ఒకసారి, రాత్రి దేవత యొక్క మహిమను కీర్తించుకుంటూ ఋషులు ప్రార్థన చేశారు. “ఓ రాత్రి! నీ దూర తీరాన్ని ఎవరూ చూడలేదు, నీ యవ్వన రూపాన్ని ఎవరూ గ్రహించలేదు. నీవు కదిలినప్పుడు, సమస్తమూ నీయందే లయమవుతుంది. మేము నీ దూర గమ్యాన్ని హానిలేకుండా చేరుకోవాలని కోరుకుంటున్నాం, ఓ మంగళకరమైన రాత్రి! నీ దృష్టిని కలిగిన ఋషులు, ఓ రాత్రి, తొంభై తొమ్మిది మంది, ఎనభై ఎనిమిది మంది, ఇంకా ఏడూ ఏడులుగా ఉన్నవారు. అరవై ఆరు మంది, ఐదు పదిహేను మంది, నలభై నాలుగు మంది, ముప్పై మూడు మంది నీవే. ఇరవై రెండు మంది నీవారు, పదకొండు మంది చివరి వారు. వీరందరితో నేడు మమ్మల్ని రక్షించు, ఓ ఆకాశ కుమార్తె! మమ్మల్ని రక్షించు—దుష్టులు మమ్మీద అధికారం కలిగించవద్దు. పశు దొంగలూ, గొర్రెలను వేటాడే నక్కలు మమ్మల్ని హింసించవద్దు. గుర్రాల దొంగలూ, మానవుల్లో దయ్యములూ మమ్మల్ని చేరుకోకుండా చూడు. దొంగలు దూర మార్గాల్లో పారిపోవాలి, ఇతరులు వేసిన గొయ్యిలో పడిపోవాలి, దుష్టులు దూరంగా వెళ్లిపోవాలి. ఓ రాత్రి! మూడు రెక్కలతో ఉన్నవారిని, తలలేని అశక్తులను, నక్క యొక్క దవడలను నిశ్శబ్దం చేయి, అడవిలో దాగి ఉన్న దొంగను హతముచేయి. నీలోనే మేము నివసిస్తున్నాం, నీలోనే మేము నిద్రపోతాము—నీవు మేల్కొని ఉండాలి. మా పశువులకు, గుర్రాలకు, మనుష్యులకు రక్షణను ప్రసాదించు. బయట ఉన్నవన్నీ, లోపల ఉన్నవన్నీ—అన్నిటినీ చుట్టుముట్టు, నీకే మేము వాటిని అప్పగిస్తున్నాం. రాత్రి తల్లీ! ఉదయానికోసం మమ్మల్ని చుట్టుముట్టు; ఉదయం మళ్లీ దినానికి మమ్మల్ని చుట్టుముట్టాలి—ఓ కాంతిమయురాలా, నీ చేతులతో మమ్మల్ని కాపాడు. ఇక్కడ ఎవరైనా ఎగిరే జీవి, క్రిమి, అడవిలో ఉన్న క్రూరజంతువులు—అన్నిటి నుండి మమ్మల్ని కాపాడు, ఓ రాత్రి! ముందు, వెనుక, ఉత్తరము, క్రిందనుండి—అన్నికొణల నుండి మమ్మల్ని కాపాడు, ఓ కాంతివంతురాలా! మేము నీ కీర్తిని పాడే వారం. రాత్రి జాగరణలో ఉన్నవారు, ప్రాణులకు, పశువులకు రక్షకులై ఉండేవారు—వారు మమ్మల్ని, మా పశువులను కాపాడుతూ మేల్కొని ఉంటారు. నిజంగా, ఓ రాత్రి! నీ పేరు “ఘృతప్రతిష్ఠ” అని ప్రసిద్ధి. భరద్వాజుడు నిన్ను తెలుసు—ఆ జ్ఞానిని మమ్మల్ని కాపాడమని ప్రార్థిస్తున్నాం. యువతిగా, స్వీయ నియమంలో ఉన్న రాత్రి, దేవుడు