இந்த்ரஸ்ய க்ரு'ஹோऽஸி । தம் த்வா ப்ர பத்யே தம் த்வா ப்ர விஶாமி ஸர்வகுஃ ஸர்வபூருஷஃ ஸர்வாத்மா ஸர்வதநூஃ ஸஹ யந் மேऽஸ்தி தேந
நீ இந்திரனுடைய இல்லம்; உன்னிடம் நான் சரணடைகிறேன், உன்னுள் நுழைகிறேன்; எல்லாவற்றையும் உடையவன், எல்லா மனிதனும், எல்லா உயிரும், எல்லா உருவும், என்னுடைய அனைத்தும் உடன், அதனுடன்.
இந்த்ரஸ்ய ஶர்மாஸி । தம் த்வா ப்ர பத்யே தம் த்வா ப்ர விஶாமி ஸர்வகுஃ ஸர்வபூருஷஃ ஸர்வாத்மா ஸர்வதநூஃ ஸஹ யந் மேऽஸ்தி தேந
நீ இந்திரனுடைய பாதுகாப்பு; உன்னிடம் நான் சரணடைகிறேன், உன்னுள் நுழைகிறேன்; எல்லாவற்றையும் உடையவன், எல்லா மனிதனும், எல்லா உயிரும், எல்லா உருவும், என்னுடைய அனைத்தும் உடன், அதனுடன்.
இந்த்ரஸ்ய வர்மாஸி । தம் த்வா ப்ர பத்யே தம் த்வா ப்ர விஶாமி ஸர்வகுஃ ஸர்வபூருஷஃ ஸர்வாத்மா ஸர்வதநூஃ ஸஹ யந் மேऽஸ்தி தேந
நீ இந்திரனின் கவசம். உன்னிடம் நான் என்னை அர்ப்பணிக்கிறேன், உன்னுள் நான் நுழைகிறேன்; எல்லாவற்றையும் உடையவன், எல்லா உயிர்களிலும் நிறைந்தவன், எல்லா உருவங்களிலும் இருப்பவன், என்னுடைய எல்லாவற்றையும் சேர்த்து, அதனுடன் உன்னுடன் ஒன்றாகுகிறேன்.
இந்த்ரஸ்ய வரூதமஸி । தம் த்வா ப்ர பத்யே தம் த்வா ப்ர விஶாமி ஸர்வகுஃ ஸர்வபூருஷஃ ஸர்வாத்மா ஸர்வதநூஃ ஸஹ யந் மேऽஸ்தி தேந
நீ இந்திரனின் பாதுகாப்பு. உன்னிடம் நான் என்னை அர்ப்பணிக்கிறேன், உன்னுள் நான் நுழைகிறேன்; எல்லாவற்றையும் உடையவன், எல்லா உயிர்களிலும் நிறைந்தவன், எல்லா உருவங்களிலும் இருப்பவன், என்னுடைய எல்லாவற்றையும் சேர்த்து, அதனுடன் உன்னுடன் ஒன்றாகுகிறேன்.
ஆ நோ பர மா பரி ஷ்டா அராதே மா நோ ரக்ஷீர்தக்ஷிணாம் நீயமாநாம் । நமோ வீர்த்ஸாயா அஸம்ரு'த்தயே நமோ அஸ்த்வராதயே
எங்களை முன்னே கொண்டு செல்; பகைமைக்குள் எங்களை விட்டுவிடாதே. எங்கள் நல்ல வழி விலகாதபடி காப்பாற்று. வளம் தருபவருக்கும், தோல்வி இல்லாதவருக்கும் வணக்கம்; பகை இல்லாத நிலைக்கும் வணக்கம்.
யமராதே புரோதத்ஸே புருஷம் பரிராபிணம் । நமஸ்தே தஸ்மை க்ரு'ண்மோ மா வநிம் வ்யதயீர்மம
அந்த பகைமைக்கும், யாகம் செய்பவருக்கும், மனிதனை கட்டுபடுத்துபவருக்கும் நான் வணங்குகிறேன்; அவருக்கு நான் தலைவணங்குகிறேன்—எனக்கு அழிவு அல்லது துன்பம் ஏற்படுத்தாதே.
ப்ர ணோ வநிர்தேவக்ரு'தா திவா நக்தம் ச கல்பதாம் । அராதிமநுப்ரேமோ வயம் நமோ அஸ்த்வராதயே
தேவர்கள் ஏற்படுத்தும் அழிவு, பகலும் இரவும் எங்களைத் தாண்டி போகட்டும். நாம் பகையை கடந்துவிடுவோம்; பகை இல்லாத நிலைக்கும் வணக்கம்.
ஸரஸ்வதீமநுமதிம் பகம் யந்தோ ஹவாமஹே । வாசம் ஜுஷ்டாம் மதுமதீமவாதிஷம் தேவாநாம் தேவஹூதிஷு
சரஸ்வதி, அனுமதி, பகன் ஆகியோரை நாடி, அவர்களை அழைக்கிறோம்; தேவர்களுக்கான வேண்டுதல்களில் இனிமையும் அருளும் நிறைந்த சொற்களை நான் பேசுவதாக.
