అభీశునా మేయా ఆసన్ వ్యామేనానుమేయాః । కేశా నడా ఇవ వర్ధన్తాం శీర్ష్ణస్తే అసితాః పరి
అవి నాకు బంధించబడాలి, కొలవబడాలి. నీ నల్ల జుట్టు తడుల్లా తల చుట్టూ పెరగాలి.
దృంహ మూలమాగ్రం యచ్ఛ వి మధ్యం యామయౌషధే । కేశా నడా ఇవ వర్ధన్తాం శీర్ష్ణస్తే అసితాః పరి
వేరు బలంగా చేయు, తలాన్ని పట్టుకో, మధ్య భాగాన్ని పొడిగించు, ఔషధమా. నీ నల్ల జుట్టు తడుల్లా తల చుట్టూ పెరగాలి.
త్వం వీరుధాం శ్రేష్ఠతమాభిశ్రుతాస్యోషధే । ఇమం మే అద్య పురుషం క్లీబమోపశినం కృధి
ఔషధమా, నీవు మొక్కలలో ఉత్తమమైనది, ప్రసిద్ధమైనది. ఈ మనిషిని నేడు నిస్సత్తువగా, శక్తిలేనివాడిగా చేయి.
క్లీబం కృధ్యోపశినమథో కురీరిణం కృధి । అథాస్యేన్ద్రో గ్రావభ్యాముభే భినత్త్వాణ్డ్యౌ
అతడిని నిస్సత్తువగా, శక్తిలేనివాడిగా, నపుంసకుడిగా చేయి. ఆ తరువాత ఇంద్రుడు రెండు రాళ్లతో అతని వృషణాలను చీల్చుగాక.
క్లీబ క్లీబం త్వాకరం వధ్రే వధ్రిం త్వాకరమరసారసం త్వాకరమ్ । కురీరమస్య శీర్షణి కుమ్బం చాధినిదధ్మసి
నిస్సత్తువుడా, నిన్ను నిస్సత్తువుడిగా చేస్తున్నాను. నపుంసకుడా, నిన్ను నపుంసకుడిగా చేస్తున్నాను. రసరహితుడిగా చేస్తున్నాను. అతని తలపై నపుంసకత్వపు గుర్తును, కుండను ఉంచుతున్నాను.
యే తే నాడ్యౌ దేవకృతే యయోస్తిష్ఠతి వృష్ణ్యమ్ । తే తే భినద్మి శమ్యయాముష్యా అధి ముష్కయోః
నీ వృషణాలలో పురుషత్వాన్ని నిలబెట్టే ఆ రెండు నాళాలను, దేవతలు చేసినవాటిని, నేను దండతో విరుస్తున్నాను.
యథా నడం కశిపునే స్త్రియో భిన్దన్త్యశ్మనా । ఏవా భినద్మి తే శేపోఽముష్యా అధి ముష్కయోః
వేయువాడు కోసం మహిళలు తడును రాయితో ఎలా విరుస్తారో, అలాగే నీ శిశ్నాన్ని అతని వృషణాలపై విరుస్తున్నాను.
న్యస్తికా రురోహిథ సుభగంకరణీ మమ । శతం తవ ప్రతానాస్త్రయస్త్రింశన్ నితానాః ॥ తయా సహస్రపర్ణ్యా హృదయం శోషయామి తే
న్యస్తికా, నీవు పెరిగిపో, నాకు శుభం కలిగించు. నీకు వంద కొమ్మలు, ముప్పై మూడు వేర్లు ఉన్నాయి. నీతో, సహస్రపర్ణి, అతని హృదయాన్ని ఎండబెడతాను.
శుష్యతు మయి తే హృదయమథో శుష్యత్వాస్యమ్ । అథో ని శుష్య మాం కామేనాథో శుష్కాస్యా చర
నీ మనసు నా వల్ల ఎండిపోనీ, నీ నోరు కూడా ఎండిపోవాలి. ఇక నీ కోరిక నా మీద ఎండిపోవాలి, ఎండిన నోరుతో నన్ను విడిచి వెళ్లిపో.
సంవననీ సముష్పలా బభ్రు కల్యాణి సం నుద । అమూం చ మాం చ సం నుద సమానం హృదయం కృధి
ఓ కలిపే తల్లి, ముదురు రంగు కలిగి, మంగళకరమైనవాడా, నన్ను ఆమెను కలిపి ఉంచు. మన ఇద్దరి హృదయాలు ఒక్కటిగా చేయు.
యథోదకమపపుషోఽపశుష్యత్యాస్యమ్ । ఏవా ని శుష్య మాం కామేనాథో శుష్కాస్యా చర
ఎలా నీరు తాగినప్పుడు నోరు ఎండిపోకుండా ఉంటుందో, అలాగే నీ కోరిక నా మీద ఎండిపోవాలి. ఎండిన నోరుతో నన్ను విడిచి వెళ్లిపో.
