{௩௦} க்ரு'தம் ப்ரோக்ஷந்தீ ஸுபகா தேவீ தேவாந் கமிஷ்யதி । பக்தாரமக்ந்யே மா ஹிம்ஸீர்திவம் ப்ரேஹி ஶதௌதநே
நெய் தூவி, அருள் மிகுந்த தேவி தேவர்களை அடைவாள். அழிக்க முடியாதவளே, சமையல்காரனை தீங்கு செய்யாதே; விண்ணை அடை, நூறு பேருக்கு உணவு தரும் விலங்கே.
யே தேவா திவிஷதோ அந்தரிக்ஷஸதஶ்ச யே யே சேமே பூம்யாமதி । தேப்யஸ்த்வம் துக்ஷ்வ ஸர்வதா க்ஷீரம் ஸர்பிரதோ மது
வானில், இடையுலகில், பூமியில் இருக்கும் எல்லா தேவர்களுக்கும், நீ எப்போதும் பால், நெய், தேனை வழங்க வேண்டும்.
யத்தே ஶிரோ யத்தே முகம் யௌ கர்ணௌ யே ச தே ஹநூ । ஆமிக்ஷாம் துஹ்ரதாம் தாத்ரே க்ஷீரம் ஸர்பிரதோ மது
உன் தலை, வாய், இரு காதுகள், தாடைகள்—இவை எல்லாம் பெறுபவருக்கு பால், நெய், தேனை வழங்கட்டும்.
யௌ த ஓஷ்டௌ யே நாஸிகே யே ஶ்ரு'ங்கே யே ச தேऽக்ஷிணீ । ஆமிக்ஷாம் துஹ்ரதாம் தாத்ரே க்ஷீரம் ஸர்பிரதோ மது
உன் இரண்டு உதடுகள், மூக்குத்துளைகள், கொம்புகள், இரு கண்கள்—இவை எல்லாம் பெறுபவருக்கு பால், நெய், தேனை வழங்கட்டும்.
யத்தே க்லோமா யத்த்ரு'தயம் புரீதத்ஸஹகண்டிகா । ஆமிக்ஷாம் துஹ்ரதாம் தாத்ரே க்ஷீரம் ஸர்பிரதோ மது
உன் க்ளோமம், இதயம், சுவாசக் குழாய், கழுத்து—இவை எல்லாம் பெறுபவருக்கு பால், நெய், தேனை வழங்கட்டும்.
நமஸ்தே ஜாயமாநாயை ஜாதாயா உத தே நமஃ । பாலேப்யஃ ஶபேப்யோ ரூபாயாக்ந்யே தே நமஃ
பிறக்கும் உனக்கு வணக்கம்; பிறந்த உனக்கு வணக்கம்; உன் கன்றுகள், களிறுகள், அழிக்க முடியாதவளே, உன் அழகுக்கு வணக்கம்.
யோ வித்யாத்ஸப்த ப்ரவதஃ ஸப்த வித்யாத்பராவதஃ । ஶிரோ யஜ்ஞஸ்ய யோ வித்யாத்ஸ வஶாம் ப்ரதி க்ரு'ஹ்ணீயாத்
ஏழு நுழைவாயில்கள் யாருக்குத் தெரியும், ஏழு வெளியேறும் வழிகள் யாருக்குத் தெரியும், யாகத்தின் தலைப்பாகத்தை யார் அறிவாரோ, அவரே அந்தக் கோவினை பிடிக்கத் தகுதியுடையவர்.
வேதாஹம் ஸப்த ப்ரவதஃ ஸப்த வேத பராவதஃ । ஶிரோ யஜ்ஞஸ்யாஹம் வேத ஸோமம் சாஸ்யாம் விசக்ஷணம்
நான் அந்த ஏழு நுழைவாயில்களையும் அறிவேன், ஏழு வெளியேறும் வழிகளையும் அறிவேன்; யாகத்தின் தலைப்பாகத்தையும் அறிவேன், அவளுக்குள் இருக்கும் சோமத்தை நான் தெளிவாகக் காண்கிறேன்.