யம் யாசாம்யஹம் வாசா ஸரஸ்வத்யா மநோயுஜா । ஶ்ரத்தா தமத்ய விந்தது தத்தா ஸோமேந பப்ருணா
இன்று நான் யாரைச் சொற்களாலும், சரஸ்வதியுடன் மனதை இணைத்து நாடுகிறேனோ, அவரை இன்று நம்பிக்கை அடையச் செய்யட்டும்—பழுப்பு நிற சோமன் அருளால்.
மா வநிம் மா வாசம் நோ வீர்த்ஸீருபாவிந்த்ராக்நீ ஆ பரதாம் நோ வஸூநி । ஸர்வே நோ அத்ய தித்ஸந்தோऽராதிம் ப்ரதி ஹர்யத
எங்களிடமிருந்து அழிவும், நல்ல சொற்களும் விலகாதிருக்கட்டும்; இந்திரா, அக்னி, எங்களுக்கு செல்வம் தருங்கள். இன்று தர விரும்பும் எல்லோரும் எங்களிடமிருந்து பகையை விலக்கட்டும்.
பரோऽபேஹ்யஸம்ரு'த்தே வி தே ஹேதிம் நயாமஸி । வேத த்வாஹம் நிமீவந்தீம் நிதுதந்தீமராதே
ஓ தோல்வியடைந்தவளே, நீ தொலைவில் போய்விடு; உன் ஆயுதத்தை உன்னிடமிருந்து விலக்குகிறோம். உன்னை நான் அறிவேன்—மின்னும், தாக்கும் பகைமையே.
உத நக்நா போபுவதீ ஸ்வப்நயா ஸசஸே ஜநம் । அராதே சித்தம் வீர்த்ஸந்த்யாகூதிம் புருஷஸ்ய ச
நீ நிர்வாணமாக—even கனவில் மனிதர்களுடன் சேர்ந்துகொள்கிறாய்; பகைமையின் மனமும், தோல்வியின் எண்ணமும், மனிதனின் எண்ணமும் கூட.
யா மஹதீ மஹோந்மாநா விஶ்வா ஆஶா வ்யாநஶே । தஸ்யை ஹிரண்யகேஶ்யை நிர்ரு'த்யா அகரம் நமஃ
அவள் பெரியவள், பெருமிதம் கொண்டவள், எல்லா நம்பிக்கைகளையும் சிதைக்கும் அவளுக்கு, பொன்னிற முடி உடைய நிருத்திக்கு நான் வணங்குகிறேன்.
ஹிரண்யவர்ணா ஸுபகா ஹிரண்யகஶிபுர்மஹீ । தஸ்யை ஹிரண்யத்ராபயேऽராத்யா அகரம் நமஃ
பொன்னிறம், செல்வம், பொன்னாலான அரண்மனை, பரந்த நிலம்—அந்த பொன்னாடை அணிந்த பகைமையுள்ளவளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.
வைகங்கதேநேத்மேந தேவேப்ய ஆஜ்யம் வஹ । அக்நே தாமிஹ மாதய ஸர்வ ஆ யந்து மே ஹவம்
வைகங்கத மரக்கட்டியால், தேவர்களுக்காக நெய்யை எடுத்துச் செல். அக்னியே, அதை இங்கே அனுபவிக்கவும், எல்லோரும் என் வேண்டுதலுக்கு வரட்டும்.
இந்த்ரா யாஹி மே ஹவமிதம் கரிஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணு । இம ஐந்த்ரா அதிஸரா ஆகூதிம் ஸம் நமந்து மே । தேபிஃ ஶகேம வீர்யம் ஜாதவேதஸ்தநூவஶிந்
இந்திரா, என் வேண்டுதலுக்கு வா; இதை நான் செய்யப்போகிறேன்—கேள். இந்த இந்திரனைப் போல் உள்ள துணைவர்களும் என் எண்ணங்களை வணங்கட்டும். அவர்களுடன், ஜாதவேதா, நாம் வலிமை பெறுவோம்; உடல் பாதுகாப்புடன்.
யதஸாவமுதோ தேவா அதேவஃ ஸம்ஶ்சிகீர்ஷதி । மா தஸ்யாக்நிர்ஹவ்யம் வாக்ஷீத்தவம் தேவா அஸ்ய மோப குர்மமைவ ஹவமேதந
இங்கேயோ அங்கேயோ, யாராவது தெய்வங்களைப் பின்பற்ற விரும்பினால், அக்னி அவனுடைய நெய்யை எடுத்துச் செல்லாதே; தேவர்கள் அவன் வேண்டுதலை ஏற்காதிருக்கட்டும்—இந்த வேண்டுதல் எனக்கே உரியது ஆகட்டும்.
