ఒకప్పుడు, ధర్మాన్ని పాటించే వారి మధ్య, అన్నం (rice) తినే విధానం గురించి గొప్ప ఆచారాలు ప్రబలంగా ఉండేవి. అన్నాన్ని తినేటప్పుడు, దానిని చిన్నదిగా భావించకూడదు, "ఇది చిన్నది" అని, "ఇది చిమ్మబడలేదు" అని, "ఇది ఏమిటి?" అని అనుకోవడాన్ని నివారించాలి. అన్నాన్ని ఇచ్చే వ్యక్తి ఎంత ఇస్తే, అంతే తినాలి; అతని ఇచ్ఛను మించిపోయి మాట్లాడకూడదు. బ్రహ్మజ్ఞులు ఇలా చెప్పారు: ఒకరు అన్నాన్ని బయటకు ముఖం పెట్టి తింటారు, మరొకరు లోపలికి ముఖం పెట్టి తింటారు. "నీవు అన్నాన్ని తిన్నావు; అన్నం నిన్ను తింది," అని వారు అంటారు. బయటకు ముఖం పెట్టి తినేవారికి "నీ ప్రాణాలు విడిపోతాయి" అని, లోపలికి ముఖం పెట్టి తినేవారికి "నీ శ్వాసలు విడిపోతాయి" అని చెబుతారు. అయితే, ఒక జ్ఞాని ఇలా అంటాడు: "నేను అన్నాన్ని తినేవాడు కాదు, అన్నం నన్ను తినేది కాదు." అన్నాన్ని అన్నంగా మాత్రమే తినాలి. అంతేకాక, పురాతన ఋషులు, అన్నాన్ని తినే విధానాన్ని వివిధ అవయవాలతో అనుసంధానించారు. మొదట, మరొక తలతో అతనికి అన్నం తినిపించారు; ఆ తలతో ఋషులు అన్నాన్ని తిన్నారు. "నీ సంతానం పెద్దవారిగా మరణిస్తారు" అని చెప్పారు. "నేను తలను లోపల, బయట, క్రింద పెట్టి తినలేదు; బ్రహస్పతి తలతో తినిపించాను, అతనిని అందుకున్నాను. ఈ అన్నం అన్ని అవయవాల్లో, అన్ని సంధుల్లో, అన్ని శరీరాల్లో సంపూర్ణంగా ఉంది. దీనిని తెలుసుకునేవాడు కూడా అన్ని అవయవాల్లో, సంధుల్లో, శరీరాల్లో సంపూర్ణంగా మారతాడు." అలాగే, రెండు కొత్త చెవులతో తినిపించారు; "నీకు చెవులు వినిపించవు" అని చెప్పారు. "నేను లోపల, బయట, క్రింద చెవులతో తినిపించలేదు; ఆకాశ భూమి చెవులతో తినిపించాను." అన్నం సంపూర్ణంగా ఉంది; తెలుసుకున్నవాడు కూడా సంపూర్ణంగా అవతాడు. ఇంకా, రెండు కొత్త కళ్ళతో తినిపించారు; "నీకు కళ్ళు కనిపించవు" అని చెప్పారు. "నేను లోపల, బయట, క్రింద కళ్ళతో తినిపించలేదు; సూర్య చంద్ర కళ్ళతో తినిపించాను." అన్నం సంపూర్ణంగా ఉంది; తెలుసుకున్నవాడు కూడా సంపూర్ణంగా అవతాడు. అలాగే, కొత్త నోటితో, నాలుకతో, పళ్లతో, శ్వాసలతో, ముక్కుతో, వెనుకతో, మజ్జతో, పొట్టతో, మూత్రాశయంతో, రెండు తొడలతో, రెండు కాళ్ళతో, రెండు పాదాలతో, రెండు ముందువైపు పాదాలతో, రెండు చేతులతో, కొత్త ఆధారంతో—ప్రతి అవయవాన్ని దేవతలతో, ఋతులతో, సత్యంతో, సముద్రంతో, అగ్నితో, ఋతువులతో, ఋషులతో, మిత్ర-వరుణులతో, త్వష్ట్రుతో, అశ్వినులతో, సవితృతో, ఋతతో, సత్య ఆధారంతో అనుసంధానించారు. ప్రతి సందర్భంలో, "నేను లోపల, బయట, క్రింద అవయవాలతో తినిపించలేదు; దేవతల అవయవాలతో తినిపించాను, అందుకున్నాను" అని చెప్పారు. ఈ అన్నం అన్ని అవయవాల్లో, సంధుల్లో, శరీరాల్లో సంపూర్ణంగా ఉంది. దీనిని తెలుసుకునేవాడు కూడా అన్ని అవయవాల్లో, సంధుల్లో, శరీరాల్లో సంపూర్ణంగా మారతాడు. ఈ అన్నదానమే బ్రధ్నా (Bradhna) యొక్క ప్రాంతం. దీనిని తెలుసుకునేవాడు బ్రధ్నా లోకాన్ని పొందుతాడు, బ్రధ్నా ప్రాంతంలో విశ్రాంతి పొందుతాడు. ఈ సమర్పణ నుండే, ప్రజాపతి ముప్పైమూడు లోకాలను సృష్టించాడు. వాటి అర్థాన్ని గ్రహించేందుకు యజ్ఞాన్ని రూపొందించాడు. దీనిని తెలుసుకునేవాడు జ్ఞానులలో అధికారి అవుతాడు; శ్వాసను నియంత్రిస్తాడు. కానీ, అతడు శ్వాసను పూర్తిగా నియంత్రించడు; అన్ని జీవులను మించిపోవడు; అంతకంటే ముందు శ్వాస అతడిని వృద్ధాప్యానికి వదిలిపెడుతుంది. ఇంతటితో, శ్వాసకు నమస్కారం చేశారు. "ఈ సమస్తాన్ని నియంత్రించే శ్వాసకు నమస్కారం; అన్ని భూతాలకు అధిపతి అయిన శ్వాసలోనే సమస్తం స్థిరంగా ఉంది." శ్వాసకు, వజ్రంగా ఉన్న శ్వాసకు, గర్జించే శ్వాసకు, మెరుపుగా ఉన్న శ్వాసకు, వర్షంగా ఉన్న శ్వాసకు నమస్కారం. శ్వాస వజ్రంతో మొక్కలను అరచేలా చేస్తే, అవి పెరుగుతాయి, సంతానం కలుగుతుంది, అనేక జీవులు జన్మిస్తాయి. శ్వాస ఋతువు వచ్చినప్పుడు మొక్కలను అరచేలా చేస్తే, భూమిపై ఉన్న ప్రతి వస్తువు ఆనందిస్తుంది. శ్వాస వర్షాన్ని భూమిపై కురిపించగా, పశువులు ఆనందిస్తాయి; నిజంగా, గొప్పతనం మనది అవుతుంది. మొక్కలు, శ్వాసతో కలిసి, సమృద్ధిగా పెరిగాయి. జీవితం మనకు అత్యంత ప్రియమైన సహచరుడు; మనకు అన్నీ సుగంధంగా ఉండాలి. శ్వాస దగ్గరికి వచ్చినపుడు, వెళ్లినపుడు, నిలబడినపుడు, కూర్చున్నపుడు—ప్రతి సందర్భంలో శ్వాసకు నమస్కారం చేశారు. ఇలా, అన్నాన్ని తినే ఆచారం, దాని సంపూర్ణత, దేవతల అనుసంధానం, శ్వాస మహిమ, యజ్ఞం, జీవితం—all these are పరమ పవిత్రంగా, జ్ఞానంగా, ధర్మంగా భావించబడ్డాయి.