யயா த்யௌர்யயா ப்ரு'திவீ யயாபோ குபிதா இமாஃ । வஶாம் ஸஹஸ்ரதாராம் ப்ரஹ்மணாச்சாவதாமஸி
யாரால் வானமும், யாரால் பூமியும், யாரால் இந்த நீர்களும் பாதுகாக்கப்படுகின்றனவோ, அந்த ஆயிரம் ஓடைகள் கொண்ட பசுவை நாங்கள் பிரம்மத்தின் அருளை வேண்டி அழைக்கிறோம்.
ஶதம் கம்ஸாஃ ஶதம் தோக்தாரஃ ஶதம் கோப்தாரோ அதி ப்ரு'ஷ்டே அஸ்யாஃ । யே தேவாஸ்தஸ்யாம் ப்ராணந்தி தே வஶாம் விதுரேகதா
அவளின் முதுகில் நூறு பாத்திரங்கள், நூறு பசுவை பாழும்வர்கள், நூறு காவலாளர்கள் உள்ளனர்; அந்தப் பசுவுக்குள் உயிர்வளிக்கின்ற தேவர்கள் அவளை ஒரே பசுவாக அறிவார்கள்.
யஜ்ஞபதீராக்ஷீரா ஸ்வதாப்ராணா மஹீலுகா । வஶா பர்ஜந்யபத்நீ தேவாँ அப்யேதி ப்ரஹ்மணா
அவள் யாகத்தின் பாதை, பாலை கண்களாக உடையவள், ச்வதா எனும் உயிரோட்டம் கொண்டவள், பெருமையில் வாழ்பவள்; பர்ஜன்யனின் மனைவியான அந்தப் பசு, தேவர்களிடம் பிரம்மத்துடன் சேர்ந்து வருகிறாள்.
அநு த்வாக்நிஃ ப்ராவிஶதநு ஸோமோ வஶே த்வா । ஊதஸ்தே பத்ரே பர்ஜந்யோ வித்யுதஸ்தே ஸ்தநா வஶே
அக்னி உன்னுள் புகுந்துள்ளான், சோமனும் உன்னுள் இருக்கிறான், பசுவே; பர்ஜன்யன் உனக்கு நல்ல பண்ணையை வழங்கியுள்ளான், மின்னல் உன் மார்பாக உள்ளது, பசுவே.
அபஸ்த்வம் துக்ஷே ப்ரதமா உர்வரா அபரா வஶே । த்ரு'தீயம் ராஷ்ட்ரம் துக்ஷேऽந்நம் க்ஷீரம் வஶே த்வம்
முதலில் நீ நீர்களை பசுவாக பசந்தாய், அடுத்ததாக வளமான நிலத்தையும்; மூன்றாவது, மக்கள் கூட்டத்தையும் பசந்தாய்—உன்னுள் உணவும் பாலும் உள்ளன.
யதாதித்யைர்ஹூயமாநோபாதிஷ்ட ரு'தவரி । இந்த்ரஃ ஸஹஸ்ரம் பாத்ராந்த்ஸோமம் த்வாபாயயத்வஶே
ஆதித்யர்கள் அழைத்தபோது, நீ காலங்களோடு நின்றாய்; அப்போது இந்திரன் உனக்கு ஆயிரம் பாத்திரங்கள் சோமத்தைப் பருகச் செய்தான், பசுவே.
யதநூசீந்த்ரமைராத்த்வா ரு'ஷபோऽஹ்வயத்। தஸ்மாத்தே வ்ரு'த்ரஹா பயஃ க்ஷீரம் க்ருத்தோऽஹரத்வஶே
அனூசி மற்றும் இந்த்ரமா அழைத்தபோது, காளை உன்னை கூப்பிட்டான்; அப்போது வ்ருத்ரனை அழித்தவன் கோபத்தில் உன் பாலை எடுத்துச் சென்றான், பசுவே.
