యామాహుస్తారకైషా వికేశీతి దుచ్ఛునాం గ్రామమవపద్యమానామ్ । సా బ్రహ్మజాయా వి దునోతి రాష్ట్రం యత్ర ప్రాపాది శశ ఉల్కుషీమాన్
తారల మాదిరిగా జుట్టు విప్పుకుని, గ్రామంలోకి ప్రవేశించి దురదృష్టాన్ని తెచ్చే ఆవిడను బ్రాహ్మణుని భార్యగా అంటారు. ఆమె ఉన్న చోట, నిప్పు ముద్దతో వచ్చిన కుందేళ్లు ఉన్న చోట, ఆమె రాజ్యాన్ని చెదరగొడుతుంది.
బ్రహ్మచారీ చరతి వేవిషద్విషః స దేవానాం భవత్యేకమఙ్గమ్ । తేన జాయామన్వవిన్దద్బృహస్పతిః సోమేన నీతాం జుహ్వం న దేవాః
బ్రహ్మచారి ద్వేషం లేకుండా తిరుగుతూ, దేవతలకు ఒక అవయవంగా మారతాడు. అలాంటి వాడివల్లే బృహస్పతి, సోముని నాయకత్వంలో దేవతలు హోమంలో తీసుకెళ్లిన భార్యను తిరిగి పొందాడు.
దేవా వా ఏతస్యామవదన్త పూర్వే సప్తఋషయస్తపసా యే నిషేదుః । భీమా జాయా బ్రాహ్మణస్యాపనీతా దుర్ధాం దధాతి పరమే వ్యోమన్
ఆమె గురించి దేవతలు, పూర్వకాలంలో తపస్సు చేసిన సప్తర్షులు మాట్లాడారు. బ్రాహ్మణుని భయంకరమైన భార్యను ఎవరైనా తీసుకెళితే, ఆమె పరమాకాశంలో పెద్ద భారాన్ని మోపుతుంది.
యే గర్భా అవపద్యన్తే జగద్యచ్చాపలుప్యతే । వీరా యే తృహ్యన్తే మిథో బ్రహ్మజాయా హినస్తి తాన్
ఏ గర్భాలు పడిపోతాయో, ఏదైనా కదిలిపోతూ నాశనం అవుతుందో, పరస్పరం పోరాడి వీరులు చనిపోతారో, వాటికి బ్రాహ్మణుని భార్య హాని చేస్తుంది.
ఉత యత్పతయో దశ స్త్రియాః పూర్వే అబ్రాహ్మణాః । బ్రహ్మా చేద్ధస్తమగ్రహీత్స ఏవ పతిరేకధా
ఒక స్త్రీకి ముందు పది మంది అబ్రాహ్మణ భర్తలు ఉన్నా, బ్రాహ్మణుడు ఆమె చేయిని పట్టుకుంటే, వాడే నిజమైన భర్త అవుతాడు.
బ్రాహ్మణ ఏవ పతిర్న రాజన్యో న వైశ్యః । తత్సూర్యః ప్రబ్రువన్న్ ఏతి పఞ్చభ్యో మానవేభ్యః
బ్రాహ్మణుడే భర్త; క్షత్రియుడు కాదు, వైశ్యుడు కాదు. ఈ విషయాన్ని సూర్యుడు ఐదు మానవ జాతులకు ప్రకటిస్తున్నాడు.
పునర్వై దేవా అదదుః పునర్మనుష్యా అదదుః । రాజానః సత్యం గృహ్ణానా బ్రహ్మజాయాం పునర్దదుః
దేవతలు ఆమెను తిరిగి ఇచ్చారు, మనుష్యులు కూడా ఇచ్చారు. రాజులు సత్యాన్ని పాటిస్తూ బ్రాహ్మణుని భార్యను తిరిగి ఇచ్చారు.
పునర్దాయ బ్రహ్మజాయాం కృత్వా దేవైర్నికిల్బిషమ్ । ఊర్జం పృథివ్యా భక్త్వోరుగాయముపాసతే
బ్రాహ్మణుని భార్యను తిరిగి ఇచ్చి, దేవతలతో కలసి ఆమెను పాపరహితురాలిగా చేసి, వారు భూమి ఫలాలను, గొప్ప కీర్తిని ఆస్వాదిస్తారు.
నాస్య జాయా శతవాహీ కల్యాణీ తల్పమా శయే । యస్మిన్ రాష్ట్రే నిరుధ్యతే బ్రహ్మజాయాచిత్త్యా
బ్రాహ్మణుని భార్యను బంధించి ఉంచిన రాజ్యంలో, అక్కడ ఎవరి భార్యా శోభాయుతమైన మంచంపై పడుకోదు.
న వికర్ణః పృథుశిరాస్తస్మిన్ వేశ్మని జాయతే । యస్మిన్ రాష్ట్రే నిరుధ్యతే బ్రహ్మజాయాచిత్త్యా
బ్రాహ్మణుని భార్యను బంధించిన రాజ్యంలో, అక్కడ ఎవరి ఇంట్లోనూ చెవులు కోసినవాడు లేదా వెడల్పు తల కలిగినవాడు పుట్టడు.
