మనసు భార్యను బంధించే అంగుళాలు, పలకలు, ఆలింగనం వంటి బంధనాలను మేము విడదీయుచు, విముక్తం చేయుచున్నాము. మీ బుట్టల్లో ఉన్నది, ఆనందార్థంగా చీల్చినదేదైనా—ఈ సమస్తాన్ని మేము విడదీయుచున్నాము; మనసు భార్య తన స్వరూపానికి వ్యతిరేకంగా లేచిరాకూడదని ప్రార్థిస్తున్నాము. యజ్ఞ స్థలం, అగ్నిసాల, భార్యల ఆసనం, సభ—అయితే, ఓ సభా! నీవు దేవతల ఆసనం, ఓ దైవిక సభా! చక్రం, యోక్, వెయ్యికళ్ల కలది, అడ్డకఱ్ఱ—బ్రాహ్మణుడు ప్రకటించిన బంధనాన్ని మేము విడదీయుచున్నాము. నిన్ను స్వీకరించినవాడు, నిన్ను కొలిచినవాడు—ఈ ఇద్దరూ, మనసు భార్యతో కలసి, దీర్ఘాయుష్మంతులై, కలసి వృద్ధులై ఉండాలని ఆశిస్తున్నాము. అతడు పరలోకానికి పోకూడదు; బలంగా బంధించబడినది, అలంకరించబడినదీ—దీనిలో ప్రతి అవయవాన్ని, ప్రతి సంధిని మేము విడదీయుచున్నాము. నిన్ను కొలిచినవాడు, చెట్లను కలిపినవాడు—అతడు ప్రజాపతి, సర్వోన్నతుడు, సంతానార్థంగా నిన్ను నిర్మించాడు. ఆయనకు నమస్కారం, దాతకు నమస్కారం, సభాధిపతికి నమస్కారం, చలించే అగ్నికి నమస్కారం, ఓ పురుషా! నీకు మా వందనం. ఆవులకు, గుర్రాలకు, సభలో జనించేవారందరికీ నమస్కారం; సంతానంతో నిండిన సభలో, మేము నీ బంధనాలను విడదీయుచున్నాము. నీవు అగ్ని కలిగిన మనుషులను, పశువులతో కలిపి కప్పివేస్తావు; సంతానంతో నిండిన సభలో, మేము నీ బంధనాలను విడదీయుచున్నాము. ఆకాశం, భూమి మధ్య విస్తరించినదానితో నేను ఈ ఆశ్రయాన్ని పట్టుకుంటున్నాను; వాయువ్య ప్రాంతాన్ని, ధూళి ప్రదేశాన్ని, మంగళకరులకు గర్భంగా చేసాను. దీని ద్వారా నేను అతనికి ఆశ్రయాన్ని కల్పిస్తున్నాను. పుష్టిగా, పాలు పుష్కలంగా, భూమిపై స్థాపితమైన, కొలవబడిన, అన్నాన్ని మోయు ఆశ్రయమా! నిన్ను స్వీకరించువారికి హాని చేయకూడదు. గడ్డి పూతతో, ఫలితాలతో, వస్త్రధారణతో, రాత్రిలా కప్పబడిన ఆశ్రయం లోకానికి విశ్రాంతి స్థలం; కొలవబడినదిగా, భూమిపై ఏనుగుల పాదముద్రల వలె నిలబడివున్నావు. ఓ ఇటా! నీ బంధనాన్ని మేము విడదీయుచున్నాము, నింపుతున్నాము. వరుుణుడు బంధించినదాన్ని మిత్రుడు ఉదయాన విడదీయాలని కోరుకుంటున్నాము. బ్రాహ్మణునిచేత ఆశ్రయం స్థాపించబడింది, ఋషులచేత కొలవబడింది; ఇంద్రుడు, అగ్ని ఈ అమరమైన సోమాసనం అయిన ఆశ్రయాన్ని కాపాడాలని ప్రార్థన. గూళ్లో గూడు, పాత్రలో పాత్ర; అక్కడ మానవుడు జన్మిస్తాడు, అతడినుండి సృష్టి ఉద్భవిస్తుంది. రెండు రెక్కలు, నాలుగు, ఆరు, ఎనిమిది, పది రెక్కలు కలవారు—ఓ ఆశ్రయమా! మనసు భార్య, నీవు అగ్నిగర్భంగా విరాజిల్లుతున్నావు. పశ్చిమాన్ని ఎదుర్కొని, నిన్ను హానిచేకూరకుండా సమీపిస్తున్నాను; అగ్ని, అంతర్గత జలాలు సత్య ద్వారాలలో మొదటివి. ఈ జలాలను తీసుకొస్తున్నాను—వాటిలో వ్యాధిలేదు, అవి వ్యాధిని నాశనం చేస్తాయి. అమృతత్వంతో, అగ్నితో కలసి, ఇళ్ళలోకి ప్రవేశిస్తున్నాను. భారీ భారంతో మమ్మల్ని బంధించవద్దు; అది తేలికగా ఉండాలి. ఓ ఆశ్రయమా! వధువు