ । తేజోఽసి తేజో మయి ధేహి
నీవు ఇంధనం, నీవు సమిధ్, నీవు తేజస్సు. ఆ తేజస్సును నాలో నింపుము.
అపి వృశ్చ పురాణవద్వ్రతతేరివ గుష్పితమ్ । ఓజో దాసస్య దమ్భయ
పాతకాలంలా, దాచినదాన్ని తొలగించు. వ్రతంలా దాగి ఉన్నదాన్ని తొలగించు. దాసుని బలాన్ని తగ్గించు.
వయం తదస్య సమ్భృతం వస్విన్ద్రేణ వి భజామహై । మ్లాపయామి భ్రజః శిభ్రం వరుణస్య వ్రతేన తే
ఇంద్రుని దయతో అతడు కూడబెట్టిన ధనాన్ని మనం పంచుకుందాం. వరుణుని వ్రతంతో నీ ప్రకాశాన్ని నేను తగ్గించాను.
యథా శేపో అపాయాతై స్త్రీషు చాసదనావయాః । అవస్థస్య క్నదీవతః శాఙ్కురస్య నితోదినః । యదాతతమవ తత్తను యదుత్తతం ని తత్తను
శాపం పోవడం వలె, స్త్రీలు దురదృష్టం నుంచి విముక్తి పొందినట్టు, శాంకుర మొక్క వేరును విడిపెట్టినట్టు, లాగినదాన్ని వదిలించు, పైకి లేపినదాన్ని క్రింద పెట్టు.
ఇన్ద్రః సుత్రామా స్వవామవోభిః సుమృడీకో భవతు విశ్వవేదాః । బాధతాం ద్వేషో అభయం నః కృణోతు సువీర్యస్య పతయః స్యామ
సర్వజ్ఞుడు, స్వయంపుష్టుడైన ఇంద్రుడు తన సహాయంతో మనపై కరుణ చూపుగాక. ద్వేషాన్ని తొలగించుగాక, మనకు భయరహితత్వం కలిగించు. మనం వీరత్వానికి అధిపతులమవుదాం.
స సుత్రామా స్వవామిన్ద్రో అస్మదారాచ్చిద్ద్వేషః సనుతర్యుయోతు । తస్య వయం సుమతౌ యజ్ఞియస్యాపి భద్రే సౌమనసే స్యామ
సర్వజ్ఞుడు, స్వయంపుష్టుడైన ఇంద్రుడు మన బంధువులలోని ద్వేషాన్ని కూడా తొలగించుగాక. ఆ యజ్ఞయోగ్యుని మేలైన దయలో, మంగళమైన మనస్సులో మనం ఉండగలగాలి.
ఇన్ద్రేణ మన్యునా వయమభి ష్యామ పృతన్యతః । ఘ్నన్తో వృత్రాణ్యప్రతి
ఇంద్రుని కోపంతో మనం శత్రువులను జయించుదాం. ఎదురుదాడి లేకుండా విఘ్నాలను తొలగిద్దాం.
ధ్రువం ధ్రువేణ హవిషావ సోమం నయామసి । యథా న ఇన్ద్రః కేవలీర్విశః సంమనసస్కరత్
దృఢమైన హవితో, దృఢంగా సోమాన్ని నడిపిస్తున్నాం. ఇంద్రుడు అన్ని ప్రజలను ఏకమనస్సుతో కలిపి ఉంచుగాక.
ఉదస్య శ్యావౌ విథురౌ గృధ్రౌ ద్యామివ పేతతుః । ఉచ్ఛోచనప్రశోచనావస్యోచ్ఛోచనౌ హృదః
అతని రెండు బూడిద రంగు, తిరుగుతున్న, ఆశపడి ఉన్నవి ఆకాశంలా ఎగిరిపోయాయి. అవి ప్రకాశవంతంగా, హృదయంలో వెలిగిపోతున్నాయి.
అహమేనావుదతిష్ఠిపం గావౌ శ్రాన్తసదావివ । కుర్కురావివ కూజన్తావుదవన్తౌ వృకావివ
నేనే ఒంటరిగా లేచాను, అలసిపోయిన రెండు ఆవుల్లా విశ్రాంతి తీసుకున్నాను. రెండు పక్షుల్లా అరుస్తూ, రెండు నక్కల్లా ఊరుకుంటూ లేచాను.
ఆతోదినౌ నితోదినావథో సంతోదినావుత । అపి నహ్యామ్యస్య మేఢ్రం య ఇతః స్త్రీ పుమాన్ జభార
చీల్చుతూ, తాకుతూ, కలిపేలా ఉన్నా, అతని ఆంగాన్ని నేను చేరుకోను. ఇక్కడ ఎవరు, స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, దాన్ని పట్టుకున్నా నేను దగ్గరగా పోను.
అసదన్ గావః సదనేఽపప్తద్వసతిం వయః । ఆస్థానే పర్వతా అస్థుః స్థామ్ని వృక్కావతిష్ఠిపమ్
ఆవులు తమ గుడిసెలో స్థిరంగా కూర్చున్నాయి. పక్షులు గూళ్లోకి జారిపోయాయి. కొండలు తమ స్థలంలో నిలిచాయి. నేను నక్క గుడిసెలో నిలిచాను.
యదద్య త్వా ప్రయతి యజ్ఞే అస్మిన్ హోతశ్చికిత్వన్న్ అవృణీమహీహ । ధ్రువమయో ధ్రువముతా శవిష్ఠైప్రవిద్వాన్ యజ్ఞముప యాహి సోమమ్
ఈ యజ్ఞంలో, నిన్ను, ఓ జ్ఞానవంతుడా హోతా, మనం ఎన్నుకున్నాం. దృఢతతో, శక్తితో, యజ్ఞానికి, సోమానికి వచ్చు.
సమిన్ద్ర నో మనసా నేష గోభిః సం సూరిభిర్హరివన్త్సం స్వస్త్యా । సం బ్రహ్మణా దేవహితం యదస్తి సం దేవానాం సుమతౌ యజ్ఞియానామ్
ఓ ఇంద్రా, మనలను మనస్సుతో, గోవులతో, మేధావులతో, పింగళవర్ణులతో, శుభంగా నడిపించు. ప్రార్థనతో, దైవీయమైనదితో, యజ్ఞయోగ్య దేవతల దయతో కలిపి ఉంచు.