க்ரு'த்ரிமஃ கண்டகஃ ஶததந் ய ஏஷஃ । அபாஸ்யாஃ கேஶ்யம் மலமப ஶீர்ஷண்யம் லிகாத்
இந்த நூற்றுக்கூரிய செயற்கை முள்ளை நீக்கிவிடு; முடியில் உள்ள அழுக்கையும், தலைக்கு மேல் இருக்கும் மாசையும் அகற்று.
அங்காதங்காத்வயமஸ்யா அப யக்ஷ்மம் நி தத்மஸி । தந் மா ப்ராபத்ப்ரு'திவீம் மோத தேவாந் திவம் மா ப்ராபதுர்வந்தரிக்ஷம் । அபோ மா ப்ராபந் மலமேததக்நே யமம் மா ப்ராபத்பித்ரூ'ம்ஶ்ச ஸர்வாந்
அவளது ஒவ்வொரு உடல் உறுப்பிலிருந்தும் நோயை விரட்டுகிறோம்; அது பூமியையும், தேவர்களையும், வானத்தையும், நடுவானத்தையும் எட்டாதிருக்கட்டும்; அது நீரையும், இந்த மாசையும், அக்கினியையே, யமனையும், எல்லா முன்னோர்களையும் எட்டாதிருக்கட்டும்.
ஸம் த்வா நஹ்யாமி பயஸா ப்ரு'திவ்யாஃ ஸம் த்வா நஹ்யாமி பயஸௌஷதீநாம் । ஸம் த்வா நஹ்யாமி ப்ரஜயா தநேந ஸா ஸம்நத்தா ஸநுஹி வாஜமேமம்
உன்னை பூமியின் சாரத்தாலும், மூலிகைகளின் சாரத்தாலும், சந்ததியாலும் செல்வத்தாலும் ஒன்றிணைக்கிறேன்; இவ்வாறு இணைந்தவளாய், இந்த வலிமையில் நிலைத்திரு.
{௧௩} அமோऽஹமஸ்மி ஸா த்வம் ஸாமாஹமஸ்ம்ய்ரு'க்த்வம் த்யௌரஹம் ப்ரு'திவீ த்வம் । தாவிஹ ஸம் பவாவ ப்ரஜாமா ஜநயாவஹை
நான் பாடல், நீ இசை; நான் சாமம், நீ ரிக்; நான் ஆகாயம், நீ பூமி; இங்கே நாம் ஒன்றாக இணைந்து, சந்ததியை உருவாக்குவோம்.
ஜநியந்தி நாவக்ரவஃ புத்ரியந்தி ஸுதாநவஃ । அரிஷ்டாஸூ ஸசேவஹி ப்ரு'ஹதே வாஜஸாதயே
நாவுகள் பிள்ளைகளைப் பெறட்டும், கொடையளிப்பவர்கள் மக்களைப் பெறட்டும்; பெரிய வலிமையை அடைய நீங்கள் இருவரும் அமைதியுடன் வாழுங்கள்.
யே பிதரோ வதூதர்ஶா இமம் வஹதுமாகமந் । தே அஸ்யை வத்வை ஸம்பத்ந்யை ப்ரஜாவச்சர்ம யச்சந்து
மணமகளைப் பார்த்த முன்னோர்கள் இங்கு வந்து அவளை அழைத்துச் செல்கிறார்கள்; அவர்கள் இந்த மணமகளுக்கு, நல்ல சந்ததியுடன் கூடிய பாதுகாப்பையும் அருளட்டும்.
யேதம் பூர்வாகந் ரஶநாயமாநா ப்ரஜாமஸ்யை த்ரவிணம் சேஹ தத்த்வா । தாம் வஹந்த்வகதஸ்யாநு பந்தாம் விராடியம் ஸுப்ரஜா அத்யஜைஷீத்
முன்னர் வந்தவர்கள், கயிறு கட்டி, இங்கே அவளுக்கு சந்ததியும் செல்வமும் வழங்கி, சென்றவர்களின் பாதையில் அவளை அழைத்துச் செல்கின்றனர்; அவள் ஒளிவீசும் நல்ல சந்ததியுடன் அவர்களை மிஞ்சி வாழட்டும்.
ப்ர புத்யஸ்வ ஸுபுதா புத்யமாநா தீர்காயுத்வாய ஶதஶாரதாய । க்ரு'ஹாந் கச்ச க்ரு'ஹபத்நீ யதாஸோ தீர்கம் த ஆயுஃ ஸவிதா க்ரு'ணோது
நீ விழித்து எழு, நன்கு விழித்து எழு; நூறு ஆண்டுகள் நீடிக்கும் ஆயுளுக்காக விழித்து எழு; வீட்டுக்குள் வீட்டு மனைவியாக செல்; சவிதா உனக்கு நீண்ட ஆயுளை அருளட்டும்.