నాస్య క్షత్తా నిష్కగ్రీవః సూనానామేత్యగ్రతః । యస్మిన్ రాష్ట్రే నిరుధ్యతే బ్రహ్మజాయాచిత్త్యా
బ్రాహ్మణుని భార్యను బంధించిన రాజ్యంలో, అక్కడ నాణేల హారం వేసుకున్న పనివాడు తన కుమారుల ముందు రాడు.
నాస్య శ్వేతః కృష్ణకర్ణో ధురి యుక్తో మహీయతే । యస్మిన్ రాష్ట్రే నిరుధ్యతే బ్రహ్మజాయాచిత్త్యా
బ్రాహ్మణుని భార్యను బంధించిన రాజ్యంలో, అక్కడ నల్ల చెవులు కలిగిన తెల్ల ఎద్దు జూతలో కట్టబడి పని చేయడు.
నాస్య క్షేత్రే పుష్కరిణీ నాణ్డీకం జాయతే బిసమ్ । యస్మిన్ రాష్ట్రే నిరుధ్యతే బ్రహ్మజాయాచిత్త్యా
బ్రాహ్మణుని భార్యను బంధించిన రాజ్యంలో, అక్కడ ఎవరి పొలంలోనూ పద్మసరోవరమో, కమల కాడో పుట్టదు.
నాస్మై పృశ్నిం వి దుహన్తి యేఽస్యా దోహముపాసతే । యస్మిన్ రాష్ట్రే నిరుధ్యతే బ్రహ్మజాయాచిత్త్యా
బ్రాహ్మణుని భార్యను బంధించిన రాజ్యంలో, అక్కడ ఎవరు పుల్లని ఆవును పాలు దోహరు, దోహనానికి చూసేవారు కూడా దొరకరు.
నాస్య ధేనుః కల్యాణీ నానడ్వాన్త్సహతే ధురమ్ । విజానిర్యత్ర బ్రాహ్మణో రాత్రిం వసతి పాపయా
బ్రాహ్మణుడు పాపంతో రాత్రి గడిపే చోట, అక్కడ అతని మంచి ఆవు ఎద్దుతో కలసి జూతలో తట్టుకోదు.
5.18 నైతాం తే దేవా అదదుస్తుభ్యం నృపతే అత్తవే । మా బ్రాహ్మణస్య రాజన్య గాం జిఘత్సో అనాద్యామ్
ఓ రాజా! దేవతలు ఈ ఆవును నీకో, అడవిలో నీకో ఇవ్వలేదు. క్షత్రియుడా, బ్రాహ్మణుని పురాతన ఆవును ఆకాంక్షించకు.
అక్షద్రుగ్ధో రాజన్యః పాప ఆత్మపరాజితః । స బ్రాహ్మణస్య గామద్యాదద్య జీవాని మా శ్వః
పాశా, కోపం, పాపం వల్ల మత్తుగా, తాను తానే ఓడిపోయిన క్షత్రియుడు బ్రాహ్మణుని ఆవును తీసుకెళ్లాలనుకుంటే, అతడు ఈ రోజే చనిపోవాలి, రేపు కాదు.
ఆవిష్టితాఘవిషా పృదాకూరివ చర్మణా । సా బ్రాహ్మణస్య రాజన్య తృష్టైషా గౌరనాద్యా
ఆమె పాప విషంతో కొత్త చర్మంలా కప్పబడి ఉంది. ఓ క్షత్రియుడా, బ్రాహ్మణుని ఆ ఆవు భయంకరమైనది, తినదగినది కాదు.
నిర్వై క్షత్రం నయతి హన్తి వర్చోఽగ్నిరివారబ్ధో వి దునోతి సర్వమ్ । యో బ్రాహ్మణం మన్యతే అన్నమేవ స విషస్య పిబతి తైమాతస్య
యుద్ధశక్తిని దూరం తీసుకెళ్తాడు, తేజస్సును నాశనం చేస్తాడు, అగ్ని ఎలా అంటుకుంటే అన్నీ కాల్చేస్తుందో, అలాగే. బ్రాహ్మణుడిని కేవలం భోజనం అనుకుంటే, వాడు విషం తాగినట్లే, అదే పని వల్ల అతడు నాశనం అవుతాడు.
య ఏనం హన్తి మృదుం మన్యమానో దేవపీయుర్ధనకామో న చిత్తాత్। సం తస్యేన్ద్రో హృదయేఽగ్నిమిన్ధే ఉభే ఏనం ద్విష్టో నభసీ చరన్తమ్
బ్రాహ్మణుడు మృదువుగా ఉన్నాడని, ధనానికి ఆశపడి, దేవతలకు చెందాల్సినదాన్ని తినేవాడు, అతడిని హతమార్చే వాడి హృదయంలో ఇంద్రుడు అగ్నిని అంటిస్తాడు. అతడు ఎక్కడ తిరిగినా, ఆకాశం భూమి రెండూ అతడిని ద్వేషిస్తాయి.