యథా నకులో విఛిద్య సందధాత్యహిం పునః । ఏవా కామస్య విఛిన్నం సం ధేహి వీర్యావతి
ఎలా ముంగిస పాము విడదీసి మళ్లీ కలిపేస్తుందో, అలాగే, ఓ బలవంతుడా, కోరిక వల్ల విడిపోయిన మనల్ని మళ్లీ కలిపివేయు.
యౌ వ్యాఘ్రావవరూఢౌ జిఘత్సతః పితరం మాతరం చ । తౌ దన్తం బ్రహ్మణస్పతే శివౌ కృణు జాతవేదః
ఎలా రెండు పులులు తమ తండ్రి తల్లిని ఆకలితో చూస్తాయో, అలా, ఓ బ్రహ్మణస్పతి, ఓ జాతవేదా, వాళ్ల దంతాలు మంగళకరంగా మారాలి.
వ్రీహిమత్తం యవమత్తమథో మాషమథో తిలమ్ । ఏష వాం భాగో నిహితో రత్నధేయాయ దన్తౌ మా హింసిష్టం పితరం మాతరం చ
బియ్యం, యవలు, మినుములు, నువ్వులు—ఇవి మీకు ఇచ్చిన భాగం. మీ దంతాలు తండ్రిని తల్లిని హానిచేయవు.
ఉపహూతౌ సయుజౌ స్యోనౌ దన్తౌ సుమఙ్గలౌ । అన్యత్ర వాం ఘోరం తన్వః పరైతు దన్తౌ మా హింసిష్టం పితరం మాతరం చ
పిలవబడి, కలిపి, మృదువుగా, మీ దంతాలు మంగళకరంగా ఉండాలి. మీ దేహంలోని క్రూరత ఎక్కడికైనా పోయిపోవాలి. మీ దంతాలు తండ్రిని తల్లిని హానిచేయవు.
వాయురేనాః సమాకరత్త్వష్టా పోషాయ ధ్రియతామ్ । ఇన్ద్ర ఆభ్యో అధి బ్రవద్రుద్రో భూమ్నే చికిత్సతు
వాయువు వీటిని కూడగట్టాడు, త్వష్ట తినిపించేందుకు పట్టుకున్నాడు. ఇంద్రుడు వాటిపై పలికాడు, రుద్రుడు బలానికి స్వస్థత కలిగించు.
లోహితేన స్వధితినా మిథునం కర్ణయోః కృధి । అకర్తామశ్వినా లక్ష్మ తదస్తు ప్రజయా బహు
ఎర్రటి కత్తితో చెవుల దగ్గర జంటను చేయు. ఓ అశ్వినులు, మేము ఈ గుర్తు పెట్టాం—ఇది సంతానంతో సమృద్ధిగా ఉండాలి.
యథా చక్రుర్దేవాసురా యథా మనుష్యా ఉత । ఏవా సహస్రపోషాయ కృణుతం లక్ష్మాశ్వినా
దేవతలు, అసురులు, మనుషులు ఎలా చేసారో, అలాగే, ఓ అశ్వినులు, ఈ గుర్తు వేల రెట్లు వృద్ధికి కారణమవాలని చేయండి.
ఉచ్ఛ్రయస్వ బహుర్భవ స్వేన మహసా యవ । మృణీహి విశ్వా పాత్రాణి మా త్వా దివ్యాశనిర్వధీత్
ఏ యవా, నీవు ఎదిగి, నీ మహిమతో సమృద్ధిగా అవు. అన్ని అడ్డంకులను జయించు, ఆకాశపు మLightning నిన్ను తాకకూడదు.
ఆశృణ్వన్తం యవం దేవం యత్ర త్వాచ్ఛావదామసి । తదుచ్ఛ్రయస్వ ద్యౌరివ సముద్ర ఇవైధ్యక్షితః
యవాన్ని దేవుడిగా పిలిచి, ఎక్కడ మేము నిన్ను ఉంచామో, అక్కడ నీవు ఆకాశంలా, సముద్రంలా, కదలకుండా ఎదుగు.
అక్షితాస్త ఉపసదోఽక్షితాః సన్తు రాశయః । పృణన్తో అక్షితాః సన్త్వత్తారః సన్త్వక్షితాః
పరిగడుపులు ఎక్కడా పగలకూడదు, గోధుమ ముద్దలు ఎక్కడా తక్కువ కాకూడదు. గోదాములు నిండుగా ఉండాలి, తగువులు ఎక్కడా పగలకూడదు.
