పూర్వో దున్దుభే ప్ర వదాసి వాచం భూమ్యాః పృష్ఠే వద రోచమానః । అమిత్రసేనామభిజఞ్జభానో ద్యుమద్వద దున్దుభే సూనృతావత్
ముందుగా, డుండుభీ, భూమి మీద ప్రకాశంగా పలుకు; శత్రు సేనను ప్రకటించు, కాంతివంతుడా, నిజమైన మాటలతో మహిమను చెప్పు.
అన్తరేమే నభసీ ఘోషో అస్తు పృథక్తే ధ్వనయో యన్తు శీభమ్ । అభి క్రన్ద స్తనయోత్పిపానః శ్లోకకృన్ మిత్రతూర్యాయ స్వర్ధీ
ఈ ఇద్దరి మధ్య ఆకాశంలో శబ్దం వినిపించాలి; ప్రతిధ్వనులు వేరువేరుగా విజయానికి పోవాలి; మేఘగర్జనలా గర్జించు, కీర్తిని కలిగించు, స్నేహభావానికి, స్వర్గ మహిమకు.
ధీభిః కృతః ప్ర వదాతి వాచముద్ధర్షయ సత్వనామాయుధాని । ఇన్ద్రమేదీ సత్వనో ని హ్వయస్వ మిత్రైరమిత్రాఁ అవ జఙ్ఘనీహి
నైపుణ్యంతో తయారైనది పలుకుతుంది; బలవంతుల ఆయుధాలను ప్రేరేపించు; బలవంతులకు ఇంద్రుని పిలువు, స్నేహితులను సమీపించు, శత్రువులను దూరం చేయు.
సంక్రన్దనః ప్రవదో ధృష్ణుషేణః ప్రవేదకృద్ బహుధా గ్రామఘోషీ । శ్రేయో వన్వానో వయునాని విద్వాన్ కీర్తిం బహుభ్యో వి హర ద్విరాజే
ఒకటిగా గర్జిస్తూ, ధైర్యమైన సైన్యంతో ప్రకటిస్తూ, గ్రామంలో వార్తలు తెలియజేస్తూ, మేలుకోసం మార్గాలు తెలిసినవాడవు; ఇద్దరు రాజులారా, అనేకరాజులలో కీర్తిని తెచ్చిపెట్టు.
శ్రేయఃకేతో వసుజిత్సహీయాన్త్సంగ్రామజిత్సంశితో బ్రహ్మణాసి । అంశూన్ ఇవ గ్రావాధిషవణే అద్రిర్గవ్యన్ దున్దుభేఽధి నృత్య వేదః
శుభమైన జ్ఞానం కలవాడవు, ధనంలో విజేతవు, బలవంతుడవు, యుద్ధంలో గెలిచేవాడవు, ధర్మజ్ఞుడవు. పర్వతం రాళితో అమృతాన్ని పిండినట్లే, ఓ దుండుభి, యుద్ధరంగంలో నీ శబ్దంతో జ్ఞానాన్ని వ్యాపించు.
శత్రూషాణ్నీషాదభిమాతిషాహో గవేషణః సహమాన ఉద్భిత్। వాగ్వీవ మన్త్రం ప్ర భరస్వ వాచం సాంగ్రామజిత్యాయేషముద్వదేహ
శత్రువులను నాశనం చేయువాడవు, విరోధుల బలాన్ని చెరిపివేయువాడవు, గొర్రెలను వెతికేవాడవు, సహనశీలుడవు, పైకి లేచేవాడవు. మాట మంత్రాన్ని వెలికితీయునట్లు, నీవు నీ శబ్దాన్ని వెలికితీయి; యుద్ధ విజయం కోసం నీ స్వరాన్ని పెంచు.