அதி தாவதாதிஸரா இந்த்ரஸ்ய வசஸா ஹத । அவிம் வ்ரு'க இவ மத்நீத ஸ வோ ஜீவந் மா மோசி ப்ராணமஸ்யாபி நஹ்யத
இந்திரனைப் போல் உள்ள துணைவர்கள் முன்னே ஓடட்டும், இந்திரனின் கட்டளையால் தாக்கட்டும். ஆட்டுக்கடாவை ஓநாயைப் போல உடைத்துவிடுங்கள்; அவன் உயிரோடு இருக்கட்டும், அவனுடைய உயிர் போகவிடாதீர்கள்—even கட்டப்பட்டிருந்தாலும்.
யமமீ புரோததிரே ப்ரஹ்மாணமபபூதயே । இந்த்ர ஸ தே அதஸ்பதம் தம் ப்ரத்யஸ்யாமி ம்ரு'த்யவே
யாரை அவர்கள் பாபத்தை நீக்கப் புரோகிதராக வைத்தார்களோ, இந்திரா, அவனை உன் கீழே இடுவாய்; அவனை நான் மரணத்திற்கு தள்ளுகிறேன்.
யதி ப்ரேயுர்தேவபுரா ப்ரஹ்ம வர்மாணி சக்ரிரே । தநூபாநம் பரிபாணம் க்ரு'ண்வாநா யதுபோசிரே ஸர்வம் ததரஸம் க்ரு'தி
பழைய காலத்தில், தேவர்கள் தங்களுக்காக பிரார்த்தனையும் கவசமும் செய்திருந்தால், உடல் மற்றும் உயிரைக் காப்பாற்றும் பாதுகாப்பும் செய்திருந்தால், அவர்கள் பயன்படுத்தியது எதுவாக இருந்தாலும்—அதை அவனுக்காக சுவையற்றதாக மாற்று.
யாந் அஸாவதிஸராம்ஶ்சகார க்ரு'ணவச்ச யாந் । த்வம் தாந் இந்த்ர வ்ரு'த்ரஹந் ப்ரதீசஃ புநரா க்ரு'தி யதாமும் த்ரு'ணஹாம் ஜநம்
வெற்றியைத் தரும் இந்திரா, அவன் விரட்டியவரையும் விரட்டப்போகிறவரையும் நீ மீண்டும் திரும்பக் கூட்டி வா; எப்படிச் சிதறிய மக்களை நீ மீண்டும் ஒன்று சேர்க்கிறாயோ, அதுபோல.
யதேந்த்ர உத்வாசநம் லப்த்வா சக்ரே அதஸ்பதம் । க்ரு'ண்வேऽஹமதராந் ததா அமூஞ்சஶ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ
இந்திரா, நீ சொற்களைப் பெற்றபின் கீழ்மட்டத்தை உருவாக்கினாய். அதுபோல், நான் இவர்கள் எல்லாரையும் நிலைத்திருப்பவர்களுக்கு கீழ்ப்படியாக்குகிறேன்.
அத்ரைநாந் இந்த்ர வ்ரு'த்ரஹந்ந் உக்ரோ மர்மணி வித்ய । அத்ரைவைநாந் அபி திஷ்டேந்த்ர மேத்யஹம் தவ । அநு த்வேந்த்ரா ரபாமஹே ஸ்யாம ஸுமதௌ தவ
வெற்றியைத் தரும் இந்திரா, இங்கே அவர்களை வலிமையாக உயிர்க்குறிப்பில் தாக்கு; இங்கேயே அவர்களை நீ மேல் நின்று காப்பாற்று, ஏனெனில் நான் உன் பக்தன். இந்திரா, நாங்கள் உன்னை பற்றிக்கொள்கிறோம்; உன் அருளில் நாங்கள் இருப்போம்.
திவே ஸ்வாஹா
வானுக்கு அர்ப்பணம்.
ப்ரு'திவ்யை ஸ்வாஹா
பூமிக்குத் தெய்வ அர்ப்பணம்.
அந்தரிக்ஷாய ஸ்வாஹா
விண்ணுக்கு அர்ப்பணம்.
அந்தரிக்ஷாய ஸ்வாஹா
விண்ணுக்கு அர்ப்பணம்.
திவே ஸ்வாஹா
வானுக்கு அர்ப்பணம்.
ப்ரு'திவ்யை ஸ்வாஹா
பூமிக்குத் தெய்வ அர்ப்பணம்.
ஸூர்யோ மே சக்ஷுர்வாதஃ ப்ராணோऽந்தரிக்ஷமாத்மா ப்ரு'திவீ ஶரீரம் । அஸ்த்ரு'தோ நாமாஹமயமஸ்மி ஸ ஆத்மாநம் நி ததே த்யாவாப்ரு'திவீப்யாம் கோபீதாய
சூரியன் எனக்கு கண், காற்று எனக்கு உயிர், விண் எனது ஆன்மா, பூமி எனது உடல். எனது பெயர் அஸ்த்ரிதன்; இதுவே நான். அவர் தன்னை வானுக்கும் பூமிக்கும் பாதுகாப்பாக நிறுவியுள்ளார்.