వలె, మేము ఎక్కడ కావాలంటే అక్కడ నిన్ను మోస్తాము. ఆశ్రయపు తూర్పు దిశకు, దాని మహిమకు నమస్కారం; దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా. దక్షిణ, పశ్చిమ, ఉత్తర, స్థిర, పై దిశలకు, ప్రతి దిశకు దాని మహిమకు నమస్కారం; దేవతలకు స్వాహా, దివ్యులకు స్వాహా. పదివేల రూపాల్లో, బలవంతుడైన వృషభుడు, పాలు పుష్కలంగా, తన గర్భంలో అన్ని రూపాలను మోస్తూ, దాతకు మేలు కలిగిస్తూ, యజ్ఞకర్తకు ఉపదేశిస్తూ, బృహస్పతి సంతానంగా, నూలు నేస్తూ, ముందుంటాడు. ఆయన నీళ్లలో ముందున్నవాడు, మహాశక్తివంతుడు, అందరికీ రూపంగా మారినవాడు, దైవిక భూమిలా—ఆయనే దూడల తండ్రి, ఆవుల అధిపతి, మనకు వేల రెట్లు సమృద్ధిని ప్రసాదించుగాక. బలమైన, ప్రాచీన, పాలతో నిండిన వృషభుడు ధనరూపాన్ని మోస్తాడు; అగ్ని, అన్ని జన్మలను తెలిసినవాడు, దేవతలకు తగిన మార్గాల ద్వారా అతడిని ఇంద్రునికి తీసుకెళ్లుగాక. ఆయనే దూడల తండ్రి, ఆవుల అధిపతి, గర్జించే మహాకాలుల తండ్రి; త్వచ్ఛతో కప్పబడిన దూడ పోషక పాలను ఇస్తుంది—ఇదే నెయ్యి, ధనపు విత్తనం. ఈ వృషభుడు దేవతలకు భాగాన్ని సమీపింపజేస్తాడు, జలాల, ఔషధాల, నెయ్యి సారం; శక్రుడు సోమపానాన్ని ఎంచుకున్నాడు, గొప్ప పర్వతమే అతని శరీరమైంది. నీవు సోమంతో నిండిన పాత్రను మోస్తావు; త్వష్టృ రూపకర్త, పశువుల కర్త; ఫలప్రదమైనవారు నీకు మంగళకరంగా ఉండాలి—ఇక్కడ ఉన్నవారిని, అక్కడ ఉన్నవారిని మాకు ప్రసాదించు. అతడు నెయ్యిని మోయు వాడు, అతని విత్తనం నెయ్యి, అతని సమృద్ధి వేల రెట్లు—అతడిని యజ్ఞమని పిలుస్తారు; కొవ్వుతో అలంకరించిన వృషభుడు ఇంద్రుని రూపం—దేవతలు దయచేసి అతన్ని మాకు వరంగా పంపుగాక. అతని బలం ఇంద్రునిది, భుజాలు వరుణునివి, భుజపటాలు అశ్వినులవి, కొమ్ము మరుతులది; జ్ఞానులు, కవులు, తత్వవేత్తలు ఇతడే బృహస్పతి సమగ్ర రూపమని చెబుతారు. నీవు దైవిక సమూహాల పాలసారంతో విస్తరిస్తావు; నిన్ను ఇంద్రుడు, సరస్వతిగా పిలుస్తారు; వృషభాన్ని బ్రాహ్మణునికి సమర్పించినవాడు ఒక్క నోటితో వేలది ఇచ్చినవాడవుతాడు. బృహస్పతి, సవితృ నిన్ను రెక్కలతో కట్టారు; త్వష్టృ ప్రాణశక్తి నిన్ను చుట్టుముట్టింది; నా మనసుతో మధ్యలో నిన్ను సమర్పిస్తున్నాను—భూమి, ఆకాశం ధర్మాసనంపై స్థిరంగా నిలవాలి. దేవతలలో, ఆవులలో, ఇంద్రునిలా మాట్లాడేవాడు—బ్రాహ్మణుడు ఆ వృషభుని అవయవాలను ఆశీర్వచనంతో స్తుతించాలి. వృషభుని రెండు పక్కలు అనుమతికి, తొడలు భగుడికి; మిత్రుడు—"ఈ రెండు, ఎముకలతో ఉన్నవి, నా వాటి" అని ప్రకటించాడు. వెనుక భాగాలు ఆదిత్యులకు, నడుము బృహస్పతికి; తోక వాయుదేవునిది—దానితో మొక్కలను కదిలిస్తాడు. ఇలా, ఈ మంత్రమయమైన కథలో ఆశ్రయము, వృషభుడు, యజ్ఞస్థలం, దేవతలు, ప్రకృతి—all are woven together with reverence, establishing the cosmic order and the blessings of abundance, protection, and harmony for all beings.