ధీతీ వా యే అనయన్ వాచో అగ్రం మనసా వా యేఽవదన్న్ ఋతాని । తృతీయేన బ్రహ్మణా వావృధానాస్తురీయేణామన్వత నామ ధేనోః
ముందుగా మాటను ఆలోచనతో నడిపినవారు, మనసుతో సత్యాలను పలికినవారు, మూడవ పలుకుతో పెరిగినవారు, నాల్గవదానితో ఆవు పేరును అనుసరించారు.
స వేద పుత్రః పితరం స మాతరం స సూనుర్భువత్స భువత్పునర్మఘః । స ద్యామౌర్ణోదన్తరిక్షం స్వః స ఇదం విశ్వమభవత్స ఆభరత్
తండ్రిని తెలిసినవాడు, తల్లిని తెలిసినవాడు, కుమారుడిని తెలిసినవాడు, అతనే మళ్లీ ధనవంతుడవుతాడు. అతడు ఆకాశాన్ని, మధ్యలోని లోకాన్ని, సూర్యుడిని కప్పేశాడు. అతడే ఈ మొత్తం ప్రపంచమయ్యాడు, దీనిని వెలికి తీసాడు.
అథర్వాణం పితరం దేవబన్ధుం మాతుర్గర్భం పితురసుం యువానమ్ । య ఇమం యజ్ఞం మనసా చికేత ప్ర ణో వోచస్తమిహేహ బ్రవః
అథర్వణుడు తండ్రి, దేవతలకు బంధువు, తల్లి గర్భం, తండ్రి ప్రాణం, యువకుడు. ఈ యజ్ఞాన్ని మనసుతో గ్రహించినవాడికి మేము ఇక్కడ పలుకుతాము, ప్రకటిస్తాము.
అయా విష్ఠా జనయన్ కర్వరాణి స హి ఘృణిరురుర్వరాయ గాతుః । స ప్రత్యుదైద్ధరుణం మధ్వో అగ్రం స్వయా తన్వా తన్వమైరయత
ఈ మలముతో పిండిలు తయారవుతాయి. ఎందుకంటే అతడు ప్రకాశవంతుడు, విస్తృతమైన మార్గాన్ని కలిగి ఉన్నాడు. అతడు ఎరుపు తేనె ముందుకు వచ్చాడు, తన రూపంతో మరో రూపాన్ని సృష్టించాడు.
ఏకయా చ దశభిశ్చ సుహుతే ద్వాభ్యామిష్టయే వింశత్యా చ । తిసృభిశ్చ వహసే త్రింశతా చ వియుగ్భిర్వాయ ఇహ తా వి ముఞ్చ
ఒకదానితో, పది దానులతో, బాగా సమర్పించినవి; రెండుతో కోరినదానికి, ఇరవయ్యితో; మూడుతో నీవు మోసుకెళ్తావు, ముప్పైతో; ఓ వాయువూ, వాటిని సమూహాలుగా ఇక్కడ విడిపో.
యజ్ఞేన యజ్ఞమయజన్త దేవాస్తాని ధర్మాణి ప్రథమాన్యాసన్ । తే హ నాకం మహిమానః సచన్త యత్ర పూర్వే సాధ్యాః సన్తి దేవాః
దేవతలు యజ్ఞంతో యజ్ఞాన్ని ఆచరించారు. అవే మొదటి ధర్మాలు అయ్యాయి. ఆ ధర్మబలంతో వారు పరలోకంలో ఉన్న మహిమను పొందారు, అక్కడ పూర్వకాలంలో సాధ్య దేవతలు ఉన్నారు.
యజ్ఞో బభూవ స ఆ బభూవ స ప్ర జజ్ఞే స ఉ వావృధే పునః । స దేవానామధిపతిర్బభూవ సో అస్మాసు ద్రవిణమా దధాతు
యజ్ఞం ఉద్భవించింది, పెరిగింది, మళ్లీ పుట్టింది, మరింత అభివృద్ధి చెందింది. అది దేవతలకు అధిపతిగా మారింది. అది మనందరిలో ధనం నింపాలని కోరుకుందాం.
యద్దేవా దేవాన్ హవిషాఽయజన్తామర్త్యాన్ మనసా మర్త్యేన । మదేమ తత్ర పరమే వ్యోమన్ పశ్యేమ తదుదితౌ సూర్యస్య
దేవతలు దేవతలకు హవిస్సు సమర్పించినప్పుడు, మానవులు మనస్సుతో ఆరాధించారు. మనం ఆ పరమ లోకంలో ఆనందంగా ఉండాలి, సూర్యోదయ సమయంలో ఆ మహిమను చూడాలి.
యత్పురుషేణ హవిషా యజ్ఞం దేవా అతన్వత । అస్తి ను తస్మాదోజీయో యద్విహవ్యేనేజిరే
పురుషుని హవిస్సుతో దేవతలు యజ్ఞాన్ని విస్తరించారు. వారు ఆ హవిస్సుతో ఆరాధించినదానికంటే బలమైనది మరేదైనా ఉందా?