సవిత, భగానికి చెందింది, గుర్రపు కాంతితో ప్రకాశిస్తుంది; ఆమె పరిపూర్ణంగా భూమి-ఆకాశాలను నింపింది. ఆమె అత్యంత లోతైనది, అత్యున్నతమైనది, ప్రసిద్ధులైనవారు కూడా ఆమెను మించలేదు. ఆమెను అనుసరించే ప్రకాశవంతమైన రాత్రి, మిత్రుని నియమాల వలె, అనుగ్రహంతో నిలుస్తుంది. నేను రాత్రిని ప్రశంసిస్తున్నాను—ఆ రాత్రి శ్రేష్ఠురాలు, శుభదాయిని, ఉత్తమ వంశస్థురాలు. మానవులచే, పశువులచే, ఐశ్వర్యాన్నిచ్చే ప్రమాదాలనుండి మమ్మల్ని రక్షించు. రాత్రి సింహబలం, పులిబలం, చిరుతపులి కాంతి, గుర్రపు తెలుపు, మనుష్య శక్తిని స్వీకరించింది; ఉదయానికప్పుడు అనేక రూపాలు సృష్టిస్తుంది. సూర్యుని వెంట వచ్చే రాత్రి, చల్లదనానికి తల్లిగా, మమ్మల్ని అనుగ్రహించు. ఓ శుభదాయిని! నా స్తోత్రాన్ని అన్ని దిశల్లో వినిపించు. కాంతివంతురాలా! రాజు తన కీర్తిని ఆస్వాదించినట్లు నీవు మా స్తోత్రాన్ని ఆస్వాదించు; మేము నీ వలె జయశీలులమై, సర్వజ్ఞులమై ఉండాలని కోరుకుంటున్నాం. నాకు శాంతి అని నీవు పేరు పొందావు—నా ఐశ్వర్యాన్ని కోరేవారిని నీవు దూరం చేయు. దొంగ ఎక్కడా కనిపించని స్థలానికి నీవు పంపు, అక్కడ మరల కనబడకుండా చేయు. ఓ రాత్రి! నీవు శుభదాయకురాలు, ఒరిగిపోని పాత్ర వలె; నీవు అన్ని పశువుల రూపాలను ధరించావు. ప్రకాశవంతురాలా! నీ దృష్టితో అందమైన రూపాలను కలిగి, భూమిని వదలకుండా, ఆకాశంలా నిలిచావు. ఈ రోజు దొంగ, పాపి, శత్రువు—రాత్రి అతడిని ఎదుర్కొని, అతని మెడను, తలను హతముచేయాలి. అతని కాళ్లు నడవకూడదు, చేతులు తగినది తాకకూడదు; అపవిత్రంలో తిరిగే వాడు నశించాలి, ఎండిన చెక్క మీద నిలబడి మూడు సార్లు నశించాలి. ఇప్పుడు, ఓ రాత్రి! మూడు పొగలు కలిగిన తలలేని సర్పాన్ని అశక్తురాలిగా చేయు; నక్క యొక్క పాశాన్ని విరుగు, అడవిలో దాగిన దొంగను హతముచేయి. నీవారు, పుంజుకొమ్ములతో, బలమైన పళ్ళతో ఉన్న ఎద్దులు—వారితో నేడు మమ్మల్ని అన్ని అపాయాలనుండి దారి మళ్లించు, ఓ విజేత. ప్రతి రాత్రి మన శరీరాలతో సురక్షితంగా దాటి పోయాలని కోరుకుంటున్నాం; మునిగిపోని వారు లోతైన నీటిని దాటి పోయినట్లు, శత్రువులు మమ్మల్ని దాటకుండా చేయు. ఎండిపోయిన మొక్క కూలిపోతే గాలి దాన్ని వెంబడించని విధంగా, మమ్మల్ని హానిచేయాలనుకునేవారిని