అభయం ద్యావాపృథివీ ఇహాస్తు నోఽభయం సోమః సవితా నః కృణోతు । అభయం నోఽస్తూర్వన్తరిక్షం సప్తఋషీణాం చ హవిషాభయం నో అస్తు
ఆకాశం, భూమి మాకు భయరహితంగా ఉండాలి. సోముడు, సవితా మాకు భద్రత కలిగించాలి. మధ్యలో ఉన్న అంతరిక్షం మాకు భద్రంగా ఉండాలి. సప్తర్షుల హవిసుతో మాకు భయం లేకుండా ఉండాలి.
అస్మై గ్రామాయ ప్రదిశశ్చతస్ర ఊర్జం సుభూతం స్వస్తి సవితా నః కృణోతు । అశత్ర్విన్ద్రో అభయం నః కృణోత్వన్యత్ర రాజ్ఞామభి యాతు మన్యుః
ఈ గ్రామానికి, నాలుగు దిక్కులకూ, సవితా సమృద్ధిగా బలాన్ని, శుభాన్ని ఇవ్వాలి. శత్రువులు లేని ఇంద్రుడు మాకు భద్రత ఇవ్వాలి. రాజుల కోపం మమ్మల్ని దాటి పోవాలి.
అనమిత్రం నో అధరాదనమిత్రం న ఉత్తరాత్। ఇన్ద్రానమిత్రం నః పశ్చాదనమిత్రం పురస్కృధి
కిందనుంచి మాకు శత్రువులు ఉండకూడదు, పై నుండి కూడా ఉండకూడదు. ఇంద్రా! వెనుకనుండి మాకు శత్రువులు ఉండకూడదు, ముందు నుండి కూడా ఉండకూడదు.
6.41 మనసే చేతసే ధియ ఆకూతయ ఉత చిత్తయే । మత్యై శ్రుతాయ చక్షసే విధేమ హవిషా వయమ్
మనస్సు, బుద్ధి, ధ్యానం, సంకల్పం, జ్ఞానం, వినికిడి, చూపు—all వీటికోసం మేము హవిస్సుతో పూజచేస్తున్నాము.
అపానాయ వ్యానాయ ప్రాణాయ భూరిధాయసే । సరస్వత్యా ఉరువ్యచే విధేమ హవిషా వయమ్
ఉద్వాసన, ప్రవాసన, ప్రాణం, సమృద్ధిగా పోషణ కోసం, విస్తారమైన సరస్వతిని హవిస్సుతో పూజిస్తున్నాము.
మా నో హాసిషుర్ఋషయో దైవ్యా యే తనూపా యే నస్తన్వస్తనూజాః । అమర్త్యా మర్త్యామభి నః సచధ్వమాయుర్ధత్త ప్రతరం జీవసే నః
దేవతులైన ఋషులు, శరీరాన్ని కాపాడే వారు, మన శరీరంలో పుట్టిన వారు మమ్మల్ని వదలకూడదు. అమరులు, మానవులతో కలసి మాకు ఆయుష్షు ఇవ్వండి, జీవించడానికి దారి చూపండి.
6.42 అవ జ్యామివ ధన్వనో మన్యుం తనోమి తే హృదః । యథా సంమనసౌ భూత్వా సఖాయావివ సచావహై
విల్లులోని జ్యా వదిలినట్లుగా, నీ మనసులోని కోపాన్ని నా హృదయంతో విడిచిపెడుతున్నాను. మనిద్దరం ఒకే మనసుతో, స్నేహితుల్లా కలసి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
సఖాయావివ సచావహా అవ మన్యుం తనోమి తే । అధస్తే అశ్మనో మన్యుముపాస్యామసి యో గురుః
స్నేహితుల్లా కలసి ఉండాలని, నీ కోపాన్ని విడిచిపెడుతున్నాను. బరువుగా ఉన్న ఆ కోపాన్ని రాయికి కింద ఉంచుతున్నాము.
అభి తిష్ఠామి తే మన్యుం పార్ష్ణ్యా ప్రపదేన చ । యథావశో న వాదిషో మమ చిత్తముపాయసి
నీ కోపాన్ని నా మడమతో, పాదంతో తొక్కుతున్నాను. నువ్వు నాపై మాటలతో ఎదురు చెప్పకుండా, నా మనస్సు నీ ఆధీనంలో ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
6.43 అయం దర్భో విమన్యుకః స్వాయ చారణాయ చ । మన్యోర్విమన్యుకస్యాయం మన్యుశమన ఉచ్యతే
ఈ దర్భ గడ్డి కోపం లేని, మంచి ప్రవర్తనకు అనుకూలమైనది. కోపం లేని వారికి ఇది కోపాన్ని శాంతింపజేసేది అని అంటారు.
