విజయం మనదే, ఉత్సాహం మనదే, ఐశ్వర్యం మనదే, మన వెలుగు, మన పవిత్ర జ్ఞానం, మన స్వర్గం, మన యజ్ఞం, మన పశువులు, మన సంతానం, మన వీరులు—all these are ours. ఈ మహిమాన్వితమైన భావంతో, మన వంశాన్ని, మన పుత్రులను, ఎవరు అయినా సరే—వారిని ప్రత్యేకంగా నిలిపి, అథర్వణుల బంధాలను విడిపించకుండా చూడాలని మనం సంకల్పించాము. ఇలా మనం ప్రతి దశలో—అథర్వణుల వారసుల బంధాలు, అరణ్యాధిపతుల బంధాలు, అరణ్యజీవుల బంధాలు, ఋతువుల బంధాలు, ఋతుకాలాల బంధాలు, మాసాల బంధాలు, పక్షాల బంధాలు, పగలు-రాత్రి బంధాలు, సంయుక్త దిన బంధాలు, ద్యావాపృథివీ బంధాలు, ఇంద్ర-అగ్ని బంధాలు, మిత్ర-వరుణ బంధాలు, రాజా వరుణుని బంధాలు—ఇవి అన్నింటినీ విడిపించకుండా, మన వంశాన్ని ప్రత్యేకంగా నిలిపాము. ఈ మహా ఘట్టంలో, మళ్ళీ మళ్ళీ మనం ఘనంగా ప్రకటించాము—విజయం మనదే, ఉత్సాహం మనదే, ఐశ్వర్యం మనదే, మన వెలుగు, పవిత్ర జ్ఞానం, స్వర్గం, యజ్ఞం, పశువులు, సంతానం, వీరులు—all these are ours. ఇప్పుడేమిటంటే, మన విజయాన్ని, ఉత్సాహాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని మనం పునరుద్ఘాటించుకుంటూ, మనపై యుద్ధాలు, విరోధాలు దూరమవ్వాలని ప్రార్థించాము. అప్పుడు అగ్ని, సోమ, పూషణ్ ఇలా పలికారు—"నీకు ధర్మమార్గంలో స్థిరంగా ఉండాలని ఆశిస్తున్నాము, నీకు పతనం కలగకూడదు." మనము స్వర్గాన్ని చేరుకున్నాము, వెలుగును పొందాము, సూర్యుడి కాంతికి చేరుకున్నాము. యజ్ఞం ధనసంపదను ప్రసాదించుగాక, నేను ధనాన్ని పొందాలని, ధనవంతుడిని కావాలని ప్రార్థించాను—ఆ ధనాన్ని నాలో నింపమని కోరాను. ఈ తరుణంలో, ఓ మిత్రా! నీతో స్నేహాన్ని ఎంచుకుంటున్నాను; విస్తారమైన సముద్రాలను దాటి వచ్చినా, జ్ఞానవంతుడు తండ్రి వారసుని భూమిపై వెలుగునిచ్చే వంతెనగా స్థాపించుగాక అని కోరాను. కాని, ఈ స్నేహాన్ని కోరనివాడు, రూపాన్ని మార్చుకునే వాడు, అతడు నీ మిత్రుడు కాడు. గొప్పతనపు సంతానమై, అసురుల వీరులై, ఆకాశాన్ని తాళించే వారు విస్తృతంగా ప్రసిద్ధి చెందారు. ఈ అమరులు కూడా, ఒక్క మానవుని కోసం కూడా, నిన్ను కోరుతున్నారు. నీ మనస్సు మాపై నిలవకూడదు, మా శరీరాన్ని ఆకాంక్షించకూడదు, ఓ యౌవనవతి. మనం గతంలో చేసిన పనులు ఇప్పుడు చేయకూడదు; సత్యాన్ని పలుకుతూ, అసత్యాన్ని తాకకూడదు. గంధర్వుడు జలాలలో ఉన్నాడు, కన్య కూడా—అది మనకు ఉన్న అత్యున్నత బంధం, అది మన బంధుత్వం. గర్భంలో మన సృష్టికర్త దంపతిదేవతలు; త్వష్ట, అనేక రూపాల సవిత, ఆయన నియమాలను ఎవరూ చెరిపేయలేరు; భూమి, ఆకాశం ఆయన పాత్రను తెలుసుకున్నాయి. ఈ రోజు ఎవరు ఆ గోవులను సత్యయుతమైన జువ్వలో కట్టారు? బలమైనవారు, ప్రకాశవంతులు, దీర్ఘాయుష్కులు—వారు మన హృదయానికి ఆనందాన్ని తెచ్చారు. వారి సేవను నెరవేర్చిన వాడు జీవిస్తాడు. ఈ ఒకరి మొదటి దినం ఎవరు తెలుసుకున్నారు? ఎవరు చూశారు? ఇక్కడ ఎవరు ప్రకటించగలరు? మిత్ర-వరుణుల మహా విస్తారం—మనుషుల ఆది ఎలా వివరించాలి? యముని