ததேகமபவத்தல்லலாமமபவத்தந் மஹதபவத்தஜ்ஜ்யேஷ்டமபவத்தத்ப்ரஹ்மாபவத்தத்தபோऽபவத்தத்ஸத்யமபவத்தேந ப்ராஜாயத
அது ஒன்றாக ஆனது; அது குறியாக ஆனது; அது பெரியதாக ஆனது; அது மூத்ததாக ஆனது; அது பிரம்மமாக ஆனது; அது தவமாக ஆனது; அது சத்தியமாக ஆனது; அதனால் அவன் பிறந்தான்.
ஸோऽவர்தத ஸ மஹாந் அபவத்ஸ மஹாதேவோऽபவத்
அவன் வளர்ந்தான்; அவன் பெரியவனானான்; அவன் மகாதேவனானான்.
ஸ தேவாநாமீஶாம் பர்யைத்ஸ ஈஶாநோऽபவத்
அவன் தேவர்களின் தலைவனாகச் சுற்றிப் பார்த்தான்; அவன் ஆண்டவனானான்.
ஸ ஏகவ்ராத்யோऽபவத்ஸ தநுராதத்த ததேவேந்த்ரதநுஃ
அவன் ஒரே வ்ராத்யனாக ஆனான்; வில்லைக் கொண்டான்; அது இந்திரனுடைய வில்.
நீலமஸ்யோதரம் லோஹிதம் ப்ரு'ஷ்டம்
அவனது வயிறு கருப்பும், முதுகு சிவப்பும் ஆகும்.
நீலேநைவாப்ரியம் ப்ராத்ரு'வ்யம் ப்ரோர்ணோதி லோஹிதேந த்விஷந்தம் வித்யதீதி ப்ரஹ்மவாதிநோ வதந்தி
கருப்பினால் அவன் விரும்பாதவரையும், பகைவரையும் மறைக்கிறான்; சிவப்பினால் எதிரிகளை வெட்டுகிறான் என்று பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
ஸ ஸம்வத்ஸரமூர்த்வோऽதிஷ்டத்தம் தேவா அப்ருவந் வ்ராத்ய கிம் நு திஷ்டஸீதி
அவர் ஒரு வருடம் நேராக நின்றார்; தேவர்கள், 'வ்ராத்யா, நீ ஏன் இப்படி நிற்கிறாய்?' என்று கேட்டார்கள்.
ஸோऽப்ரவீதாஸந்தீம் மே ஸம் பரந்த்விதி
அவர், 'எனக்கு ஒரு இருக்கை கொண்டு வாருங்கள்' என்று பதிலளித்தார்.
தஸ்மை வ்ராத்யாயாஸந்தீம் ஸமபரந்
அந்த வ்ராத்யனுக்காக அவர்கள் ஒரு இருக்கை கொண்டு வந்தார்கள்.
தஸ்யா க்ரீஷ்மஶ்ச வஸந்தஶ்ச த்வௌ பாதாவாஸ்தாம் ஶரச்ச வர்ஷாஶ்ச த்வௌ
அந்த இருக்கையின் இரண்டு கால்கள் வசந்தமும், க்ரீஷ்மமும்; மற்ற இரண்டு கால்கள் சரத்காலமும், மழைக்காலமும் ஆனது.
ப்ரு'ஹச்ச ரதந்தரம் சாநூச்யே ஆஸ்தாம் யஜ்ஞாயஜ்ஞியம் ச வாமதேவ்யம் ச திரஶ்ச்யே
பிருஹத், ரதந்தரம் ஆகியவை முன்னால் வைக்கப்பட்டன; யஜ்ஞாயஜ்னியம், வாமதேவம் ஆகியவை பக்கத்தில் வைக்கப்பட்டன.
ரு'சஃ ப்ராஞ்சஸ்தந்தவோ யஜூம்ஷி திர்யஞ்சஃ
ரிக் வேதப் பாடல்கள் நேராக விரிந்த நூல்களாகவும், யஜுர் வேதப் பாடல்கள் குறுக்கு நூல்களாகவும் இருந்தன.
வேத ஆஸ்தரணம் ப்ரஹ்மோபபர்ஹணம்
வேதம் விரிப்பாகவும், பிரம்மம் தலையணையாகவும் இருந்தது.
ஸாமாஸாத உத்கீதோऽபஶ்ரயஃ
சாம வேதம் இருக்கையாகவும், உத்கீதம் ஆதரவாகவும் இருந்தது.
தாமாஸந்தீம் வ்ராத்ய ஆரோஹத்
அந்த இருக்கையில் வ்ராத்யன் ஏறினார்.
