ఒకప్పుడు, ఋషులు, యజ్ఞకర్తలు, మహర్షులు అందరూ గొప్ప భక్తితో, ఇంద్రుని ఆహ్వానిస్తూ, అతని సహాయాన్ని కోరుతూ ప్రార్థనలు చేశారు. ‘‘ఇంద్రుడు మన పిలుపు వింటే, వేలు సహాయాలతో, అనేక బహుమతులతో ఇక్కడికి రానివ్వాలి,’’ అని వారు ఆకాంక్షించారు. ‘‘ముందుగా మన పితృదేవులు పిలిచిన ఆ ప్రాచీన ఆశ్రమాన్ని, మహాజ్ఞానిని, మనమూ పిలుస్తున్నాము,’’ అని వారు ప్రకటించారు. అప్పుడు దేవతలు, ప్రకాశవంతమైన, ఎర్రటి కాంతులతో కూడిన, చురుకైన గుర్రాలను ఇంద్రుని రథానికి జోడించారు. ఆ గుర్రాలు, నీలిరంగు ముద్దు గలవిగా, ప్రజలను ఏకతాటిపైకి తీసుకువచ్చేవిగా ఉంటాయి. ఆకాశంలో వెలుగులు మెరుస్తున్నాయి. ఇంద్రుడు ఉదయకాలంలోనే జన్మించాడు; అతని ఉనికి అంధులకు దారిదీపం, అలంకారంలేని వారికి అలంకారం లాంటిది. ఈ సమయంలో, ఒక యజ్ఞకర్త ఇలా మనసులో అనుకున్నాడు: ‘‘ఇంద్రుడిలా నేను ధనాధిపతినైతే, నా స్తోత్రకర్త గోవైశ్యుడవుతాడు. నేను గొఱ్ఱెలు, పశువుల యజమానినైతే, జ్ఞానవంతుడైన అతనికి నేర్పి, దానం చేసేవాడిని, ఓ పరాక్రమశాలి ఇంద్రా!’’ ఇంద్రుని కృపతో యజ్ఞకర్తకు మధురమైన వాక్కుతో కూడిన గోవు ప్రసాదించబడింది; ఆమె పాలును, పశువులను, గుర్రాలను ప్రసాదించింది. ఇంద్రుని దయకు ఎటువంటి హద్దు లేదు; దేవతలు, మానవులు ఎవ్వరూ అతని దయను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేరు. యజ్ఞబలంతో ఇంద్రుడు భూమిని వేరుచేసి, ఆకాశానికి ఆధారాలను స్థిరపరిచాడు. అందుకే, ప్రజలు విజేత అయిన ఇంద్రుని సహాయాన్ని కోరుతూ, అతని సంపదను ఆశిస్తూ ప్రార్థించారు. ఇంద్రుడు సోమమదంలో మైమరచి, మధ్యలోని అంతరిక్షాన్ని, ప్రకాశవంతమైన ప్రాంతాలను చీల్చాడు. అంగిరసులకు గోవులను వెలికి తెచ్చి, దాగి ఉన్నవారిని బయటపెట్టాడు. అతని వల్ల ఆకాశంలోని ప్రకాశవంతమైన ప్రాంతాలు స్థిరంగా, కదిలిపోకుండా నిలిచాయి. అతనికి అర్పించిన స్తోత్రాలు నదుల ప్రవాహంలా పెరిగిపోతూ, ఆనందాన్ని వ్యాపింపజేశాయి. ఇంద్రుడు స్తోత్రాల, కీర్తనల వృద్ధికర్త; అతను స్తోత్రకారులకు శుభాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. అతని ఎర్రటి ముద్దుగల గుర్రాలు సోమపానం కోసం అతన్ని తీసుకువెళ్తాయి; ఆ గుర్రాలు యజ్ఞస్థలికి సమృద్ధిని తీసుకురావడంలో ముందుంటాయి. నామూచిని ఇంద్రుడు నీటి నురుగు వలె తలచించగా, అతను అన్నివిధాలా విజయాన్ని సాధించాడు. అతని శక్తితో ఇంద్రుడు ఆకాశానికి ఎక్కాలనుకున్నాడు; దస్యులను కదిలించి పడగొట్టాడు. సోమాన్ని పిండించని వారి సంఘాన్ని చెదరగొట్టి, స్వయంగా పరమ సోమపానిగా నిలిచాడు. ఇంద్రుడిని మహాసభలో స్తుతిస్తూ, అతని గుర్రాలను పిలిచి, ‘‘నీకు ఘృతంలా ఆనందం కలగాలి, నీకు అర్పించిన స్తోత్రాలు నీలో ప్రవేశించాలి, నీవు స్వర్ణవర్ణుడవు,’’ అని ప్రార్థించారు. దేవతలు సమూహంగా పాడుతూ, అతని గుర్రాలను ప్రేరేపిస్తూ, అతనికి యజ్ఞఫలాలను సమర్పించారు. అతని వజ్రాయుధం, కోపం, చేతులు అన్నీ ఎర్రని ప్రకాశంతో మెరిసాయి. ఆ వజ్రాయుధం ఆకాశంలో దీపంలా వెలిగింది; ఆ వజ్రాయుధంతో