ఒక పవిత్ర సందర్భంలో, మనస్సుతో, ఆలోచనతో, నేను నిన్ను పిలుస్తున్నాను—ఈ ఇళ్లలో నివసించాలనే ఆకాంక్షతో ఇక్కడికి రా. పితృదేవతలతో, యమునితో కలిసి నీవు ప్రయాణించు. సౌమ్యమైన గాలులు నిన్ను సుఖంగా ఇక్కడికి తీసుకురావాలి. మరుతులు నిన్ను పైకి ఎత్తి తీసుకెళ్లాలి. పైకి తీసుకెళ్లేవారు నిన్ను ఎత్తాలి. మేకతో నిన్ను చల్లబరచుతూ, వర్షం నిన్ను తడిపించాలి, ఓ బాలకా. నీవు పైకి లేచి, నీ ప్రాణం జీవానికి, బలానికి, నైపుణ్యానికి, జీవించడానికి కలగాలి. నీ మనస్సు తన స్థానానికి వెళ్ళి, తరువాత పితృదేవతల దగ్గరకు పరుగెత్తాలి. నీ మనస్సు నెలవారానికి, ఇంద్రియాలకు, నీ సారానికి వెళ్లిపోకూడదు. నీ అవయవాల్లో లేదా శరీరంలో ఏదీ ఇక్కడికి పోకూడదు. వృక్షం నిన్ను బాధించకూడదు; మహా దివ్యమైన భూమి కూడా నిన్ను బాధించకూడదు. నీవు పితృదేవతలలో, యముని రాజులలో నీ స్థానం కనుగొను. నీ లోని ఏ భాగమైనా, అది శ్వాస అయినా, ప్రాణమైనా, లేక మరేదైనా దూరంగా వెళ్ళిపోయినా, నీ సేకరించిన పితృదేవతలు వాటిని మళ్లీ భాగాలుగా తిరిగి కూర్చోపెట్టాలి. జీవులు అతని కోసం కన్నీరు కార్చారు; అతన్ని ఇళ్ల నుంచి, ఊర నుంచి బయటకు తీసుకెళ్ళారు. మరణం, యముని జ్ఞానవంతుడైన దూత, అతని ప్రాణశక్తిని పితృదేవతల దగ్గరకు తీసుకెళ్లింది. పితృదేవతలలోకి ప్రవేశించిన, బంధువుల్లా సంచరించే, కానిచ్చని, హవిస్సును అపహరించే, అగ్ని మోసే ఆ దుష్టులు ఈ యజ్ఞం నుంచి దూరంగా వెళ్లిపోవాలి. పితృదేవతలు ఇక్కడికి చేరి, మనకు సుఖదాయకమైన విశ్రాంతి స్థలాన్ని కలిగించి, దీర్ఘాయువును ప్రసాదించాలి. మనం వారికి హవిస్సులు సమర్పిస్తూ, ఎన్నో శరద్కాలాలు బలహీనత లేకుండా జీవించాలి. నీ కోసం నేను పిండిపెట్టి పాలు ఆహారం అయ్యే ఆవును సమర్పిస్తున్నాను—ఆమె ద్వారా ఇక్కడ కూర్చున్నవాడు ప్రజలకు పోషకుడవుతాడు. నీవు మంచిగా గుర్రాలతో, సేవకులతో కూడిన గమనం దాటి, లేదా కొత్త దారిలో ప్రయాణించు. నిన్ను హతమార్చినవాడు, హతుడవుతాడు; అతనికి వేరే భాగం దక్కకూడదు. యముడు దూరంగా ఉన్నాడు, వివస్వతు దగ్గరగా ఉన్నాడు; దాని కంటే నేను మరొకదాన్ని చూడలేదు. యముని బలికి నిన్ను నేను ఉంచాను; వివస్వతు నిన్ను భూమిపై విస్తరించాడు. అమరుడిని మానవుల నుంచి వేరు చేసి, వివస్వతు కోసం భేదం చేశారు. అశ్వినీదేవతలు అప్పగించినదాన్ని తీసుకెళ్లారు; సరణ్యూ ఇద్దరు కవలలను వదిలేసింది. పాతాళంలో సమాధి అయినవారు, పైభాగంలో ఉంచబడినవారు, అగ్నిలో దహించబడినవారు, బహిరంగంగా ఉంచబడినవారు—ఈ పితృదేవతలందరినీ ఇక్కడికి తీసుకురా, అగ్నిదేవా, హవిస్సును అనుభవించేందుకు. అగ్ని ద్వారా దహించబడినవారు, అగ్ని ద్వారా కాలిపోని వారు, తమ స్వశక్తితో స్వర్గ మధ్యంలో ఆనందించే వారు—వారిని నువ్వు తెలుసుంటే, జాతవేదా, వారు ఈ హవిస్సును సంతోషంగా స్వీకరించాలి. ఓ అగ్నిదేవా, అతని శరీరాన్ని ఎక్కువ కాల్చవద్దు; అతడిని ఎక్కువగా దహించవద్దు. నీ శక్తి కండల్లో ఉండాలి; నీ ప్రకాశం భూమిపై ఉండాలి. నేను అతడికి ఈ విశ్రాంతి స్థలాన్ని ఇస్తున్నాను; ఇక్కడికి వచ్చినవాడు నా వాడవాలి. యముడు, తెలిసినవాడు, ఇలా సమాధానమిచ్చాడు—ఈ వాడు నా ధనానికి దగ్గరగా నిలవాలి. మన జీవిత పరిమాణాన్ని కొలుద్దాం, అప్పుడే మనకు