అచ్యుతచ్యుత్సమదో గమిష్ఠో మృధో జేతా పురఏతాయోధ్యః । ఇన్ద్రేణ గుప్తో విదథా నిచిక్యద్ధృద్ద్యోతనో ద్విషతాం యాహి శీభమ్
అచలుడవు, కదిలించలేనివాడవు, ఉత్సాహంతో నిండినవాడవు, వేగంగా పోయేవాడవు, శత్రువులను జయించేవాడవు, యుద్ధంలో ముందుండేవాడవు, సిద్ధంగా ఉన్నవాడవు. ఇంద్రుడు కాపాడుతూ, సభల్లో నైపుణ్యంతో, హృదయంలో ప్రకాశిస్తూ, శత్రువుల నాశనానికి, విజయానికి ముందుకు సాగు.
విహృదయం వైమనస్యం వదామిత్రేషు దున్దుభే । విద్వేషం కశ్మశం భయమమిత్రేషు ని దధ్మస్యవ ఏనాన్ దున్దుభే జహి
మన హృదయ బాధను, మనసు కలవరాన్ని, శత్రువుల మధ్య ద్వేషాన్ని, భయాన్ని, కంపును, ద్వేషాన్ని, ఓ దుండుభి, నీవు తొలగించు. వారిని నాశనం చేయు.
ఉద్వేపమానా మనసా చక్షుషా హృదయేన చ । ధావన్తు బిభ్యతోఽమిత్రాః ప్రత్రాసేనాజ్యే హుతే
మనసులో, చూపులో, హృదయంలో కంపుతో వణికే శత్రువులు భయంతో పారిపోవాలి; నెయ్యి హోమం చేసినప్పుడు వారు పరుగెత్తాలి.
వానస్పత్యః సంభృత ఉస్రియాభిర్విశ్వగోత్ర్యః । ప్రత్రాసమమిత్రేభ్యో వదాజ్యేనాభిఘారితః
అడవిలోని చెట్లతో కూడినదీ, ఎర్ర ఆవులతో కూడినదీ, అన్ని వంశాలకు చెందినదీ అయిన దుండుభి, నెయ్యితో కొట్టినప్పుడు శత్రువుల్లో భయాన్ని కలిగించు.
యథా మృగాః సంవిజన్త ఆరణ్యాః పురుషాదధి । ఏవ త్వం దున్దుభేఽమిత్రాన్ అభి క్రన్ద ప్ర త్రాసయాథో చిత్తాని మోహయ
అడవిలో మనిషిని చూసి జంతువులు ఎలా పారిపోతాయో, అలాగే ఓ దుండుభి, శత్రువులపై గట్టిగా మోగి, వారిని తరిమివేయి, వారి మనసులను మోహింపజేయి.
యథా వృకాదజావయో ధావన్తి బహు బిభ్యతీః । ఏవ త్వం దున్దుభేఽమిత్రాన్ అభి క్రన్ద ప్ర త్రాసయాథో చిత్తాని మోహయ
కొండెముకను చూసి గొర్రెలు ఎంతగా భయపడి పారిపోతాయో, అలాగే ఓ దుండుభి, శత్రువులపై గట్టిగా మోగి, వారిని తరిమివేయి, వారి మనసులను మోహింపజేయి.
యథా శ్యేనాత్పతత్రిణః సంవిజన్తే అహర్దివి సింహస్య స్తనథోర్యథా । ఏవ త్వం దున్దుభేఽమిత్రాన్ అభి క్రన్ద ప్ర త్రాసయాథో చిత్తాని మోహయ
గద్దను చూసి పక్షులు ఎలా చెల్లాచెదురవుతాయో, పగటిపూట సింహం గర్జన వింటే ఎలా పారిపోతాయో, అలాగే ఓ దుండుభి, శత్రువులపై గట్టిగా మోగి, వారిని తరిమివేయి, వారి మనసులను మోహింపజేయి.