தஸ்ய தேவஜநாஃ பரிஷ்கந்தா ஆஸந்த்ஸம்கல்பாஃ ப்ரஹாய்யா விஶ்வாநி பூதாந்யுபஸதஃ
அவருக்காக தெய்வீகர்கள் வாகனங்களாக இருந்தார்கள்; எண்ணங்கள், ஆசைகள், எல்லா உயிரினங்களும் சேவகர்களாக இருந்தார்கள்.
விஶ்வாந்யேவாஸ்ய பூதாந்யுபஸதோ பவந்தி ய ஏவம் வேத
இப்படிச் தெரிந்தவனுக்கு எல்லா உயிரினங்களும் சேவகர்களாகிறார்கள்.
ஸ மஹிமா ஸத்ருர்பூத்வாந்தம் ப்ரு'திவ்யா அகச்சத்ஸமுத்ரோऽபவத்
அந்த மகிமை ஒரு மரமாகி பூமியின் எல்லை வரை சென்று, கடலாக ஆனது.
தம் ப்ரஜாபதிஶ்ச பரமேஷ்டீ ச பிதா ச பிதாமஹஶ்சாபஶ்ச ஶ்ரத்தா ச வர்ஷம் பூத்வாநுவ்யவர்தயந்த
அவரைச் சுற்றி பிரஜாபதி, பரமேஷ்டி, தந்தை, தாத்தா, நீர், நம்பிக்கை ஆகியவை மழையாகி வலம் வந்தன.
ஐநமாபோ கச்சந்த்யைநம் ஶ்ரத்தா கச்சத்யைநம் வர்ஷம் கச்சதி ய ஏவம் வேத
இப்படிச் தெரிந்தவனிடம் நீரும், நம்பிக்கையும், மழையும் சேரும்.
தம் ஶ்ரத்தா ச யஜ்ஞஶ்ச லோகஶ்சாந்நம் சாந்நாத்யம் ச பூத்வாபிபர்யாவர்தந்த
அவரைச் சுற்றி நம்பிக்கை, யாகம், உலகம், அன்னம், அன்னம் உண்ணும் உயிர் ஆகியவை ஆகி வலம் வந்தன.
ஸோऽரஜ்யத ததோ ராஜந்யோऽஜாயத
அவர் ஆண்டார்; அவரிலிருந்து க்ஷத்திரியர் பிறந்தார்.
ஸ விஶஃ ஸபந்தூந் அந்நமந்நாத்யமப்யுததிஷ்டத்
அவர் மக்கள், அவர்களது உறவினர்கள், உணவு மற்றும் உண்ண வேண்டிய அனைத்தையும் தாண்டி உயர்ந்தார்.
விஶாம் ச வை ஸ ஸபந்தூநாம் சாந்நஸ்ய சாந்நாத்யஸ்ய ச ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத
இவ்வாறு அறிந்தவர், மக்கள், அவர்களது உறவினர்கள், உணவு மற்றும் உண்ண வேண்டிய அனைத்திற்கும் அன்பான தங்கும் இடமாகிறார்.
ஸ விஶோऽநு வ்யசலத்
அவர் மக்களிடையே நடமாடினார்.
