ఒక పవిత్రమైన రాత్రి సమయం. ఆ రాత్రి నాకు "శాంతి" అనే పేరు ధరించింది, నా సంపదపై ఆశపడి దొంగతనానికి ప్రయత్నించే వారిని నన్ను దూరంగా కాపాడుతుంది. "ఓ నిద్రలేని రాత్రి! నన్ను రక్షించు, దొంగ ఎప్పుడూ కనిపించని, కనిపించలేని చోటికి అతన్ని తరిమివేయి" అని నేను ప్రార్థించాను. ఆ రాత్రి మంగళకరమైనది, ఎప్పుడు ఒరుగుబాటు లేని పాత్రలా నిలబడింది. కన్యారూపిణీ అయిన ఆ రాత్రి, అన్ని జంతు రూపాలను తనలో ధరించింది. ప్రకాశవంతమైన ఆమెకు అందమైన రూపాలు ఉన్నాయి. ఆ రాత్రి భూమిని ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టదు, ఆకాశంలా నిలిచి ఉంటుంది. ఈ రాత్రిలో ఎవరు దొంగతనానికి, దుర్మార్గానికి పాల్పడతారో, ఎవరు శత్రువులుగా ఉంటారో—ఆ రాత్రి వారికి ఎదురై, వారి మెడను, తలను దెబ్బతీయాలని నేను కోరాను. దొంగలు, అపవిత్రంగా తిరిగేవారు, వారి పాదాలు కదలకుండా, చేతులు ఆశించినదానికి చేరకుండా, ఎండిన దారికన్నా నిలిచి మూడు సార్లు నశించిపోవాలని ప్రార్థించాను. "ఇప్పుడు, ఓ రాత్రి! మూడు పొగలు పొగమంచిన తలలేని సర్పాన్ని బలహీనతకు లోను చేయి. నక్క యొక్క పాశాలను విరిచి, దొంగను అడవిలో కొట్టి పడేయి" అని విన్నవించాను. రాత్రికి ఉన్న బలమైన కొమ్ములు, గట్టి పళ్ళు గల ఎద్దులు అన్ని అపాయాలను తొలగించమని వేడుకున్నాను. ప్రతి రాత్రి, మన శరీరాలతో రక్షితంగా, నదిని దాటి వెళ్ళే వారు ఎలా భద్రంగా ఉంటారో అలా మన శత్రువులు మనను దాటి రాకుండా కాపాడాలని ఆశించాను. ఎండిన మొక్కల కండను గాలి ఊదకుండా పడిపోతుంది కదా, అలాగే మనకు హాని చేయదలచినవారిని రాత్రి పడగొట్టాలని కోరాను. దొంగను, పశు దొంగను, దారిలో దోపిడీచేసేవారిని, గుర్రం తలపై కన్నేసి దాన్ని అపహరించదలచినవారిని దూరం చేయమని రాత్రిని ప్రార్థించాను. ఈ రాత్రి మనకు ఏ సంపదను పంచుతుందో, మనకు ఏమి భోజనం ఇస్తుందో, దానిని మేము ఇతరులతో పాటు పొందాలని కోరాను. రాత్రి ముగిసినప్పుడు, నష్టపోకుండా, అందరినీ ఉదయానికి అప్పగించమని, ఉదయం మనకు పగలు పంచిపెట్టాలని కోరాను. ఎందుకంటే నీవు చేతులు లేని ప్రకాశవంతురాలవు. ఇప్పుడు నేను ఇలా అనుకుంటున్నాను: "నేను పది వేలవాడిని, నా ఆత్మ పది వేలు, నా కన్ను, చెవి, శ్వాస, ప్రాణవాయువు, వ్యాపించిన శ్వాస అన్నీ పది వేలు. నేను అన్నీ, పది వేలు." దేవతా సవితృ యొక్క ప్రేరణతో, అశ్వినుల బాహువులతో, పుషణ్ చేతులతో