అయం యో భూరిమూలః సముద్రమవతిష్ఠతి । దర్భః పృథివ్యా ఉత్థితో మన్యుశమన ఉచ్యతే
ఈ దర్భ గడ్డికి అనేక వేర్లు ఉన్నాయి, అది సముద్రంలో నిలబడి ఉంది. భూమి మీద పుట్టిన ఈ దర్భను కోపాన్ని శాంతించేది అని అంటారు.
వి తే హనవ్యాం శరణిం వి తే ముఖ్యాం నయామసి । యథావశో న వాదిషో మమ చిత్తముపాయసి
నీ హానికరమైన ఆయుధాన్ని త్యజించాము, నీ ప్రధాన ఆయుధాన్ని దూరం చేశాము. నువ్వు నాపై మాటలతో ఎదురు చెప్పకుండా, నా మనస్సు నీ ఆధీనంలో ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
అస్థాద్ద్యౌరస్థాత్పృథివ్యస్థాద్విశ్వమిదం జగత్। అస్థుర్వృక్షా ఊర్ధ్వస్వప్నాస్తిష్ఠాద్రోగో అయం తవ
ఆకాశం నుండి, భూమి నుండి, ఈ ప్రపంచంలోని ప్రతి వస్తువులోనుండి — చెట్లు నిటారుగా నిలబడి, కలలు కంటూ ఉంటాయి; నీకు ఈ వ్యాధి దూరమవ్వాలి.
శతం యా భేషజాని తే సహస్రం సంగతాని చ । శ్రేష్ఠమాస్రావభేషజం వసిష్ఠం రోగనాశనమ్
నీ వద్ద వంద మందులు ఉన్నాయి, వెయ్యి మందులు కూడి ఉన్నాయి; వాటిలో ఉత్తమమైనది, వ్యాధిని తొలగించేదాన్ని మనకు ప్రసరించు.
రుద్రస్య మూత్రమస్యమృతస్య నాభిః । విషాణకా నామ వా అసి పితౄణాం మూలాదుత్థితా వాతీకృతనాశనీ
నీవు రుద్రుని మూత్రం, అమృతానికి నాభి; నీ పేరు విషాణకా, పితృదేవతల మూలాల నుండి పుట్టినది, వాయువుతో కలిగే వ్యాధిని పోగొట్టేది.
పరోఽపేహి మనస్పాప కిమశస్తాని శంససి । పరేహి న త్వా కామయే వృక్షాం వనాని సం చర గృహేషు గోషు మే మనః
దుష్టమనస్సా! దూరంగా పో. నీవు ఎందుకు హానికరమైన మాటలు మాట్లాడుతున్నావు? నీవు నాకు అవసరం లేదు, వెళ్ళిపో. అడవిలో చెట్ల మధ్య తిరుగు; నా మనస్సు ఇంట్లో, పశువుల దగ్గర ఉండాలి.
అవశసా నిఃశసా యత్పరాశసోపారిమ జాగ్రతో యత్స్వపన్తః । అగ్నిర్విశ్వాన్యప దుష్కృతాన్యజుష్టాన్యారే అస్మద్దధాతు
ఏదైనా శత్రుత్వం, పైగా ఉన్నదైనా, మేల్కొన్నపుడు లేదా నిద్రలో ఉన్నదైనా, దాన్ని బయటకు పంపించు, తొలగించు. అగ్ని, మన చెడు కార్యాలన్నీ, మనకు ఇష్టంకాని వాటిని దూరంగా తీసుకుపో.
యదిన్ద్ర బ్రహ్మణస్పతేఽపి మృషా చరామసి । ప్రచేతా న ఆఙ్గిరసో దురితాత్పాత్వంహసః
ఇంద్రా, వాక్పతీ, మనం పొరపాటుగా తప్పు చేసినా, జ్ఞానులు అయిన ఆంగిరసులు మనలను దుర్మార్గం, పాపం నుండి రక్షించాలి.
యో న జీవోఽసి న మృతో దేవానామమృతగర్భోఽసి స్వప్న । వరుణానీ తే మాతా యమః పితారరుర్నామాసి
నీవు జీవుడు కాదు, మృతుడు కూడా కాదు; దేవతల్లో అమృతకణం, కలగా ఉన్నావు. వరుణానీ నీ తల్లి, యముడు నీ తండ్రి, నీ పేరు అరరు.
విద్మ తే స్వప్న జనిత్రం దేవజామీనాం పుత్రోఽసి యమస్య కరణః । అన్తకోఽసి మృత్యురసి తం త్వా స్వప్న తథా సం విద్మ స నః స్వప్న దుష్వప్న్యాత్పాహి
ఓ కల! నీ జననాన్ని మేము తెలుసు; నీవు దేవతా సంతానమైనవాడవు, యముని కార్యదారుడవు. నీవే అంతకుడు, నీవే మరణం. మేము నిన్ను ఇలా తెలుసు; కలా, దుష్ట కలల నుండి మమ్మల్ని కాపాడు.