పరామిత్రాన్ దున్దుభినా హరిణస్యాజినేన చ । సర్వే దేవా అతిత్రసన్ యే సంగ్రామస్యేషతే
దుండుభి, జింక చర్మంతో కూడి, శత్రువులను దూరం చేయు; యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్నవారిని చూసి దేవతలందరూ భయపడతారు.
యైరిన్ద్రః ప్రక్రీడతే పద్ఘోషైశ్ఛాయయా సహ । తైరమిత్రాస్త్రసన్తు నోఽమీ యే యన్త్యనీకశః
ఇంద్రుడు ఆనందించే అడుగుల శబ్దంతో, నీడలతో, మన శత్రువులు భయపడాలి; మనపై దాడికి వచ్చే వారు వణికిపోవాలి.
జ్యాఘోషా దున్దుభయోఽభి క్రోశన్తు యా దిశః । సేనాః పరాజితా యతీరమిత్రాణామనీకశః
విల్లుల తంతుల మోగుడు, దుండుభుల శబ్దం అన్ని దిక్కులలో వినిపించాలి; శత్రు సైన్యాలు, వారి వరుసలు ఓడిపోవాలి, చెల్లాచెదురవ్వాలి.
ఆదిత్య చక్షురా దత్స్వ మరీచయోఽను ధావత । పత్సఙ్గినీరా సజన్తు విగతే బాహువీర్యే
ఓ సూర్యుడు, చూపును ప్రసాదించు; నీ కిరణాలు వారిని వెంబడించాలి; వారి బలహీనత వచ్చినప్పుడు, వారి తోడుబాటుదారులు చెల్లాచెదురవ్వాలి.
యూయముగ్రా మరుతః పృశ్నిమాతర ఇన్ద్రేణ యుజా ప్ర మృనీత శత్రూన్ । సోమో రాజా వరుణో రాజా మహాదేవ ఉత మృత్యురిన్ద్రః
ఓ ఉగ్రమైన మరుత్ దేవతలారా, పృష్ణి కుమారులారా, ఇంద్రునితో కలిసి శత్రువులను సంహరించండి; సోముడు రాజు, వరుణుడు రాజు, మహాదేవుడు, మరణదేవుడు—ఇవన్నీ ఇంద్రునే.
ఏతా దేవసేనాః సూర్యకేతవః సచేతసః । అమిత్రాన్ నో జయన్తు స్వాహా
ఈ దేవసేనలు, సూర్యుని జెండాలు, జ్ఞానంతో నిండినవే; అవి మన శత్రువులను జయించాలి. స్వాహా!
అగ్నిస్తక్మానమప బాధతామితః సోమో గ్రావా వరుణః పూతదక్షాః । వేదిర్బర్హిః సమిధః శోశుచానా అప ద్వేషాంస్యముయా భవన్తు
అగ్ని ఇక్కడ నుండి జ్వరం తొలగించాలి. సోముడు, రాయి, పవిత్రమైన నైపుణ్యంతో వరుణుడు, యజ్ఞవేదిక, దర్భ, వెలిగే ఇంధనం ద్వేషాన్ని దూరం చేయాలి.
అయం యో విశ్వాన్ హరితాన్ కృణోష్యుచ్ఛోచయన్న్ అగ్నిరివాభిదున్వన్ । అధా హి తక్మన్న్ అరసో హి భూయా అధా న్యఙ్ఙధరాన్ వా పరేహి
ఈయన అన్నీ పచ్చగా చేసే వాడు, అగ్నిలా కాల్చి నాశనం చేసే వాడు—ఆ జ్వరం బలహీనంగా ఉండాలి, క్రిందపడిపోవాలి, లేదా ఎక్కడికైనా వెళ్లిపోవాలి.
యః పరుషః పారుషేయోఽవధ్వంస ఇవారుణః । తక్మానం విశ్వధావీర్యాధరాఞ్చం పరా సువా
ఎవరైనా కఠినుడు, కఠిన స్వభావం కలవాడు, ఎరుపు వర్ణంతో నాశనం చేసే వాడు—అటువంటి అన్ని వైపులా పరుగెత్తే జ్వరం, క్రిందపడిపోవాలి, దూరం పోయిపోవాలి.