నేను నిన్ను పట్టుకున్నాను. ప్రారంభంలో, మనస్సులో మొదటి విత్తనం అయిన కామం (అభిలాష) ఉద్భవించింది. ఓ కామా! మహాకామంతో ఏకమై, ఒకే గర్భంలో కలిగి, భక్తుడికి సంపద, శ్రేయస్సు ప్రసాదించు. ఓ కామా! నీవు బలంగా స్థాపించబడినవాడివి, అన్ని రూపాలుగా వ్యాపించినవాడివి, స్నేహితులకు స్నేహితుడివి, యుద్ధాల్లో బలవంతుడివి, భక్తుడికి బలం ప్రసాదించు. దూరంగా ఆశతో ఎదురుచూస్తున్న వారికి, కోరేవారికి, తీరని ఆశలకు కామం వెలుగు ప్రసాదించింది. కామంతో కలసి వారు తమ స్వంత వెలుగును సృష్టించుకున్నారు. కామం గుండె నుండి గుండెకు చేరాలని, ప్రజల్లో ఉన్న ఆనందం, ఆలోచన నాలోకి రావాలని కోరాను. ఇక్కడ మేము చేసే ప్రతి కార్యం కామాన్ని ఆశిస్తూ చేస్తున్న నివేదన. ఇది నీకు అర్పణ, ఇది మాకు శుభం కలిగించాలి, నీవు దీన్ని స్వీకరించాలి—స్వాహా! కాలం గురించి ఇలా చెబుతారు: ఏడుగురు కిరణాలున్న గుర్రంలా కాలం అన్నింటినీ మోస్తుంది. వెయ్యి కళ్ళు, వయస్సు లేని బలం కలిగిన కాలం జీవులను మోస్తుంది. జ్ఞానులు, వివేకులు కాలంపై అధిష్టించుకుంటారు; అతని చక్రాలు అన్ని లోకాలూ. ఈ కాలానికి ఏడాది చక్రాలున్నాయి, ఏడాది నోర్లు, అతని నాభి అమృతమైనది, ధురం శాశ్వతమైనది. కాలమే లోకాలను కదిలిస్తాడు; మొదటి దేవుడైన కాలం ముందుకు సాగుతాడు. కాలంపై నిండిన పాత్రను ఉంచారు; అతను అనేక రూపాల్లో కనిపిస్తాడు. అతను లోకాలను కదిలిస్తాడు; అతడినే పరమాకాశమని అంటారు. అతడే అన్ని లోకాలను పట్టుకున్నాడు, అన్ని లోకాల్లో తిరిగాడు. అతడే వీటి తండ్రి, కుమారుడయ్యాడు; అందుకే అతనికంటే గొప్ప ప్రకాశం లేదు. కాలమే ఈ స్వర్గాన్ని, భూమిని సృష్టించాడు. గత, భవిష్యత్, అన్ని క్రియలు కాలంలోనే నిలిచి ఉంటాయి. కాలమే ప్రాణులను సృష్టించాడు; కాలంలోనే సూర్యుడు మండుతాడు. కాలంలోనే అన్ని జీవులు ఉంటాయి; కాలంలోనే కన్ను చూస్తుంది. కాలంలోనే మనస్సు, శ్వాస, పేర్లు ఉన్నాయి. కాలం వచ్చినప్పుడు అన్ని ప్రాణులు ఆనందిస్తాయి. కాలంలోనే తపస్సు, శ్రేష్ఠత, సముదాయమైన బ్రహ్మం ఉన్నాయి. కాలమే అన్నింటికీ అధిపతి, అతడే ప్రజాపతికి తండ్రయ్యాడు. అతడిచేతే అన్నీ ప్రేరేపించబడతాయి, అతడిచేతే అన్నీ జనించాయి, అతడిలోనే అన్నీ స్థిరంగా ఉంటాయి. కాలమే బ్రహ్మమై, పరమేశ్వరుడిని నిలబెట్టాడు. కాలమే ప్రాణులను సృష్టించాడు; ఆది కాలంలో కాలమే ప్రజాపతిని సృష్టించాడు. కాలం నుండి