வ்ராத்ய ஆஸீதீயமாந ஏவ ஸ ப்ரஜாபதிம் ஸமைரயத்
ஒரு வ்ராத்யன் பிறப்பதற்குள் இருந்தான்; அவன் பிரஜாபதியை அணைந்தான்.
ஸ ப்ரஜாபதிஃ ஸுவர்ணமாத்மந்ந் அபஶ்யத்தத்ப்ராஜநயத்
பிரஜாபதி தன்னுள் பொன்னைக் கண்டான்; அதை உருவாக்கினான்.
ததேகமபவத்தல்லலாமமபவத்தந் மஹதபவத்தஜ்ஜ்யேஷ்டமபவத்தத்ப்ரஹ்மாபவத்தத்தபோऽபவத்தத்ஸத்யமபவத்தேந ப்ராஜாயத
அது ஒன்றாக ஆனது; அது குறியாக ஆனது; அது பெரியதாக ஆனது; அது மூத்ததாக ஆனது; அது பிரம்மமாக ஆனது; அது தவமாக ஆனது; அது சத்தியமாக ஆனது; அதனால் அவன் பிறந்தான்.
ஸோऽவர்தத ஸ மஹாந் அபவத்ஸ மஹாதேவோऽபவத்
அவன் வளர்ந்தான்; அவன் பெரியவனானான்; அவன் மகாதேவனானான்.
ஸ தேவாநாமீஶாம் பர்யைத்ஸ ஈஶாநோऽபவத்
அவன் தேவர்களின் தலைவனாகச் சுற்றிப் பார்த்தான்; அவன் ஆண்டவனானான்.
ஸ ஏகவ்ராத்யோऽபவத்ஸ தநுராதத்த ததேவேந்த்ரதநுஃ
அவன் ஒரே வ்ராத்யனாக ஆனான்; வில்லைக் கொண்டான்; அது இந்திரனுடைய வில்.
நீலமஸ்யோதரம் லோஹிதம் ப்ரு'ஷ்டம்
அவனது வயிறு கருப்பும், முதுகு சிவப்பும் ஆகும்.
நீலேநைவாப்ரியம் ப்ராத்ரு'வ்யம் ப்ரோர்ணோதி லோஹிதேந த்விஷந்தம் வித்யதீதி ப்ரஹ்மவாதிநோ வதந்தி
கருப்பினால் அவன் விரும்பாதவரையும், பகைவரையும் மறைக்கிறான்; சிவப்பினால் எதிரிகளை வெட்டுகிறான் என்று பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
ஸ ஸம்வத்ஸரமூர்த்வோऽதிஷ்டத்தம் தேவா அப்ருவந் வ்ராத்ய கிம் நு திஷ்டஸீதி
அவர் ஒரு வருடம் நேராக நின்றார்; தேவர்கள், 'வ்ராத்யா, நீ ஏன் இப்படி நிற்கிறாய்?' என்று கேட்டார்கள்.
ஸோऽப்ரவீதாஸந்தீம் மே ஸம் பரந்த்விதி
அவர், 'எனக்கு ஒரு இருக்கை கொண்டு வாருங்கள்' என்று பதிலளித்தார்.
தஸ்மை வ்ராத்யாயாஸந்தீம் ஸமபரந்
அந்த வ்ராத்யனுக்காக அவர்கள் ஒரு இருக்கை கொண்டு வந்தார்கள்.
தஸ்யா க்ரீஷ்மஶ்ச வஸந்தஶ்ச த்வௌ பாதாவாஸ்தாம் ஶரச்ச வர்ஷாஶ்ச த்வௌ
அந்த இருக்கையின் இரண்டு கால்கள் வசந்தமும், க்ரீஷ்மமும்; மற்ற இரண்டு கால்கள் சரத்காலமும், மழைக்காலமும் ஆனது.
ப்ரு'ஹச்ச ரதந்தரம் சாநூச்யே ஆஸ்தாம் யஜ்ஞாயஜ்ஞியம் ச வாமதேவ்யம் ச திரஶ்ச்யே
பிருஹத், ரதந்தரம் ஆகியவை முன்னால் வைக்கப்பட்டன; யஜ்ஞாயஜ்னியம், வாமதேவம் ஆகியவை பக்கத்தில் வைக்கப்பட்டன.
