யாந் அஸாவதிஸராம்ஶ்சகார க்ரு'ணவச்ச யாந் । த்வம் தாந் இந்த்ர வ்ரு'த்ரஹந் ப்ரதீசஃ புநரா க்ரு'தி யதாமும் த்ரு'ணஹாம் ஜநம்
வெற்றியைத் தரும் இந்திரா, அவன் விரட்டியவரையும் விரட்டப்போகிறவரையும் நீ மீண்டும் திரும்பக் கூட்டி வா; எப்படிச் சிதறிய மக்களை நீ மீண்டும் ஒன்று சேர்க்கிறாயோ, அதுபோல.
யதேந்த்ர உத்வாசநம் லப்த்வா சக்ரே அதஸ்பதம் । க்ரு'ண்வேऽஹமதராந் ததா அமூஞ்சஶ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ
இந்திரா, நீ சொற்களைப் பெற்றபின் கீழ்மட்டத்தை உருவாக்கினாய். அதுபோல், நான் இவர்கள் எல்லாரையும் நிலைத்திருப்பவர்களுக்கு கீழ்ப்படியாக்குகிறேன்.
அத்ரைநாந் இந்த்ர வ்ரு'த்ரஹந்ந் உக்ரோ மர்மணி வித்ய । அத்ரைவைநாந் அபி திஷ்டேந்த்ர மேத்யஹம் தவ । அநு த்வேந்த்ரா ரபாமஹே ஸ்யாம ஸுமதௌ தவ
வெற்றியைத் தரும் இந்திரா, இங்கே அவர்களை வலிமையாக உயிர்க்குறிப்பில் தாக்கு; இங்கேயே அவர்களை நீ மேல் நின்று காப்பாற்று, ஏனெனில் நான் உன் பக்தன். இந்திரா, நாங்கள் உன்னை பற்றிக்கொள்கிறோம்; உன் அருளில் நாங்கள் இருப்போம்.
திவே ஸ்வாஹா
வானுக்கு அர்ப்பணம்.
ப்ரு'திவ்யை ஸ்வாஹா
பூமிக்குத் தெய்வ அர்ப்பணம்.
அந்தரிக்ஷாய ஸ்வாஹா
விண்ணுக்கு அர்ப்பணம்.
அந்தரிக்ஷாய ஸ்வாஹா
விண்ணுக்கு அர்ப்பணம்.
திவே ஸ்வாஹா
வானுக்கு அர்ப்பணம்.
ப்ரு'திவ்யை ஸ்வாஹா
பூமிக்குத் தெய்வ அர்ப்பணம்.
ஸூர்யோ மே சக்ஷுர்வாதஃ ப்ராணோऽந்தரிக்ஷமாத்மா ப்ரு'திவீ ஶரீரம் । அஸ்த்ரு'தோ நாமாஹமயமஸ்மி ஸ ஆத்மாநம் நி ததே த்யாவாப்ரு'திவீப்யாம் கோபீதாய
சூரியன் எனக்கு கண், காற்று எனக்கு உயிர், விண் எனது ஆன்மா, பூமி எனது உடல். எனது பெயர் அஸ்த்ரிதன்; இதுவே நான். அவர் தன்னை வானுக்கும் பூமிக்கும் பாதுகாப்பாக நிறுவியுள்ளார்.
உதாயுருத்பலமுத்க்ரு'தமுத்க்ரு'த்யாமுந் மநீஷாமுதிந்த்ரியம் । ஆயுஷ்க்ரு'தாயுஷ்பத்நீ ஸ்வதாவந்தௌ கோபா மே ஸ்தம் கோபாயதம் மா । ஆத்மஸதௌ மே ஸ்தம் மா மா ஹிம்ஸிஷ்டம்
ஆற்றலும், வலிமையும், புத்தியும், சக்தியும் எழுந்து வரட்டும்; உயிர் கொடுப்பவரும் அவருடைய துணையும், தங்கள் சக்தியுடன், என்னை, மேய்ப்பவரை, காத்தருளட்டும். நீங்கள் இருவரும் என்னுடன் இருப்பீராக; எனக்கு தீங்கு செய்ய வேண்டாம்.
அஶ்மவர்ம மேऽஸி யோ மா ப்ராச்யா திஶோऽகாயுரபிதாஸாத்। ஏதத்ஸ ரு'ச்சாத்
கிழக்கில் இருந்து தீமை செய்ய வருபவரை எதிர்க்கும் கல்லான கவசம் நீயே; இது என்னை காக்கட்டும்.
அஶ்மவர்ம மேऽஸி யோ மா தக்ஷிணாயா திஶோऽகாயுரபிதாஸாத்। ஏதத்ஸ ரு'ச்சாத்
தெற்கில் இருந்து தீமை செய்ய வருபவரை எதிர்க்கும் கல்லான கவசம் நீயே; இது என்னை காக்கட்டும்.
