தூரே பூர்ணேந வஸதி தூர ஊநேந ஹீயதே । மஹத்யக்ஷம் புவநஸ்ய மத்யே தஸ்மை பலிம் ராஷ்ட்ரப்ரு'தோ பரந்தி
முழுமையுடன் அவன் தொலைவில் வாழ்கிறான்; குறைவால் அவன் தாழ்ந்துவிடுகிறான். உலகின் நடுவில் உள்ள பெரிய ஆண்டவனுக்கு, நாட்டை ஆளும் அரசர்கள் காணிக்கை செலுத்துகிறார்கள்.
யதஃ ஸூர்யஃ உதேத்யஸ்தம் யத்ர ச கச்சதி । ததேவ மந்யேऽஹம் ஜ்யேஷ்டம் தது நாத்யேதி கிம் சந
சூரியன் எங்கிருந்து உதிக்கிறதோ, எங்கே மறைகிறதோ, அதையே நான் மிக உயர்ந்ததாக நினைக்கிறேன்; அதைவிட எதுவும் மேலாக இல்லை.
யே அர்வாங்மத்ய உத வா புராணம் வேதம் வித்வாம்ஸமபிதோ வதந்தி । ஆதித்யமேவ தே பரி வதந்தி ஸர்வே அக்நிம் த்விதீயம் த்ரிவ்ரு'தம் ச ஹம்ஸம்
இப்போது, நடுவிலும், பழைய ஞானத்தையும் பற்றி பேசும் அறிவாளிகள் எல்லோரும் சூரியனை முதன்மையானதாகவும், அக்கினியை இரண்டாவதாகவும், மூன்று இறக்கைகள் கொண்ட அன்னப்பறவையை கூறுகிறார்கள்.
ஸஹஸ்ராஹ்ண்யம் வியதாவஸ்ய பக்ஷௌ ஹரேர்ஹம்ஸஸ்ய பததஃ ஸ்வர்கம் । ஸ தேவாந்த்ஸர்வாந் உரஸ்யுபதத்ய ஸம்பஶ்யந் யாதி புவநாநி விஶ்வா
ஆயிரம் நாட்கள் கொண்ட இரு இறக்கைகள் கொண்ட வேகமான அன்னப்பறவை ஆகாயத்தில் பறந்து சொர்க்கத்தை அடைகிறது. அவன் எல்லா தேவர்களையும் மார்பில் வைத்து, பார்த்து, எல்லா உலகங்களையும் சென்றடைகிறான்.
ஸத்யேநோர்த்வஸ்தபதி ப்ரஹ்மணார்வாங்வி பஶ்யதி । ப்ராணேந திர்யங்ப்ராணதி யஸ்மிந் ஜ்யேஷ்டமதி ஶ்ரிதம்
உண்மையால் அவன் மேலே ஒளிர்கிறான்; வேதவாக்கால் கீழே பார்கிறான்; மூச்சால் அகலமாக நகர்கிறான்; அதில் மிக உயர்ந்தது நிலைபெற்றுள்ளது.
யோ வை தே வித்யாதரணீ யாப்யாம் நிர்மத்யதே வஸு । ஸ வித்வாந் ஜ்யேஷ்டம் மந்யேத ஸ வித்யாத்ப்ராஹ்மணம் மஹத்
உன் இரு அரணிகள் மூலம் செல்வம் பெறப்படுகிறது என்பதை யார் அறிந்தாரோ, அவர் அறிவாளி; அவர் மிக உயர்ந்ததை உணர வேண்டும்; அவர் பெரிய பிராமணனை அறிய வேண்டும்.
{௨௭} அபாதக்ரே ஸமபவத்ஸோ அக்ரே ஸ்வராபரத்। சதுஷ்பாத்பூத்வா போக்யஃ ஸர்வமாதத்த போஜநம்
முதலில் அவன் கால்கள் இல்லாமல் தோன்றினான்; பின்னர் தொடக்கத்தில் ஒலி எழுப்பினான்; நான்கு கால்கள் உடையவனாகி, அனுபவிக்கத் தகுதியானவனாகி, எல்லா உணவையும் தன் வசமாக எடுத்துக்கொண்டான்.