న బ్రాహ్మణో హింసితవ్యోఽగ్నిః ప్రియతనోరివ । సోమో హ్యస్య దాయాద ఇన్ద్రో అస్యాభిశస్తిపాః
బ్రాహ్మణుడిని హింసించకూడదు, ఇంట్లో ప్రేమగా చూసుకునే అగ్నిని ఎలా హాని చేయరాదో అలాగే. సోముడు ఆయనకు వారసుడు, ఇంద్రుడు ఆయనను శాపాల నుండి కాపాడేవాడు.
శతాపాష్ఠాం ని గిరతి తాం న శక్నోతి నిఃఖిదమ్ । అన్నం యో బ్రహ్మణాం మల్వః స్వాద్వద్మీతి మన్యతే
వంద ఎముకలున్నవాడిని నేలకూల్చినా, పూర్తిగా జయించలేడు. బ్రాహ్మణుడి భోజనం రుచిగా ఉందని తినాలనుకునే వాడు మూర్ఖుడు.
జిహ్వా జ్యా భవతి కుల్మలం వాఙ్నాడీకా దన్తాస్తపసాభిదిగ్ధాః । తేభిర్బ్రహ్మా విధ్యతి దేవపీయూన్ హృద్బలైర్ధనుర్భిర్దేవజూతైః
బ్రాహ్మణుని నాలుక విల్లుల తంతి అవుతుంది, మాటలు విల్లు, పళ్ళు తపస్సుతో పదునెక్కుతాయి. వీటితో దేవతలకు చెందాల్సినదాన్ని తినేవాళ్లను, హృదయబలంతో, దేవతల ఆశీస్సుతో బ్రాహ్మణుడు సంహరిస్తాడు.
తీక్ష్ణేషవో బ్రాహ్మణా హేతిమన్తో యామస్యన్తి శరవ్యాం న సా మృషా । అనుహాయ తపసా మన్యునా చోత దూరాదవ భిన్దన్త్యేనమ్
బ్రాహ్మణులు పదునైన బాణాలు, ఆయుధాలు ధరించినవారు. వారి బాణాలు తప్పకుండా లక్ష్యాన్ని తాకుతాయి. తపస్సు, కోపంతో, దూరం నుండైనా, వారు శత్రువును చీల్చేస్తారు.
యే సహస్రమరాజన్న్ ఆసన్ దశశతా ఉత । తే బ్రాహ్మణస్య గాం జగ్ధ్వా వైతహవ్యాః పరాభవన్
ఓ రాజా! వెయ్యిమంది, వందలాది మంది ఉన్నా, బ్రాహ్మణుని ఆవును తిన్న వైతహవ్యులు నాశనం అయ్యారు.
గౌరేవ తాన్ హన్యమానా వైతహవ్యామవాతిరత్। యే కేసరప్రాబన్ధాయాశ్చరమాజామపేచిరన్
పశువును నరికి పడేసినట్లుగా, వైతహవ్యులు నాశనం అయ్యారు. ఆమె కుడి జుట్టు చివర భాగాన్ని తీసినవారు అంతా నశించారు.
ఏకశతం తా జనతా యా భూమిర్వ్యధూనుత । ప్రజాం హింసిత్వా బ్రాహ్మణీమసంభవ్యం పరాభవన్
ఆ ప్రజల్లో వంద మంది మాత్రమే మిగిలారు, భూమి వారిని వదిలేసింది. బ్రాహ్మణుని సంతానాన్ని హింసించినవారు నాశనం అయ్యారు.
దేవపీయుశ్చరతి మర్త్యేషు గరగీర్ణో భవత్యస్థిభూయాన్ । యో బ్రాహ్మణం దేవబన్ధుం హినస్తి న స పితృయాణమప్యేతి లోకమ్
దేవతలకు చెందాల్సినదాన్ని తినేవాడు మానవుల్లో తిరుగుతాడు, విషంతో ఊడిపోతాడు, ఎముకలా మారిపోతాడు. దేవతలకు మిత్రుడైన బ్రాహ్మణుని హింసించే వాడు పితృలోకాన్ని చేరడు.
అగ్నిర్వై నః పదవాయః సోమో దాయాద ఉచ్యతే । హన్తాభిశస్తేన్ద్రస్తథా తద్వేధసో విదుః
మనకు అగ్ని మార్గదర్శకుడు, సోముడు వారసుడు అని అంటారు. శాపాలను తొలగించేవాడు ఇంద్రుడు అని జ్ఞానులు తెలుసుకుంటారు.
ఇషురివ దిగ్ధా నృపతే పృదాకూరివ గోపతే । సా బ్రాహ్మణస్యేషుర్ఘోరా తయా విధ్యతి పీయతః
ఓ రాజా! విషబాణంలా, పదునైన కొరడాలా, బ్రాహ్మణుని బాణం భయంకరంగా ఉంటుంది. దానితో తినేవాడిని సంహరిస్తాడు.