సర్పాన్ని సంహరించగా, అతను వెయ్యి కాంతులతో వికసించాడు. ప్రాచీన యజ్ఞకర్తలు ఇంద్రుని ‘‘ఎర్రటి జుట్టుగలవాడు’’ అని అభివర్ణించారు; అతని కార్యాలన్నీ ప్రశంసనీయమైనవి. అతని దయ, దానం, విజయసంపద అన్నీ ఎర్రటి ప్రకాశంతో నిండినవే. ఆనందభరితుడైన, స్తుతించబడిన, ఉల్లాసభరితుడైన ఇంద్రుని రథాన్ని అతని ఎర్రటి గుర్రాలు లాగుతుంటాయి; అతనికోసం అనేక సోమపానాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. ఇంద్రుని గుర్రాలు అతని కోరికను తీరుస్తూ, వేగంగా పరుగెత్తుతాయి. అతని ఎర్రటి గడ్డం, జుట్టుతో, ఇనుప శరీరంతో, అతను సోమపానంతో బలవంతుడయ్యాడు. అతని గుర్రాలు అన్ని అపమృత్యువులను పారద్రోలుతాయి. అతని గుర్రాలు విజయం కోసం పరుగెడతాయి; సోమపాత్రను శుభ్రపరచి, సోమాన్ని పానంచేస్తారు. ఇంద్రుడు ఆకాశం, భూమి అంతటా మహిమతో ప్రశంసించబడతాడు. ‘‘ప్రభూ! ఆ ఎర్రటి వర్ణుడికి, ఆ గోవుకు, ఆ సూర్యుడికి నివాసాన్ని ప్రదర్శించు’’ అని ప్రార్థించారు. అతని ఎర్రటి ముఖవర్ణం గల గుర్రాలు ప్రజల్లోకి అతన్ని తీసుకువెళ్తాయి; అతను మధురపానాన్ని తాగుతూ, యజ్ఞంలో, సభలో ఆనందిస్తాడు. ఇంద్రుడికి గతంలో పిండించిన సోమాలు, ఇప్పుడు ప్రత్యేకంగా సమర్పించిన సోమపానాలు అన్నీ అతనికే. ‘‘ఇంద్రా! మధురమైన సోమాన్ని తాగు, నీ కడుపు బలంతో నిండిపోనివ్వు,’’ అని ప్రార్థించారు. ‘‘ఇక్కడ నీ కోసమే సోమాన్ని పిండాం, నీతోపాటు మానవులు కూడా ఆనందించాలి; నీకోసం సోమరసాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి, వాటితో బలవంతుడవు, ఆనందకర్తవు, స్తోత్రకర్తవు అవు,’’ అని పిలిచారు. ‘‘ఓ ఇంద్రా! నీకు నిజమైన, శక్తివంతమైన సోమపానాన్ని సమర్పిస్తున్నాను. ఇక్కడే ఆనందించు, పాడిన అన్ని స్తోత్రాలతో, నీ పరాక్రమంతో ప్రసన్నుడవు కావాలి,’’ అని యజ్ఞకర్తలు ప్రార్థించారు. ‘‘నీ రక్షణ, బలంతో, జ్ఞానవంతులు, సత్యవంతులు, శక్తిశాలి కవులు గృహంలో స్థిరంగా నిలబడి, నీ స్తుతిలో పాల్గొనాలని కోరారు.’’ ఇంద్రుడు జన్మించినప్పుడే మొదటి, అత్యంత శక్తివంతుడైన దేవుడు; ఇతని సంకల్పంతోనే ఇతర దేవతులను మించి ఉన్నాడు. అతని బలంతోనే భూమి, ఆకాశం వేరు అయ్యాయి. అతనే కంపించే భూమిని స్థిరం చేశాడు, కోపంగా ఉన్న పర్వతాలను శాంతింపజేశాడు; అంతరిక్షాన్ని కొలిచాడు, ఆకాశాన్ని నిలిపాడు. ఇంద్రుడు సర్పాన్ని సంహరించి, ఏడుగంగలను విడుదల చేశాడు; వల ద్వారా నిర్బంధించబడిన గోవులను విముక్తి చేశాడు; రెండు రాళ్ల మధ్య అగ్ని వెలిగించాడు. జగతిని కదిలించినవాడు, దాసులను దాచినవాడు, జీవుల సంపదను వేటగాడిలా పట్టుకున్నవాడు కూడా ఇంద్రుడే. ప్రజలు ‘‘అతడు ఎక్కడ?’’ అని భయంతో ప్రశ్నిస్తారు; ‘‘అతడు లేడు’’ అని కొందరు అంటారు. కానీ, ఆ మహాత్ముడు ధనవంతుల సంపదను తక్కువ చేస్తాడు; అతనిపై విశ్వాసం ఉంచబడుతుంది—అతడే మానవుల్లో ఇంద్రుడు. ఇలా, ఋషులు, యజ్ఞకర్తలు, ప్రజలు అందరూ ఇంద్రుని మహిమను, దయను, పరాక్రమాన్ని స్తుతిస్తూ, అతని సహాయాన్ని కోరుతూ, ఆనందంతో యజ్ఞాలను నిర్వహించారు.