ఒకప్పుడు, అమృతత్వం అనేది ఒకటే—అదే యజ్ఞార్పణ. ఇదే వారి అమరత్వానికి మూలకారణం. ఈ యజ్ఞార్పణ స్వరూపమైన వ్రాత్యుని గురించి వినండి. వ్రాత్యుని కుడి కన్ను సూర్యుడు, ఎడమ కన్ను చంద్రుడు. ఆయన కుడి చెవి అగ్ని, ఎడమ చెవి పవమానుడు. ఆయన ముక్కు రంధ్రాలు పగలు మరియు రాత్రి; ఆయన తలపై ఉన్న చర్మపు పలకలు దితి మరియు అదితి; ఆయన తల సంవత్సరమే. పగలు వ్రాత్యుడు పడమర వైపు ముఖం తిప్పుతాడు; రాత్రి తూర్పు వైపు ముఖం తిప్పుతాడు. వ్రాత్యునికి నమస్కారం. నీటిలోని ఎద్దు విడుదల చేయబడింది; దైవిక అగ్నులు విడుదల చేయబడ్డాయి. అవి విరుచుకుని, చుట్టుముట్టి, నాశనం చేసి, పూర్తిగా ధ్వంసం చేయగలవి. అవి సంహారకులు, మనస్సును అపహరించేవారు, త్రవ్వేవారు, కాల్చేవారు, తాము నాశనం చేసుకునేవారు, శరీరాన్ని నాశనం చేసేవారు. ఈ చీకటిని నేను పంపిస్తున్నాను; అది నన్ను చుట్టుకోకుండా ఉండాలి. ఈ చీకటిని, మనకు ద్వేషమున్నవారిపై, మనను ద్వేషించేవారిపై పంపిస్తున్నాము. నేను నీటి అంచున ఉన్నాను; నేను ఈ చీకటిని సముద్రంలోకి పంపుతున్నాను. నీటిలో అగ్ని ఉన్నవారిపై, సంహారకుని, త్రవ్వేవారిని, శరీర నాశనకుని పంపిస్తున్నాను. నీటిలో ప్రవేశించిన అగ్ని ఇదే; మీలో భయంకరమైనదేదైతే ఉందో, అది ఇదే. అతడు ఇంద్రుని శక్తితో అభిషేకించబడాలి. నీళ్ళు, శత్రువును మాపై నుండి దూరం చేయండి. మాపైన ఉన్న పాపాన్ని, దుష్ట స్వప్నాలను మీరు తొలగించండి. సౌమ్యమైన దృష్టితో, నీళ్ళు, నన్ను చూడండి; సౌమ్యమైన శరీరంతో నా చర్మాన్ని తాకండి. నీటిలో నివసించే సౌమ్యమైన అగ్నులను పిలుస్తున్నాము; దేవతలు నాకు బలాన్ని, తేజస్సును ప్రసాదించాలి. నా వాక్కు హానినుంచి విముక్తమై, శక్తివంతంగా, మాధుర్యంతో నిండినదిగా ఉండాలి. నీవు మధురంగా ఉండాలి; నేను మధురమైన వాక్కును పలుకాలి. నాకు రక్షకుడు, కాపాడేవాడు పిలవబడినవాడు. నా చెవులు శ్రేయస్కరమైనదాన్ని వినాలి; మంగళమైన పదాలను, మంగళమైన శ్లోకాలను వినాలి. మంచి శ్రవణం, శ్రద్ధతో వినే శక్తి నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు; గిడుగు కన్ను ఎల్లప్పుడూ ప్రకాశించాలి. నీవు ఋషుల యజ్ఞవేదికవు; దివ్య వేదికకు నమస్కారం. ధనానికి, సమానులలో నేను కేంద్ర బిందువుగా ఉండాలి. నాకెట్టి హాని కలుగకూడదు; నా తల, నా ధర్మం హానికిలోనుకాకూడదు. విశాలత, హోమపాత్రలు నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు; ఆధారమిచ్చేవారు, ఆధారం నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు. విముక్తి, తేమతో కూడిన శిల, తేమను ప్రసాదించేవారు, మాతరిశ్వన్ నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు. బృహస్పతి నా ఆత్మ, ప్రజల్లో ప్రసిద్ధుడు, హృదయానికి ఆనందదాయకుడు. నా హృదయం నిరాశతో ఉండదు; నేను విశాలుడిని, పశువుల మైదానంలా, సముద్రంలా, ధర్మంలో స్థిరంగా ఉన్నవాడిని. మళ్ళీ, ధనానికి, సమానులలో నేను నాభిగా ఉండాలి. నీవు ఆసనం, పాత్ర, మరణములో అమరుడు. నా శ్వాస నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు; నా ఉచ్చ్వాసం నన్ను వదిలిపెట్టకూడదు. సూర్యుడు పగలను, అగ్ని భూమిని, వాయువు వాయుమండలాన్ని, యముడు మానవులను, సరస్వతి భూమిలోని జీవులను కాపాడాలి. నా శ్వాస, ఉచ్చ్వాసం నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు; నన్ను ప్రజల్లో నుండి దూరం చేయకూడదు. ప్రతీ మంగళప్రదమైన ఉదయాలు, సంధ్యలు, ప్రతీ నీరు, ప్రతీ సభ నాకు ఆనందదాయకంగా ఉండాలి. నీవు శక్వరీ, నీవు పశువు; మిత్రుడు, వరుణుడు నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు; నా శ్వాస, ఉచ్చ్వాసం, అగ్ని నాకు నైపుణ్యం ప్రసాదించాలి. నిద్రా! నీ ఆది తెలుసు; నీవు యముని కుమారుడవు, కార్యసాధకుడవు; నీవు అంత్యకారిణి, నీవే మరణం. ఇదే మేము తెలుసు, నిద్రా! దుష్ట స్వప్నాలనుంచి మమ్మల్ని కాపాడు. మళ్ళీ, నిద్రా! నీ ఆది తెలుసు; నీవు నిరృతికి కుమారుడవు, యముని కార్యసాధకుడవు; నీవు అంత్యకారిణి, నీవే మరణం. ఇదే మేము తెలుసు, నిద్రా! దుష్ట స్వప్నాలనుండి మమ్మల్ని కాపాడు. ఇలా, యజ్ఞార్పణలోని అమృతత్వాన్ని, వ్రాత్యుని విశ్వరూపాన్ని, నీటి అగ్నుల మహిమను, శరీర రక్షణను, మధురమైన వాక్కును, ధనం, శక్తి, శ్వాస, నిద్రా స్వరూపాలను మనం తెలుసుకుంటూ, పరమ సత్యాన్ని ఆరాధిస్తూ సాగిపోతాము.