{௩௩} யத்தே க்ருத்தோ தநபதிரா க்ஷீரமஹரத்வஶே । இதம் ததத்ய நாகஸ்த்ரிஷு பாத்ரேஷு ரக்ஷதி
பசுவே, செல்வத்தின் அதிபதி கோபத்தில் உன் பாலை எடுத்துச் சென்றபோது, அது இன்று வானில் மூன்று பாத்திரங்களில் பாதுகாக்கப்படுகிறது.
த்ரிஷு பாத்ரேஷு தம் ஸோமமா தேவ்யஹரத்வஶா । அதர்வா யத்ர தீக்ஷிதோ பர்ஹிஷ்யாஸ்த ஹிரண்யயே
மூன்று பாத்திரங்களில் அந்த சோமத்தை தேவியான பசு எடுத்தாள்; அங்கு தீட்சை பெற்ற அத்தர்வன் பொன்னால் ஆன தரையில் அமர்ந்திருந்தான்.
ஸம் ஹி ஸோமேநாகத ஸமு ஸர்வேண பத்வதா । வஶா ஸமுத்ரமத்யஷ்டத்கந்தர்வைஃ கலிபிஃ ஸஹ
அவள் சோமத்துடன், எல்லா பாதைகளுடனும் சேர்ந்தாள்; அந்தப் பசு கந்தர்வர்களும் கலிகளும் உடன் கொண்டு கடலின் நடுவில் நின்றாள்.
ஸம் ஹி வாதேநாகத ஸமு ஸர்வைஃ பதத்ரிபிஃ । வஶா ஸமுத்ரே ப்ராந்ரு'த்யத்ரு'சஃ ஸாமாநி பிப்ரதீ
அவள் காற்றுடன், எல்லா பறவைகளுடனும் சேர்ந்தாள்; அந்தப் பசு கடலில் ஆடினாள், ரிக் வேதமும் சாம வேதமும் தாங்கி வந்தாள்.
ஸம் ஹி ஸூர்யேணாகத ஸமு ஸர்வேண சக்ஷுஷா । வஶா ஸமுத்ரமத்யக்யத்பத்ரா ஜ்யோதீம்ஷி பிப்ரதீ
அவள் சூரியனுடன், எல்லா பார்வைகளுடனும் சேர்ந்தாள்; அந்தப் பசு கடலை கடந்தாள், நல்ல ஒளிகளை தாங்கி வந்தாள்.
அபீவ்ரு'தா ஹிரண்யேந யததிஷ்ட ரு'தாவரி । அஶ்வஃ ஸமுத்ரோ பூத்வாத்யஸ்கந்தத்வஶே த்வா
பொன்னால் மூடப்பட்டு, ஒழுங்கின் அருகில் அவள் நின்றபோது, குதிரை கடலாகி உன் மீது ஏறியது, பசுவே.
தத்பத்ராஃ ஸமகச்சந்த வஶா தேஷ்ட்ர்யதோ ஸ்வதா । அதர்வா யத்ர தீக்ஷிதோ பர்ஹிஷ்யாஸ்த ஹிரண்யயே
அப்போது பாக்கியசாலிகள் ஒன்று சேர்ந்தார்கள்—பசுவும், வழங்குபவளும், ச்வதாவும்; அங்கு தீட்சை பெற்ற அத்தர்வன் பொன்னான தரையில் அமர்ந்திருந்தான்.
வஶா மாதா ராஜந்யஸ்ய வஶா மாதா ஸ்வதே தவ । வஶாயா யஜ்ஞ ஆயுதம் ததஶ்சித்தமஜாயத
பசு அரசனுக்கு தாய், பசு உனக்கு தாய், ச்வதாவே; பசுவிலிருந்து யாகப் பொருள் தோன்றியது, அதிலிருந்து மனம் பிறந்தது.