ஸ உததிஷ்டத்ஸ ப்ராசீம் திஶமநு வ்யசலத்। [௧] தம் ப்ரு'ஹச்ச ரதந்தரம் சாதித்யாஶ்ச விஶ்வே ச தேவா அநுவ்யசலந் । [௨] ப்ரு'ஹதே ச வை ஸ ரதந்தராய சாதித்யேப்யஶ்ச விஶ்வேப்யஶ்ச தேவேப்ய ஆ வ்ரு'ஶ்சதே ய ஏவம் வித்வாம்ஸம் வ்ராத்யமுபவததி । [௩] ப்ரு'ஹதஶ்ச வை ஸ ரதந்தரஸ்ய சாதித்யாநாம் ச விஶ்வேஷாம் ச தேவாநாம் ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத । [௪] தஸ்ய ப்ராச்யாம் திஶி ஶ்ரத்தா பும்ஶ்சலீ மித்ரோ மாகதோ விஜ்ஞாநம் வாஸோऽஹருஷ்ணீஷம் ராத்ரீ கேஶா ஹரிதௌ ப்ரவர்தௌ கல்மலிர்மணிஃ । [௫] பூதம் ச பவிஷ்யச்ச பரிஷ்கந்தௌ மநோ விபதம்।।௬।। மாதரிஶ்வா ச பவமாநஶ்ச விபதவாஹௌ வாதஃ ஸாரதீ ரேஷ்மா ப்ரதோதஃ।।௭।। கீர்திஶ்ச யஶஶ்ச புரஃஸரௌ ஐநம் கீர்திர்கச்சத்யா யஶோ கச்சதி ய ஏவம் வேத
அவன் எழுந்து கிழக்கு திசையை நோக்கி நகர்ந்தான்; ப்ருஹத், ரதந்தர, ஆதித்யர்கள், எல்லா தேவர்களும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர். இப்படிச் சொல்லும் வ்ராத்யனுக்கு ப்ருஹத், ரதந்தர, ஆதித்யர்கள், எல்லா தேவர்களும் அர்ப்பணிக்கப்படுகிறார்கள். இதை அறிந்தவன் ப்ருஹத், ரதந்தர, ஆதித்யர்கள், எல்லா தேவர்களின் இனிய இடத்தை அடைகிறான். அவனது கிழக்கு திசையில் நம்பிக்கை, வேசை, மித்ரன், பாடகர், அறிவு, உடை, பகல், தலைப்பட்டை, இரவு, முடி, இரண்டு பச்சைவை, இரண்டு சக்கரம், மாசு, மாணிக்கம்; கடந்ததும் வரவிருப்பதும் இரண்டு ஓடுபவர்கள், மனம் பாதை; மாதரிசுவன், பவமானன் இரண்டு வழிகாட்டிகள், காற்று சாரதி, கட்டுப்பாடு கசண்டு; புகழும் பெருமையும் முன்னோடிகள்—இதைக் கற்றவன் எங்கு சென்றாலும் புகழும் பெருமையும் அவனைத் தொடரும்.
[௮] ஸ உததிஷ்டத்ஸ தக்ஷிணாம் திஶமநு வ்யசலத்। [௯] தம் யஜ்ஞாயஜ்ஞியம் ச வாமதேவ்யம் ச யஜ்ஞஶ்ச யஜமாநஶ்ச பஶவஶ்சாநுவ்யசலந் । [௧௦] யஜ்ஞாயஜ்ஞியாய ச வை ஸ வாமதேவ்யாய ச யஜ்ஞாய ச யஜமாநாய ச பஶுப்யஶ்சா வ்ரு'ஶ்சதே ய ஏவம் வித்வாம்ஸம் வ்ராத்யமுபவததி । [௧௧] யஜ்ஞாயஜ்ஞியஸ்ய ச வை ஸ வாமதேவ்யஸ்ய ச யஜ்ஞஸ்ய ச யஜமாநஸ்ய ச பஶூநாம் ச ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத । [௧௨] தஸ்ய தக்ஷிணாயாம் திஶ்யுஷாஃ பும்ஶ்சலீ மந்த்ரோ மாகதோ விஜ்ஞாநம் வாஸோऽஹருஷ்ணீஷம் ராத்ரீ கேஶா ஹரிதௌ ப்ரவர்தௌ கல்மலிர்மணிஃ । [௧௩] அமாவாஸ்யா ச பௌர்ணமாஸீ ச பரிஷ்கந்தௌ மநோ விபதம் மாதரிஶ்வா ச பவமாநஶ்ச விபதவாஹௌ வாதஃ ஸாரதீ ரேஷ்மா ப்ரதோதஃ கீர்திஶ்ச யஶஶ்ச புரஃஸரௌ । ஐநம் கீர்திர்கச்சத்யா யஶோ கச்சதி ய ஏவம் வேத
அவன் எழுந்து தெற்கு திசையை நோக்கி நகர்ந்தான்; யாகமும், யாகக்காரரும், வாமதேவன், யாகம், யாகக்காரர், மாடுகள் ஆகியவை அவனைப் பின்தொடர்ந்தன. இப்படிச் சொல்வோனுக்கு யாகம், வாமதேவன், யாகம், யாகக்காரர், மாடுகள் எல்லாம் அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன. இதை அறிந்தவன் யாகம், வாமதேவன், யாகம், யாகக்காரர், மாடுகள் ஆகியவற்றின் இனிய இடத்தை அடைகிறான். அவனது தெற்கு திசையில் விடியல், வேசை, மந்திரம், பாடகர், அறிவு, உடை, பகல், தலைப்பட்டை, இரவு, முடி, இரண்டு பச்சைவை, இரண்டு சக்கரம், மாசு, மாணிக்கம்; அமாவாசை, பௌர்ணமி இரண்டு ஓடுபவர்கள், மனம் பாதை; மாதரிசுவன், பவமானன் இரண்டு வழிகாட்டிகள், காற்று சாரதி, கட்டுப்பாடு கசண்டு; புகழும் பெருமையும் முன்னோடிகள்—இதைக் கற்றவன் எங்கு சென்றாலும் புகழும் பெருமையும் அவனைத் தொடரும்.