యథా కలాం యథా శఫం యథర్ణం సంనయన్తి । ఏవా దుష్వప్న్యం సర్వం ద్విషతే సం నయామసి
ఎలా భాగాన్ని, నఖాన్ని, నాడిని కలిపి ఉంచుతారో, అలాగే అన్ని చెడు కలలను శత్రువుని దగ్గరికి కలిపి పంపిస్తున్నాం.
అగ్నిః ప్రాతఃసవనే పాత్వస్మాన్ వైశ్వానరో విశ్వకృద్విశ్వశంభూః । స నః పావకో ద్రవిణే దధాత్వాయుష్మన్తః సహభక్షాః స్యామ
ప్రభాత సమయపు యజ్ఞంలో, విశ్వాన్ని సృష్టించే, అందరికీ మేలు చేసే అగ్ని మమ్మల్ని కాపాడాలి. ఆ పవిత్రుడు మాకు ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించాలి. మనం దీర్ఘాయువులతో, కలిసికట్టుగా తినే వారు కావాలి.
విశ్వే దేవా మరుత ఇన్ద్రో అస్మాన్ అస్మిన్ ద్వితీయే సవనే న జహ్యుః । ఆయుష్మన్తః ప్రియమేషాం వదన్తో వయం దేవానాం సుమతౌ స్యామ
అన్ని దేవతలు, మరుతులు, ఇంద్రుడు — ఈ రెండవ యజ్ఞ సమయంలో మమ్మల్ని వదలిపెట్టరాదు. వారికి ప్రీతికరమైన మాటలు మాట్లాడుతూ, దేవతల అనుగ్రహంతో, దీర్ఘాయుష్మంతులమై ఉండాలి.
ఇదం తృతీయం సవనం కవీనామృతేన యే చమసమైరయన్త । తే సౌధన్వనాః స్వరానశానాః స్విష్టిం నో అభి వస్యో నయన్తు
ఇది మూడవ యజ్ఞ సమయం; జ్ఞానులు అమృతంతో పాత్రను నింపారు. సౌధన్వన వంశస్థులు, ప్రకాశవంతులు, వృద్ధాప్యము లేని వారు, మాకు ఉత్తమమైన హవిని తీసుకురావాలి.
శ్యేనోఽసి గాయత్రచ్ఛన్దా అను త్వా రభే । స్వస్తి మా సం వహాస్య యజ్ఞస్యోదృచి స్వాహా
నీవు గాయత్రీ ఛందస్సుతో కూడిన గద్ద; నిన్ను పట్టుకున్నాను. యజ్ఞ మార్గంలో నన్ను శుభంగా నడిపించు. స్వాహా!
ఋభురసి జగచ్ఛన్దా అను త్వా రభే । స్వస్తి మా సం వహాస్య యజ్ఞస్యోదృచి స్వాహా
నీవు జగతీ ఛందస్సుతో కూడిన ఋభు; నిన్ను పట్టుకున్నాను. యజ్ఞ మార్గంలో నన్ను శుభంగా నడిపించు. స్వాహా!
వృషాసి త్రిష్టుప్ఛన్దా అను త్వా రభే । స్వస్తి మా సం వహాస్య యజ్ఞస్యోదృచి స్వాహా
నీవు త్రిష్టుప్ ఛందస్సుతో కూడిన వృషభుడు; నిన్ను పట్టుకున్నాను. యజ్ఞ మార్గంలో నన్ను శుభంగా నడిపించు. స్వాహా!
నహి తే అగ్నే తన్వః క్రూరమానంశ మర్త్యః । కపిర్బభస్తి తేజనం స్వం జరాయు గౌరివ
అగ్ని! మానవుడు నీ రూపానికి హాని చేయలేడు. నీవు కోతి వలె, నీ సంతానాన్ని తినేవాడివి, ఆవు తన మడదను తినినట్లే.
మేష ఇవ వై సం చ వి చోర్వచ్యసే యదుత్తరద్రావుపరశ్చ ఖాదతః । శీర్ష్ణా శిరోఽప్ససాప్సో అర్దయన్న్ అంశూన్ బభస్తి హరితేభిరాసభిః
నీవు మేషంలా, పిలవబడుతూ, పూజించబడుతావు. పై దవడ, క్రింది దవడతో తినిపోతావు. నీ తలతో నీళ్ల తలలను ఢీకొంటావు, ఆకుపచ్చ మంటలతో తంతువులను తినిపోతావు.
సుపర్ణా వాచమక్రతోప ద్యవ్యాఖరే కృష్ణా ఇషిరా అనర్తిషుః । ని యన్ నియన్తి ఉపరస్య నిష్కృతిం పురూ రేతో దధిరే సూర్యశ్రితః
పక్షులు వాక్యం పలుకుతారు, నల్లవారు పొలాల్లో అరుస్తారు. వారు పైభాగాన్ని తీసుకుపోతారు, అనేక విత్తనాలు సూర్యుని మీద నిలిపారు.