ఒక పవిత్ర సమయములో, ఋషులు, దేవతలు, మనుష్యులు కూడి, మహత్తరమైన విజయం, శక్తి, జ్ఞానం, ధన్యం అన్నీ తమదే అని ఘనంగా ప్రకటించారు. “విజయం మనదే, ఉత్సాహం మనదే, మరణం మనదే, శక్తి మనదే, పవిత్ర జ్ఞానం మనదే, స్వర్గం మనదే, యజ్ఞం మనదే, పశువులు మనవే, సంతానం మనదే, వీరులు మనవే,” అని వారు పునఃపునః ఉద్ఘాటించారు. ఈ ధన్యత్వాన్ని ధృవీకరించేందుకు, వారు ఒక వంశజుని, ఆ పుత్రుని, ఆ సంతానిని ప్రత్యేకంగా ఎంపిక చేసి, “ఇతడు దురదృష్ట బంధనాల నుండి విముక్తి పొందకూడదు, అశ్రేయస్సు బంధనాల నుండి విడిపోవకూడదు, పరాజయ బంధనాల నుండి తప్పించుకోకూడదు,” అని కోరారు. దేవపుత్రుల బంధనాల నుండి, బృహస్పతి బంధనాల నుండి, ప్రజాపతి బంధనాల నుండి, ఋషుల బంధనాల నుండి, ఋషిపుత్రుల బంధనాల నుండి, అంగిరసులు, అంగిరస వంశజులు, అథర్వణులు, అథర్వణ వంశజులు, అరణ్యాధిపతులు, అరణ్యజీవులు, ఋతువులు, ఋతుపర్వాలు, మాసాలు, పక్షాలు, రాత్రి పగలు, సంయుక్త దినాలు, స్వర్గభూములు, ఇంద్ర అగ్ని, మిత్ర వరుణులు, వరుణ మహారాజు – వీరి బంధనాల నుండి అతడు విడిపోవద్దని, వీటిలో అతడు స్థిరంగా ఉండాలని ప్రార్థించారు. ఈ ఘనమైన ధన్యత్వాన్ని మరింతగా ప్రకటిస్తూ, “విజయం మనదే, ఉత్సాహం మనదే, శ్రేయస్సు మనదే, తేజస్సు మనదే, జ్ఞానం మనదే, స్వర్గం మనదే, యజ్ఞం మనదే, పశువులు మనవే, సంతానం మనదే, వీరులు మనవే” అని వారు మళ్ళీ మళ్ళీ ధృవీకరించారు. ఇంతటి విజయోత్సాహంలో, వారు ప్రార్థించారు: “మా నుండి యుద్ధాలు, శత్రుత్వాలు దూరంగా పోయేలా చేయుము. అగ్ని, సోమ, పూషణ్ ఇలా పలికారు – నీతి మార్గంలో నీవు నిలబడుము, దానినుండి తలకిందులవకుండా ఉండుము. మనము స్వర్గాన్ని చేరుకున్నాము, వెలుగును పొందాము, సూర్యుని తేజస్సులో కలిసిపోతున్నాము. యజ్ఞం ధనసంపదను ప్రసాదించుగాక, నేను ధనవంతుడనగునుగాక, నా లోనే ధనాన్ని నింపుము” అని కోరారు. అంతట, స్నేహబంధాన్ని కోరుతూ, “ఓ మిత్రమా, నీతో స్నేహాన్ని నేను ఎంచుకుంటున్నాను; విస్తృతమైన సముద్రాలను దాటి వచ్చినా, తెలివైనవాడు తండ్రి వంశజుని భూమిపై తేజోమయంగా స్థాపించుగాక,” అని ఆకాంక్షించారు. కానీ, ఎవడు ఈ స్నేహాన్ని కోరడో, అతడు నిజమైన మిత్రుడు కాడు; అసుర వీరులు, ఆకాశాన్ని మోపువారు, విస్తృత లోకంలో ప్రసిద్ధులు. ఈ అమరులు, ఒకే ఒక మానవుని కూడా ఆకాంక్షిస్తారు; “నీ మనస్సు మాపై స్థిరించకూడదు, మా శరీరాన్ని ఆకాంక్షించవద్దు, ఓ యువకా!” అని వారు హితబోధ చేశారు. “మునుపు చేసిన దానిని ఇక చేయవద్దు; సత్యాన్ని పలుకుదాం, అసత్యాన్ని ఆశ్రయించవద్దు. గంధర్వుడు జలాల్లో ఉన్నాడు, కన్య కూడా – అదే మనకు అత్యున్నత బంధం, అదే మన బంధుత్వం కావాలి.” “గర్భంలో మన జనకుడు ఆ dampatulu, త్వష్ట, అనేక రూపాల సవితృ దేవుడు; ఆయన నియమాలను ఎవరూ ఉల్లంఘించరు, భూమి-ఆకాశమూ ఆయన పాత్రను తెలుసు. నేడు ఎవరు ఆవును సత్య యోగానికి యుక్తం చేస్తారు? బలవంతులు, తేజోవంతులు, దీర్ఘాయుష్కులు – వారు మన హృదయంలో ఆనందాన్ని పంచుతారు; ఎవడు వారి సేవను నెరవేర్చాడో, అతడు జీవిస్తాడు.” “ఈ ఒకరి మొదటి దినం ఎవరు తెలుసు? ఎవరు చూశారు? ఎవరు ప్రకటించగలరు? మిత్ర-వరుణుల మహా ప్రాంతాన్ని, మనుష్యుల ఆది ఎలా వివరించగలను?” అని ప్రశ్నించారు. యముని సోదరి యముని ఆకాంక్షించింది – ఒకే గర్భంలో కలిసిపోవాలని, కలిసిపడాలని; భార్య భర్తను ఆకాంక్షించునట్లు, ఆమె తన శరీరాన్ని కలపాలని కోరింది. కానీ యముడు దూరమయ్యాడు, రథచక్రం మార్గంలో విరిగినట్లు. ఇక్కడ ఉన్నవారు నిలబడరు, కూర్చోరు – వారు దేవతల గూఢచారులు, చుట్టూ సంచరిస్తారు. “నీకు ఇష్టమైన వేరొకరితో పోవు, అతనితో బంధాన్ని తెంచుకో, రథచక్రం మార్గం నుండి విడిపోయినట్లు,” అని చెప్పారు. రాత్రి పగలు మనకు అనుగ్రహించుగాక; సూర్యుని కంటి ద్వారా మళ్లీ మళ్లీ మనలను కొలచుగాక; రాత్రి పగలు, భూమి ఆకాశం బంధుత్వంతో కలిసినవి – యముని యముని నుండి వేరు అయింది. “పొత్తు తరాలకు సాగు, అక్కడ భార్యలు సంతానాన్ని కలుగజేస్తారు; ఎద్దు భుజాన్ని ఆలింగనం చేసి, భర్తను కోరుకొను, నీకు ఇష్టమైనట్టు,” అని ఆశీర్వదించారు. ఇలా, ఈ మంత్రాలు విజయం, సంపద, స్నేహం, జీవన బంధాలకు శాశ్వతమైన శుభాశయాన్ని తెలుపుతూ, భువనమంతా ప్రతిధ్వనించాయి.