అది ఆదికాలం. ఆ కాలంలో సమస్తాన్ని మోయగలిగిన, సత్యాన్ని తెలిసిన, అమరత్వాన్ని కలిగిన జలాలు గర్భంగా ఉండి, అందులో దేవతల మధ్య దివ్యుడు స్థాపించబడ్డాడు. ఆ జలాలే సృష్టికి ఆధారం. ఆ సమయంలో, ఒక స్వర్ణ కర్ణిక (హిరణ్యగర్భుడు) ప్రబోధించబడ్డాడు. అతడే సమస్త భూతాల నుండి జన్మించిన ఏకైక అధిపతి. అతడు భూమిని, ఆకాశాన్ని ధరిస్తూ నిలిచాడు. ఆ జలాలు మొదటగా ఒక కృష్ణవేదాన్ని, ఒక గర్భాన్ని మోయాయి. ఆ గర్భం జనించేప్పుడు, అతనికి స్వర్ణమయమైన కవచం ఏర్పడింది. ఇలా ఈ సృష్టిలోని మహత్తువైన దేవతను మనం ఆరాధించాలి. తర్వాత, మూడుగురు ఉద్భవించారు—పులి, మనిషి, నక్క. నదులు వేగంగా పారిపోతున్నాయి; అటవీ దేవత కూడా వేగంగా సాగుతున్నాడు; అలాగే శత్రువులు కూడా త్వరగా దూరమవ్వాలి. నక్క దూరపు మార్గంలో వెళ్లిపోవాలి; దొంగ ఎత్తైన మార్గంలో పోవాలి; ఇచ్చిన తాడు దూరంగా పోవాలి; దుష్టుడు చాలా దూరంగా వెళ్లిపోవాలి. పులి, నీ కన్నులు, నోరు, నీ ఇరవై నక్కలు—all నీ పంజాలను మేము శాంతింపజేస్తాము. ముందు పులిని, తర్వాత దొంగను, తర్వాత పామును, తర్వాత రాక్షసుడిని, తర్వాత నక్కను—we subdue them all. ఈ రోజు ఎవరు దొంగగా వస్తారో వారిని నాశనం చేసి పంపించాలి; ఇంద్రుడు తన వజ్రాయుధంతో వారిని శిక్షించాలి. మృగాల తలలు, పళ్ళు విరిగిపోవాలి; వీపు చీలిపోవాలి. గోదుమపిల్ల దాచిపెట్టాలి; జింక మౌనంగా ఉండాలి. restraint అనేది restraint కాదు, restraint కానిది restraint. నేను ఇంద్రుని, సోముని వంశజుడినై, అథర్వణుని పులిని శాంతిపరిచే మంత్రాన్ని ఉచ్చరిస్తున్నాను. ఒకప్పుడు గంధర్వుడు వరుణునికోసం, మృతులకోసం ఒక ఔషధాన్ని తవ్వాడు. అదే ఔషధాన్ని మేము ఇప్పుడు నీ కోసం తవ్వుతున్నాం—బంధాలను విప్పి, ఆనందాన్ని ఇచ్చే ఔషధం. "లేచి రావు, లేచి రావు, ఓ సూర్యుడా! లేచి రావు, నా వాక్కూ! ప్రజాపతి, బలమైన వృషభుడా, బలంతో లేచి రావు!" అని ప్రార్థించబడింది. వేరులో నుండి నీవు కాలిపోవడంలేదు—అలాగే ఈ ఔషధం నీకు మరింత బలాన్ని ప్రసాదించాలి. ఔషధాల్లోని శక్తిని, వృషభాల బలాన్ని—ఇంద్రుడు, దేహాన్ని నియంత్రించేవారిలో ఆ పురుషత్వాన్ని నింపాలి. నీళ్లలోని రసం, చెట్లలోని రసం, సోముని సోదరుడవు నీవు; నీవు అశ్వుని పురుషత్వవు. ఈ రోజు, అగ్ని, సవిత, సరస్వతి, బ్రహ్మణస్పతి—మీరు బంధాన్ని విల్లుపోగుని తీగలా విస్తరించండి. నేను నీ బంధాన్ని విల్లుపోగుని తీగను విప్పినట్టు విప్పుతున్నాను; ఎర్ర జింకలా అలసట లేకుండా ముందుకు సాగిపో. గుర్రం, గాడిద, మేక, గొర్రె, వృషభం—వీటిలోని బలాన్ని దేహాన్ని నియంత్రించేవారిలో నింపండి. సముద్రం నుండి ఉద్భవించిన వేల కొమ్ముల వృషభుడు—అతని శక్తితో మేము సమస్త ప్రజలను నిద్రపుచ్చుతాం. గాలి భూమిపై వీచదు; ఎవరూ దూరంగా చూడలేరు; ఇంద్రుని స్నేహితుడా, నీవు