ரு'சஃ ப்ராஞ்சஸ்தந்தவோ யஜூம்ஷி திர்யஞ்சஃ
ரிக் வேதப் பாடல்கள் நேராக விரிந்த நூல்களாகவும், யஜுர் வேதப் பாடல்கள் குறுக்கு நூல்களாகவும் இருந்தன.
வேத ஆஸ்தரணம் ப்ரஹ்மோபபர்ஹணம்
வேதம் விரிப்பாகவும், பிரம்மம் தலையணையாகவும் இருந்தது.
ஸாமாஸாத உத்கீதோऽபஶ்ரயஃ
சாம வேதம் இருக்கையாகவும், உத்கீதம் ஆதரவாகவும் இருந்தது.
தாமாஸந்தீம் வ்ராத்ய ஆரோஹத்
அந்த இருக்கையில் வ்ராத்யன் ஏறினார்.
தஸ்ய தேவஜநாஃ பரிஷ்கந்தா ஆஸந்த்ஸம்கல்பாஃ ப்ரஹாய்யா விஶ்வாநி பூதாந்யுபஸதஃ
அவருக்காக தெய்வீகர்கள் வாகனங்களாக இருந்தார்கள்; எண்ணங்கள், ஆசைகள், எல்லா உயிரினங்களும் சேவகர்களாக இருந்தார்கள்.
ஸ உததிஷ்டத்ஸ ப்ராசீம் திஶமநு வ்யசலத்। [௧] தம் ப்ரு'ஹச்ச ரதந்தரம் சாதித்யாஶ்ச விஶ்வே ச தேவா அநுவ்யசலந் । [௨] ப்ரு'ஹதே ச வை ஸ ரதந்தராய சாதித்யேப்யஶ்ச விஶ்வேப்யஶ்ச தேவேப்ய ஆ வ்ரு'ஶ்சதே ய ஏவம் வித்வாம்ஸம் வ்ராத்யமுபவததி । [௩] ப்ரு'ஹதஶ்ச வை ஸ ரதந்தரஸ்ய சாதித்யாநாம் ச விஶ்வேஷாம் ச தேவாநாம் ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத । [௪] தஸ்ய ப்ராச்யாம் திஶி ஶ்ரத்தா பும்ஶ்சலீ மித்ரோ மாகதோ விஜ்ஞாநம் வாஸோऽஹருஷ்ணீஷம் ராத்ரீ கேஶா ஹரிதௌ ப்ரவர்தௌ கல்மலிர்மணிஃ । [௫] பூதம் ச பவிஷ்யச்ச பரிஷ்கந்தௌ மநோ விபதம்।।௬।। மாதரிஶ்வா ச பவமாநஶ்ச விபதவாஹௌ வாதஃ ஸாரதீ ரேஷ்மா ப்ரதோதஃ।।௭।। கீர்திஶ்ச யஶஶ்ச புரஃஸரௌ ஐநம் கீர்திர்கச்சத்யா யஶோ கச்சதி ய ஏவம் வேத
அவன் எழுந்து கிழக்கு திசையை நோக்கி நகர்ந்தான்; ப்ருஹத், ரதந்தர, ஆதித்யர்கள், எல்லா தேவர்களும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர். இப்படிச் சொல்லும் வ்ராத்யனுக்கு ப்ருஹத், ரதந்தர, ஆதித்யர்கள், எல்லா தேவர்களும் அர்ப்பணிக்கப்படுகிறார்கள். இதை அறிந்தவன் ப்ருஹத், ரதந்தர, ஆதித்யர்கள், எல்லா தேவர்களின் இனிய இடத்தை அடைகிறான். அவனது கிழக்கு திசையில் நம்பிக்கை, வேசை, மித்ரன், பாடகர், அறிவு, உடை, பகல், தலைப்பட்டை, இரவு, முடி, இரண்டு பச்சைவை, இரண்டு சக்கரம், மாசு, மாணிக்கம்; கடந்ததும் வரவிருப்பதும் இரண்டு ஓடுபவர்கள், மனம் பாதை; மாதரிசுவன், பவமானன் இரண்டு வழிகாட்டிகள், காற்று சாரதி, கட்டுப்பாடு கசண்டு; புகழும் பெருமையும் முன்னோடிகள்—இதைக் கற்றவன் எங்கு சென்றாலும் புகழும் பெருமையும் அவனைத் தொடரும்.