போக்யோ பவததோ அந்நமதத்பஹு । யோ தேவமுத்தராவந்தமுபாஸாதை ஸநாதநம்
அவன் அனுபவிக்கத் தகுதியானவனாகி, பிறகு அதிகமான உணவை வழங்கினான்; யார் அந்த நித்திய தேவனை, எல்லாவற்றையும் கடந்தவனை வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் அவனை அடைவார்கள்.
ஸநாதநமேநமாஹுருதாத்ய ஸ்யாத்புநர்ணவஃ । அஹோராத்ரே ப்ர ஜாயேதே அந்யோ அந்யஸ்ய ரூபயோஃ
அவனை நித்தியன் என்று கூறுகிறார்கள்; ஆனால் இன்று அவன் புதிதாகவும் தோன்றலாம்; பகலும் இரவும் பிறக்கின்றன, ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான வடிவில்.
ஶதம் ஸஹஸ்ரமயுதம் ந்யர்புதமஸம்க்யேயம் ஸ்வமஸ்மிந் நிவிஷ்டம் । ததஸ்ய க்நந்த்யபிபஶ்யத ஏவ தஸ்மாத்தேவோ ரோசதேஷ ஏதத்
நூறு, ஆயிரம், பத்து ஆயிரம், கோடி — எண்ணிக்கையற்ற அவனுடைய பகுதிகள் அவனுள் நிலைபெற்றுள்ளன. அவற்றை பார்த்து, அவை அவனை தாக்குகின்றன; அதனால் அந்த தேவன் பிரகாசிக்கிறான் — இதுவே அது.
பாலாதேகமணீயஸ்கமுதைகம் நேவ த்ரு'ஶ்யதே । ததஃ பரிஷ்வஜீயஸீ தேவதா ஸா மம ப்ரியா
ஒரு பிள்ளை, இன்னொரு சிறியவன், மற்றொன்று காணப்படாதது; இவை எல்லாவற்றையும் தழுவும் அந்தத் தேவதை எனக்கு மிகவும் பிரியமானவள்.
இயம் கல்யாண்யஜரா மர்த்யஸ்யாம்ரு'தா க்ரு'ஹே । யஸ்மை க்ரு'தா ஶயே ஸ யஶ்சகார ஜஜார ஸஃ
இவள் அழகும், முதுமையற்றதும், இறப்பில்லாதவளும், மனிதனின் வீட்டில் வாழும் அமுதும்; யாருக்காக இவள் படுக்க வைக்கப்படுகிறாளோ, அவனை உருவாக்கியவனும், அவனும் சோர்ந்துவிடுகிறான்.
த்வம் ஸ்த்ரீ த்வம் புமாந் அஸி த்வம் குமார உத வா குமாரீ॥ த்வம் ஜீர்ணோ தண்டேந வஞ்சஸி த்வம் ஜாதோ பவஸி விஶ்வதோமுகஃ
நீ பெண், நீ ஆண், நீ சிறுவன், நீ சிறுமியும்; நீ தண்டுடன் நடக்கும் முதியவரும், பிறப்பதிலும், எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்டவராகவும் இருக்கிறாய்.
உதைஷாம் பிதோத வா புத்ர ஏஷாமுதைஷாம் ஜ்யேஷ்ட உத வா கநிஷ்டஃ । ஏகோ ஹ தேவோ மநஸி ப்ரவிஷ்டஃ ப்ரதமோ ஜாதஃ ஸ உ கர்பே அந்தஃ
நீ அவர்களின் தந்தை, அல்லது மகன்; நீ அவர்களில் மூத்தவன், அல்லது இளையவன்; ஒரே தேவன் மனதில் புகுந்து, முதலில் பிறந்தவன்; அவன் கருவில் உள்ளவன்.
பூர்ணாத்பூர்ணமுதசதி பூர்ணம் பூர்ணேந ஸிச்யதே । உதோ ததத்ய வித்யாம யதஸ்தத்பரிஷிச்யதே
முழுமையிலிருந்து முழுமை தோன்றும்; முழுமை, மற்றொரு முழுமையால் நிரப்பப்படுகிறது; அது எங்கிருந்து ஊற்றப்படுகிறது என்பதை இன்று நாம் அறிய விரும்புகிறோம்.