తిరుగుతూ, సమస్త స్త్రీలను నిద్రపుచ్చు. పెడకపై, నేలపై, తీయించబడే వారు, సుగంధభరితులు—అందరినీ మేము నిద్రపుచ్చుతాం. కదిలేవి, నిలిచేవి, చూపు, శ్వాస, అవయవాల నియంత్రణ—ఒకటి కూడా మాకు అడ్డంకి కాదు; మేము అన్ని రాత్రులను అధిగమించాము. ఎవరైనా కూర్చున్నా, నడిచినా, నిలబడి చూచినా—వారి కళ్ళను మేము మూసివేస్తాం, ఇల్లు మూసినట్టు. తల్లి, తండ్రి, కుక్క, ఇంటి యజమాని, బంధువులు, చుట్టుపక్కల ప్రజలు—అందరూ నిద్రపోవాలి. నిద్రదేవతా, నీ నిద్రబలంతో అందరినీ నిద్రపుచ్చు; ఇతరులను సూర్యునివైపు పంపు; నేను మాత్రమే ఇంద్రునిలా అపరిశ్రమంగా, అలసట లేకుండా మేల్కొని ఉండాలి. బ్రహ్మణుడు మొదట పుట్టాడు; అతనికి పది తలలు, పది ముఖాలు. అతడే మొదట సోమాన్ని పుచ్చుకొని, రుచి లేని విషాన్ని సృష్టించాడు. భూమి, ఆకాశం, ఏడు నదులు ఉన్నంత దూరం—ఈ మంత్రాన్ని, విషాన్ని నాశనం చేసే వాక్కును నేను ఇక్కడ నుంచి పలికాను. గరుత్మంత్ అనే గద్ద మొదట విషాన్ని మోయింది; అది నోటికి, అవయవాలకు, తండ్రికి చేరలేదు. విల్లు పట్టిన ఐదు వేళ్ళతో కూర్చున్నవాడైనా, ముక్కు వంగినవాడైనా—వారి చెక్క ముక్కలలోని విషాన్ని నేను బయటకు తీయగలుగుతాను. చెక్క ముక్క, గడ్డి, ఆకులోని విషాన్ని; ఎముక, కొమ్ము, ముద్దలోని విషాన్ని నేను బయటకు తీయగలుగుతున్నాను. బాణం రస రహితం; కత్తి రస రహితం; నీ విషం కూడా రస రహితం; రస లేని చెట్టు విల్లు కూడా రస లేనిదే. వారు ఎవరు తూటాలు వదిలినా, దెబ్బకొట్టినా, కూర్చున్నా, విడిచినా—వారందరినీ బలహీనులుగా చేశాను; బలహీనుడైన విషపర్వతాన్ని కూడా బలహీనుడిగా చేశాను. విషాన్ని తవ్వేవారు బలహీనులు; నీవు ఔషధమూ బలహీనమే; ఆ పర్వతం, ఆ కొండ—విషం పుట్టిన ప్రదేశం కూడా బలహీనమే. వరణ చెట్టులో పెరిగే నీటిని నిలిపే ఔషధంతో విషాన్ని నియంత్రిస్తున్నాను; అక్కడ అమృతాన్ని చల్లి, ఆ బలంతో నీ విషాన్ని నియంత్రిస్తున్నాను. తూర్పు విషం రస రహితం, ఉత్తర విషం కూడా అలాగే; ఇప్పుడు ఈ దక్షిణ విషాన్ని పయసం ద్వారా హానికరంగా చేయకుండా చేశాను. పయసం సిద్ధం చేయి, పక్కగా వేడి వేడి తాగు; ఆకలి నిన్ను బాధించింది, తిను, నీవు హాని చెందవు. మత్తులో ఉన్నవారిలోని మత్తును బాణంలా తీసివేస్తాం; కలవరపడేవారిని మంత్రబలంతో నియంత్రిస్తాం. మాటలతో మేము నిన్ను నియంత్రిస్తాం, ఊరు గుమికూడినట్టు; చెట్టు లాగా స్థిరంగా నిలబడి ఉండు, నీవు హాని చెందవు. శుద్ధికర ఔషధాలతో నిన్ను చుట్టుముట్టారు, దూరంగా, కల్మషం లేని వారితో; నీవు విస్తరించిపోయావు, ఓ ఔషధమా, స్థిరంగా ఉండు, నీవు హాని చెందవు. మొదటగా చేసిన పనులు ఫలించనివి—అవి మన యోధులను హాని చేయకూడదు; అవి మన ముందరే ఉండాలి. ఇలా, ఈ మంత్రబలంతో, ఔషధశక్తితో, దేవతల అనుగ్రహంతో, మనం విశ్వాన్ని, దుష్టశక్తులను, విషాన్ని, మత్తును, బంధాలను జయించగలుగుతాం.