[௮] ஸ உததிஷ்டத்ஸ தக்ஷிணாம் திஶமநு வ்யசலத்। [௯] தம் யஜ்ஞாயஜ்ஞியம் ச வாமதேவ்யம் ச யஜ்ஞஶ்ச யஜமாநஶ்ச பஶவஶ்சாநுவ்யசலந் । [௧௦] யஜ்ஞாயஜ்ஞியாய ச வை ஸ வாமதேவ்யாய ச யஜ்ஞாய ச யஜமாநாய ச பஶுப்யஶ்சா வ்ரு'ஶ்சதே ய ஏவம் வித்வாம்ஸம் வ்ராத்யமுபவததி । [௧௧] யஜ்ஞாயஜ்ஞியஸ்ய ச வை ஸ வாமதேவ்யஸ்ய ச யஜ்ஞஸ்ய ச யஜமாநஸ்ய ச பஶூநாம் ச ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத । [௧௨] தஸ்ய தக்ஷிணாயாம் திஶ்யுஷாஃ பும்ஶ்சலீ மந்த்ரோ மாகதோ விஜ்ஞாநம் வாஸோऽஹருஷ்ணீஷம் ராத்ரீ கேஶா ஹரிதௌ ப்ரவர்தௌ கல்மலிர்மணிஃ । [௧௩] அமாவாஸ்யா ச பௌர்ணமாஸீ ச பரிஷ்கந்தௌ மநோ விபதம் மாதரிஶ்வா ச பவமாநஶ்ச விபதவாஹௌ வாதஃ ஸாரதீ ரேஷ்மா ப்ரதோதஃ கீர்திஶ்ச யஶஶ்ச புரஃஸரௌ । ஐநம் கீர்திர்கச்சத்யா யஶோ கச்சதி ய ஏவம் வேத
அவன் எழுந்து தெற்கு திசையை நோக்கி நகர்ந்தான்; யாகமும், யாகக்காரரும், வாமதேவன், யாகம், யாகக்காரர், மாடுகள் ஆகியவை அவனைப் பின்தொடர்ந்தன. இப்படிச் சொல்வோனுக்கு யாகம், வாமதேவன், யாகம், யாகக்காரர், மாடுகள் எல்லாம் அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன. இதை அறிந்தவன் யாகம், வாமதேவன், யாகம், யாகக்காரர், மாடுகள் ஆகியவற்றின் இனிய இடத்தை அடைகிறான். அவனது தெற்கு திசையில் விடியல், வேசை, மந்திரம், பாடகர், அறிவு, உடை, பகல், தலைப்பட்டை, இரவு, முடி, இரண்டு பச்சைவை, இரண்டு சக்கரம், மாசு, மாணிக்கம்; அமாவாசை, பௌர்ணமி இரண்டு ஓடுபவர்கள், மனம் பாதை; மாதரிசுவன், பவமானன் இரண்டு வழிகாட்டிகள், காற்று சாரதி, கட்டுப்பாடு கசண்டு; புகழும் பெருமையும் முன்னோடிகள்—இதைக் கற்றவன் எங்கு சென்றாலும் புகழும் பெருமையும் அவனைத் தொடரும்.
[௧௪] ஸ உததிஷ்டத்ஸ ப்ரதீசீம் திஶமநு வ்யசலத்। [௧௫] தம் வைரூபம் ச வைராஜம் சாபஶ்ச வருணஶ்ச ராஜாநுவ்யசலந் । [௧௬] வைரூபாய ச வை ஸ வைராஜாய சாத்ப்யஶ்ச வருணாய ச ராஜ்ஞ ஆ வ்ரு'ஶ்சதே ய ஏவம் வித்வாம்ஸம் வ்ராத்யமுபவததி । [௧௭] வைரூபஸ்ய ச வை ஸ வைராஜஸ்ய சாபாம் ச வருணஸ்ய ச ராஜ்ஞஃ ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத । [௧௮] தஸ்ய ப்ரதீச்யாம் திஶீரா பும்ஶ்சலீ ஹஸோ மாகதோ விஜ்ஞாநம் வாஸோऽஹருஷ்ணீஷம் ராத்ரீ கேஶா ஹரிதௌ ப்ரவர்தௌ கல்மலிர்மணிஃ । [௧௯] அஹஶ்ச ராத்ரீ ச பரிஷ்கந்தௌ மநோ விபதம் மாதரிஶ்வா ச பவமாநஶ்ச விபதவாஹௌ வாதஃ ஸாரதீ ரேஷ்மா ப்ரதோதஃ கீர்திஶ்ச யஶஶ்ச புரஃஸரௌ । ஐநம் கீர்திர்கச்சத்யா யஶோ கச்சதி ய ஏவம் வேத
அவர் எழுந்து மேற்கு திசையை நோக்கி சென்றார். அவரை வைரூபன், வைராஜன், நீர்கள், வருணன் என்ற மன்னன் ஆகியோர் பின்தொடர்ந்தார்கள். வைரூபனுக்கும், வைராஜனுக்கும், நீர்களுக்கும், வருண மன்னனுக்கும், இப்படிச் சிறந்த ஞானம் உடைய வ்ராத்யனை புகழ்வோன் இணைக்கப்படுகிறான். வைரூபனுக்கும், வைராஜனுக்கும், நீர்களுக்கும், வருண மன்னனுக்கும், இப்படிச் தெரிந்தவன் பிரியமான இல்லமாகிறார். அந்த மேற்கு திசையில், ஒரு வேசை, சிரிப்பு, மாகதன், அறிவு, உடை, பகலின் முடி, இரவின் கூந்தல், இரண்டு பச்சைகள், அசைவு, களங்கம், மாணிக்கம் ஆகியவை உள்ளன. பகலும் இரவும் வாகனங்கள்; மனம் பாதை; மாதரிஶ்வன், பவமானன் ஆகியோர் பாதையில் செல்பவர்கள்; காற்று தேரோட்டியவன்; கட்டுகள் குதிரை அடிப்பான்; புகழும் பெருமையும் முன்னோடிகள். இப்படிச் தெரிந்தவனிடம் புகழும் பெருமையும் சேரும்.