[௧௪] ஸ உததிஷ்டத்ஸ ப்ரதீசீம் திஶமநு வ்யசலத்। [௧௫] தம் வைரூபம் ச வைராஜம் சாபஶ்ச வருணஶ்ச ராஜாநுவ்யசலந் । [௧௬] வைரூபாய ச வை ஸ வைராஜாய சாத்ப்யஶ்ச வருணாய ச ராஜ்ஞ ஆ வ்ரு'ஶ்சதே ய ஏவம் வித்வாம்ஸம் வ்ராத்யமுபவததி । [௧௭] வைரூபஸ்ய ச வை ஸ வைராஜஸ்ய சாபாம் ச வருணஸ்ய ச ராஜ்ஞஃ ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத । [௧௮] தஸ்ய ப்ரதீச்யாம் திஶீரா பும்ஶ்சலீ ஹஸோ மாகதோ விஜ்ஞாநம் வாஸோऽஹருஷ்ணீஷம் ராத்ரீ கேஶா ஹரிதௌ ப்ரவர்தௌ கல்மலிர்மணிஃ । [௧௯] அஹஶ்ச ராத்ரீ ச பரிஷ்கந்தௌ மநோ விபதம் மாதரிஶ்வா ச பவமாநஶ்ச விபதவாஹௌ வாதஃ ஸாரதீ ரேஷ்மா ப்ரதோதஃ கீர்திஶ்ச யஶஶ்ச புரஃஸரௌ । ஐநம் கீர்திர்கச்சத்யா யஶோ கச்சதி ய ஏவம் வேத
அவர் எழுந்து மேற்கு திசையை நோக்கி சென்றார். அவரை வைரூபன், வைராஜன், நீர்கள், வருணன் என்ற மன்னன் ஆகியோர் பின்தொடர்ந்தார்கள். வைரூபனுக்கும், வைராஜனுக்கும், நீர்களுக்கும், வருண மன்னனுக்கும், இப்படிச் சிறந்த ஞானம் உடைய வ்ராத்யனை புகழ்வோன் இணைக்கப்படுகிறான். வைரூபனுக்கும், வைராஜனுக்கும், நீர்களுக்கும், வருண மன்னனுக்கும், இப்படிச் தெரிந்தவன் பிரியமான இல்லமாகிறார். அந்த மேற்கு திசையில், ஒரு வேசை, சிரிப்பு, மாகதன், அறிவு, உடை, பகலின் முடி, இரவின் கூந்தல், இரண்டு பச்சைகள், அசைவு, களங்கம், மாணிக்கம் ஆகியவை உள்ளன. பகலும் இரவும் வாகனங்கள்; மனம் பாதை; மாதரிஶ்வன், பவமானன் ஆகியோர் பாதையில் செல்பவர்கள்; காற்று தேரோட்டியவன்; கட்டுகள் குதிரை அடிப்பான்; புகழும் பெருமையும் முன்னோடிகள். இப்படிச் தெரிந்தவனிடம் புகழும் பெருமையும் சேரும்.