స్వయంభూ కశ్యపుడు, కాలం నుండే తపస్సు పుట్టింది. కాలం నుండి నీరు పుట్టింది; కాలం నుండే బ్రహ్మ, తపస్సు, దిక్కులు. కాలంతో సూర్యుడు ఉదయిస్తాడు, కాలంలోనే మళ్ళీ అస్తమిస్తాడు. కాలంతో వాయువు వీచుతుంది; కాలంతోనే భూమి నిలబడి ఉంది. మహాకాశం కాలంలో స్థాపించబడింది. కాలమే గతాన్ని, భవిష్యత్తును కుమారుడిగా ప్రసవించాడు. కాలం నుండే ఋక్ వేదములు, కాలం నుండే యజుర్వేదము పుట్టాయి. కాలమే యజ్ఞాన్ని స్థాపించాడు, దేవతలకు వారి భాగాన్ని నిరంతరం ప్రసాదించాడు. గంధర్వులు, అప్సరసలు, అన్ని లోకాలు కాలంలో స్థిరంగా ఉన్నాయి. కాలంలో అంగిరసుడు, అథర్వన్, ఈ లోకం, పరలోకం, పుణ్య లోకాలు, వాటి ఆధారాలు అన్నీ నిలబడి ఉన్నాయి. బ్రహ్మంతో అన్ని లోకాలను జయించి, పరమేశ్వరుడైన కాలం ముందుకు సాగిపోతున్నాడు. ప్రతి రాత్రి, నిరంతరం ప్రయాణించేవారిని మోస్తూ, గుర్రంలా ఆగి, ధాన్యం మోస్తుంది. ధనవంతులుగా, అన్నపానాదులతో ఆనందిస్తూ, ఓ అగ్ని! మన ఇంట్లో మాకు హాని కలగకుండ చూడుము. ఓ వాయువు! నీ ధనసంబంధమైన బాణాన్ని నీ వద్దే ఉంచు, దానితో మాకు అనుగ్రహించు. మేము ధనంతో, ఆహారంతో ఆనందించాలనీ, ఓ అగ్ని! మన నివాసంలో మాకు హాని కలగకూడదని ప్రార్థించాను. ప్రతి సాయంత్రం, గృహపతిగా అగ్ని మనదై ఉండాలని, ప్రతి ఉదయం మంచి మనస్సు ప్రసాదించేవాడిగా ఉండాలని, ఓ ధనదాతా! ధనాన్ని ప్రసాదించు. మేము నిన్ను ఆరాధించేవాళ్లం, శరీరంగా అభివృద్ధి చెందాలని కోరాను. ప్రతి ఉదయం, అగ్ని గృహపతిగా మనదై ఉండాలని, ప్రతి సాయంత్రం మంచి మనస్సు ప్రసాదించేవాడిగా ఉండాలని, మేము నిన్ను ఆరాధించేవాళ్లం, వంద శీతకాలపాటు అభివృద్ధి చెందాలని కోరాను. నేను వెనుక కాలిన అన్నాన్ని తినే వాడిని కావద్దు. అన్నదాత, అన్నపతి, రుద్రుడు, అగ్ని వారికి నమస్కారం. సభను, సభలోని సభ్యులు సభను రక్షించాలి. ఓ ఇంద్రా! నీవు అన్ని ప్రాణాలలో వ్యాపించి ఉన్నావు. ప్రతి రోజు కొలతలతో నింపుకొని, ఓ అగ్ని! గుర్రంలా నిలబడి ఉంటావు. యమ లోకంలో నుంచి నీవు ఉద్భవించావు, ఓ జ్ఞానవంతుడా! మానవులను కలిపి ఉంచుతావు. ఒంటరిగా, నీ రథంతో ప్రయాణిస్తూ, మహాశక్తివంతురాలి గర్భంలో నిద్రను కొలుస్తూ సాగిపోతావు. ఈ విధంగా, రాత్రి, కామం, కాలం, అగ్ని, వాయువు, ఇంద్రుడు, యముడు—ఇలాంటి అనేక తత్త్వాలు, దేవతలు మన జీవితాన్ని రక్షిస్తూ, పాలిస్తూ, సృష్టిస్తూ, దయతో ముందుకు నడిపిస్తాయి.