அஶ்மவர்ம மேऽஸி யோ மா ப்ரதீச்யா திஶோऽகாயுரபிதாஸாத்। ஏதத்ஸ ரு'ச்சாத்
மேற்கில் இருந்து தீமை செய்ய வருபவரை எதிர்க்கும் கல்லான கவசம் நீயே; இது என்னை காக்கட்டும்.
அஶ்மவர்ம மேऽஸி யோ மோதீச்யா திஶோऽகாயுரபிதாஸாத்। ஏதத்ஸ ரு'ச்சாத்
வடக்கில் இருந்து தீமை செய்ய வருபவரை எதிர்க்கும் கல்லான கவசம் நீயே; இது என்னை காக்கட்டும்.
அஶ்மவர்ம மேऽஸி யோ மா த்ருவாயா திஶோऽகாயுரபிதாஸாத்। ஏதத்ஸ ரு'ச்சாத்
நிலையான திசையில் இருந்து தீமை செய்ய வருபவரை எதிர்க்கும் கல்லான கவசம் நீயே; இது என்னை காக்கட்டும்.
அஶ்மவர்ம மேऽஸி யோ மோர்த்வாயா திஶோऽகாயுரபிதாஸாத்। ஏதத்ஸ ரு'ச்சாத்
மேலிருந்து தீமை செய்ய வருபவரை எதிர்க்கும் கல்லான கவசம் நீயே; இது என்னை காக்கட்டும்.
அஶ்மவர்ம மேऽஸி யோ மா திஶாமந்தர்தேஶேப்யோऽகாயுரபிதாஸாத்। ஏதத்ஸ ரு'ச்சாத்
இடைத்திசைகளில் இருந்து தீமை செய்ய வருபவரை எதிர்க்கும் கல்லான கவசம் நீயே; இது என்னை காக்கட்டும்.
ப்ரு'ஹதா மந உப ஹ்வயே மாதரிஶ்வநா ப்ராணாபாநௌ । ஸூர்யாச்சக்ஷுரந்தரிக்ஷாச்ச்ரோத்ரம் ப்ரு'திவ்யாஃ ஶரீரம் । ஸரஸ்வத்யா வாசமுப ஹ்வயாமஹே மநோயுஜா
பெரிய மனதுடன், உயிர் மூச்சையும், மாதரிஶ்வனும், உள்ளும் புறமும் செல்லும் மூச்சையும் நான் அழைக்கிறேன். கண்கள் சூரியனிலிருந்து, செவிகள் வானிலிருந்து, உடல் பூமியிலிருந்து வந்தது. மனதை இணைத்துக் கொண்டு, சரஸ்வதியிடம் இருந்து நம்முடைய பேச்சை நாம் வேண்டுகிறோம்.
கதம் மஹே அஸுராயாப்ரவீரிஹ கதம் பித்ரே ஹரயே த்வேஷந்ரு'ம்ணஃ । ப்ரு'ஶ்நிம் வருண தக்ஷிணாம் ததாவாந் புநர்மக த்வம் மநஸாசிகித்ஸீஃ
எப்படி, பெருமையுள்ளவரே, இங்கு அசுரரிடம் நான் பேசினேன்? எப்படி, தந்தையிடம், கொடுமை கொண்ட ஹரியிடம் பேசினேன்? வருணா, நீ ப்ருஷ்ணிக்கு தெற்குத் திசையை அளித்தாய்; மீண்டும், அருளாளனே, நீ உன் மனத்தால் குணப்படுத்தினாய்.
ந காமேந புநர்மகோ பவாமி ஸம் சக்ஷே கம் ப்ரு'ஶ்நிமேதாமுபாஜே । கேந நு த்வமதர்வந் காவ்யேந கேந ஜாதேநாஸி ஜாதவேதாஃ
விருப்பத்தால் நான் மீண்டும் கொடையாளன் ஆக மாட்டேன்; யாரை அணுகலாம், யாருடன் சேரலாம் என்று நான் சிந்திக்கிறேன். எந்த ஞானத்தால், அத்தர்வனே, எந்த பிறப்பால் நீ ஜாதவேதா ஆனாய்?
ஸத்யமஹம் கபீரஃ காவ்யேந ஸத்யம் ஜாதேநாஸ்மி ஜாதவேதாஃ । ந மே தாஸோ நார்யோ மஹித்வா வ்ரதம் மீமாய யதஹம் தரிஷ்யே
உண்மையில், நான் ஆழமானவன் ஞானத்தால்; உண்மையில், பிறப்பால் நான் ஜாதவேதா ஆனவன். என் மேன்மை வாய்ந்த விரதத்தை எந்த அடிமையும், எந்த பெண்ணும் அளந்து பார்க்க முடியவில்லை.
ந த்வதந்யஃ கவிதரோ ந மேதயா தீரதரோ வருண ஸ்வதாவந் । த்வம் தா விஶ்வா புவநாநி வேத்த ஸ சிந் நு த்வஜ்ஜநோ மாயீ பிபாய
உன்னைத் தவிர வேறு யாரும், வருணா, கவிதையில் மேன்மை படைத்தவரும், ஞானத்தில் ஆழ்ந்தவரும் இல்லை. நீ எல்லா உலகங்களையும் அறிந்தவன்; உன் சக்தியை உன்னுடையவரும் பயப்படலாம்.