సోదరి యముని కోరింది—ఒకే గర్భంలో కలిసిపోవాలని, కలిసిపడాలని. భార్య భర్తను కోరినట్టు ఆమె తన శరీరాన్ని కలిపేలా కోరింది. కాని యముడు దూరంగా వెళ్లిపోయాడు, బండారపు చక్రం మార్గంలో విరిగినట్టు. ఇక్కడ ఉన్నవారు నిలబడరు, కూర్చోరు; దేవతల గూఢచారులు ఇక్కడ సంచరిస్తారు. నిన్ను ఆనందపరిచే వాడితో వెళ్లిపో, అతడితో బంధాన్ని విడిచి పెట్టు, చక్రం మార్గంలో విడిపోవడం వలె. పగలు, రాత్రి మనకు అనుగ్రహించుగాక; సూర్యుని కంటి ద్వారా మళ్ళీ మళ్ళీ మనల్ని కొలుచు గాక; పగలు, రాత్రి, భూమి, ఆకాశం—all are united with kin—యమిని యముని నుండి వేరుపడింది. తరతరాలకు సాగిపో, అక్కడ భార్యలు సంతానాన్ని కలుగజేస్తారు; పుంజున్న కంఠాన్ని ఆలింగనం చేసుకో, భర్తను వెతకుము, నీకు ఇష్టమైనట్టు. బంధువు అశక్తుడైతే ఏమిటి? సోదరి బాధపడితే ఏమిటి? నేను పాపం చేసుంటే నేనే భరించాను; నా శరీరాన్ని నీ శరీరంతో రక్షించు. నేను నీ రక్షకుడిని కాదు, యమి; నా శరీరాన్ని నీతో కలిపుకోలేదు; ఇతరులతో ఆనందాన్ని వెతుకు, సోదరుడితో కాదు—అతడు దీనిని కోరడు. నేను కూడా నా శరీరాన్ని నీతో కలిపుకోను; సోదరి దగ్గరకు వస్తే దాన్ని చెడుగా అంటారు; ఈ భావన, ఈ ఆకాంక్ష నాదికాదు—సోదరుడు సోదరితో కలిసిపోవాలి అని. హాయ్, యమా! నీ మనస్సును, హృదయాన్ని నేను పొందలేకపోయాను; మరొకరు నీకు సహచరునిగా, పుట్టుకలోనే, వల్లి చెట్టును ఆలింగనం చేసినట్టు, నిన్ను ఆలింగనం చేశాడు. మరొక మహిళ, యమి, కలయికలో నిన్ను ఆలింగనం చేస్తుంది, వల్లి చెట్టును చుట్టుకున్నట్టు. నీ మనస్సు ఆమెను కోరుగాక, ఆమె మనస్సు నిన్ను కోరుగాక; మీ ఇద్దరి మధ్య మంచి అవగాహన ఏర్పడుగాక. కవులు మూడు ఛందస్సులను రచించారు, అనేక రూపాలను, సర్వదర్శినిని గ్రహించారు. జలాలు, గాళ్లు, మొక్కలు—ఇవి అన్నీ ఒకే లోకంలో స్థాపించబడ్డాయి. బలమైన వాడు, పరాక్రమశాలి, ఆదిత్యుని కుమారుడు, పరమేశ్వరుడు తన ప్రయత్నంతో ఆకాశజలాలను పీల్చాడు. వరుణుడు జ్ఞానంతో అన్నీ తెలుసుకుంటాడు; ఋతువులను యథార్హంగా పూజిస్తాడు. గంధర్వి, ఆ మహిళ ఇద్దరూ నదీ శబ్దంతో మన మనస్సును కాపాడుగాక. మనసు కోరిన మధ్యలో, అదితి మనల్ని స్థాపించుగాక; మన సహోదరుడు, పెద్దవాడు ముందుగా పలుకుతాడు. ఆ వెలుగుతో నిండిన, శుభ్రమైన, మహిమతో కూడిన ఆమె మనువుకు వెలుగును తీసుకువస్తూ మేల్కొంది. మేల్కొన్నవారు మేల్కొన్నవారిని అనుసరిస్తూ, యజ్ఞానికి అగ్నిని, పూరోహితునిగా సృష్టించారు. ఆ ముక్క, మహిమాన్వితమైనది, జ్ఞానవంతమైనది, బలమైన గద్ద, యజ్ఞంలో ప్రకాశించింది. ఉత్తములు అగ్నిని పూరోహితునిగా ఎంచుకున్నప్పుడు, అక్కడే జ్ఞానం జన్మిస్తుంది. ఇలా, ఈ శ్రద్ధ, ఈ బంధాలు, ఈ ధర్మపథంలో, మన విజయాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని, వెలుగును, జ్ఞానాన్ని, ధనాన్ని, స్నేహాన్ని, బంధుత్వాన్ని, పరమార్థాన్ని మనం స్మరించుకుంటూ, దేవతల అనుగ్రహంతో ముందుకు సాగుతాము.