ஊர்த்வோ பிந்துருதசரத்ப்ரஹ்மணஃ ககுதாததி । ததஸ்த்வம் ஜஜ்ஞிஷே வஶே ததோ ஹோதாஜாயத
மேலே pointing புள்ளி எழுந்தது, அது பிரம்மத்தின் உச்சியில் அமைந்தது; அங்கிருந்து நீ பிறந்தாய், பசுவே, அங்கிருந்து ஹோத்ரு பிறந்தான்.
ஆஸ்நஸ்தே காதா அபவந்ந் உஷ்ணிஹாப்யோ பலம் வஶே । பாஜஸ்யாஜ்ஜஜ்ஞே யஜ்ஞ ஸ்தநேப்யோ ரஶ்மயஸ்தவ
உனக்காகப் பாடல்கள் எழுந்தன; உஷ்ணிக்ச் செய்யுள்களிலிருந்து வலிமை உன் வசப்பட வந்தது. பாஜசனின் மார்பிலிருந்து யாகம் பிறந்தது; உன் மார்பிலிருந்து ஒளிக்கதிர்கள் தோன்றின.
{௩௪} ஈர்மாப்யாமயநம் ஜாதம் ஸக்திப்யாம் ச வஶே தவ । ஆந்த்ரேப்யோ ஜஜ்ஞிரே அத்ரா உதராததி வீருதஃ
உன் தொடைகளிலிருந்து இயக்கம் உருவானது; உன் இடுப்பிலிருந்து வலிமை வந்தது. உன் உள்ளுறுப்புகளிலிருந்து அத்ரி தோன்றினார்; உன் வயிற்றிலிருந்து செடிகள் பிறந்தன.
யதுதரம் வருணஸ்யாநுப்ராவிஶதா வஶே । ததஸ்த்வா ப்ரஹ்மோதஹ்வயத்ஸ ஹி நேத்ரமவேத்தவ
வருணனின் வயிற்றுக்குள் நீ உன் வசத்தில் நுழைந்தபோது, அப்போது பிரம்மா உன்னை அழைத்தார்; ஏனெனில் அவர் உன் கணை அறிந்தார்.
ஸர்வே கர்பாதவேபந்த ஜாயமாநாதஸூஸ்வஃ । ஸஸூவ ஹி தாமாஹு வஶேதி ப்ரஹ்மபிஃ க்லு'ப்தஃ ஸ ஹ்யஸ்யா பந்துஃ
கருவில் உள்ள அனைவரும், பிறப்பவரையும் பெற்றவளையும் பார்த்து அஞ்சினர். அவள் பெற்றாள்; பண்டிதர்கள் அவளை வசை என்று அழைத்தனர், ஏனெனில் அவளுக்கு அவர் உறவினர்.
யுத ஏகஃ ஸம் ஸ்ரு'ஜதி யோ அஸ்யா ஏக இத்வஶீ । தராம்ஸி யஜ்ஞா அபவந் தரஸாம் சக்ஷுரபவத்வஶா
போரில் ஒருவன் தனக்கே படைக்கிறான்; இங்கே ஒருவனே ஆண்டவன். யாகங்கள் அவனுக்குப் புனித நட்சத்திரங்களாக ஆனது; வலிமைமிக்கவர்களின் பார்வை வசையாக ஆனது.
வஶா யஜ்ஞம் ப்ரத்யக்ரு'ஹ்ணாத்வஶா ஸூர்யமதாரயத்। வஶாயாமந்தரவிஶதோதநோ ப்ரஹ்மணா ஸஹ
வசை யாகத்தை ஏற்றுக்கொண்டாள்; வசை சூரியனைத் தாங்கினாள். வசையின் உள்ளே, பிரம்மனுடன் சேர்ந்து நிவேதனம் தூய்மையடைந்தது.