த்வம் ஹ்யங்க வருண ஸ்வதாவந் விஶ்வா வேத்த ஜநிம ஸுப்ரணீதே । கிம் ரஜஸ ஏநா பரோ அந்யதஸ்த்யேநா கிம் பரேணாவரமமுர
உன்னால் தான், வருணா, எல்லா தோற்றங்களையும் நன்கு அறிந்தவன், வழிகாட்டும் ஒருவன். இந்த உலகத்துக்கு அப்பால் என்ன இருக்கிறது? அதற்கு மேல் ஏதும் உள்ளதா? கீழே என்ன, மேலே என்ன, அமரனே?
ஏகம் ரஜஸ ஏநா பரோ அந்யதஸ்த்யேநா பர ஏகேந துர்ணஶம் சிதர்வாக்। தத்தே வித்வாந் வருண ப்ர ப்ரவீம்யதோவசஸஃ பணயோ பவந்து நீசைர்தாஸா உப ஸர்பந்து பூமிம்
ஒரு பகுதி மேலே, மற்றொன்று கீழே; ஒருவனால், தீமை செய்தவரும் கீழே தள்ளப்படுகிறான். இதை நான் அறிந்து, வருணா, உனக்கு சொல்கிறேன்: தீயவர்களின் பலன் கீழே போகட்டும், அடிமைகள் பூமிக்கு அருகில் வரட்டும்.
த்வம் ஹ்யங்க வருண ப்ரவீஷி புநர்மகேஷ்வவத்யாநி பூரி । மோ ஷு பணீம்ரப்யேதாவதோ பூந் மா த்வா வோசந்ந் அராதஸம் ஜநாஸஃ
நீயே, வருணா, பல குற்றமற்றவற்றை கொடையாளர்களிடம் சொல்கிறாய்; பேராசை கொண்டவர்கள் கொடைகளை அணுக வேண்டாம். உன்னை மக்கள் கடுமையானவன் என்று அழைக்க வேண்டாம், ஆண்டவரே.
மா மா வோசந்ந் அராதஸம் ஜநாஸஃ புநஸ்தே ப்ரு'ஶ்நிம் ஜரிதர்ததாமி । ஸ்தோத்ரம் மே விஶ்வமா யாஹி ஶசீபிரந்தர்விஶ்வாஸு மாநுஷீஷு திக்ஷு
மக்கள் என்னை கடுமையானவன் என்று அழைக்க வேண்டாம்; மீண்டும் ப்ருஷ்ணிக்கு நான் தெற்குத் திசையை அளிக்கிறேன். என் புகழ்ச்சி சக்தியுடன் எல்லா மனிதர்களும் வாழும் திசைகளிலும் பரவட்டும்.
ஆ தே ஸ்தோத்ராண்யுத்யதாநி யந்த்வந்தர்விஶ்வாஸு மாநுஷீஷு திக்ஷு । தேஹி நு மே யந் மே அதத்தோ அஸி யுஜ்யோ மே ஸப்தபதஃ ஸகாஸி
உன் புகழ்ச்சிகள் உயர்த்தப்பட்டு எல்லா மனிதர்களும் வாழும் திசைகளில் பரவட்டும். நீ கொடுக்காததை எனக்கு தா; நீ என் ஏழு அடிகள் நட்புக்காரன், என் தோழன்.
ஸமா நௌ பந்துர்வருண ஸமா ஜா வேதாஹம் தத்யந் நாவேஷா ஸமா ஜா । ததாமி தத்யத்தே அதத்தோ அஸ்மி யுஜ்யஸ்தே ஸப்தபதஃ ஸகாஸ்மி
நம் உறவு ஒன்றாகட்டும், வருணா; நம் பிறப்பு ஒன்றாகட்டும், ஏனெனில் நம் பிறப்பு ஒன்றே என்று நான் அறிவேன். நீ கொடுக்காததை நான் உனக்கு தருகிறேன்; நீ என் ஏழு அடிகள் நட்புக்காரன், என் தோழன்.
தேவோ தேவாய க்ரு'ணதே வயோதா விப்ரோ விப்ராய ஸ்துவதே ஸுமேதாஃ । அஜீஜநோ ஹி வருண ஸ்வதாவந்ந் அதர்வாணம் பிதரம் தேவபந்தும் । தஸ்மா உ ராதஃ க்ரு'ணுஹி ஸுப்ரஶஸ்தம் ஸகா நோ அஸி பரமம் ச பந்துஃ
தேவன் தேவனைப் புகழ்கிறான், ஞானி ஞானியைப் பாடுகிறான்; ஊக்கமுள்ள வருணா, அத்தர்வனை, தேவர்களின் பூர்விக நண்பனைப் பெற்றான். ஆகவே, நமக்கு அருளும், நன்றாகப் புகழப்பட்டவனே; நீ நம் தோழன், உயர்ந்த உறவினன்.