ஏஷா ஸநத்நீ ஸநமேவ ஜாதைஷா புராணீ பரி ஸர்வம் பபூவ । மஹீ தேவ்யுஷஸோ விபாதீ ஸைகேநைகேந மிஷதா வி சஷ்டே
இவள் பழமையானவள், என்றும் புதுமையானவள், மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறவள்; பழையவளாக எல்லாவற்றையும் ஆனவள்; பெரிய தேவியாய், விடியல் போல ஒளிர்கிறாள்; ஒவ்வொருவராலும் பார்வையால் காணப்படுகிறாள்.
{௨௮} அவிர்வை நாம தேவதர்தேநாஸ்தே பரீவ்ரு'தா । தஸ்யா ரூபேணேமே வ்ரு'க்ஷா ஹரிதா ஹரிதஸ்ரஜஃ
அவிர்வை என்பதே அந்தத் தேவியின் பெயர்; அவளால் எல்லாம் சூழப்பட்டுள்ளது; அவளது உருவத்தினால் இந்த மரங்கள் பசுமை கொண்டு, பசுமை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன.
அந்தி ஸந்தம் ந ஜஹாத்யந்தி ஸந்தம் ந பஶ்யதி । தேவஸ்ய பஶ்ய காவ்யம் ந மமார ந ஜீர்யதி
அருகில் இருப்பவரை அவள் விட்டு விடுவதில்லை, ஆனால் அருகில் இருப்பவரை அவள் காண்பதுமில்லை; அந்தத் தேவனின் அதிசயத்தைப் பார்: அவள் இறக்கவும், முதுமையடையவும் செய்வதில்லை.
அபூர்வேணேஷிதா வாசஸ்தா வதந்தி யதாயதம் । வதந்தீர்யத்ர கச்சந்தி ததாஹுர்ப்ராஹ்மணம் மஹத்
புதிய ஒன்றால் தூண்டப்பட்டு, அவர்கள் உரியவாறு சொற்களைப் பேசுகிறார்கள்; அவர்கள் எங்கு சென்றாலும், பேசுவோரை பெரிய பிராமணர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
யத்ர தேவாஶ்ச மநுஷ்யாஶ்சாரா நாபாவிவ ஶ்ரிதாஃ । அபாம் த்வா புஷ்பம் ப்ரு'சாமி யத்ர தந் மாயயா ஹிதம்
தேவர்கள், மனிதர்கள், சக்கரத்தின் நாபியில் spokes போல் நிலைபெற்றுள்ள இடத்தில், நீர் மலரே, அந்த இடம் எங்கு, மாயையால் அமைக்கப்பட்டதென்று கேட்கிறேன்.
யேபிர்வாத இஷிதஃ ப்ரவாதி யே ததந்தே பஞ்ச திஶஃ ஸத்ரீசீஃ । ய ஆஹுதிமத்யமந்யந்த தேவா அபாம் நேதாரஃ கதமே த ஆஸந்
காற்றை ஊதச் செய்பவர்கள் யார், ஐந்து திசைகளையும் ஒன்றாக வழங்குபவர்கள் யார்; யார் தங்களை அர்ப்பணிப்புகளுடன் இருக்கிறோம் என்று நினைத்தார்கள், தேவர்கள், நீரின் தலைவர்கள் யார், அவர்கள் யார்?
இமாமேஷாம் ப்ரு'திவீம் வஸ்த ஏகோऽந்தரிக்ஷம் பர்யேகோ பபூவ । திவமேஷாம் தததே யோ விதர்தா விஶ்வா ஆஶாஃ ப்ரதி ரக்ஷந்த்யேகே
இவர்களில் ஒருவர் பூமியில் வாழ்கிறான், ஒருவர் வானில் சஞ்சரிக்கிறான்; ஒருவர் அவர்களுக்கு ஆகாயத்தை அளிக்கிறான், அவன் ஒழுங்குபடுத்துபவன்; மற்றவர்கள் எல்லா திசைகளையும் காக்கிறார்கள்.
யோ வித்யாத்ஸூத்ரம் விததம் யஸ்மிந்ந் ஓதாஃ ப்ரஜா இமாஃ । ஸூத்ரம் ஸூத்ரஸ்ய யோ வித்யாத்ஸ வித்யாத்ப்ராஹ்மணம் மஹத்
இந்த உயிர்கள் நெய்து வைக்கப்பட்டுள்ள பரந்த நூலை அறிந்தவன் யார்; நூலின் நூலை அறிந்தவன், அவனே பெரிய பிராமணனை உணர்கிறான்.