[௨௦] ஸ உததிஷ்டத்ஸ உதீசீம் திஶமநு வ்யசலத்। [௨௧] தம் ஶ்யைதம் ச நௌதஸம் ச ஸப்தர்ஷயஶ்ச ஸோமஶ்ச ராஜாநுவ்யசலந் । [௨௨] ஶ்யைதாய ச வை ஸ நௌதஸாய ச ஸப்தர்ஷிப்யஶ்ச ஸோமாய ச ராஜ்ஞ ஆ வ்ரு'ஶ்சதே ய ஏவம் வித்வாம்ஸம் வ்ராத்யமுபவததி । [௨௩] ஶ்யைதஸ்ய ச வை ஸ நௌதஸஸ்ய ச ஸப்தர்ஷீணாம் ச ஸோமஸ்ய ச ராஜ்ஞஃ ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத । [௨௪] தஸ்யோதீச்யாம் திஶி வித்யுத்பும்ஶ்சலீ ஸ்தநயித்நுர்மாகதோ விஜ்ஞாநம் வாஸோऽஹருஷ்ணீஷம் ராத்ரீ கேஶா ஹரிதௌ ப்ரவர்தௌ கல்மலிர்மணிஃ । [௨௫] ஶ்ருதம் ச விஶ்ருதம் ச பரிஷ்கந்தௌ மநோ விபதம் மாதரிஶ்வா ச பவமாநஶ்ச விபதவாஹௌ வாதஃ ஸாரதீ ரேஷ்மா ப்ரதோதஃ [௨௬] கீர்திஶ்ச யஶஶ்ச புரஃஸரௌ । [௨௭] ஐநம் கீர்திர்கச்சத்யா யஶோ கச்சதி ய ஏவம் வேத
அவர் எழுந்து வடக்கு திசையை நோக்கி சென்றார். அவரை ச்யைதன், நௌதசன், ஏழு முனிவர்கள், சோமன் என்ற மன்னன் ஆகியோர் பின்தொடர்ந்தார்கள். ச்யைதனுக்கும், நௌதசனுக்கும், ஏழு முனிவர்களுக்கும், சோம மன்னனுக்கும், இப்படிச் சிறந்த ஞானம் உடைய வ்ராத்யனை புகழ்வோன் இணைக்கப்படுகிறான். ச்யைதனுக்கும், நௌதசனுக்கும், ஏழு முனிவர்களுக்கும், சோம மன்னனுக்கும், இப்படிச் தெரிந்தவன் பிரியமான இல்லமாகிறார். அந்த வடக்கு திசையில், மின்னல் வேசை, இடியோசை மாகதன், அறிவு, உடை, பகலின் முடி, இரவின் கூந்தல், இரண்டு பச்சைகள், அசைவு, களங்கம், மாணிக்கம் ஆகியவை உள்ளன. கேள்வியும் புகழும் வாகனங்கள்; மனம் பாதை; மாதரிஶ்வன், பவமானன் ஆகியோர் பாதையில் செல்பவர்கள்; காற்று தேரோட்டியவன்; கட்டுகள் குதிரை அடிப்பான்; புகழும் பெருமையும் முன்னோடிகள். இப்படிச் தெரிந்தவனிடம் புகழும் பெருமையும் சேரும்.
ஸ த்ருவாம் திஶமநு வ்யசலத்। [௧] தம் பூமிஶ்சாக்நிஶ்சௌஷதயஶ்ச வநஸ்பதயஶ்ச வாநஸ்பத்யாஶ்ச வீருதஶ்சாநுவ்யசலந் । பூமேஶ்ச வை ஸோऽக்நேஶ்சௌஷதீநாம் ச வநஸ்பதீநாம் ச வாநஸ்பத்யாநாம் ச வீருதாம் ச ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத ஸ ஊர்த்வாம் திஶமநு வ்யசலத்। [௪] தம்ரு'தம் ச ஸத்யம் ச ஸூர்யஶ்ச சந்த்ரஶ்ச நக்ஷத்ராணி சாநுவ்யசலந் । [௫] ரு'தஸ்ய ச வை ஸ ஸத்யஸ்ய ச ஸூர்யஸ்ய ச சந்த்ரஸ்ய ச நக்ஷத்ராணாம் ச ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத ஸ உத்தமாம் திஶமநு வ்யசலத்। [௭] தம்ரு'சஶ்ச ஸாமாநி ச யஜூம்ஷி ச ப்ரஹ்ம சாநுவ்யசலந் । [௮] ரு'சாம் ச வை ஸ ஸாம்நாம் ச யஜுஷாம் ச ப்ரஹ்மணஶ்ச ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத
அவர் நிலையான திசையை நோக்கி சென்றார். அவரை பூமி, அக்னி, மூலிகைகள், மரங்கள், காடுமரங்கள், புல்கள் ஆகியவை பின்தொடர்ந்தன. இப்படிச் தெரிந்தவனுக்கு பூமி, அக்னி, மூலிகைகள், மரங்கள், காடுமரங்கள், புல்கள் ஆகியவை பிரியமான இல்லமாகின்றன. அவர் மேல்திசையை நோக்கி சென்றார். அவரை சத்தியம், உண்மை, சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவை பின்தொடர்ந்தன. இப்படிச் தெரிந்தவனுக்கு சத்தியம், உண்மை, சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவை பிரியமான இல்லமாகின்றன. அவர் உயர்ந்த திசையை நோக்கி சென்றார். அவரை ரிக் வேதப் பாடல்கள், சாம வேதப் பாடல்கள், யஜுர் வேதப் பாடல்கள், பிரம்மம் ஆகியவை பின்தொடர்ந்தன. இப்படிச் தெரிந்தவனுக்கு ரிக், சாம, யஜுர், பிரம்மம் ஆகியவை பிரியமான இல்லமாகின்றன.