దక్కాల్సినదాన్ని కోల్పోకుండా, వంద శరద్కాలాలు చేరుకోగలిగేలా. (ఈ ప్రార్థనను పునఃపునః పలుకుతూ) మన జీవిత పరిమాణాన్ని కొలుద్దాం, అప్పుడే మనకు దక్కాల్సినదాన్ని కోల్పోకుండా, వంద శరద్కాలాలు చేరుకోగలిగేలా. తల్లిని వదిలిపెట్టకుండా ఉండాలని, స్వర్గలోకాన్ని చేరాలని, దీర్ఘాయువు కలిగి ఉండాలని కోరుకుంటాను. నా ప్రాయానికి ముందే విడిపోకూడదు, వంద బాణాలలో నన్ను తాకకుండా ఉండాలి, నా సమయం పూర్తవకముందే నేను పోకూడదు. శ్వాస, ఉచ్చ్వాస, వ్యాన, ప్రాణం, సూర్య దర్శనానికి దృష్టి—అన్ని తప్పకుండా యముని పాలనలో పితృదేవతల వద్దకు పోవాలి. ముందు వెళ్లినవారు, ఆనందించినవారు, ద్వేషాన్ని, సంతాన రాహిత్యాన్ని వదిలినవారు, వారు ఆకాశ శిఖరంలో ప్రకాశించే స్వర్గలోకాన్ని కనుగొన్నారు. ఆకాశం నీటితో నిండిపోయింది, మధ్యలో సమృద్ధిగా ఉంది, మూడవది పరమ స్వర్గం, అక్కడ పితృదేవతలు నివసిస్తున్నారు. మన తండ్రులకు తండ్రులు, మన పితామహులు, విశాలమైన మధ్యలో ప్రవేశించినవారు, భూమి, ఆకాశాన్ని పర్యవేక్షించే వారు—ఆ పితృదేవతలకు మనం నమస్కారం చేస్తున్నాము. ఇప్పటి నుంచి నీవు సూర్యుని చూడలేవు. తల్లి తన బిడ్డను చీరతో ముడిచినట్లు, భూమి నిన్ను ఆలింగనం చేయాలి. ఇకపై నీవు వృద్ధాప్యాన్ని లేదా మరేదైనా చూడవు. భార్య భర్తను వస్త్రంతో ముడిచినట్లు, భూమి నిన్ను కప్పాలి. తల్లి భూమి మంగళకరమైన వస్త్రంతో నిన్ను కప్పుతున్నాను. బతికినవారికి శుభం కలగాలి, పితృదేవతలకు పోషణ కలగాలి, నీకూ అదే కలగాలి. అగ్ని, సోములు మార్గాన్ని ఏర్పరిచారు, విలువైన నివాసాన్ని దేవతలలో ఏర్పాటు చేశారు. పుషణుడు, departed-లను వేగంగా రథాలపై తీసుకెళ్లేవాడు, అతడిని పంపించండి; వారు అక్కడికి చేరాలి. జీవులను రక్షించే జ్ఞాని పుషణుడు నిన్ను దారి చూపాలి; అతడు ఎప్పుడూ తన పశువులను కోల్పోడు. అతడు పితృదేవతలకు ఇస్తాడు, అగ్ని దేవతలకు మంచి వరాలు ఇచ్చే దేవతలకు ఇస్తాడు. విశ్వప్రాణుడు నిన్ను చుట్టూ రక్షించాలి. పుషణుడు నీ ముందరి మార్గాన్ని రక్షించాలి. ధర్మాత్ములు నివసించే స్థలానికి, వారు వెళ్లిన చోటికి, సవితా దేవుడు నిన్ను ఉంచాలి. ఈ రెండు అగ్నులను నీకు కట్టేను, శ్వాసను ముందుకు నడిపించేందుకు. వాటితో నీవు యముని స్థానం, సభను చేరాలి. ఇది నీ మొదటి వస్త్రం, ఇది వచ్చేసింది. ఇక్కడ వేసుకున్నదాన్ని విడిచిపెట్టు. ఓ జ్ఞాని, పుణ్యఫలానికి, హవిస్సులకు, బంధువులకు పంచబడే దానికి వెళ్లిపో. అగ్ని కవచాన్ని ధరించు, ఆవులతో చుట్టుముట్టబడి. కొవ్వు, మజ్జతో నిన్ను కప్పించు. బలంగా, ఉత్సాహంగా నీవు వేగంగా నడిపించబడిపో, ఆలస్యం లేకుండా గమ్యాన్ని చేరుకో. చేతిలోని దండను తీసుకుని, శ్వాస, శ్రవణ, తేజస్సు, బలంతో—ఇక్కడ మనం, వీరులుగా, శత్రువులను, విఘ్నాలను అధిగమించాలి. చనిపోయినవారి చేతిలోని విల్లు తీసుకుని, తేజస్సుతో, బలంతో, శక్తితో—ధనం, సమృద్ధిని కూడగట్టి, జ్ఞానంతో, జీవుల లోకానికి తిరిగి రా. ఇలా, ఈ మంత్రాలతో, మనం departed-ను యముని లోకానికి, పితృదేవతల సమక్షానికి, స్వర్గానికి, శాశ్వత విశ్రాంతికి, దేవతల ఆశీర్వాదంతో, శాంతియుతంగా, క్రమంగా పంపిస్తూ, జీవులకు దీర్ఘాయువు, పితృదేవతలకు శాంతి, departed-కు అమరత్వం, భూమికి మంగళం కోరాము.