అధరాఞ్చం ప్ర హిణోమి నమః కృత్వా తక్మనే । శకమ్భరస్య ముష్టిహా పునరేతు మహావృషాన్
శిల్పికి నమస్కరిస్తూ, ఈ బాధను క్రిందకు పంపుతున్నాను. శకంభరి యొక్క ముష్టి మళ్లీ మహావృషభుల దగ్గరకు వెళ్లిపోవాలి.
ఓకో అస్య మూజవన్త ఓకో అస్య మహావృషాః । యావజ్జాతస్తక్మంస్తావాన్ అసి బల్హికేషు న్యోచరః
ఆయన నివాసం మూజవుల దగ్గర, ఆయన నివాసం మహావృషభుల దగ్గర. తక్మన్ ఎప్పుడైతే పుడుతాడో, అప్పుడు వరకు నీవు బల్హికుల మధ్యే ఉండాలి.
తక్మన్ వ్యాల వి గద వ్యఙ్గ భూరి యావయ । దాసీం నిష్టక్వరీమిచ్ఛ తాం వజ్రేణ సమర్పయ
తక్మన్, పాము, విషం, ముండ్లతనం, ఇవన్నీ దూరం చేయి. బాధపడుతున్న దాసిని వెతికి, ఆమెను వజ్రంతో విముక్తి చేయి.
తక్మన్ మూజవతో గచ్ఛ బల్హికాన్ వా పరస్తరామ్ । శూద్రామిచ్ఛ ప్రఫర్వ్యం తాం తక్మన్ వీవ ధూనుహి
తక్మన్, నీవు మూజవుల దగ్గరికి లేదా మరింత దూరంగా బల్హికుల దగ్గరకు పో. వాపుతో బాధపడుతున్న శూద్ర స్త్రీని వెతికి, ఆమె నుండి తక్మన్ను పూర్తిగా తొలగించు.
మహావృషాన్ మూజవతో బన్ధ్వద్ధి పరేత్య । ప్రైతాని తక్మనే బ్రూమో అన్యక్షేత్రాణి వా ఇమా
మూజవుల మహావృషభులు మన బంధువులు, వారు వెళ్లిపోయారు. ఈ మాటలను తక్మన్కు లేదా ఇతర ప్రాంతాలకు చెబుతున్నాము.
అన్యక్షేత్రే న రమసే వశీ సన్ మృడయాసి నః । అభూదు ప్రార్థస్తక్మా స గమిష్యతి బల్హికాన్
నీవు ఇతర ప్రాంతాలలో ఆనందించవు, విధేయుడివై, మనపై దయ చూపించవు. తక్మన్ కోరినవాడు అయ్యాడు, అతడు బల్హికుల దగ్గరకు వెళ్లిపోతాడు.
యత్త్వం శీతోఽథో రూరః సహ కాసావేపయః । భీమాస్తే తక్మన్ హేతయస్తాభిః స్మ పరి వృఙ్గ్ధి నః
నీవు చల్లగా ఉన్నా, లేదా వణుకుతున్నా, దగ్గు, వణుకు కలిసివచ్చినా, తక్మన్, నీ భయంకరమైన కారణాలతో మమ్మల్ని చుట్టుముట్టకు.
మా స్మైతాన్త్సఖీన్ కురుథా బలాసం కాసముద్యుగమ్ । మా స్మాతోఽర్వాఙైః పునస్తత్త్వా తక్మన్న్ ఉప బ్రువే
ఈ బాధలను, జ్వరం, దగ్గు, కలవరాన్ని నీ మిత్రులుగా చేసుకోకు. నీ బలంతో ఆ తక్మన్ను మళ్లీ దగ్గరికి తీసుకురావద్దు.