నీవు పడద్రోపు. దొంగ, పశు దొంగ, దోపిడీదారులను దూరం చేయు; గుర్రపు తలను దోచుకోవాలనుకునేవారినీ అడ్డుకో. ఏ ఐశ్వర్యం నేడు పంచబడుతున్నదో, నీవు మమ్మల్ని పోషిస్తున్నదానికీ—అన్ని మాకు మేలు కలిగించు, ఇతరులకు ఇచ్చినట్టు మాకూ ప్రసాదించు. రాత్రి, మమ్మల్ని ఉదయానికి సురక్షితంగా అప్పగించు; ఉదయం మాకు దినాన్ని పంచిపెట్టాలి, ఓ కాంతివంతురాలా, ఎందుకంటే నీకు చేతులు లేవు. “నేను పది వేలను, నా ఆత్మ పది వేలను, నా కళ్ళు పది వేలను, నా చెవులు పది వేలను, నా శ్వాస పది వేలను, నా నిష్వాస పది వేలను, నా వ్యాపక శ్వాస పది వేలను—నేను సర్వమూ, పది వేలను,” అని ఋషి భావించాడు. “ఓ దేవతా సవితృ ప్రేరణతో, అశ్వినుల చేతుల నుండి, పూషణ్ చేతుల నుండి జన్మించిన నిన్ను నేను స్వీకరిస్తున్నాను,” అని ప్రార్థించాడు. సృష్టి ప్రారంభంలో, ‘కామ’ అనే ఆకాంక్ష ఉద్భవించింది—అది మనస్సు యొక్క మొదటి విత్తనం. ఓ కామ! మహాకామతో ఏకమై, ఒకే గర్భంలో జన్మించి, భక్తుడికి ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించు. నీవు శక్తిగా స్థాపితమై, అన్ని చోట్ల వ్యాపించి, అనేక రూపాల్లో వెలిసే స్నేహితురాలివి. యుద్ధాల్లో బలవంతురాలివి, భక్తునికి శక్తిని ప్రసాదించు. దూరంగా ఆకాంక్షించే వారికి, ఆశించే వారికి, తక్కువ కాకపోయే వారికి ఆశలు తోడుగా ఉంటాయి; కామతో వారు తమ వెలుగును సృష్టించుకుంటారు. కామం హృదయాన్నుంచి హృదయానికి నాకొస్తూ ఉండాలి; ఈ జనులలో ఉన్న ఉల్లాసమూ, ఆలోచనలూ నాకొచ్చి చేరాలి. ఇక్కడ మేము చేసే ప్రతి కార్యం, కామాన్ని కోరుతూ—ఇది నీకు అర్పణ. అది మాకు మేలు కలిగించాలి; నీవు ఈ హవిని స్వీకరించాలి—స్వాహా! కాలం, ఏడు కిరణాల గుర్రంలా, అన్నింటినీ మోస్తుంది; వెయ్యి కళ్ళు కలిగి, వృద్ధాప్యములేని, మహాబలశాలి, ఈ భూతాలను మోస్తాడు. జ్ఞానులు, వివేకశీలులు కాలంపై ఎక్కుతారు; కాలపు చక్రాలు అన్ని లోకాలే. ఈ కాలానికి ఏడు చక్రాలు, ఏడు ముఖాలు, అమరమైన నాభి, శాశ్వతమైన అక్షం. కాలమే మొదటి దేవుడు; అతడు ఈ లోకాలన్నింటినీ కదిలిస్తూ ముందుకు సాగుతాడు. ఇలా, ఋషులు రాత్రి మహిమను, కాల పరమార్థాన్ని, కామ శక్తిని, జీవరక్షణను, దైవ అనుగ్రహాన్ని స్మరించుకుంటూ, భయములేని జీవనాన్ని కోరుతూ ప్రార్థించారు.