[௨௦] ஸ உததிஷ்டத்ஸ உதீசீம் திஶமநு வ்யசலத்। [௨௧] தம் ஶ்யைதம் ச நௌதஸம் ச ஸப்தர்ஷயஶ்ச ஸோமஶ்ச ராஜாநுவ்யசலந் । [௨௨] ஶ்யைதாய ச வை ஸ நௌதஸாய ச ஸப்தர்ஷிப்யஶ்ச ஸோமாய ச ராஜ்ஞ ஆ வ்ரு'ஶ்சதே ய ஏவம் வித்வாம்ஸம் வ்ராத்யமுபவததி । [௨௩] ஶ்யைதஸ்ய ச வை ஸ நௌதஸஸ்ய ச ஸப்தர்ஷீணாம் ச ஸோமஸ்ய ச ராஜ்ஞஃ ப்ரியம் தாம பவதி ய ஏவம் வேத । [௨௪] தஸ்யோதீச்யாம் திஶி வித்யுத்பும்ஶ்சலீ ஸ்தநயித்நுர்மாகதோ விஜ்ஞாநம் வாஸோऽஹருஷ்ணீஷம் ராத்ரீ கேஶா ஹரிதௌ ப்ரவர்தௌ கல்மலிர்மணிஃ । [௨௫] ஶ்ருதம் ச விஶ்ருதம் ச பரிஷ்கந்தௌ மநோ விபதம் மாதரிஶ்வா ச பவமாநஶ்ச விபதவாஹௌ வாதஃ ஸாரதீ ரேஷ்மா ப்ரதோதஃ [௨௬] கீர்திஶ்ச யஶஶ்ச புரஃஸரௌ । [௨௭] ஐநம் கீர்திர்கச்சத்யா யஶோ கச்சதி ய ஏவம் வேத
அவர் எழுந்து வடக்கு திசையை நோக்கி சென்றார். அவரை ச்யைதன், நௌதசன், ஏழு முனிவர்கள், சோமன் என்ற மன்னன் ஆகியோர் பின்தொடர்ந்தார்கள். ச்யைதனுக்கும், நௌதசனுக்கும், ஏழு முனிவர்களுக்கும், சோம மன்னனுக்கும், இப்படிச் சிறந்த ஞானம் உடைய வ்ராத்யனை புகழ்வோன் இணைக்கப்படுகிறான். ச்யைதனுக்கும், நௌதசனுக்கும், ஏழு முனிவர்களுக்கும், சோம மன்னனுக்கும், இப்படிச் தெரிந்தவன் பிரியமான இல்லமாகிறார். அந்த வடக்கு திசையில், மின்னல் வேசை, இடியோசை மாகதன், அறிவு, உடை, பகலின் முடி, இரவின் கூந்தல், இரண்டு பச்சைகள், அசைவு, களங்கம், மாணிக்கம் ஆகியவை உள்ளன. கேள்வியும் புகழும் வாகனங்கள்; மனம் பாதை; மாதரிஶ்வன், பவமானன் ஆகியோர் பாதையில் செல்பவர்கள்; காற்று தேரோட்டியவன்; கட்டுகள் குதிரை அடிப்பான்; புகழும் பெருமையும் முன்னோடிகள். இப்படிச் தெரிந்தவனிடம் புகழும் பெருமையும் சேரும்.