வேதாஹம் ஸூத்ரம் விததம் யஸ்மிந்ந் ஓதாஃ ப்ரஜா இமாஃ । ஸூத்ரம் ஸூத்ரஸ்யாஹம் வேதாதோ யத்ப்ராஹ்மணம் மஹத்
இந்த உயிர்கள் நெய்து வைக்கப்பட்டுள்ள பரந்த நூலை நான் அறிவேன்; நூலின் நூலை நான் அறிவேன்; அதனால் பெரிய பிராமணனை அறிகிறேன்.
யதந்தரா த்யாவாப்ரு'திவீ அக்நிரைத்ப்ரதஹந் விஶ்வதாவ்யஃ । யத்ராதிஷ்டந்ந் ஏகபத்நீஃ பரஸ்தாத்க்வேவாஸீந் மாதரிஶ்வா ததாநீம்
வானும் பூமியும் இடையில், அக்கினி எரிந்து, எரியக்கூடிய அனைத்தையும் அழிக்கிறான்; அவன் ஒரே மனைவியுடன் இருந்த இடத்திற்கு அப்பால், அப்போது மாதரிஶ்வன் எங்கு இருந்தான்?
அப்ஸ்வாஸீந் மாதரிஶ்வா ப்ரவிஷ்டஃ ப்ரவிஷ்டா தேவாஃ ஸலிலாந்யாஸந்॥ ப்ரு'ஹந் ஹ தஸ்தௌ ரஜஸோ விமாநஃ பவமாநோ ஹரித ஆ விவேஶ
மாதரிஶ்வன் நீர்களுக்குள் நுழைந்தான்; தேவதைகள் நீர்களுக்குள் நுழைந்தார்கள்; பெரியவன் தூசியின் அளவாக நின்றான்; தூய்மையாக்குபவன் பசுமையுள் நுழைந்தான்.
உத்தரேணேவ கயத்ரீமம்ரு'தேऽதி வி சக்ரமே । ஸாம்நா யே ஸாம ஸம்விதுரஜஸ்தத்தத்ரு'ஶே க்வ
வடக்கில், அமுதமான காயத்ரியைத் தாண்டி அவர் நடந்தார்; சாமத்தைச் சாமத்தால் அறிந்தவர்கள் அந்த இடத்தைப் பார்த்தார்கள்—அது எங்கு?
நிவேஶநஃ ஸம்கமநோ வஸூநாம் தேவ இவ ஸவிதா ஸத்யதர்மா । இந்த்ரோ ந தஸ்தௌ ஸமரே தநாநாம்
செல்வங்களின் இருப்பிடம், கூடும் இடம், சூரியனான தேவனைப் போல உண்மையில் நடக்கும் இடம்; செல்வங்களுக்கான போரில் இந்திரன் நிலைநிற்றவில்லை.
புண்டரீகம் நவத்வாரம் த்ரிபிர்குணேபிராவ்ரு'தம் । தஸ்மிந் யத்யக்ஷமாத்மந்வத்தத்வை ப்ரஹ்மவிதோ விதுஃ
முப்பெரும் குணங்களால் சூழப்பட்ட, ஒன்பது வாயில்கள் உள்ள தாமரையைப் போல் உள்ள உடலில், அதில் ஒரு உயர் ஆன்மா இருந்தால், அதையே பரம்பொருளை அறிந்தவர்கள் உணர்கிறார்கள்.
அகாமோ தீரோ அம்ரு'தஃ ஸ்வயம்பூ ரஸேந த்ரு'ப்தோ ந குதஶ்சநோநஃ । தமேவ வித்வாந் ந பிபாய ம்ரு'த்யோராத்மாநம் தீரமஜரம் யுவாநம்
ஆசை இல்லாதவன், மனம் உறுதியானவன், மரணமற்றவன், தானாகவே தோன்றியவன், சுவை கொண்டு திருப்தியடைந்தவன், எதிலும் குறைவில்லாதவன்—அவனை உணர்ந்தால், மரணத்துக்கு பயமில்லை; அந்த ஆன்மா என்றும் உறுதியானது, வயதாகாதது, எப்போதும் இளமையாக உள்ளது.